Кіріспе

Корольдік Линкольншир полкі - 1685 жылы 20 маусымда Батт графтығының полкі ретінде құрылған британдық армияның пехоталық полкі. 1751 жылы ол басқа да армиялық полктер сияқты нөмірленді және 10-шы (Солтүстік Линкольн) жаяу әскер полкі деп аталды. 1881 жылғы Чилдерс реформасынан кейін ол 1781 жылдан бері жауынгерлерді шақырып келген округтің атымен Линкольншир полкіне айналды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Корольдік Линкольншир полкіне айналды, 1960 жылы Нортгемптоншир полкімен біріктіріліп, 2-ші Шығыс Англия полкі (Глостер герцогинясының Корольдік Линкольншир және Нортгемптоншир) құрылды, кейін 1-ші Шығыс Англия полкі (Рольдік Норфолк және Саффолк), 3-ші Шығыс Англия полкі (16-шы / 44-ші аяқ) және Корольдік Лестершир полкі Корольдік Англия полкін құру үшін біріктірілді. "Англия корольдік әскерінің" 2-ші батальонының "А" ротасы Линкольншир полкінің дәстүрін жалғастыруда.

Ертедегі соғыстар

Полк 1685 жылы 20 маусымда Батт графтығының полкі ретінде оның бірінші полковника Джон Гранвиллге, Батт графтығына құрылды. Даңқты революция алдында ол Плимут гарнизонын құрды және 1688 жылы 5 қарашада Торбейге қоныс аударғаннан кейін көп ұзамай Вильгельм III-ге көшті. 1689 жылы Тоғыз жылдық соғыс басталғаннан кейін полк 1691 жылдың аяғына дейін Плимутта қалды, содан кейін Остендке жөнелтілді және 1692 жылдың тамызында Штенкерк шайқасында 50 адам қаза тапты немесе жараланды. 1693 жылғы науқан кезінде ол шілдеде Ланден шайқасынан бұрын одақтастардың негізгі күшінен бөлінді, содан кейін 1695 жылы шілдеде Намур қоршауында қызмет етті. 1698 жылы Ирландияға жіберіліп, таратылудан аман қалды. 1701 - 1714 жылдардағы Испанияның мұрагерлік соғысы кезінде полк 1704 жылдың тамызында Бленхаймда, 1706 жылдың мамырында Рамиллиесте және 1709 жылдың қыркүйегінде Малплакетте шайқасты. 1751 жылғы реформалардан кейін, британдық полктардың барлығы полковниктің аты емес, санмен анықталған кезде, ол 10-шы жаяу әскер полкі болды. Содан кейін ол Жеті жылдық соғыс кезінде Каррикфергуста Тюротты сүртіп тастау үшін 1759-60-шы жылдары әрекетке қатысты. Режимент келесі рет американдық революциялық соғыста әрекет етеді, 1775 жылдың сәуірінде Лексингтон мен Конкорд шайқасында, 1775 жылдың маусым айында Бункер-Хилл шайқасында, 1776 жылдың қысында Нью-Йорк науқанында, 1777 жылдың қазан айында Германтаунда, 1778 жылдың маусым айында Монмутта және 1778 жылдың тамызында Род-Айленд шайқасында шайқасады. 1778 жылы 10-шы бригада 19 жыл бойы шетелде қызмет еткеннен кейін Англияға оралды. 1782 жылы полк Линкольншир графтығына рекруттар үшін қосылды.

