Кіріспе

Германияда трамвай желілерінің (неміс тілінде Straßenbahn) саны өте көп. Кейбір желілер жеңіл темір жол стандарттарына дейін жаңартылды, ол неміс тілінде Stadtbahn деп аталады. Straßenbahn және Stadtbahn жүйелері әдетте BOStrab, Германияның трамвайлар туралы заң негізінде жұмыс істейді. Трамвайлар Германияда 1960-шы жылдардың басына дейін қалалық көліктердің негізгі құралы ретінде қызмет етті, содан кейін олар жүйелі түрде автобустарға ауыстырылды. Алайда, 1980-ші жылдары трамвайлар қайта пайда бола бастады; сарапшылар "трамвайдың қайта өркендеуі" туралы айтты. 1990 жылдары трамвайлар қайтадан қоғамдық көліктердің заманауи құралына айналды. Ғалымдар моданың танымал ұғымдарын қабылдау, қабылдамау және қалпына келтірудің осы циклын түсіндіру үшін қолданды. Трамвайлар тауарлық мәдениеттің айқын көрінісі болды және адамдар оларға тек сапар шегіністерін ғана емес, сонымен қатар өздерінің тілектерін, идеяларын және сенімдерін көрсетті.

Қалалық теміржол

Штудтбанн 1940-жылдардың аяғына дейін, қала кеңестері Unterpflasterstraßenbahn (lit. II дүниежүзілік соғыстан кейін қираған қала орталықтарын қайта құрудың бір бөлігі ретінде. Кейбір қалалар, мысалы, Ганновер, қалаларының айналма жолдарында қосымша кең медиандарды сақтады, бірақ көптеген қалаларда бұл жоспарлар ешқашан жоспарлау кезеңінен өтпеді. Алайда Берлин мен Гамбургтің U Bahn жүйелерінің табысын көріп, қалалар мұндай схемаларды 1960 және 1970 жылдары қайта қарастыра бастады. Мюнхен мен Нюрнберг трамвайларды толықтай жоюға шешім қабылдады және толық көлемдегі U Bahn жүйесін салуға кірісті (бұл күнге дейін олардың ешқайсысы да трамвай жүйесін жойған жоқ және ешқашан да олардың трамвай жүйелерін кеңейте алмайды), ал басқа қалалар, мысалы, Ганновер немесе Штутгарт, бірнеше онжылдықтар ішінде трамвай желілерін толыққанды U Bahn жүйесіне айналдыру перспективасымен қала ортасындағы туннельдер мен жолдың арнайы тәртібіне көшті. Алайда, 1980 жылдары барлық қалалар бұл жоспарларды жоюға мәжбүр болды, себебі трамвайларды қайта құруға жұмсалған шығындар жоғары болды. Қазіргі кезде ең көп таралған Штудтбан жүйелері қала маңындағы және шеткі аудандардағы трамвай сияқты операциялар мен қала орталықтарында туннель станциялары бар U Bahn сияқты операциялық режимнің қоспасы болып табылады. Штудтбань схемасын S Bahnмен шатастыруға болмайды, ол әдетте темір жол туралы заң бойынша жұмыс істейтін қала маңындағы темір жол, ал Штудтбань әдетте Трамвай туралы заң бойынша жұмыс істейтін қалалық темір жол болып табылады.

Көлік құралдары

Қазіргі уақытта Германияда ең көп таралған көлік түрі - бұл жоғары немесе төмен қабатты трамвай. Артикуляциялық трамвайлар - бұл икемді буындармен біріктірілген бірнеше бөлімнен тұратын трамвай вагондары. Олар, сондай-ақ, жолаушылар тасымалын арттырады. Бұл трамвайлардың ұзындығы 40 метрге дейін жетеді, ал кәдімгі трамвайдың ұзындығы әлдеқайда қысқа болуы керек.

