Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей зергері (1846–1920)
Russian jeweller (1846–1920)
Петер Карл Фаберже немесе Карл Густавович Фаберже (Петер Карл Густавович Фаберже; 30 мамыр 1846 [ескі стиль бойынша 18 мамыр 1846] – 24 қыркүйек 1920) – ресейлік алтын шебері және зергер. Ол Фаберже жұмыртқаларын жасауымен әйгілі, олар нағыз Пасха жұмыртқаларының стилінде жасалған, бірақ қарапайым материалдардың орнына құнды металдар мен асыл тастар қолданылған. Ол Фаберже үйінің негізін қалаушы Густав Фаберженің ұлдарының бірі болды.
Peter Carl Fabergé or Karl Gustavovich Fabergé (Петер Карл Густавович Фаберже; 30 May 1846 [O. S. 18 May 1846] – 24 September 1920) was a Russian goldsmith and jeweller. He is best known for creating Fabergé eggs made in the style of genuine Easter eggs, but using precious metals and gemstones rather than more mundane materials. He was one of the sons of Gustav Fabergé, the founder of the House of Fabergé.
Ерте өмір және білім
Питер Карл Фаберже 1846 жылғы 30 мамырда Санкт-Петербургте, Ресейде, Густав Фаберже есімді балтық немісі ювелирінің отбасында дүниеге келді. Густав Фаберже әкесінің әкелері гугеноттар, бастапқыда Ла Бутейль, Пикардиядан шыққан, Нант эдикты күшін жойғаннан кейін Франциядан қашып, алдымен Германияға, Берлинге жақын, содан кейін 1800 жылы Пернау округіне (қазіргі Пярну), Ливония губернаторлығына, сол кезде Ресейдің құрамында, бүгінде Эстонияда қоныстанды. 1860 жылы әкесі зергерлік ісінен зейнетке шығып, отбасымен бірге Саксонияның астанасы Дрезденге көшті және Санкт-Петербургтегі Фаберже үйін өзінің серіктесі Хескиас Пендинге тапсырды. Карл Дрездендегі Handelsschule (сауда мектебі) -не оқуға түсті, онда саксон саудагерлерінің ұлдары бизнес-әкімшіліктің негіздерін оқыды. 1862 жылы Дрезденде Агатон Фаберже дүниеге келді және ол да сол жерде мектепке барды. Карл ағылшын тілін үйрену үшін Англияға жіберілді, содан кейін Еуропа бойынша саяхатын жалғастырды. Ол Германия, Франция және Англиядағы танымал алтын шеберлерінен сабақ алды, Париждегі Шлосс коммерциялық колледжінде курс өтті және Еуропаның жетекші мұражайларының галереяларындағы туындыларды тамашалады. Сонымен қатар, ол Франкфурт-на-Майн қаласындағы зергер Йозеф Фридманның шәкірті болды, оның зергерлік бұйымдары неміс княздықтарында жоғары бағаланды. 1864 жылы Фаберже Санкт-Петербургке оралып, әкесінің фирмасында жұмыс істеді. 18 жасқа толғанымен, ол білімін жалғастырып, Хескиас Пендинтен жетектеу алды. Ол Эрмитаж мұражайы директорларымен достық қарым-қатынас орнатып, 1867 жылы онда ақысыз жұмыс істеуге кірісті.
