Кіріспе

Лондонның тарихи театры 1671 жылы салынған Лондонның Дорсет бақша театры алғашқы жылдары сондай-ақ Йорк герцогының театры немесе герцог театры деп аталды. 1685 жылы король Карл II қайтыс болып, оның ағасы Йорк герцогы Джеймс II болып таққа отырды. Герцог патша болған кезде театр 1685 жылы корольдік театрға айналды, бұл Джеймстің екінші әйелі Моденалық Мэриге қатысты. 1689 жылы Уильям III мен Мэри II таққа отырғанда, бұл атау сақталды. Ол Лондонның қалпына келтіру кезеңіндегі екі патенттік театр компаниясының бірі - герцог компаниясының төртінші үйі болды. 1682 жылдан кейін компанияның мұрагері - Біріккен компания оны пайдалануды жалғастырды. Ол 1709 жылы қиратылған.

Өмірбаян

Интеррегн кезінде бірнеше жыл бойы тыйым салынғаннан кейін, театр қойылымдарына қайтадан рұқсат берілді Карл II-нің қалпына келтіруімен екі компанияға Лондонда "заңды драма" көрсету үшін патент хаттарын беру. Герцог компаниясы Йорк герцогының (кейіннен Джеймс II) қамқорлығында болды; басқа патенттік театр компаниясы, Король компаниясы оның ағасы Карл II-нің қамқорлығын көрді. Екі компания да 1660 жылдан бастап қысқа уақытқа Дрюри-Лейндегі ескі Якобин театрында, Кокпит театрында (Феникс театры деп те аталады) орналасқан. Солсбери сотының театрында қысқа уақыт болғаннан кейін герцог компаниясы 1662 жылы Линкольнның қонақүйі Филдске, Португалия көшесіндегі бұрынғы Лислидің теннис корты болған ғимаратқа көшіп барды. Компания 1671 жылға дейін сонда қалды. Осы арада Король компаниясы Театр Корольдікке, Дрюри Лейнге көшіп барды, онда олар қалды. Герцог компаниясының негізін қалаушы (және лауреат ақын) сэр Уильям Дэвенант, ағылшын сахнасына енгізген, өзгермелі сахна мен театр машиналарын жақтаушы болды. Ол 1670 жылы жаңа театрдың іргетасы қалмастан қайтыс болды, сондықтан Дорсет бақшасы компанияның жетекші актері Томас Бетертонның көмегімен герцог компаниясын басқаратын Давенант отбасының қамқорлығымен салынған. Акционерлер қаражатты жинауға келісті, ол ақыр соңында шамамен 9000 фунтқа жетті. Олар Дорсет Гардэндегі жерді 39 жыл бойы (яғни 1709 жылға дейін) жыл сайынғы 130,55 фунт стерлингке жалға алды. Дорсет бағын ашудың алдында (бәлкім, 1671 жылдың жазында) герцог компаниясының жетекші актері Томас Бетертон Францияға сапар шекті. Бұл сапардың мақсаты - француз сахнасының соңғы технологиясын ағылшын сахнасына енгізу. Бұл болжам негізінен Уильям Дэвенанның орынбасары ретінде қызмет ететін Бетертон 1661 жылы Карл II-нің тапсырысы бойынша Францияға барған және 1683 жылы корольдің атынан соттың ойын-сауығына арналған опера мен бишілер труппасын алып келу үшін тағы да барады деген фактіге негізделген. Беттертон 1671 жылы Англияға оралғаннан кейін Дорсет бағында көптеген тамаша тамашалар, соның ішінде Уильям Шекспирдің "Макбет" (1673) және "Торпеда" (1674) опералық бейімделулері, Томас Шэдвеллдің "Психеясы" (1675). Бұл реставрациялық көріністерді сипаттайтын өзгермелі перспективалы көріністерді қолдану болды; қозғалатын көріністер мен ұшатын актерлер мен объектілер үшін театр машиналары, аспаптық және вокалды музыка, би және үлкен құймалар.)

