William Adams (locomotive engineer)

Кіріспе

Уильям Адамс (1823 жылы 15 қазан - 1904 жылы 7 тамыз) - ағылшын теміржол инженері. Ол 1858 жылдан 1873 жылға дейін Солтүстік Лондон темір жолының локомотив инспекторы болды; 1873 жылдан 1878 жылға дейін Ұлы Шығыс темір жолы және одан 1895 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы. Ол ең жақсы өзінің локомотивтерімен танымал Адамс боги, жоғары жылдамдықтағы тұрақтылықты жақсарту үшін бүйірлік орталықтандырылған пружиналары бар құрылғы (алғашқыда резеңкеден жасалған). Оны Уильям Бриджес Адамс (17971872) локомотив инженерімен шатастырмау керек, ол Адамс осьін ойлап тапты. Уильям Адамс Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолының жобаларына енгізген радиалдық ось.

Тарих

Адамс 1823 жылы 15 қазанда Лондонның Лаймхаус ауданындағы Милл-плейсте дүниеге келді. Оның әкесі жақын маңдағы Шығыс және Батыс Үндістан доктар компаниясының инженер-инженері болды. Маргеттегі жеке мектептен кейін ол әкесімен жұмыс істеді. Темір жол инспекторы Чарльз Вигнолес бұрын Лондон док бассейндерінің құрылысында жұмыс істеген болатын, ал бұл қауымдастық Адамсқа өзінің сурет кеңсесінде көмекші ретінде жұмыс істеді. Оқудың соңғы жылдары Miller & Ravenhill компаниясының Orchard Wharf зауытында өтті, олар бу кемелері үшін қозғалтқыштар құрды. 1848 жылы Адамс темірші, диірменші және Марк Брунелдің бұрынғы көмекшісі Филипп Тейлордың көмекшісі болды. Ол Марсель мен Генуяда теңіз қозғалтқыштарын жасау және орнату үшін цехтар құрды. Француз және итальян тілдерін еркін білетін Адамс көп ұзамай-ақ Тайлор үшін жұмыс істесе де, Корольдік Сардиния теңіз флотының инженер-инженерін тиімді түрде тапты. (Сардиния патшалығы сол кезде Генуя мен қазіргі Италияның солтүстік-батысын қамтиды.) 1852 жылы Генуяда жұмыс істейтін тағы бір ағылшын диірменшісінің қызы Изабелла Паркке үйленді және Англияға оралды. Англияға оралғаннан кейін Адамс бастапқыда геодезиялық зерттеуші болып жұмыс істеді: Уайт аралында темір жолдың мүмкін болатын бағыттарын қарастырды, Кардифф доктарында құрылыс жұмыстарын бақылады және Боудағы Шығыс және Батыс Үндістан доктары мен Бирмингем түйіспелі темір жолы үшін жаңа цехтарды жоспарлау мен жабдықтауды ұйымдастырды, көп ұзамай оның атын Солтүстік Лондон темір жолы деп өзгертті. Бұл 1854 жылы компанияның локомотив инженері болып тағайындалуына әкелді, ол он сегіз жыл бойы осы лауазымға тағайындалды. Бұл жерде ол өзінің 4 4 0 цистерналық қозғалтқыштарының сериясын, бірінші болып бүйірінен тірекпен жүретін богиді және бірінші үздіксіз пойыз тежегісін енгізді. 1873 жылы Адамс жақын маңдағы Ұлы Шығыс темір жолы (GER) компаниясында ұқсас лауазымға ие болды. Ол солтүстікті Лондонмен салыстырғанда, жолдың әртүрлі талаптарын жақсы бағалай алмады, ал компания үшін оның локомотив дизайны негізгі жол жұмыстарына жеткіліксіз болып табылды. Алайда оның компанияның Стратфорд жұмыстарының заманауи, стандартталған жабдықтарды пайдалану арқылы қайта жөндеуі көп ақша үнемдеді және ол 1878 жылы Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолына кеткен кезде оның беделі сақталды. Адамс GER үшін бес локомотив дизайнын шығарды, оның ішінде екі өлшемі қала маңы жолаушылар танк двигателегі, жедел жолаушылар класы және ауыр көмір тасымалы үшін дизайн. Соңғысы, 527 класы, Ұлыбританияда қызмет көрсету үшін салынған алғашқы 260 болды, бірақ олар оның орнын басқан Масси Бромли қызметке кіріп, жобаға кейбір өзгерістер енгізгенге дейін қызмет етпеді. Ол сондай-ақ Лондон Тилбери және Саутхенд темір жолы үшін өте табысты 1 класс 4 4 2Т-ны жобалады, олардың көпшілігі елу жылдан астам қызмет көрсетті. LSWR-де 524 локомотив жобалады, Nine Elms Works-тің кеңейтуіне және Карежалар мен Вагондық жұмыстардың Истлиге ауысуына бақылау жасады. Денсаулығының нашарлауы 1895 жылы 29 мамырда Путни-Хиллдегі Карлтон-хауста тұрып, зейнеткерлікке шығуға мәжбүр етті. Ол 1904 жылы 7 тамызда қайтыс болғанға дейін Путниде басқа жерде тұрды. Адамстың бес локомотивтері сақталып қалды; екі "B4", бір "O2", бір "T3" және бір "415" радиалды танкі. 2023 жылдың қазан айына екі кеме толық жұмыс істеп, жұмыс істеп тұрды; О2 No. 24 "Кальборн" 1891 жылы Уайт аралы бу теміржолында және Т3 No. 563 1893 жылғы Суанадж темір жолы туралы.