Peter Carl Fabergé was born on 30 May 1846 [O. S. 18 May 1846] in Saint Petersburg, Russia, into the family of the Baltic German jeweller of Huguenot descent, Gustav Fabergé, Gustav Fabergé's paternal ancestors were Huguenots, originally from La Bouteille, Picardy, who fled from France after the revocation of the Edict of Nantes, first to Germany near Berlin, then in 1800 to the Pernau county (today Pärnu), Livonia Governorate, then part of Russia, now in Estonia. His father retired from his jewelry business in 1860 and moved with his family to Dresden, the capital of Saxony; he left the House of Fabergé in Saint Petersburg in the hands of his business partner, Hiskias Pendin. Carl enrolled at the Dresden Handelsschule (trade school), a place where the sons of Saxon merchants studied the basics of business administration. In 1862, Agathon Fabergé was born in Dresden, where he went to school as well. Carl was sent to England to learn English and he continued with his Grand Tour of Europe. He received tuition from respected goldsmiths in Germany, France and England, attended a course at Schloss's Commercial College in Paris, and viewed the objects in the galleries of Europe's leading museums. He was also apprenticed by the jeweler Josef Friedman of Frankfurt am Main, whose jewels were highly regarded in the German principalities. Fabergé returned to Saint Petersburg in 1864 and entered his father's firm. Although he was only 18 years of age, he continued his education and was tutored by Hiskias Pendin. He also developed friendships with members of the directorate of the Hermitage Museum and began unpaid work there in 1867.
Отбасылық бизнестің басшысы
20 қарашада 1872 жыл [O. S. 8 қараша 1872], ол жиһаз шебері Готлиб Джейкобстың қызы Аугуста Джулия Джейкобсқа үйленді. Сол жылы ол әкесінің фирмасын да өз қолына алды. Оның тұңғыш баласы, Эжен Фаберже 1874 жылы, ал екі жылдан кейін Агатон Фаберже дүниеге келді; Александр мен Николас Фаберже 1877 және 1884 жылдары туды. Компания 1870 жылдары Эрмитаждағы заттарды тізімдеуге, жөндеуге және қалпына келтіруге де қатысты. 1881 жылы бизнес Большая Морскаядағы көше деңгейіндегі үлкен ғимаратқа көшірілді. Фаберже фирманы ұлы Эженнің "арзан зергерлік бұйымдар мен көзілдіріктер сатушы" деп атағаннан өзгертуге кірісті. Еуропадағы өмірі оған өздерінің бөлшектерінің жиынтысынан гөрі артық нәрсе жасауға шабыс да берді. Кейінірек ол өзінің сөзімен былай деді: "Егер құндылығы тек алмаз бен інжу-маржанның санында болса, қымбат заттар маған қызығушылық тудырмайды". 1881 жылы Карл өзінің әріптестері арасында "Екінші гильдия шебері" болып тағайындалу үшін жеткілікті танымал болды, бұл оны қолөнерші емес, саудагер немесе бөлшек саудагер ретінде көрсетті. Бұл сонымен қатар оның жеке таңбасын фирманың таңбасына қолданғанда, оның бұйымдарын ресми сынақтан өткізу қажеттігінен босататын еді. Хиския Пендин қайтыс болғаннан кейін Карл Фаберже компанияны басқаруға толық жауапкершілікті алды және фирманың басшысы ретінде ресми түрде мойындалды. Бұл кезде фирмада шамамен 20 адам жұмыс істеді. Фирманың алғашқы маңызды жетістігі 1882 жылы Карл мен Агатон Фаберже Мәскеуде өткен Бүкілресейлік өнеркәсіп және өнер көрмесінде сенсация тудырды. Карл алтын медальмен марапатталды. Фаберже Эрмитаждағы жұмысының нәтижесінде, ол 4-ғасырға жататын грек және скиф зергерлік бұйымдарын қалпына келтіруге көмектескендіктен, көрмеге шақырылды; Фаберже сондай-ақ осы бұйымдардың дизайнын көшіруге және пайдалануға рұқсат алды, бұл оның көрмесінің басты назарына айналды. "Нива" журналы мақаласында былай деп жазды: "Фаберже мырза зергерлік өнерде жаңа дәуір ашты. Оның жұмыстарына император отбасы да назар аударды, бірақ Фаберже Ресей сарайын қамтамасыз ететін көптеген зергерлердің бірі ғана болды; 1883 жылғы императорлық есептерде кем дегенде бес фирма аталды, ал Фабержеге бар болғаны 6400 рубль төленді, бұл ең аз сома еді. Фаберже алғашқы "Фаберже жұмыртқасын" – 1885 жылдың 24 наурызында православиелік Пасхада император әйелі Марияға сыйлық ретінде тапсырды, бұл оған қатты ұнады, соның нәтижесінде 1 мамырда Александр III фирманы қолдап, оған Император сарайының жеткізушісі атағын берді. 1882 жылдан 1917 жылға дейін шамамен 200 000-ға дейін бұйым жасалды. Фабержедің туындылары 1900 жылы Парижде өткен Дүниежүзілік көрмеде Ресейді көрсетті. Карл Фаберже қазылар алқасының мүшесі болғандықтан, Фаберже үйі бәйгеден тыс (конкуренциясыз) көрмеге қатысты. Дегенмен, үйге алтын медаль берілді және қаланың зергерлері Карл Фабержен мастер деп мойындады. Сонымен қатар, Франция Карл Фабержеге ең беделді француз наградаларының бірін берді, оны Құрмет легионының рыцары етіп тағайындады. Карлдың екі ұлы мен бас шебері де марапатталды. Көрме коммерциялық тұрғыдан да сәтті болды және фирма көптеген тапсырыстар мен клиенттерге ие болды.
