Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Айявади Чао Прая Меконг экономикалық ынтымақтастық стратегиясы (ACMECS) - Тайланд, Лаос, Вьетнам, Камбоджа және Мьянма арасындағы саяси, экономикалық және мәдени ұйым. 2003 жылы 29 сәуірде Бангкокта өткен АСЕАН-ның SARS-қа қатысты арнайы саммиті кезінде премьер-министр Таксин Шинават Камбоджа, Лаос және Мьянма басшыларымен "Экономикалық ынтымақтастық стратегиясы" деп аталатын идеяны көтерді. Бұл бастаманың мақсаты - осы мүше елдер арасындағы экономикалық алшақтықты жою және субөңірдегі өркендеуді тұрақты түрде дамыту. Мұндай өркендеу тек бес елдің пайдасына ғана емес, сонымен қатар АСЕАН мен оның ынтымағына да қосымша құндылық береді деп күтілуде. Меконг суб-өңірі күшейе түсе, АСЕАН да күшейе түседі деген үміт бар. Осылайша жаңа ынтымақтастық шеңберінің АСЕАН-ды өзін-өзі қамтамасыз ету мен ортақ өркендеу негізінде біркелкі қарқынмен алға жылжыту үшін құрылыс блогы ретінде әрекет етуі күтілуде. Камбоджа, Лао, Мьянма және Таиланд басшылары алғаш рет 2003 жылдың 12 қарашасында Мьянма одағының Баган қаласында кездесті. Саммитте төрт көшбасшы Баган декларациясын қабылдап, бес басымдықты салада ынтымақтастық орнатуға бел буды, сондай-ақ Экономикалық ынтымақтастық стратегиясының іс-қимыл жоспарын бекітті. Елдер басшылары жаңадан құрылған экономикалық ынтымақтастық аясын "Айяуади Чао Пхрая Меконг экономикалық ынтымақтастық стратегиясы" немесе "АКМЭК" деп атауға келісті. 2004 жылғы 10 мамырда Вьетнамның бұл топқа қосылуымен ACMECS-тің саны 5 мүше елге дейін өсті. ACMECS-тің басымдығы БҰҰ-ның Мыңжылдық даму мақсаттарына сәйкес, кедейлікті азайтуды қоса алғанда, тұрақты дамуға жету үшін өзін-өзі қолдау мен әріптестікті пайдалануға бағытталған. ACMECS іс жүзіндегі өңірлік ынтымақтастық бағдарламаларын дамыту және екіжақты негіздемелерді толықтыру үшін катализатор ретінде әрекет етуді көздейді, оның мақсаты бес елдің шекаралық аймақтарын экономикалық өсу, әлеуметтік прогресс және өркендеу аймақтарына айналдыру және ортақ пайда, ортақ өркендеу, нығайтылған ынтымақ, бейбітшілік, тұрақтылық және тату көршілестік үшін жергілікті, ұлттық және өңірлік мүдделерді біріктіру.
Ayeyawady Chao Phraya Mekong Economic Cooperation Strategy (ACMECS) is a political, economic, and cultural organization among Thailand, Laos, Vietnam, Cambodia and Myanmar. At the special ASEAN Summit on SARS, held in Bangkok on 29 April 2003, Prime Minister Thaksin Shinawatra raised the idea of establishing what was then called the “Economic Cooperation Strategy", with leaders of Cambodia, Lao PDR and Myanmar. The objectives of this initiative are to bridge the economic gap among these member countries and to promote prosperity in the sub region in a sustainable manner. Such prosperity, it is expected, will not only benefit the five countries, but also add value to ASEAN and its solidarity. It is hoped that a stronger Mekong sub region will also mean a stronger ASEAN. In this way the new cooperation framework is expected to act as a building block and move ASEAN forward at a more even pace, on the basis of self reliance and shared prosperity. Leaders of Cambodia, Lao PDR, Myanmar and Thailand met for the first time on 12 November 2003 in Bagan, the Union of Myanmar. At the Summit, the four Leaders adopted the Bagan Declaration, affirming their commitment to cooperate in five priority areas of cooperation, and endorsed the Economic Cooperation Strategy Plan of Action, under which 46 common projects and 224 bilateral projects were listed for implementation over the next ten years. The Leaders agreed to call this newly created economic cooperation framework the "Ayeyawady Chao Phraya Mekong Economic Cooperation Strategy" or "ACMECS". The joining of Vietnam with the group on 10 May 2004 has increased ACMECS to 5 member countries. The emphasis of ACMECS is on using self help and partnership to achieve sustainable development, including poverty reduction, in line with the UN Millennium Development Goals. ACMECS is intended to act as a catalyst to build upon existing regional cooperation programs and complement bilateral frameworks with a view to transforming the border areas of the five countries into zones of economic growth, social progress and prosperity, and to blending local, national and regional interests for common benefits, shared prosperity, enhanced solidarity, peace, stability and good neighborliness.