Кіріспе
Irish Republican Army оқу және қабылдау нұсқаулығы The Green Book - Ирландиялық республикалық армия жаңа еріктілерге беретін оқу және қабылдау нұсқаулығы. Оны Ирландияның Азамат соғысынан кейінгі Ирландия Республикалық Армиясы (ИРА) және Cumann na mBan ("Хатын-кызлар лигасы") пайдаланды, сондай-ақ Уақытша ИРА (ИРА) сияқты кейінірек пайда болды. Онда британ үкіметінің әскери жеңісіне қарсы әскери мақсаттар, тактика және шарттар туралы мәлімдеме бар. Бұл әскери жеңіс "Ирландияны шетелдік басқыншылардан азат етудің" бір бөлігі ретінде жүзеге асырылуы тиіс еді. Жасыл кітап кем дегенде 1950 жылдан бері ұйымға жүріс-тұрыс және кірігу нұсқаулығы ретінде қызмет етті.
The Green Book is a training and induction manual issued by the Irish Republican Army to new volunteers. It was used by the post Irish Civil War Irish Republican Army (IRA) and Cumann na mBan, ("League of Women"), along with later incarnations such as the Provisional IRA (IRA). It includes a statement of military objectives, tactics and conditions for military victory against the British government. This military victory was to be achieved as part of "the ongoing liberation of Ireland from foreign occupiers". The Green Book has acted as a manual of conduct and induction to the organisation since at least the 1950s.
Тарих
IRA және кейінгі республикалық топтар заңсыз ұйымдар ретінде анықталғандықтан (PIRA, IRA & Cumann na mBan Ұлыбританияда, Ирландия Республикасында және басқа да бірқатар елдерде заңсыз деп жарияланды) Жасыл кітап жасырын түрде таратылды және жарияланды. Ол белгісіз баспаханаларда басылып шығарылады және IRA еріктілеріне таратылады немесе олар белсенді қызметке қабылданған кезде бөлінеді. Осы құпиялылықтан кейін жариялылық үшін "Жасыл кітаптың" екі басылымы ғана жарық көрді. Алғашқысы 1956 жылы жарық көрген, бірақ ол әлі де сақталған. Екіншісі, басылым күні белгісіз, бірақ 1977 жылы сол кездегі ИРА штабының бастығы Сеймус Твуми тұтқындалған кезде, тек үш бөлімде шығарылды (осы жерде 1977 жылғы басылым деп аталады). Соңғы IRA атысты тоқтату басталып, 2005 жылы олардың науқаны аяқталды, соңғы жылдары IRA-ның нұсқаулықтың жаңа басылымын шығарғаны күмәнді. Алайда, белгілі/белгісіз топтар жаңа нұсқаны шығарған болуы мүмкін.
Жеңіл атлетикаға арналған кітап
Жасыл кітап IRA еріктілеріне олардың оқытуының бір бөлігі ретінде беріледі және ол құпия құжат болып саналады, оны IRA мүшелері еместерге жариялауға немесе талқылауға болмайды. Ұйымды қорғау үшін оның оқу материалдарын және басқа да оқу құжаттарын, соның ішінде "Жасыл кітапты" жария ету, әрине, әскери соттың үкімін шығаруға дейін қатаң жазалар әкеледі. Оқулық берілгеннен кейін әрбір ерікті оқулықты оқып, одан сабақ алып, онда берілген ережелерді және ондағы сабақтарды қолдануы керек. Бұл нұсқаулықта еріктілерге қажетті барлық білім көрсетілмегені анық, бірақ ол еріктілерді ұйымға белсенді қызметке дайындау үшін кеңінен қарастырылған.
