Кіріспе

Minichiello - итальяндық тегіндік, ата-анасының аты, ата-анасының аты, ата-анасының аты. Бұл жағдайда, тегі жеке атынан шыққан Доменико, ол өз кезегінде латынша "Доминикус" . Бұл сөз "үйдің иесі" дегенді білдіретін "dominus" сөзімен байланысты. Жексенбі күнін күн құдайына арнаған күнді латын тілінде "Domenica die" деп атаған, ал қазіргі итальян тілінде "Domenica" деп аталады. Доменико есімін негізінен Доминикан уағыздаушылар орденінің негізін қалаушы ретінде белгілі Гусманның Сан-Доменикосы танымал етті, олар Еуропадағы жетекші мұғалімдердің қатарында. Миничиелло тегі - Доменико есімінің сүйікті түрі, ол аферез процесімен Меникоға (өз бетінше жеке аты) айналды. Кейін "iello" деген сөзді кішірейте отырып, "Minichiello" деген жеке есімді жасады. Minichiello тегінің " iello " жұрнағы - " ino ", " one " және " etto " сияқты жұрнақтардың бірі, олар атауларға және қосымшаларға ерекше дәм мен мағына береді. Орта ғасырлардан бастап олар бірінші есімдермен бірге өлшемді, жасты, сүйіспеншілікті, физикалық және моральдық қасиеттерді көрсету үшін қолданылды және көбінесе үй ішіндегі үй жануарларының есімі ретінде дамыды. Minichiello тегіне ең жақын нұсқалар ретінде "Dizionario Storico Blasonico" итальяндық дворяндықтың жинағы, Меникоцци мен Меникони есімдерімен екі отбасы туралы айтады. Біріншісі Витербоның (Лацио) дворяндары арасында тіркелген, ал екіншісінің бір мүшесі 1519 жылы Папа Пий V-ге Палатин графтығына ие болды.

Елтаңба

Азур; фесс немесе бірден екі мулетканың арасында, бірі басты және бірі негіз.

Қалқасы

Бүркіт шапанды, тақты көрсетеді.

Шығу тегі

Италияда Авеллинодағы Гроттаминарда қаласында Миничиеллоның айрықша көп шоғырлануы байқалады.