Кіріспе

Профессор және философ (1944–2010)
американдық философ

Денис Лоуренс Даттон (9 ақпан 1944 – 28 желтоқсан 2010) – американдық өнер философы, веб-кәсіпкер және медиа белсендісі. Ол Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласындағы Кантербери университетінде философия профессоры болды. Ол сонымен қатар Arts & Letters Daily, ClimateDebateDaily.com және cybereditions.com веб-сайттарының негізін қалаушыларының бірі және редакторларының бірі болды.

Өмір және мансап

Денис Даттон 1944 жылдың 9 ақпанында АҚШ-тың Калифорния штатындағы Лос-Анджелесте дүниеге келді. Ол Уильям мен Тельма Даттонның төрт баласының екіншісі болды, олар кітап сатушылар және кейіннен Dutton's Books деп аталған тәуелсіз кітап дүкендері желісін құрды. Ол "Радфорд журналының" редакциялық алқасының мүшесі болды. 2010 жылдың 28 желтоқсанында Денис Даттон қатерлі ісіктен көз жұмды.

Өнер және әдебиеттер күнделігі

Даттон 1998 жылы өзі құрған Arts & Letters Daily веб-сайты арқылы танымал болды, бұл сайт оны "әлемдегі ең ықпалды медиа тұлғаларының" қатарына қойды. Сайт "жақсы жазылған және салмақты аргументтермен келтірілген кітап шолулары, эсселер және идеялар саласындағы басқа да мақалаларды жинақтаушы және таратқыш ретіндегі алғашқы және ең маңызды платформа" деп сипатталады. Сайтта әдебиет, өнер, ғылым және саясатқа қатысты мақалаларға сілтемелер бар, ал оларға қысқаша шақыру сөздерді Даттон өзі жазған. Ол негізінен ғылыми еңбектерді, жаңа және қайта басылған авторлық құқықпен қорғалған туындыларды тарататын компания. Компанияның редакциялық кеңесіне Фредерик Крюс, Энтони Графтон және Марджори Перлофф сияқты басқа да ғалымдар кіреді.

Эстетика

Даттон өнердегі шынайылық туралы жазды және туындының авторға дұрыс жатқызылуын, жалған болмауын қамтамасыз ететін номиналды шынайылықты, сондай-ақ жеке адамның немесе қоғамның құндылықтары мен сенімдерін шындығымен көрсететін экспрессивті шынайылықты ажыратты. "Өнер инстинкті" (2010) кітабында Даттон өнерді бағалаудың мәдени тұрғыдан үйренілетін нәрсе деген пікірге қарсы шығып, оның орнына өнерді бағалау плейстоцен дәуірінде пайда болған эволюциялық бейімделулердің нәтижесі екенін айтты. Ол 2009 жылғы Google Talk лекциясында және 2010 жылғы TED сөйлесуінде өз теориясының қысқартылған нұсқаларын ұсынды. Сондай-ақ Даттон өнер мен ғылымдағы прогресс, әсіресе 1800 жылдан бері төмендегенін мәлімдеді.

Академиялық прозаның сын-пікірі

Философия және әдебиет журналының редакторы ретінде Даттон "Нашар жазу конкурсын" өткізді, оның мақсаты "жетекші университеттерде ғылыми еңбек деп ұсынылатын 'әдепсіз, мақтанға толы, түсініксіз сөздерді' әшкерелеу" болды. 1998 жылы конкурстың бірінші орыны философ және Калифорния Беркли университетінің профессоры Джудит Батлерге, "Диакритика" журналында жарияланған бір сөйлем үшін берілді. Батлер өз жұмысын "Нью-Йорк Таймс" газетінің беттерінде академиялық педантизм және түсініксіздік туралы айыптауларға қарсы қорғады. Содан кейін Даттон конкурсты тоқтатты. Нашар жазу конкурсы Сокал ісінен туған зияткерлік ахуалда пайда болды, онда постмодернизмнің түсініксіздігі сынға түсті: Эдвард Саид, мысалы, кейбір әріптестерінің жазбаларындағы "төмендеу мен үйлесімсіздікке" өкініш білдірді, ал Марта Нуссбаум "салмақты және түсініксіз" академиялық жазуды айыптады.

Саясат және белсенділік

Даттон "консервативті идеяларды" қолдады және бірнеше жыл бойы Либертариандық партияның мүшесі болды. Ол сонымен қатар қоғамдық радионың ынталы жақтасы болды. 1990 жылдардың басында ол лобби тобын құрды – Жаңа Зеландияның қоғамдық радиосының достары, бұл Жаңа Зеландияның екі коммерциялық емес қоғамдық радиостанциясын тарату туралы ұсыныстарға жауап ретінде жасалды. 1995 жылы ол Жаңа Зеландия радиосының директорлар кеңесіне тағайындалды, онда жеті жыл қызмет етті. Директорлық қызмет мерзімі аяқталғаннан кейін, доктор Даттон және доктор Джон Айлс Жаңа Зеландия радиосының жаңалықтар мен өзекті мәселелерде бейтараптығын жоғалтқаны, хартаға сәйкес келмегені және хабар таратуды бәсекелестік негізде қаржыландыруға қарсы болғаны туралы сынға толы баяндама жариялады.