Жасыл кітаптағы әскери техника
1977 жылғы "Жасыл кітапта" еріктілерге арналған қару-жарақ пен құрал-жабдықтар туралы аз айтылған. Бір ғана жазба қару-жарақ тапшылығынан зардап шеккен тактика мәселесімен ғана айналысады: "Тактиканы қолданыстағы жағдайлар белгілейді. Бұл жерде де логика өте қарапайым. Еріктілер, қоқыс тастау орындары, қару-жарақ, қаржы және т.б. қолдаусыз біз операцияны, әсіресе науқанды ұйымдастыра алмаймыз. 1969 жылдың қыркүйегінде британдықтарды атудың қажеті жоқ деп шешті, бірақ Фолс коменданттық сағаттан кейін барлық британдықтар халық үшін қолайлы нысана болды. Қазіргі жағдай өзгерді". 1956 жылғы басылымда ерікті кездесетін қару-жарақ пен оны қалай қолдану керектігі туралы егжей-тегжейлі айтылған. Жарылғыш заттар мен оларды қолдану және дайындау туралы партизандар білуі керек мәліметтер де келтірілген. Сол кездегі саботаждық техникалар мен қару-жарақтар 1970-ші жылдардың аяғында әдетте қолданылмай қалды, атап айтқанда: Гелигнит, 808, ТНТ, Аммон, ылғалданған қару мақтасы, Пластик және 822. Детонаторлардың физикалық сипаттамасы, пайдалану нұсқаулары және жану жылдамдығы туралы да мәлімет берілген. Бұған қоса, мына детонаторларға: Cordtex және FID жатады. Тізімделген кіші қару револверден бастап, саптық пен автоматтан бастап, жалын лақтыратынға дейін, корольдің шотландтық шекарашыларының британдық сарбаздарына шабуыл жасауды қоспағанда, ешқашан қолданылмаған. Бұл қаруларды қолдану немесе кем дегенде олардың жеткізілімдері 1977 жылғы басылым шығарылған кезде азайды деп болжауға болады. Ұйымның ішкі қауіпсіздік мәселесімен айналысып жатқанын ескерсек, IRA-ның қолда бар қару-жарағын тым егжей-тегжейлі сипаттауы қауіпсіздікке қауіп төндіретін деп саналуы мүмкін. Бір буын бұрын, S жоспары / Саботаж науқаны кезінде жұмыс істейтін ИРА бөлімшелерінің Гелигнитті қоспағанда, жоғарыда аталған материалдарға қолжетімділігі болмаған. 1930 және 1940 жылдары IRA жарылғыш құрылғылары калий хлораты, карбид, саксонит, темір оксиді, алюминий, күкірт қышқылы және т.б. материалдарды пайдалана отырып дайындалды. Солтүстік науқан кезінде (IRA) 1942 жылы IRA Шығыс командалығы IRA Батыс командалығымен бірлесіп, 12 тонна қару-жарақ пен жарылғыш заттарды қысқа мерзімде жинауға мүмкіндік алды. Бұл S жоспары кезінде қолға түскен тонна қару мен жарылғыш заттарды есепке алмағанда болды. 1970 жылдардың басында ИРА ресми ИРА және Уақытша ИРА болып бөлінген кезде олар ИРА қару-жарақ қоймаларында сақталған қаруды бөлісті. Бұл қарулардың басым көпшілігін Уақытша ИРА иеленді. Тіпті, 2005 жылдың қыркүйек айында ПИРА қару-жарағын жою туралы тәуелсіз халықаралық комиссия туралы мақаланы қараңыз.
"Tactics are dictated by the existing conditions. Here again the logic is quite simple. Without support Volunteers, Dumps, Weapons, Finance, etc., we cannot mount an operation, much less a campaign. In September 1969 the existing conditions dictated that the Brits were not to be shot, but after the Falls curfew all Brits were to the people acceptable targets. The existing conditions had been changed." The 1956 edition goes into a lot of detail on arms that the volunteer can expect to encounter and how to use them. Explosives are detailed alongside what the guerrilla should know about handling & preparing them. The sabotage techniques and weaponry available at the time had mostly ceased to be commonly used by the late 1970s, namely:
Gelignite, 808, TNT, Ammonal, Wet gun cotton, Plastic, and 822. Detonators are also detailed with physical descriptions, handling instructions, and burning rates. Detonators covered include: Cordtex and FID. Small arms listed range from the revolver, to the shotgun and submachine gun up to the flame thrower, which was almost never used, except for an attack on British soldiers of the King's Own Scottish Borderers. It can be assumed that the use of these weapons, or at least supplies of them, had been diminished when the 1977 edition was published. Given that the organisation was having troubles with internal security, it may have also been considered a security risk for the IRA to detail its available weaponry too closely. A generation earlier, IRA units operating during the S Plan / Sabotage campaign did not have access to the above material, with the exception of Gelignite. IRA explosive devices of the 1930s and 1940s were prepared using materials such as Potassium chlorate, Carbide, Saxonite, Iron Oxide, Aluminium, sulfuric acid etc. By the time of the Northern Campaign (IRA) c. 1942, IRA Eastern Command, in cooperation with IRA Western Command could raise 12 tons of weapons and explosives at short notice. This was excluding the tons of weapons and explosives seized during the S Plan campaign. When the IRA split in the early 1970s into the Official IRA and Provisional IRA, they divided the arms held in IRA weapons dumps. The Provisional IRA obtained the majority of these weapons. For details on the types of arms recently decommissioned by the IRA as part of their permanent cessation of violence see the article on the Independent International Commission on Decommissioning and a breakdown of the PIRA's weapons before decommissioning took place in September 2005.
