Кіріспе

Деррик де Керкхоув (1944 жылы туған) – «Мәдениет терісі және байланысты интеллект» кітабының авторы және Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласындағы Торонто университетінің француз тілі кафедрасының профессоры. Ол 1983 жылдан 2008 жылға дейін Мәдениет және технология жөніндегі Маклюан бағдарламасын басқарды. 2007 жылдың қаңтар айында «Rientro dei cervelli» жобасы мен стипендиясы бойынша Италияға оралды, онда Неаполь Федерико II университетінің социология факультетінде «Цифрлық мәдениеттің социологиясы» және «Маркетинг және жаңа медиа» пәндерін оқытады. Ол 2008 жылдың көктемінде Конгресс кітапханасына тағы бір шақыру алды. Ол Франческо Монико басқаратын PhD Планеталық колледждің M түйініндегі зерттеу жетекшісі. 2008 жылдан бері суретші Джузеппе Стампонемен бірлесіп құрылған Solstizio үшін жаһандық өнер жобаларын қадағалайды. 2015 жылдың шілдесінде Фред Форест, Морис Бенаюн, Том Клинковштейн және басқа да өнер шеберлері, ойшылдар мен философтармен бірге Натан Карчмардың ArtComTec семинарына қатысты.

Өмірбаян

Де Керкхоув 1975 жылы Торонто университетінен француз тілі мен әдебиеті саласы бойынша филология ғылымдарының докторы дәрежесін, ал 1979 жылы Тур университетінен (Франция) өнер әлеуметтануы бойынша 3-ші цикл докторы ғылыми дәрежесін алды. Ол 1972 жылдан 1980 жылға дейін Мәдениет және технология орталығымен байланыста болды және он жылдан астам уақыт бойы Маршалл Маклюэнмен аудармашы, көмекші және бірлескен автор ретінде жұмыс істеді.

Жарияланымдар

Ол «Understanding 1984» (ЮНЕСКО, 1984) кітабының редакторы және Амилкаре Яннуччимен бірге «Маклюан және адамның метаморфозы» (Bulzoni, 1984) атты Маклюан, мәдениет, технология және биология тақырыбындағы мақалалар жинағының редакторы болды. Сонымен қатар, Чарльз Ламсденмен бірге «Әліппе және ми» (Springer Verlag, 1988) кітабын жарыққа шығарды, онда батыс әліпбиінің адам танымның физиологиясы мен психологиясына тигізетін әсері ғылыми тұрғыдан бағаланады. 1990 жылдың желтоқсан айында Францияда, ал келесі жылы Италияда «La civilisation vidéo chrétienne» атты тағы бір кітап жарық көрді (Feltrinelli, 1991). «Brainframes: Technology, Mind and Business» (Bosch & Keuning, 1991) кітабы теледидар, компьютерлер және гипермедианың корпоративтік мәдениетке, бизнес-практикаға және экономикалық нарықтарға тигізетін әсері арасындағы айырмашылықтарды қарастырады. «The Skin of Culture» (Somerville Press, 1995) – жаңа электрондық шындық туралы мақалалар жинағы, ол бірнеше ай бойы Канаданың ең сатылатын кітаптар тізімінде болды. Ол оннан астам тілге, соның ішінде жапон, қытай, корей, поляк және словен тілдеріне аударылды. «Connected Intelligence» (Somerville, 1997) кітабы жаңа медиа және таным туралы оның зерттеулерін таныстырады. Оның соңғы кітабы «Зиялылық архитектурасы» алғаш рет 2000 жылдың желтоқсан айында голланд тілінде, ал 2001 жылдың мамыр айында ағылшын, итальян және неміс тілдерінде жарық көрді. Кейіннен ол испан, португал және жапон тілдеріне аударылды. 2003 жылдың қыркүйек айында жарық көрген «Маклюхан менеджерлер үшін: жаңа ойлаудың жаңа құралдары» кітабында Марк Федерманмен бірлесіп жұмыс істеді. Де Керкхове Франческо Моникомен бірлесіп, ерте грек театрынан қазіргі операға дейінгі сахналық өнер тарихы туралы кітап жазуға келісімшарт жасады.

Басқа жұмыстар

"Білу нүктесі" Кристина Миранда де Алмейдамен бірлесе редакцияланды. Бұл кітап зерттеу сұрағын қарастырады: адамдардың әлемдегі өзінің болуын және әлемнің олардағы болуын қабылдаудың психофизиологиялық өлшемдері қандай? Барлық тарауларда сананы өзгертуге шақыру бар. Дүниенің денеге сіңген сезімі және қоршаған ортаның қайта сезімталдырылуы, көруге басымдық берілген көзқарасты кеңістіктік және материалдық ортамен адамның қарым-қатынасын жаңару арқылы толықтырады. Осылайша, бұл кітап сезім мен танымның, сезім мен сезімталдықтың, дене, жекелік және әлемнің топологиялық бірігісін ұсынады. Осы кітаптың әртүрлі тараулары оқырманды шақыратын "Білу нүктесі" түсінігі, Ренессанстан мұра болып келген "Көру нүктесіне" балама ұсынады; ол физикалық, цифрлық және электрондық салалар арқылы өзіндік сананы орналастырудың жолын ұсынады, бұл салалар жиырма бірінші ғасырдың басында физикалық, әлеуметтік, мәдени, экономикалық және рухани жағдайларды қалыптастырады. Тоғыз автор "Білу нүктесі" парадигмасының, фонетикалық әліпбидің таралуымен басталған субъектілер мен объектілер арасындағы алшақтықты, үзілісті жоюға қабілетті әртүрлі жолдарын зерттейді. "Білу нүктесі" – осы жолдың көрсеткіші.