Privacy Act (Canada)

Кіріспе

Канаданың федералды заңнамасы (1983) Құпиялылық туралы заң - Канаданың 1983 жылдың 1 шілдесінде күшіне енген ақпараттың құпиялылығын қорғау туралы федералды заңнамасы. Канаданың Құпиялылық жөніндегі комиссарымен басқарылатын Заң саяси партияларға, саяси өкілдерге (яғни, Парламент мүшелері мен сенаторларға), соттарға және жеке сектор ұйымдарына қолданылмайды. Өтініш мемлекеттік қорғаныс және құқық қорғау органдарының тергеулері сияқты үкімет міндеттеріне кедергі келтіреді (19-25-баптар) Өтініш өтінішті жасаған жеке тұлғадан басқа адамның жеке ақпаратын қамтиды (26-бап). Сұрау салуға адвокаттың клиенттің құпиясы жатады (27-бап). Жеке тұлғаның жеке медициналық деректерін алу туралы өтінішті егер жеке тұлғаға оны оқудан пайда болмаса, қабылдамау мүмкін (28-бап). Канаданың Құпиялылық жөніндегі уәкілі шағымдарды қабылдайды және зерттейді, оның ішінде жеке тұлғаға мемлекеттік мекемеде сақталған жеке мәліметтеріне қол жеткізуден бас тартылғаны туралы шағымдар (29-бап).

Тарих

Канададағы алғашқы жеке өмір туралы заң 1977 жылы Канаданың Адам құқықтары туралы заңның төртінші бөлігінде, Канаданың жеке өмір туралы комиссарының кеңсесін құру арқылы қабылданды, ол қоғам мүшелерінің жеке өмірдің бұзылуына қатысты шағымдарын тергеу және заң шығарушыларға хабарлау үшін жауапты болады. 1983 жылы 32-ші парламентте C 43 заң жобасы қабылданды. Canadian Association of Elizabeth Fry Societies v Canada (Public Safety and Emergency Preparedness), 2010 FC 470 жеке адам өзінің жеке ақпаратын сұрағаннан кейін, сол ақпаратын өзінің өкіліне беруге келісім берген кезде, бұл келісім жеке адамның өлімінен кейін де сақталады. H. J. Heinz Co. of Canada Ltd. v Canada (Attorney General), 2006 SCC 13 үшінші тарап басқа жеке тұлға туралы жеке ақпаратты жариялайды деген негізде ақпаратқа қол жеткізу туралы заңға сәйкес ақпаратты жариялауға қарсылық білдіре алады деп растайды. Өзінің дәлелдері барысында SCC жеке өмір туралы заңның түсіндірілуі туралы бірнеше қағидаларды түсіндірді. Канада (Ақпараттық комиссар) Канадаға қарсы (Каралтық Канадалық Атлы полиция комиссары), 2003 SCC 8 Құпиялылық туралы заңның 3-бөліміндегі "жеке ақпарат" анықтамасын қарастырған кезде. Ruby v Canada (Solicitor General), 2002 SCC 75 Құпиялылық туралы заңның 51-бабының 2а тармағы конституциялық емес, өйткені ол кейбір өтініштерді Федералды соттың алдында қараудың барлық отырысы жабық түрде өтуін талап етеді. Lavigne v Canada (Office of the Commissioner of Official Languages), 2002 SCC 53 Құпиялылық туралы заң "қалайша конституциялық" заңнама; мемлекеттік мекеменің басшысы қол жеткізуден бас тарта алады, өйткені оның ашылуы ағымдағы немесе болашақ тергеулерге әсер етеді. Алайда, басшы бұл тергеулерге зиян келтіреді деп күтуге негіз бар екенін дәлелдеуі тиіс. Құпиялылық туралы заң (Кан.) (Re), 2001 SCC 89 Канаданың кеден қызметі Канаданың сыртында болған кезде еңбекке ақы төлеу бойынша сақтандыру төлемдерін алғандарды анықтау үшін Канаданың еңбекке ақы төлеу жөніндегі комиссиясына саяхатшылар туралы ақпарат берген бағдарламамен Жеке өмір туралы заң бұзылмаған деп санайды. R v Zarzour, (2000) 196 F. T. R. 320 жеке ақпаратты сақтау туралы қағидаларды түсіндіреді және мемлекеттік мекеме әкімшілік мақсатта пайдаланатын жеке ақпараттың дұрыстығын тексеру үшін жеткілікті шаралар қабылдауы керек. Dagg v Canada (Minister of Finance), [1997] 2 S. C. R. 403 Құпиялылық туралы заңға қатысты бірінші маңызды SCC шешімі.

The first privacy law in Canada was enacted in 1977 in part four of the Canadian Human Rights Act by creating the Office of the Privacy Commissioner of Canada, which would be responsible for investigating privacy violation complaints by members of the public and reporting to lawmakers. During the 32nd Parliament in 1983, Bill C 43 was passed. Canadian Association of Elizabeth Fry Societies v Canada (Public Safety and Emergency Preparedness), 2010 FC 470 — holding that, when an individual requests their personal information and then consents to the release of that information to their representative, that consent survives the individual’s death. H. J. Heinz Co. of Canada Ltd. v Canada (Attorney General), 2006 SCC 13 — affirms that a third party can object to the disclosure of information under the Access to Information Act on the basis that it would disclose personal information about another individual. In the course of its reasons, the SCC articulated several principles about the interpretation of the Privacy Act. Canada (Information Commissioner) v Canada (Commissioner of the Royal Canadian Mounted Police), 2003 SCC 8 — considering the definition of "personal information" in section 3 of the Privacy Act. Ruby v Canada (Solicitor General), 2002 SCC 75 — holding that section 51(2)(a) of the Privacy Act is unconstitutional because it requires that the entire hearing of certain applications to Federal Court be held in camera. Lavigne v Canada (Office of the Commissioner of Official Languages), 2002 SCC 53 — holds that the Privacy Act is 'quasi constitutional' legislation; a head of a government institution could refuse access because of the impact that disclosure would have on current or future investigations. However, the head must prove that there is a reasonable expectation that disclosure would harm those investigations. Privacy Act (Can.) (Re), 2001 SCC 89 — holding that the Privacy Act was not violated by a program whereby Canada Customs gave information about travellers to the Canada Employment Insurance Commission, to identify those who received employment insurance benefits while outside Canada. R v Zarzour, (2000) 196 F. T. R. 320 — explains the principles about retaining personal information, and that a government institution must take sufficient steps to verify the accuracy of the personal information it uses for an administrative purpose. Dagg v Canada (Minister of Finance), [1997] 2 S. C. R. 403 — the first major SCC decision to consider the Privacy Act.