Тарих

1918 жылдан бастап Германияда бірнеше прототиптер жасалды, мысалы 1918 жылы Дрезденге арналған тіркемелі вагон және 1926 жылы Дуйсбургке арналған Якобс bogies бар екі трамвай. Алайда, бұл көліктерге қызығушылық аз болды және артикуляция ұғымы белгісіз болды. Тек Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана буыны бар автомобильдер қайтадан өндірілді; GT4 Jacobs bogies автомобильдерінің алғашқы шағын сериясы 1953 жылы Штутгартта Maschinenfabrik Esslingen компаниясы арқылы іске қосылды. 1956 жылдан бастап Duewag Германия мен шетелде операторлар үшін соғыстан бұрынғы ескі модельдерді ауыстыру үшін көптеген буыны бар трамвай вагондарын өндірді. 1959 жылдан бастап Maschinenfabrik Esslingen және Hansawaggon, соңғысы негізінен Бремен мен Мюнхенде, базарға өздерінің Kurzgelenkwagen құрылысымен кіруге тырысты. Алайда, Батыс Германияда олардың нарықтық үлесі Дуваг жасаған Джейкобс боги машиналарына қарағанда аз болды. Hansawaggon дизайнын кейіннен CKD Tatra көшірді, ол осы жобаға негізделген ГДР-де қолдануға арналған KT4D трамвай вагондарын көптеп өндірді. Үлкен сериялардан басқа, аз сандағы вагондар ерекше талаптарға ие операторлар үшін қайта жасалды, мысалы, Bremer Straßenbahn AG 3 осьті серияны алды, ал Аугсбург бірнеше 5 осьті вагондарды сатып алды. 1970 жылдары Федералды аумақта алғашқы қалалық теміржол вагондары жасалды. Кейбір жағдайларда, сыналған трамвай түрлері жоғары платформаларға да жарамды болып өзгертілді; Франкфурт пен Ганновер үшін қисық траекториясы бар ұзақ қашықтықтағы буыны бар вагондар жасалса, Штутгарт трамвайы қарама-қарсы бағытпен жүрді, бірақ бірқатар Штутгарт желілері дәстүрлі трамвай ретінде де пайдаланылды. Алғашқы нұсқаларында жаңа Штутгарт екі вагонды екі төрт күшекті бір вагоннан тұрады, олардың bogies классикалық трамвай жүк машиналарына қарағанда әлдеқайда алыс. 1990 жылдары төменгі қабатты жоғары қысымды пойыздар жасалды. Кейбір жағдайларда едәуір өзгерістер көп сандаған қондырғылар қолданылғаннан кейін байқалады. Сондай-ақ, кейбір ескі буыны бар автомобильдер 1990 жылдан кейін төменгі еден сегментімен жақсартылды. Төмен еденді технологиямен проблемаларды болдырмау үшін, толық төмен еденді емес жаңа жобалар да бар, мысалы, 1995 жылдан бастап Кельн үшін әзірленген Flexity Swift, оның төрт дөңгелекті осьтері қысқа орта сегментінің астында Цюрих трамвайының әдеттегі буыны бар вагонынан берік дамыған, бірақ орта сегментінің сыртқы есігі бар. Regiotram-тың дамуының ізашарлары - Карлсруэ қаласы. 2000 жылдан бастап төменгі қабат технологиясы жақсартылды. 2001 жылдан бастап нарықтағы көшбасшы компания Bombardier алты емес, сегіз осьті үш бөлшекті қозғалтқыштар шығарады. Ал ADtranz төмен қабатты трамвайдың мұрагері ретінде Flexity Berlin. Дрезден көлік компаниялары үшін әсіресе ұзақ аралықтағы төменгі еденді буындар жасалады. Төмен қабатты технология қазірдің өзінде стандартқа айналған кезде, екінші жағынан, теміржолдар RegioTrams сияқты теміржолдарды пайдаланады, трамвай көліктері (өсе келе трамвай көліктері деп аталады) қарама-қайшылық талаптарды орындауы керек.

Курцгеленкваген

Kurzgelenkwagen - бұл әр шанаққа дәл бір арбалы машинаны қажет ететін буксирлі автомобильдерге арналған неміс термин. Бұл негізінен GT4 типті; неміс тілінде 4 осьті буыны бар (G for Gelenk = "joint") моторлы (T for Triebwagen) трамвайдың аббревиатурасы. Олардың екі түрлі моделі қолданылды:

Штутгарт типті

1959 жылы Maschinenfabrik Esslingen компаниясы Штутгарт трамвай желілері үшін әзірлеген GT4 екі богилерді арқалықпен байланыстырады. Көліктердің корпустары өздерін өздері сүйегі мен арқалықтарына сүйеніп ұстайды. Сондықтан көлік құралының жеке вагондарын бөліп көруге болмайды. Жалпы 380 автомобиль жасалды, оның 350-і Штутгартқа жеткізілді. Фрайбург им Брейсгау, Реутлинген, Нюнкирхен, сондай-ақ Ульм және Аугсбургте (олар оларды Штутгарттан сатып алды) тағы да машиналар пайдаланылды. Германияның қайта бірігуінен кейін GT4 көліктері Нордхаузенде, Халберштадтта және Галледе де пайдаланылды.

Бремнің түрі

Waggonbau Bremen GT4 вагондары, Bremer Straßenbahn AG үшін жобаланған және салынған, тек жеке карбодидің богиіне сүйенеді. Бөлшекті қолдау жоқ, және бөлімдерді цехта қосу және алып тастау мүмкін. Hansawaggon Бремен мен Бремерхавеннің трамвайларына буынтырмалы электр вагондары мен тіркемелерін жеткізді, Мюнхендегі Rathgeber өндірушісі бұл машиналарды Мюнхен трамвайлары үшін лицензия бойынша сатып алды.

Tatra KT4

Чехословакиялық CKD Tatra компаниясы KT4D трамвай вагонын бірдей біріктірілген және боги концепциясына негіздеп әзірледі және оны 1976 жылдан бастап ГДР-ге көптеп жеткізді. Шығыс Берлинде және басқа қалаларда пайдаланылатын бұл көліктер тек қуатты көліктер ретінде ғана шығарылды, бірақ олар бірнеше бірлік ретінде жұмыс істей алады. Бұл тұжырымдама 1989 жылдан бастап салынған үш және төрт бөлікті төменгі қабатты трамвайларда тағы бір қолданыста болды, алайда бұл трамвайлар үшін арнайы жолдың орналасуы қажет, өйткені олар бұрылыстарда бұрылуға бейім. MAN және Adtranz бұл көліктерді Бременге, Берлинге, Мюнхенге және Нюрнбергке жеткізді; Duewag Франкфурт-на-Майне үшін 40 серияны (R типті) жасады.