Adams was born on 15 October 1823 in Mill Place, Limehouse, London, where his father was resident engineer of the nearby East and West India Docks Company. After private schooling in Margate, Kent he was apprenticed to his father's works. The railway surveyor Charles Vignoles had previously worked on the construction of the London dock basins and this association then secured a position for Adams as an assistant in his drawing office. The final years of apprenticeship were spent at the Orchard Wharf works of Miller & Ravenhill, builders of engines for steamships. In 1848 Adams became assistant works manager for Philip Taylor, an ironfounder, millwright and former assistant to Marc Brunel, who had set up workshops in Marseilles and Genoa to build and install marine engines. Fluent in French and Italian, Adams soon found himself effectively the superintendent engineer for the Royal Sardinian Navy, although still nominally working for Taylor. (The Kingdom of Sardinia then encompassed Genoa and much of what is now north west Italy.) In 1852 he married Isabella Park, the daughter of another English millwright working in Genoa, and returned to England. On his return to England Adams initially worked as a surveyor: considering possible routes for a railway on the Isle of Wight, overseeing construction work at Cardiff Docks and planning and equipping new workshops at Bow for the East & West India Docks & Birmingham Junction Railway, soon to change its name to the North London Railway. This led to his appointment as the company's locomotive engineer in 1854, a post he held for eighteen years. Here he introduced his noted series of 4 4 0 tank engines, the first to use the laterally sprung bogie, and the first continuous train brake. In 1873 Adams took up a similar position with the nearby Great Eastern Railway (GER). There he did not well appreciate the different requirements of the line, a far flung concern compared with the North London, and his locomotive designs for the company were found to be underpowered for main line work. However his refitting of the company's Stratford works using modern, standardised equipment saved a great deal of money and, when he left for the London and South Western Railway in 1878, his reputation was intact. Adams produced five locomotive designs for the GER, including two sizes of suburban passenger tank engine, an express passenger class, and a design for heavy coal traffic. This last, the 527 class, was the first 2 6 0 to be built for service in Britain, although they did not enter service until his successor Massey Bromley had taken office and incorporated some modifications to the design. He also designed the highly successful 1 class 4 4 2T for the London Tilbury and Southend Railway, most of which gave more than fifty years service. On the LSWR he designed 524 locomotives, supervised the expansion of Nine Elms Works and the transfer of the Carriage and Wagon Works to Eastleigh. Failing health forced his retirement on 29 May 1895 whilst living in Carlton House on Putney Hill. He lived elsewhere in Putney until his death on 7 August 1904. Five of Adams's locomotives survived into preservation; two 'B4's, one 'O2', one 'T3' and one '415' radial tank. As of October 2023, two were in full working order and operational; O2 No. 24 "Calbourne" of 1891 on the Isle of Wight Steam Railway, and T3 No. 563 of 1893 on the Swanage Railway.