Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Алмаз күмбез - бұл кесек готика мен қайта өрлеу дәуіріндегі шіркеу архитектурасының күмбезді түрі, ол алмаздарға ұқсайтын үңгірлі күмбездердің күрделі жүйесіне негізделген. Ол әсіресе Орталық Еуропа елдерінде кеңінен қолданылған. Алмаз күмбездері - бұл өте күрделі, қуыс, құрғақ төбелер, олардың аты айтып тұрғандай, олар кесілген асыл тастың қырларын еске салады. Олар алғаш рет 1471 жылы Германияның Мейсен қаласындағы Альбрехтсбург қасарасында пайда болды. Тарихи тұрғыдан алғанда, алмаз күмбездері Орталық Еуропадағы готика сәулетінің өмір сүруін жалғастыратынын көрсетеді, бұл кезде Ренессанс Италиясында классикалық өткенді қайта табу құрылыс барысын өзгертті. Архитектуралық тұрғыдан алғанда, олар геометриялық эксперименттер мен әлемдік және қасиетті кеңістіктердегі көпжақтылықтың ең әсерлі үлгілерін ұсынады. Алмаз күмбездерінің дизайны оның геометриясы, кеңістіктік құрамы мен тірек жүйесі арасындағы байланыстың арқасында бүкіл ішкі көріністің қалай қалыптасқанын түсінуді қамтиды. Қақпалар интерьерлерді визуалды түрде біріктіруге немесе бөліктерге бөлуге, оларды тігіссіз рецессия арқылы кеңейтуге немесе клаустрофобиялық, қатты шығып тұрған қырқалардың болуымен азайтуға қабілетті. Олар симметриялық кеңістікке ойыншықты, бұрыс элементті қоса алады немесе керісінше, ерекше пішінді интерьерлерді үйлестіре алады. Олардың пластикалық қасиеттері олардың бетінде жарық пен қараңғының қарама-қарсы ойыннан күшейеді. Алмаз күмбездер - ортағасырлық сәулет өнерінің ең түпнұсқа, бірақ ең аз танымал шығармалары.
A diamond vault is a form of vault church architecture used in the Late Gothic and Renaissance style, which is based on an elaborate system of cavernous vaults in a manner resembling diamonds. It was widely used especially in Central European countries. Diamond vaults are concave convex ceilings so complex that, as their name suggests, they invoke the facets of a cut gemstone. First appearing in 1471 at Albrechtsburg castle in Meissen, Germany, they were employed for almost a century in locations as far apart as Gdańsk on the Baltic to Bechyně in Southern Bohemia (today's Czech Republic). From the historical point of view, diamond vaults show the continuing vitality of the Gothic architecture in Central Europe, at a time when the rediscovery of the classical past in Renaissance Italy was changing the course of building. Architecturally, they offer some of the most impressive examples of geometrical experimentation and versatility in both secular and sacred spaces. The design of diamond vaults involved an understanding of how the whole interior is shaped through a correlation of its geometry, spatial composition and support system. The vaults have the ability visually to integrate or to compartmentalise interiors, to make them appear to expand through seamless recession or to diminish them by the presence of claustrophobic, heavily projecting ridges. They can add an element of playful irregularity to symmetrical spaces, or conversely can harmonise oddly shaped interiors. Their plasticity is enhanced by the contrasting play of light and dark across their surfaces. Diamond vaults are among the most original, yet least known, creations of the Medieval architecture.