Ғимарат

Театр Лондонның Ұлы өртінде қираған және көп ұзамай шүбәлі пәтерлермен тығыз салынған Дорсет үйінің бұрынғы жерінде салынған. Сайттың бір бөлігі Карл I кезінде театр ретінде пайдаланылған: 1629 жылы Эдвард Саквилл, Дорсет графының 4-і, Дорсет үйінің артында "көкөмірлер мен су жағына қарай" үйлерді жалға алып, балалардың ойын үйін жасады. Жаңа театр үшін сайт, Темзадағы Уайтфрайрс қаласындағы Дорсет Стейрс, Флит өзенінің бөлігі Жаңа каналдың сағасынан сәл жоғарыда орналасқан. Теңіз жағасындағы орны меценаттарға жақын маңдағы қылмыспен айналысатын Алсатия ауданынан қайықпен театрға баруға мүмкіндік берді. Ол 1671 жылы 9 қарашада ашылды және Линкольнның Инн Филдс қаласындағы герцог компаниясының бұрынғы театрынан екі есе үлкен болды. Ол 1672 жылдың қаңтар айында Король театры өртенгенде, Лондонның басты театр театры болды, бірақ көп ұзамай 1674 жылдың наурыз айында ашылған жаңа Король театрымен бәсекелесе бастады. 1682 жылы герцог компаниясы Король компаниясымен бірігіп, Біріккен компанияны құрғаннан кейін, Дорсет бағындағы театр негізінен опера, музыка және тамашаларға пайдаланылды. 1690 жылдардан бастап ол 1709 жылы қиратылғанға дейін ауырлық көтеру сияқты басқа ойын-сауық үшін де пайдаланылды. Марокконың императоршасының либреттосындағы суреттерден басқа, ішкі көріністің қазіргі суреттері жоқ. Екі компания арасындағы бәсекелестік Дорсет Гардн театрының прологтар мен сол кезеңнің басқа да өлеңдеріндегі сипаттамаларына әкелді, осылайша бізге театрдың шын мәнінде қандай болғаны туралы біраз дәлел келтірді. Томас Бетертон оңтүстік жақтағы жоғарғы қабаттағы пәтерде тұратын. Жақын жерде бірнеше танымал адамдар өмір сүрді: Дорсет көшесіндегі Афра Бен; Джон Драйден 1673 жылдан 1682 жылға дейін Солсбери алаңында; және Джон Локк 1690 жылы Дорсет сотында. Жаңа театр ғимаратын кімнің жобалағаны белгісіз, бірақ дәстүр оны сэр Кристофер Ренге жатқызады. Алайда бұл практикалық және стильдік жағынан екі жағынан да мүмкін емес сияқты. Мүмкін, Реннің серіктесі Роберт Хуктың жобаға қатысы бар шығар. Сыртқы өлшемдері 147148' х 57', оның ішінде 10' терең веранда. 1676 жылы шетелдік қонақ оның амфитеатр түріндегі орталық "қоры" бар екенін, әрқайсысы жиырма адамды алатын жеті қораптан тұратын екі қабатты және жоғарғы галереяны қамтығанын хабарлады. Оның 850-ге жуық қонағы болады. Театр герцог компаниясына үлкен инвестиция болды. Ішкі бөлме бай сәнді: сахна алдындағы аркада Гринлинг Гиббонстың ою-өрнектері бар.

Сахна

Дорсет бақшасындағы театрдың үлкен орманды алаңы болды, бұл әдеттегі ағылшындық ерекшелік. Эдвард Лэнгханс өзінің реконструкциясында ормандардағы ормандардың тереңдігі 6 метр, ал ал ені 9 метр болатын. Ормандарда актерлер, әншілер мен бишілер сахнаның төменгі жағында, жақсы жарықтандырылған, саңылаусыз орындалатын орын болды. Жергілікті жерді пейзаж бейнелегенде, орманды осы жердің кеңейтілуі деп түсінген. Ол көрермендер мен орындаушылар, аудитория мен сахна, театр мен спектакль арасындағы маңызды байланыс қызметін атқарды. Орманға кіру үшін алдымен әр жағында екі-екіден тұрақты есіктер болуы керек. Есіктердің үстінде балкон, сондай-ақ отыруға болатын ойын-сауық орындары болды. Сахнаның тереңдігі 15 метр, биіктігі 9 метрдей болған. Алдыңғы сахнаның қасбеті 9 метрге жуық ені мен кем дегенде 8 метр биіктігі болуы мүмкін, сондықтан ол Диоклезиан, "Көктегі патшайым" немесе "Айдағы әлем" сияқты опералардың сахнасын қамтиды. Орман мен көрікті сахнаның екеуі де шайылып тасталды. Алдыңғы сахнаның үстіндегі музыка қорапшасына 8-10 музыкант сыятын. Толық оркестр сахнаның алдындағы ордада отыратын. Герцог компаниясы жылжымалы көріністі бұрынғы ойын үйлерінде жақсы әсермен қолданған. Ол алғаш рет Давенантпен Ратланд үйінде жаңа сахнаны ашу үшін тез ашылып немесе жабылып кетуі мүмкін саңылаулардағы жалюзилерді пайдаланып, жұмыс істеді, бірақ Дорсет бақшасы кем дегенде төрт жеке адамды және үлкен заттарды ұшуға жабдықталған. бұлт сахнаның бүкіл енін алып, музыканттардың үлкен тобын алып жүреді (Psyche 1675). Сонымен қатар, еденде көптеген тұзақтар болды. Ол Реставрация көріністерін қою үшін жасалған және Лондондағы бұл керемет көріністердің барлық әсерлерін жасай алатын жалғыз театр болды.