Виктория дәуірі

1842 жылы 10-шы аяқ Индияға жіберілді және 1846 жылы ақпанда Бірінші ағылшын-сик соғысы кезінде Собраон шайқасына қатысты. 1-ші батальон, 10-шы жаяу әскері 1868 жылдан 1871 жылға дейін Жапонияда қызмет етті. Батальонның міндеті Йокогамадағы шетелдік қауымды қорғау болды. Батальонның әскери оркестрінің жетекшісі Джон Уильям Фентон Жапонияда "жапониядағы алғашқы оркестр шебері" және "жапониядағы оркестр музыкасының атасы" ретінде құрметтеледі. Ол сонымен қатар "Kimi ga Yo" әнін Жапонияның ұлттық әнұраны ретінде қабылдаудың баяу процесін бастаған. Полк 1870 жылдардағы Кардуэлл реформаларынан түбегейлі зардап шекпеді, ол оған 1873 жылдан бастап Линкольн қаласындағы "ескі казармаларда" депо берді. Полк 1880 жылы Бёртон жолындағы солтүстікке қарай "жаңа казармаларға" көшірілді. Режиментке 1881 жылғы Чайлдер реформасы да әсер етпеді, өйткені оның екі батальоны бар еді, басқа полкпен бірігудің қажеті жоқ. Реформалар аясында полк 1881 жылы 1 шілдеде Линкольншир полкіне айналды. Солтүстік Линкольншир және Оңтүстік Линкольнширдің әскери полктері 3-ші және 4-ші батальондар, ал 1-ші және 2-ші Линкольнширдің қастандық ерікті корпустары 1-ші және 2-ші ерікті батальондар болды (1900-жылы 3-ші ерікті батальон қосылды). 1-ші батальон Линкольншир полкі 1895 жылдан бастап Мальтада орналасты және 1898 жылдың қыркүйегінде Махди соғысы кезінде Омдурман шайқасына қатысты. Содан кейін ол Британдық Үндістанда орналасты, онда ол 1902 жылдың аяғына дейін Бангалорда болды, содан кейін Секундерабадқа көшірілді. 2-ші батальон 1900 жылы қаңтарда Оңтүстік Африкаға аттанды және Екінші Бура соғысында әрекет етті. 1881 жылы Корольдік Солтүстік Линкольн ополчияларынан құрылған 3-ші (милиция) батальоны резервтік батальон болды. Ол 1900 жылдың мамыр айында пайда болды, келесі жылдың шілдесінде пайда болды, кейіннен Екінші Бура соғысы кезінде Оңтүстік Африкада қызмет ету үшін қайта пайда болды. 17 офицер мен 519 адам кемеге оралып, 1902 жылдың 5 қазанында Саутгемптонға келді. 1908 жылы еріктілер мен милиция Холдейн реформалары аясында қайта ұйымдастырылды, біріншісі аумақтық күш (TF) және екіншісі арнайы резервке айналды; полк қазір бір резерв пен екі аумақтық батальонға ие болды. Бұл Линкольндегі 3-ші батальон (арнайы резерв), Линкольндегі Броудгейттегі 4-ші батальон (TF) және Гримсбидегі Доути Роудтағы 5-ші батальон (TF) (жойылғаннан бері).

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғысты екі тұрақты батальон, бір отаршыл батальон және екі аумақтық батальонмен бастады. 1-ші Линкольн Портсмутта, 2-ші Линкольн Бермудадағы Гаррисонда, ал 3-ші Линкольн қаласында орналасқан. 4-ші және 5-ші батальондар Линкольнширдің барлық аймақтарында орналасқан аумақтық батальондар болды.

