Кіріспе

Американдық әлеуметтанушы (туған 1937) Харриет Энн Цукерман (19 шілде 1937 жылы туған) - американдық әлеуметтанушы және Колумбия университетінің профессоры. Цукерман ғылымның әлеуметтануына маманданған. Ол ғылымның әлеуметтік ұйымы, ғылыми элиталар, артықшылықтың жинақталуы, Мэтью эффектісі және бірнеше жаңалықтардың құбылысы туралы жұмысымен танымал. Цукерман 1991 жылдан 2010 жылға дейін Эндрю В. Меллон Қорының аға вице-президенті болып қызмет етті, ол зерттеулерді, кітапханалар мен университеттерді қолдау үшін қордың гранттық бағдарламасын бақылады. Ол білім беру бағдарламаларын зерттеу және ғылыми-зерттеу университеттерін, гуманитарлық ғылымдардағы стипендияларды, жоғары оқу орындарының білім беру бағдарламаларын, ғылыми-зерттеу кітапханаларын және басқа да жоғары оқу орындарын қолдау үшін белгілі.

Мансап

Цукерман 1964-1965 жылдары Нью-Йорк қаласындағы Барнард колледжінде әлеуметтану бойынша оқытушы болды. Ол Колумбия университетіне 1965 жылы әлеуметтанудың көмекші профессоры болып оралды, онда ол қолданбалы әлеуметтік зерттеулер бюросының жоба директоры болып қызмет етті. 1972 жылы доцент, 1978 жылы профессор болды. 1978 жылдан 1982 жылға дейін социология кафедрасының төрағасы болды. Цукерман 1990-1991 жылдары ғылымның әлеуметтік зерттеулер қоғамының президенті болды. 1989 жылы ол Эндрю В. Меллон Қорына аға кеңесші ретінде қосылды, 1991 жылы аға вице-президент болды.

Жұмыс

Цукерманның зерттеулері ғылым мен білімнің әлеуметтік ұйымдастырылуына бағытталған. Ол 1977 жылы шыққан "Ғылыми элита: АҚШ-тағы Нобель сыйлығының лауреаттары" атты кітаптың авторы. Зәкерман өзінің зерттеуінің негізі ретінде 60,000-нан астам академиктерді зерттеу үшін дерекқорды қолданды, бұл американдық академиялық мәдениеттің өзін-өзі нығайту динамикасының күшті көрінісі болды. Цукерманның зерттеулері, әсіресе оның "негізгі түсінігі" Цукерман талдаған эмпирикалық деректер Роберт К. Мертон мен басқалардың жұмыстарымен бірге әйел ғалымдардың "білім алу, өнімділік, қаржыландыру, зертханалық кеңістік және танылу жағынан жүйелі түрде кемшілікке ұшыраған" жолдарын құжаттады. Цукерман және басқалар сыйлықтар мен басқа да сыйақылар бойынша кейінгі жұмыстарды жүргізді; олардың өнімділікке, ынтымақтастыққа және авторлыққа әсері; және әйелдер мен басқа да аз қамтылған халықтардың мүшелеріне қолдау көрсетуді көздейтін араласулардың тиімділігі туралы. "Ғылыми элита" - ғылым мен технология саласындағы көп жаңалықтарды таныстырудың қызықты тұсаукесері. Бұл зерттеудің науқастар арасында таңқаларлық жайтқа айналуы үшін, оның үш қасиетке ие болуы керек. Артқа қарап, ол бұрын техникалық тұрғыдан қол жетімді болған деп есептеуге болады. Ол түсінікті, сол кездегі жұмыс істейтін ғалымдар үшін түсінікті сөздермен айтылуы мүмкін және оның әсерлері бағалана алатын болуы керек. Цукерман және Ледерберг, 1986. Кейіннен ғылымның әлеуметтанушысы Роберт К. Мертон Цукерманды Мэтью эффектісі туралы еңбегінің авторлары ретінде атап өтті, ол былай деп жазды: "Мен үшін қазір [1973] Цукерман зерттеуінің сұхбаты мен басқа материалдарына соншалықты мән бердім, бұл мақаланың бірлескен авторлықта шығуы керек еді. Цукерманның үлесін назардан тыс қалдыруды ол атап өткен үлгіге мысал ретінде қарастыруға болады, оны ғылым тарихшысы Маргарет Росситер Матильда эффекті деп атады. Цукерман 1993 жылы Мертонмен үйленді.

Марапаттар

Цукерман Америка ғылымды дамыту қауымдастығының (1979) және Америка өнер және ғылым академиясының (1985) және Гуггенхаймның (1981-1982) мүшесі. Ол сондай-ақ Америка философиялық қоғамының мүшесі.