Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Альберт Жозеф Уорд (5 қазан 1927 - 6 қаңтар 2011), Рег Уорд ретінде белгілі, Лондон доклендс даму корпорациясының (LDDC) алғашқы бас атқарушы директоры болды, 1981 жылдан 1988 жылға дейін осы қызметте болды.
Albert Joseph Ward (5 October 1927 – 6 January 2011), known as Reg Ward, was the first Chief executive of the London Docklands Development Corporation (LDDC), serving in that capacity from 1981 to 1988.
Ерте өмір және білім
Кенші баланың ұлы Рег Уорд 1927 жылы 5 қазанда Дин орманында дүниеге келді және Глостерширдің Синдерфорд қаласындағы Шығыс Дин грамматикалық мектебінде білім алды. Жас RAF ұшқышы ретінде радар жабдықтары туралы дәріс оқыған кезде, оны университетке түсуге шақырды. Доклендтер көптеген жылдар бойы қайта құрудың көптеген жобалары мен жоспарларының тақырыбы болды, олардың ешқайсысы жүзеге асырылмаған. Уордтың дарындылығы жаңа идеяларға ашық болу және есептер мен қағаздарды жасаудың орнына, пайда болған мүмкіндіктерді пайдалану болды. Егер ол қандай да бір үлкен жоспар жасаса, "біз әлі де талқылап, ештеңе жасалмас едік. Біз әр жағдайға нақты жауап бере отырып, нарыққа негізделген, табиғи әдісті таңдадық". Ол Уорд болды шақырды Майкл фон Клемм Credit Suisse First Boston-дан Доклендс, бастапқыда іздеу үшін жерді азық-түлік фабрикасы. Фон Клемм Канарлық кемежайдың кеңселер үшін банк сауда қабаттарын орналастыруға жарамды болатынын ұсынғанда, Уорд бұл идеяны қабылдады және оны Үкіметке сатуға көмектесті. (Толық мақаланы "Канари Уорф" жазбасынан қараңыз). LDDC-де Уорд Доклендс жеңіл темір жолы, Лондон қаласының әуежайы, Канарьи-Уорф идеяларын ілгерілету үшін жауапты болды және ол Иэн Ширерге ExCeL көрме орталығында көмектесті. Daily Telegraph газетінде былай делінген: "Уордтың ең үлкен жетістігі - қатал қала мен мүлік инвесторларын Доклендс қайта жаңғыруы жұмыс істейтіндігіне сендіру болды. 1986 жылға қарай LDDC мемлекеттік қаражаттың шамамен 300 млн фунт стерлинг жұмсаған, бірақ жеке инвестициялардың 1,4 млрд фунт стерлинг тартуға қол жеткізген". Оның ашық-айқын стилі орталық үкіметтегі әріптестерімен, әсіресе 1986 жылы Хеселтиннің орнына тағайындалған Қоршаған орта жөніндегі мемлекеттік хатшы Николас Ридлимен жақсы келіспеді. Уордтың мемлекеттік қызмет протоколы мен ережелерін елемеуі бір әріптесін: "Ол тапқан жүгері тіпті Имельда Маркосқа қарағанда көбірек аяқ киімдерді толтыратын болады" деп ескертті. Бірде ол бірнеше күн бойы Мемлекеттік хатшының телефон шақыруларына жауап беруден аулақ болды, өйткені ол оның жол жобаларының бірі тоқтатылатынын айту үшін шақыруды білген. Уорд Канарьи-Уорф келісімшартына қол қойылғаннан кейін көп ұзамай жұмысынан босатылды. Алайда, ол қазір Лондон доклендсіндегі ерекше өзгерістер мен дамудың басты қозғаушы күші ретінде қарастырылады. Егер Лондонның Доклендінің Лондон Доклендке айналуы үшін жауапты бір адам болса, ол Рег Уорд.
The son of a miner, Reg Ward was born on 5 October 1927 in the Forest of Dean and educated at East Dean Grammar School, Cinderford, Gloucestershire. While lecturing on radar equipment as a young RAF pilot, he was encouraged to apply for University – the first in his family to do so. Docklands had been the subject of many redevelopment frameworks and plans over the years, none of which had come to fruition. Ward's genius was to be open to new ideas, and to seize opportunities which came along, rather than to create reports and paperwork. Ward said if he had created some grand plan "we would still be debating and nothing would have got built. Instead, we have gone for an organic, market driven approach, responding pragmatically to each situation." It was Ward who invited Michael von Clemm of Credit Suisse First Boston to Docklands, originally to look for a site for a food factory. When von Clemm suggested that the Canary Wharf site might be suitable for offices to house bank trading floors, Ward leapt upon the idea and helped sell it to Government. (For full story see Canary Wharf entry). At the LDDC Ward was responsible for progressing the ideas of Docklands Light Railway, London City Airport, Canary Wharf and he helped Iain Shearer on the ExCeL Exhibition Centre. According to the Daily Telegraph: "Ward’s greatest achievement was to persuade hard nosed City and property investors that Docklands revival was going to work. By 1986, the LDDC had spent around £300m of public money, but had succeeded in attracting £1.4 billion in private investment." His forthright style did not sit well with his colleagues in central government, in particular the Secretary of State for the Environment Nicholas Ridley, appointed to replace Heseltine in 1986. Ward's disregard for Civil Service protocol and rules caused one colleague to remark: "the corns he has stepped on would fill more shoes than even Imelda Marcos possessed". He is said to have once avoided answering phone calls from the Secretary of State for several days because he knew the call was to say that one of his road projects would be cancelled. Ward was eased out of his job shortly after the deal on Canary Wharf was signed. However, he is now viewed as the main driver in Government behind the extraordinary change and development in London Docklands. If there is one single person that was responsible for London's Dockland being transformed into London Docklands, that person is Reg Ward.
LDDC-ден кейінгі мансап
Уорд Кариб теңізіндегі Сент-Китс қайта жаңғыртуын басқарғанға дейін Барселона мен Сиднейде ірі қайта жаңғырту жобаларында жұмыс істеді. Кейінгі жылдары ол өзінің жеке кеңес беру компаниясын жүргізді және қалаларды жаңғырту және Темза шлюзі болашағы туралы пікірталастарға үнемі қатысып отырды.
Ward went on to work in Barcelona and Sydney on major regeneration projects before being appointed to head the regeneration of St Kitts in the Caribbean. In his later years, he ran his own consultancy company and was a regular contributor to debates on urban regeneration and the future of the Thames Gateway.
Жеке өмір
Уорд Беттиге 1954 жылы үйленді. Олар балабақшада танысып, 2010 жылдың басында қайтыс болды. Олардың екі баласы болды.
Ward married Betty in 1954. They had met in nursery school and she predeceased him in early 2010. They had two children.