Әдеттегі әскер

1-ші батальон 1914 жылдың тамызында Батыс майданда қызмет ету үшін 3-ші дивизияның 9-бригадасының құрамында Ле-Хаврге қоныс аударды. 2-ші Линкольннің командалық офицері, подполковник Джордж Бунбери МакЭндрю, губернатор мен генерал-офицердің командалық офицері генерал-лейтенант сэр Джордж Буллок болмаған кезде Бермуданың императорлық бекінісінің губернаторы және бас қолбасшысы қызметін атқарды және колонияның соғыс жағдайына орналасуын қадағалады. Батальон 14 қыркүйекте Бермудадан HMCS Canada кемесімен шығып, HMCS Niobe ертіп жүрді, ол Бермудаға Корольдік Канада полкімен бірге бір күн бұрын келді, 18 қыркүйекте келген Галифакс, Новая Шотландияға. Сол жерден Атлантиканы кесіп өту үшін қайтадан шығып, батальон 3 қазанда Англияға оралды. Көп ұзамай 8-ші дивизияның 25-ші бригадасының құрамында Батыс майданға жіберілді. Негізгі ұрыстар 1915 жылдың мамыр айында Ауберс Ридж шайқасында батальон ауыр зардап шекті және 1916 жылдың күзінде Сомма шайқасында батальонның екінші қолбасшысы майор Ф. У. Грэтуд жарақат алды. Режименттік деподағы командирлер контингентті бөлшектеп, оның мүшелерін Линкольн ретінде қайтадан жалдап, оларды алмастыру ретінде полк бойынша таратуды қаласа да, Соғыс кеңсесінің хаты BVRC контингенті өзінің белгісімен бірлік ретінде бірге қалуын қамтамасыз етті. Контингент Францияға 1 Линкольнмен бірге 1915 жылы 23 маусымда келді. Бұл Батыс майданға жеткен алғашқы отаршыл еріктілер. Контингенттің келер жылы өліміне байланысты күші азайды. Оның қалған 50% күштері 1916 жылдың 25 қыркүйегінде Гедкурда жоғалды. Тірі қалған он екі адам Бермудада Виккерс пулеметшілері ретінде оқыған бір офицер мен 36 басқа қатардан тұратын жаңадан келген екінші BVRC контингентімен біріктірілді. Викерс пулеметтерін (жаңа пулемет корпусына жиналған) алып тастап, біріктірілген контингенттер Льюис жеңіл пулеметшілері ретінде қайта даярланды және 12 пулемет командасын 1 Линкольн штабына берді. Соғыстың соңына қарай екі контингент біріктірілген күш-қуатының 75% -дан астамын жоғалтты. 40 адам әскери қызметте қайтыс болды, біреуі "О" орденімен марапатталды. Б. Е. және алты әскери медаль. Екі контингенттен 16 жауынгерді, соның ішінде Бірінші контингенттің майор-сержанты, түстi сержант Р.С.Эрл соғыстан кейін BVRC-нің командалық офицері болады (соғыстан кейін басқа бөлімшелерге ауысты, соның ішінде ұшу ассы Артур Роу Сперлинг және Генри Дж. Уотлингтон, екеуі де Корольдік ұшу корпусына барды). 1919 жылдың жазында үйлеріне мүгедек ретінде жіберілмеген немесе басқа бөлімшелерге ауыстырылмаған аман қалған контингенттік мүшелер Бермудаға бірнеше топта қайтарылды. Соғыс аяқталғаннан кейін 1918 жылы 1-ші Линкольн, Фредерик Спрингтің қол астында және 3-ші Линкольн Ирландияға танылмаған Ирландия Республикасындағы қиындықтармен күресу үшін жіберілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылы 3 қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғыс жарияланды және екі Аумақтық армия батальоны, 4-ші және 6-шы (4-ші батальонның көшірмесі) дереу шақырылды. 