Кіріспе

Британдық Гана жазушысы, теоретигі және кинорежиссері Кодво Эшун (туған 1967) - британдық Гана жазушысы, теоретигі және кинорежиссері. Ол 1998 жылы жарық көрген "Күннен гөрі жарқын: Соник Фикшндегі оқиғалар" атты кітабы және The Otolith Group өнер ұжымымен байланысы үшін танымал. Қазіргі уақытта ол Лондон университеті Голдсмитс колледжінің бейнелеу мәдениеттері кафедрасының қазіргі заманғы өнер теориясы магистрлік бағдарламасында және HEAD (Женева өнер және дизайн университеті) бейнелеу өнер кафедрасының CCC ғылыми магистрлік бағдарламасында сабақ береді.

Ерте өмір және білім

Кодво Эшун Лондонның солтүстік маңындағы ауданда туып өскен. Оның әкесі Ұлыбританияның әйгілі дипломаты болды. Оның отбасы Гананың Фанте халқынан, ал кіші інісі - жазушы және журналист Экоу Эшун. Жас кезінде Ешун комикс кітаптарын, Дж. Г. Баллардты және рок музыкасын зерттей бастады. Ағасының айтуынша, Ешун 1979 жылы Ганада Дж. Дж. Роулингс жүргізген төңкеріс кезінде қатты алаңдаушылыққа ұшырап, оған әсер еткен. Ол Оксфорд университетінің Университет колледжінде ағылшын әдебиетін (BA Hons, MA Hons) және Саутгемптон университетінде романтизм мен модернизмді MA Hons оқыды. Кодво Эшун өзінің алғашқы кітабында беттерді нөмірлеудің ерекше жүйесін ойлап тапты, ол теріс сандардан басталды. 01-бетінде: 17 жасында Кодво Эшун Оксфорд университетінің заң факультетінде заң оқу үшін ашық стипендияға ие болды. Сегіз күннен кейін ол әдебиет теориясына, журнал журналистикасына және клубтарға ауысты. Ол мәдениет сыншысы немесе мәдениетті түсіндірмеші емес, ол - концепция инженері, мыңжылдықтың соңында электронды музыка, ғылыми фантастика, технокультура, ойын мәдениеті, есірткі мәдениеті, соғыстан кейінгі фильмдер және соғыстан кейінгі өнер туралы жазу The Face, The Wire, i D, Melody Maker, Spin, Arena және The Guardian. Кейін ол музыкалық журналистиканы кәсіби мамандық ретінде таңдауын кедейлік антын қамтитын адалдық әрекеті деп сипаттады.

Жазу

Эшунның шығармалары кибермәдениет, ғылыми фантастика және музыкамен байланысты, бұл идеялар африкалық диаспорамен қай жерде қиылысады. Ол көптеген басылымдарға, соның ішінде The Guardian, The Face, The Wire, i D, Melody Maker, Spin, Arena, Frieze, CR: The New Centennial Review және 032c. 2002 жылы музыка журналистикасын тастады. Қазір ол академиялық жарияланымдар шығарады және Лондон университетінің Голдсмитс қаласында Ирит Рогофф құрған Бейнелеу мәдениеттері кафедрасында сабақ береді. 1990 жылдары ол Уорвик университетінің салааралық ғылыми-зерттеу тобы - Кибернетика мәдениетінің зерттеу бөліміне қатысты.

Күннен гөрі жарқыраған

Ешунның "Күннен гөрі жарқын: Соник Фикшндегі оқиғалар" атты кітабы 1998 жылы жарық көрді және "Күн Радан 4 Героға дейінгі музыкадағы болашақтың қарапайым зерттеуі" болып табылады. Неологизмдерді, қайта игерілген жаргонды және құрама сөздерді кеңінен қолданатын стильде жазылған кітап афрофутуристикалық көзқараспен қара музыка мен ғылыми фантастиканың қиылысуын зерттейді.

Архитектоника

Architechtronics - Кодво Эшун мен Франц Помасльдің 1998 жылы AR 60 студиясында (ORF / FM4) Венада тікелей жазылған бірлескен жұмысы. Эшунның үлесі - "Қара Атлантика ағыс сызығында бұрылады" атты мәтіннің оқуы, ол "Күннен гөрі жарқыраған" тематикалық мазмұнының көп бөлігін тұжырымдайды.