On 20 November 1872 [O. S. 8 November 1872], he married Augusta Julia Jacobs, daughter of the furniture craftsman Gotlieb Jacobs. He also took over his father's firm the same year. His first child, Eugène Fabergé, was born in 1874, and two years later, Agathon Fabergé was born; Alexander and Nicholas Fabergé followed in 1877 and 1884 respectively. The company was also involved with cataloguing, repairing, and restoring objects in the Hermitage during the 1870s. In 1881, the business moved to larger street level premises at Bolshaya Morskaya. Fabergé also began making changes to transform the firm from what his son Eugène called was "a dealer in petty jewelry and spectacles". His time in Europe had inspired him to make pieces that were more than a sum of their parts. As he later described in his own words: "Expensive things interest me little if the value is merely in so many diamonds or pearls". By 1881, Carl earned enough recognition among his peers to be appointed "master of the Second Guild", which marked him as a merchant or retailer rather than a craftsman. This also meant he did not have to submit his pieces for official testing when using his own hallmark to that of the firm. Upon the death of Hiskias Pendin, Carl Fabergé took sole responsibility for running the company and was formally acknowledged as the head of the firm. At this time, the firm employed about 20 people. The firm's first major breakthrough was in 1882, when Carl and Agathon Fabergé were a sensation at the Pan Russian Exhibition of Industry and the Arts held in Moscow. Carl was awarded a gold medal. Due to his work at the Hermitage, which included Greek and Scythian jewelry from the 4th century that he helped to restore, Fabergé had been invited to the exhibition; Fabergé had also received permission to copy and incorporate the designs of those articles, and this became the focus of his display. The magazine Niva wrote in an article: "Mr Fabergé opens a new era in the art of jewellery Her Majesty honoured Fabergé by buying a pair of cufflinks with images of cicadas which, according to Ancient Greek belief, bring luck". Although he achieved recognition of the imperial family, Fabergé was only one of many jewellers supplying the Russian court; at least five firms are mentioned in the Imperial accounts for 1883, with only 6,400 rubles paid to Fabergé, which was by far the smallest. Fabergé's production of the very first so called Fabergé egg, the Hen Egg, given as a gift from the emperor to his wife Maria on Orthodox Easter on 24 March 1885, so delighted her that on 1 May, Alexander III patronized the firm and awarded it with the title of Supplier to the Imperial Court. or up to an estimated 200,000 items from 1882 to 1917. Fabergé's work represented Russia at the 1900 World's Fair in Paris. As Carl Fabergé was a member of the jury, the House of Fabergé exhibited hors concours (without competing). Nevertheless, the House was awarded a gold medal and the city's jewelers recognized Carl Fabergé as a maître. Additionally, France recognized Carl Fabergé with one of the most prestigious of French awards, appointing him a knight of the Legion of Honour. Two of Carl's sons and his head workmaster were also honored. Commercially, the exposition was a great success and the firm acquired a great many orders and clients.