2-ші батальон 1939 жылдың қазан айында генерал-майор Бернард Монтгомеридің қолбасшылығындағы 3-ші жаяу әскер дивизиясына қосылған 9-шы жаяу әскер бригадасымен бірге Францияға аттанды. Олардың соңынан 6 - батальон, 138-бригаданың 46 -шы жаяу әскер дивизиясының бөлігі 1940 жылдың сәуірінде келді; екеуі де Британдық экспедициялық күш (BEF) құрамында қызмет етті және Франция мен Бельгия шайқастарынан кейін Дюнкерктен оралуға қол жеткізді. Англияға оралғаннан кейін екі батальон да Ұлыбританияда бірнеше жыл бойы үйді қорғауда болды. Соғыстың барлық кезеңінде сол бригада мен дивизияда қалған 2-ші батальон келесі төрт жыл бойы Ұлыбританияның әртүрлі жерлерінде жаттығулар өткізіп, 1944 жылдың маусым айында D күні қонуға қатысты. Полковник-лейтенант Кристофер Уэлби Эверардтың қолбасшылығындағы батальон Нормандия жорығына қатысып, Чарнвуд операциясы, Гудвуд операциясы және Солтүстік-Батыс Еуропа жорығының қалған бөлігіне 1945 жылдың мамыр айында Еуропадағы Жеңіс күніне дейін қатысқан. 1-ші батальон, Линкольншир полкі Британдық Үндістанда орналасты және 1942 жылға дейін белсенді қызметте болған жоқ. Олар соғыс бойы Үндістанда және Қиыр Шығыста болды. 1942 жылы 26-шы Үндістанның жаяу әскер дивизиясының құрамына кіретін 71-ші Үндістанның жаяу әскер бригадасына тағайындалды. Олар Жапония империясының әскерімен Бирма жорығында және 1944 жылдың басында Админ-бокс шайқасында соғысты. 49-шы (Батыс атпен жүретін) жаяу әскер дивизиясына қосылған 146-шы бригаданың бөлігі 4-ші батальонның аумақтық бөлімдері Норвегияға жіберілді және Екінші дүниежүзілік соғыста жаудың алға жылжуына қарсы байланысқа түскен алғашқы британдық сарбаздардың қатарында болды. Жаман жабдықталған және әуе көмегінсіз олар тез арада эвакуациялануы керек болды. Бірнеше аптадан кейін олар бейтарап Исландияға жіберілді. Олар екі жыл бойы Альпілік әскер ретінде жаттықты. 1942 жылы Ұлыбританияға оралғаннан кейін, дивизия 70-бригадаға қосылғанда, олар Францияға шабуыл жасау үшін 21-ші армия тобының құрамына кіруді жоспарлады және дайындық бойынша оқуды бастады. Екі жыл бойы үйді қорғауға жұмсағаннан кейін, 6-батальон 1943 жылдың қаңтарында Тунис науқанының соңғы кезеңдеріне қатысу үшін Ұлыбританиядан 46-шы жаяу әскер дивизиясының 138-ші (Линкольн және Лестер) бригадасының құрамында қалды. 1943 жылдың қыркүйегінде подполковник Дэвид Йейтс басқарған батальон Марк Кларктың АҚШ-тың Бесінші армиясының құрамында Италиядағы Салерноға қонуға қатысты. 1944 жылдың наурыз айында батальон Мысырға қайта оралды, ол кезде ол ауыр зардап шекті және 518 адам қаза тапты, жараланды немесе жоғалды. Ол 1944 жылдың шілдесінде Италия майданына оралды және жаз бойы Готика сызығы үшін шайқастар кезінде қатты шайқасқаннан кейін, ол желтоқсанда Грекияға жөнелтілді. 1945 жылдың сәуірінде 6-шы Линкольн Италияға соңғы шабуылға оралды, бірақ ешқандай ұрысқа қатыспады, содан кейін Аустрияға оккупациялық міндеттерге көшті. 1941 жылдың 1 желтоқсанында 8-ші танкіге қарсы 101-ші полк, Корольдік артиллерия болып құрылды. Бермуд еріктілері тағы да екі жоба ұсынды; бірі - 1940 жылы маусымда, ал 1944 жылы толық рота. Соғыс кезінде Линкольндермен қызмет еткен төрт бермудиан (бермудалық ерікті атқыштар корпусынан үш адам) полкпен майор дәрежесіне жетті: генерал-майор Глин Гилберт (кейін Парашют полкінен), подполковник Джон Браунлоу Таккер (Бермудалық полктің бірінші командирі, Бермудалық ерікті атқыштар корпусы мен Бермудалық милиция артиллериясынан 1965 жылы біріктірілген), майор Энтони Смит (1944 жылы Венрайда қаза тапқан және жүлдеге ие фильмнің тақырыбы, Жеңіс сағатында) және британдық басқыншылық аймағындағы неміс газеттерін басқаруға жауапты майор Патрик Перселл.