"Афрофутуризм туралы қосымша ойлар"

Эшунның "Афрофьютуризм туралы қосымша ойлар" мақаласы CR: The New Centennial Review, Volume 3, Number 2, 2003 жылы жаз айында жарияланды. Бұл мақалада ол афрофутуризмнің тарихы мен траекториясын түсіндіреді. Ол осы жанрдың ерекше функцияларын, атап айтқанда, "мұндағы [а] болашақ пен [а] қазіргі уақыт арасын қайта құру" және "азару процесін ынталандыру" қабілетін көрсетеді. Эшун әдеттегіден өзгеше тәсілмен оқырманды "болашақтағы африкалық археологтар тобы" 20-ғасырдағы африкалық диаспоралық субьективтілікті әртүрлі мәдени құралдар мен артефактілерді салыстырмалы зерттеу арқылы қайта құруға тырысып жатқанын елестетуге шақырады. Бұл кадрлық техниканы Эшунның "хронополитика" түсінігі бойынша "мерзімдік асқынулар мен анахроникалық эпизодтар прогресстің сызықтық уақытын бүлдіреді, қара тектес субъектілерді тарихқа дейінгіге айыптаған уақытша логиканы реттейді". Кодво, Тони Моррисонның және басқалардың артынан, африкалық құлдарды алғашқы заманауи тақырыптар ретінде, сондай-ақ "нақты әлем" ғылыми фантастика сценарийлерінің тақырыптары ретінде орналастырады. Осылайша, болашақтағы гегемоникалық болжамалар қара нәсілді субьектілерді (пост) модернизмнен және онымен бірге технологиялық-ғылыми жаңалықтар мен жатқынулардан жасырын немесе ашық алып тастаған кезде, афрофутуризм афродиаспоралық субьектілердің заманауилықты бастау және өндірудегі негізгі рөлін атап көрсетеді. Басқаша айтқанда, афрофутуризм тарихты қайта бағдарлау, жартылай қарсы немесе баламалы болашақ ұсыну үшін. Бұл мақаланы белгілі афрофутуристикалық мәтіндерді, мысалы, Исмаил Ридтің "Мумбо Джамбо" (1972) және Сэмюэл Деланидің "Жұлдыздар менің қалтамда құм түйіршіктері сияқты" (1984) сияқты мәтіндерді оқу үшін линза ретінде пайдалануға болады. Бұл эссе қазіргі уақытта Рой Кристофер редакциялаған "Бұги Даун болжамы: Хип-хоп, уақыт және афрофьютуризм" (Strange Attractor, 2022) кітабында бар.

Отолит тобы

2002 жылы Эшун Анялика Сагармен бірге Otolith Group компаниясын құрды, оның атауы ішкі құлақтағы ауырлық пен бағдар сезімін қалыптастыратын құрылымнан алынған. Лондонға негізделген топтың жұмысы мұрағаттық материалдармен, болашақпен және трансұлттық тарихпен айналысады. Топтың жобаларына "жаңа кино мәдениетін құру" мақсатымен біріктірілген практиканың бөлігі ретінде кино түсіру және көрмелерді ұйымдастыру кіреді. Топ 2010 жылы "А Long Time Between Suns" жобасы үшін Тернер сыйлығына ұсынылды.

Жарияланымдар

Күннен гөрі жарқыраған: Sonic Fiction-тағы оқиғалар. Лондон: Квартет кітаптары. 1998 жыл. "Хайп Уильямстың микроритмикалық пневмокосмосы" Киноэлектрондық: кино және музыка дыбысы, Филип Брофи редакциялады. Сидней: Австралиялық кино, теледидар және радио мектебі. 2000 жыл. "Sonic Reality қайта құру операциялық жүйесі" аудио мәдениетінде: қазіргі заманғы музыка оқулары, Кристоф Кокс және Дэниел Уорнер редакциялаған. Лондон: Континуум кітаптары. 2004 жыл. "Лагостан үйрену: Бейресми тұрғын үйдің поэтикасы туралы диалог" Дэвид Аджай: Қоғамдық ғимараттарды жасау: Питера Эллисон редакциялаған ерекшелік, жекешелендіру және үйлесімділік. Лондон: Темза және Хадсон. 2006 жыл. "Белгісіз заттардың пішіндерін салу" және "Кодво Эшунмен сөйлескен Джон Акомфрах" "The Ghosts Of Songs: The Film Art of The Black Audio Film Collective" фильмдерінде. Ливерпуль: Ливерпуль университетінің баспасы. 2007 жыл. Post Punk Then and Now (Mark Fisher және Gavin Butt-пен бірге редактор). Лондон: "Репетер кітаптары". 2016 жыл.