Кіріспе

Аустралиялық аборигендер қауымдастығы (аустралиялық аутстанция, отан немесе отан қауымдастығы) - Австралия аборигендерінің туыстық қатынаспен байланысты, әлеуметтік, мәдени немесе экономикалық маңызы бар жерлердегі, дәстүрлі жерлердегі өте кішкентай, жиі алыс, тұрақты қауымдастық. Аутстанция қозғалысы немесе отандастық қозғалысы аборигендердің қалалардан осы жерлерге ерікті түрде көшірілуін білдіреді. Австралияның жергілікті тұрғындар ортасында аутстанион деп Арал халқының алыс және шағын топтарын айтады, олар ассимиляцияға қарсы тұру үшін көшіп келген. Бұл негізінен 1970-1980 жылдары болды және сәйкестікке қарсы шыққан жергілікті халықтарға автономия беруді көздеді. Көбінесе, бұл көшірулерді үкімет қолдады және көшіп келгендердің жалпы әл-ауқатының жақсарғанын көруге болады, бұл өзін-өзі басқарудың және елмен мәдени байланыстың маңыздылығын көрсетеді. Бірнеше шағын оқшауланған топтардан басталған іс одан да үлкен қоныстарға айналды. Бұл қауымдастықтардың көбі қазір өркендеп келеді, өйткені жер мен қауымның жауапкершілігі дәстүрлі иелеріне қайтып келді және мәдени байланыстар жақсарды. Алыс станциялар да отандар деп аталады.

Сыртқы станциялар қозғалысы

1970 жылдары қозғалыс пайда болды және 1980 жылдары жалғасты, онда өте кішкентай, алыс орналасқан мекендер құрылды. Бұл "автономия мен өзін-өзі қамтамасыз етуді қалпына келтіру жолындағы қадам" болды. "Отстанция" термині "оутстанция мен негізгі отар арасындағы тәуелді байланысты білдіретін, бірақ біршама бөлінген" болғандықтан "отан" деп те аталады. Аутстанцияларды "өз өмірінің мағынасын мемлекет пен нарық ұсынған жобалардан тәуелсіз шешуге дербестік іздеген" аборигендер құрды және оларды ауладағы аборигендердің өзін-өзі анықтау әрекеті ретінде қарастыруға болады. Аутстанциялардың негізгі ұқсастығы - тұрғындар өз еркімен өмір сүреді, кейде олар қасиетті жерлерді қорғап, ата-бабалары мен ата-бабаларымен байланыстарын сақтағысы келеді, немесе олар жердің пайдасынан өмір сүруді қалайды немесе үлкен қалалар мен қауымдастықтарда таралған әлеуметтік дисфункциядан құтылуды қалайды). Уақыт өте келе аутстанцияларды мемлекеттік қолдау бір мезгілде төмендеп, бір мезгілде жоғарылады. 1970 және 1980 жылдары бірнеше топтар қалалардан, миссиялардан және бұрынғы аборигендік қорықтардан өздерінің дәстүрлі жерлерінде кішігірім елді мекендерге көшіп барды. Үкіметтер бұл қозғалыстарды қолдайды, өйткені олар денсаулық пен әл-ауқатқа, мәдениетті сақтауға және жермен байланысты сақтауға көмектеседі, бұл аборигендер үшін үлкен мәнге ие.