Соғыстан кейінгі жылдар

Соғыстан кейін 4-ші және 6-шы батальондар 1946 жылы "өткізілген анимацияға" орналастырылды, бірақ 1947 жылдың 1 қаңтарында қайта құрылды. 1950 жылы 1 шілдеде 6-шы 4-ші батальонмен біріктіріліп, 4-ші / 6-шы батальон құрылды. 1948 жылы 28 қазанда 2-ші батальон 1-ші батальонмен біріктірілді. Корольдік Линкольншир полкі және оның мұрагерлері Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Бермуд еріктілер атқыштар корпусымен (Бермуд атқыштары деп қайта аталды 1949) қарым-қатынасын сақтады. Бермудтар милициясының артиллериясы (баттық артиллериясының резервтік бөлімшелері) 1953 жылы Сент-Дэвид батареясын жабу кезінде жаяу әскер ротасы ретінде қайта тағайындалған кезде, ол Бермудтар мылтықтарымен бірге штаб-пәтерлер Бермудтар жергілікті күштерінің штабы деп аталатын батальондық деңгейдегі штаб-пәтерлер компаниясы (Бермудтар гарнизонының командалық штабымен шатастырмау керек, ол Бермудтар губернаторы генерал-лейтенант сэр Александр Худ бас қолбасшы ретінде қызмет етеді және бригадалық генерал Дж. Осы кезден бастап Корольдік Линкольншир полкі Бермуда жергілікті күштерінің адъютанты және жергілікті күштер кеңесінің хатшысы ретінде офицерді ұсынды, ол капитан (кейін майор) Дарби Роберт Фоллетт Холтон Харттан басталды (Бермуда рекордсмен газетінің 1954 жылғы 13 қаңтардағы санына сәйкес, екі бөлімнің жаңа ортақ штабта қайта ұйымдастырылуы 17 қарашада колонияға келгеннен бері ресми емес түрде жұмыс істей бастады. Жаңа команданың құрамы мынадай: полковник Аствуд, командалық офицер; капитан Д. Р. Ф. Хоултон Харт, адъютант, бір полк майор-сержанты, бір полк квартермейстері сержанты, әр бөлім үшін сержант-инструктор және екі дәрігер офицер. Сол мақалада жаңа жүйе өткен айда өткен Үлкен Үш конференция кезінде сыналғандығы туралы жазылған, онда барлық әскерлер 1953 жылдан 1957 жылға дейін Бермудаға жіберілген Корольдік Уэльстік фюзилерлер полковник-лейтенанты Дж.Р. Джонсонның қол астында болған. 1960 жылы полк Нортгемптоншир полкімен бірігіп, 2-ші Шығыс Англия полкін (Глостер герцогинясының Корольдік Линкольншир және Нортгемптоншир) құрды, кейін 1-ші Шығыс Англия полкімен (Роял Норфолк және Саффолк), 3-ші Шығыс Англия полкімен (16/44-ші аяқ) және Корольдік Лестершир полкімен біріктірілді. Бермудалық мылтықтар мен Бермудалық жергілікті күштермен Линкольншир полкінің аталық қарым-қатынасы 2-ші Шығыс Англия полкі (Глостер герцогинясының Корольдік Линкольншир және Нортгемптоншир) және Корольдік Англия полкімен жалғасты. Қазіргі уақытта 674-эскадрильяның армиялық әуе корпусы сфинксті өзінің гербінде Корольдік Линкольншир полкімен жергілікті байланыстарының құрметіне эмблема ретінде қолданады.

Аскер музейі

Корольдік Линкольншир полкі мен Линкольншир еманриялары коллекциялары Линкольншир өмірінің Линкольн мұражайында көрсетіледі. Екі дүниежүзілік соғыс кезінде Линкольнширмен қызмет еткен Бермуда еріктілер атқыштар корпусының контингенттеріне қатысты артефактілер Бермуда теңіз мұражайында (Британияның теңізден тыс аумағының аумақтық мұражайының бөлігі) Бермудадағы Корольдік теңіз кеме жасақтарында орналасқан.