Сұрау салу әдістері
1956 жылғы басылымда тұтқындауға, тұтқындауға, тергеуге немесе тергеу әдістеріне қалай жауап беру керектігі туралы егжей-тегжейлі айтылмаған. Бұл, әрине, ИРА тарапынан байқаусыздық болды, олар жаулары тұтқындаған ИРА еріктілерін сәтті тергеуден кейін өкініп қалды. 1977 жылы, 1969 жылы Солтүстік Ирландияда ИРА-ның науқанын бастаумен, RUC-тің техникалық мүмкіндіктері мен көтеріліске қарсы аппараты, сондай-ақ Британ армиясының тұрақты және мамандандырылған күштері дамыды. Бұған қоса, осы күштердің барлау және тергеу техникасының техникалық жетістіктері де қосылды. Осы факторлардың бірігуі, сондай-ақ ИРА күштерін тұтқындап, өлтіру және Солтүстік Ирландияның ұлтшыл халқын бағындыру үшін саяси шешім қабылдау "Жасыл кітапта" өзгерістерге әкелді. "Жасыл кітап" деген атаумен аталған екінші кітапта тергеу кезінде қарсы тұрудың маңыздылығына баса назар аударылды. Егер ПИРА еріктісі тұтқындалса, оған ақыл-ойға берік болу ескертіледі: "Қабылдалған кезде есте ұстауға болатын ең маңызды нәрсе - сіз революциялық армияның еріктісі екеніңізді, сізді жау күшінің тұтқындағанын, сіздің ісіңіз әділ екенін, сіз дұрыс екеніңізді және жаудың қате екенін және солдат ретінде сіз солдат күткен тәуекелді пайдаланғаныңызды және тұтқындалғанда ұялудың қажеті жоқ екенін есте ұстаңыз. Сізге берілген ем-домның мақсаты сізді бұзу және сіз қатысқан ұйымға қатысты барлық ақпараттан айыру екенін естен шығармаңыз. Олар сендерді зорлық-зомбылықпен қорқытып, қорқытады. Көңілі қалдырылған еріктілер бірінші қауіпті қадамға барады, өйткені полиция бұл көңілі қалдырылған еріктіге зиян келтіріп, өз мақсаттарына жету үшін әрекет етеді. Еріктілер өздерін тұтқындауға болады деп санауы керек, егер олар тұтқындалса, олар ең нашар жағдайды күтіп, оған дайын болуы керек". Сұрау салушылар қолданатын тактикалар тізімі еріктілер күтетін тергеу кезеңдерімен бірге келтірілген: физикалық азаптау, нәзік психологиялық азаптау және қорлау. Құжаттың қалған бөлігі осыған ұқсас күйде қалып, үнемі тергеу әдістеріне бағындырудың қауіптерін атап көрсетеді. Бұл ПИРА-ның тергеу барысында ұжымына қарсы күшейіп келе жатқан қауіп-қатерлерді көрсетеді. Бұл, әрине, 1970 жылдары және шекаралық кампания кезінде, IRA / PIRA еріктілерін тұтқындау және түрмеге қамау тиісті ұйымдардың операциялық тиімділігіне қатты әсер еткен кезде алынған тәжірибе нәтижесінде болды.
"The most important thing to bear in mind when arrested is that you are a volunteer of a revolutionary Army, that you have been captured by an enemy force, that your cause is a just one, that you are right and that the enemy is wrong and that as a soldier you have taken the chance expected of a soldier and that there is nothing to be ashamed of in being captured. You must bear in mind that the treatment meted out to you is designed to break you and so bleed you of all the information you may have with regard to the organisation to which you belong. They will attempt to intimidate you by sheer numbers and by brutality. Volunteers who may feel disappointed are entering the first dangerous threshold because the police will act upon this disappointment to the detriment of the volunteer and to the furtherment of their own ends. Volunteers must condition themselves that they can be arrested and if and when arrested they should expect the worse and be prepared for it." A series of tactics employed by interrogators are listed along with the stages the interrogation process the volunteer should expect to go through: physical torture, subtle psychological torture, and humiliation. The remainder of the document persists in a similar vein, constantly stressing the dangers of submitting to interrogation techniques. This highlights the increasing threat the PIRA realised interrogations were having against the organisation. Most likely this was a result of experience gained throughout the 1970s and during the Border Campaign when arrest and imprisonment of IRA/PIRA volunteers seriously impacted the operational effectiveness of the respective organizations.