Фаберже әулетінің соңы
1914 жылы соғыс басталғаннан кейін фирма соғыс кезеңінде өндіріс жүргізу үшін ұсыныстар енгізді және келесі жылы жауап алды. Содан кейін әскери тапсырыстар бойынша өндіріс басталды, ол 1917 жылғы Қазан революциясына дейін жалғасты. 1916 жылы Фаберже үйі үш миллион рубльдік жарғылық капиталы бар «С. Фаберже» акционерлік қоғамына айналды. Революция салдарынан бизнес қызметкерлер комитетінің басқаруына өтті, ол 1918 жылға дейін фирманы басқарды, содан кейін Фаберже шеберханаларын жапты. Оның әйелі Августа 1925 жылы қайтыс болды. 1929 жылы Евгений Фаберже әкесінің мәйітін Лозаннадан алып, Францияның Канн қаласындағы Гранд-Жас зиратында анасының қабіріне қайта жерледі.
Following the outbreak of war in 1914, the firm submitted proposals for wartime production and received a response the following year, following which production began on military orders, which continued until the October Revolution in 1917. In 1916, the House of Fabergé became a joint stock company under the name C. Fabergé, with a fixed capital of three million rubles. As a result of the revolution, the business was run by a Committee of Employees, which managed the firm until 1918, when the workshops were closed by Fabergé, His wife, Augusta, died in 1925. The two were reunited in 1929 when Eugène Fabergé took his father's remains from Lausanne and buried them in his mother's grave at the Cimetière du Grand Jas in Cannes, France.
Жеке өмір
Генри Бэйнбридж, Фаберже үйінің Лондон филиалының менеджері, өзінің жұмыс берушісімен болған кездесулері туралы естеліктерін өзінің өмірбаянында және Фаберже туралы жазған кітабында баяндаған. Өмірбаянда сонымен қатар 1893 жылдан Фаберже үйінің құлауына дейін Фабержедің бас шебері болған Франсуа Бирбаумның естеліктері де жазылған.
Henry Bainbridge, a manager of the London branch of the House of Fabergé, recorded recollections of his meetings with his employer in his autobiography, as well as the book he wrote about Fabergé. The autobiography also records the memories of François Birbaum, Fabergé's senior master craftsman from 1893 until the House's demise.
Отбасы
1872 жылы үйленген Аугуста Джулия Джейкобспен Фаберже бес ұл өнекеледі. Оның төрт ұлы ересек жасқа жетті: Евгений (Евгений) (1874–1960), Агатон (1876–1951), Александр (1877–1952) және Николай Леопольд (1884–1939). Тағы бір ұлы, Николай (1881–1883), нәресте кезінде қайтыс болды.
Fabergé had five sons with Augusta Julia Jacobs, whom he married in 1872. Four of his sons lived to adulthood: Eugène (Evgeny) (1874–1960), Agathon (1876–1951), Alexander (1877–1952), and Nicholas (Nikolai) Leopold (1884–1939). Another son, Nikolai (1881–1883), died during infancy.
Мұра
Бэйнбриджтің айтуынша, 1872 жылы Фаберже фирманы иеленген кезде, "оған ешқандай айрықша маңыз берілмеген", бірақ ол сол кездегі сауатты бизнес еді. Алайда, уақыт өте келе Фаберже өнер деңгейін күрт көтерді, фирманың негізін дизайндағы жеңілдік пен әсемдік құрады. Фаберже зергерлік бұйымдармен қатар, қиял-ойдан туған заттар жасауға кірісті.
Bainbridge says that when Fabergé took over the firm in 1872, there was "no special significance attached it", although it was a sound business, but over time, he raised its art to a much higher level, with the foundation of the firm consisting of lightness and elegance in design as Fabergé began creating objects of fantasy in addition to jewelry.
Құрметтеулер
2012 жылдың 30 мамырында Google Питер Карл Фаберженің 166 жылдығын doodle арқылы тойлады.
On 30 May 2012, Google celebrated Peter Carl Fabergé’s 166th Birthday with a doodle.