Кіріспе

Дептфорд – Лондонның оңтүстік-шығысындағы Темза өзенінің оңтүстік жағалауындағы аймақ, Гринвич Корольдік ауданы мен Лондонның Левишем ауданында орналасқан. Оның аты Равенсборн өзеніндегі бұғазға байланысты қойылған. 16 ғасырдың ортасынан 19 ғасырдың соңына дейін мұнда Корольдік кемежайлардың алғашқысы – Дептфорд кемежайы болды. Бұл кеме жасаудың маңызды орталығы еді және Ұлы Петрді кеме жасауды оқуға шақырды. Дептфорд пен кемежайлар королева Елизавета I-нің «Алтын құс» кемесінде сэр Фрэнсис Дрейкке рыцарьдық тағайындауымен, сэр Уолтер Рэлидің Елизавета үшін плащын төсеуімен, капитан Джеймс Куктың HMS Resolution кемесімен жасаған үшінші саяхатымен және Дептфорд Страндтағы үйдің бірінде Кристофер Марлоутың құпиялы түрде қаза болуымен байланысты. Дептфорд екі шағын елді мекен ретінде пайда болды: біреуі – бұғаз маңында, екіншісі – Темзадағы балықшылар ауылы. Дептфордтың тарихы мен халқы негізінен Генрих VIII құрған кемежайлармен байланысты. Екі елді мекен бірге өсіп, кемежайлар Корольдік теңіз күштерінің басты әкімшілік орталығы болған кезде гүлденді. Сол кезде Джон Эвелиннің күнделігін сақтаған Сайс Корт сияқты салтанатты үйлер мен Левишем жолындағы Тас үйлер салынды. Аймақ алдымен Корольдік теңіз күштерінің көшіп кетуімен, содан кейін коммерциялық кемежайлардың құлдырауымен төмендеді, 2000 жылы соңғы кемежай – Конвойлар кемежайы жабылғанға дейін. 1900 жылдан 1965 жылға дейін Дептфордтың метрополитендік округі болды, содан кейін аймақ жаңа құрылған Лондонның Левишем ауданының құрамына кірді.

Тарих

Дептфорд өзінің атын Равенсборнның арғы жағындағы (қазіргі Дептфорд Бридж DLR станциясының жанында) кельт жолдарының бойындағы фордтан алды, кейіннен римдіктер тас төседі және ортағасырлық Уотлинг көшесіне айналды. Қазіргі заманғы атау "deep ford" сөзінің өзгеруінен пайда болған. Дептфорд Лондоннан Кентербериге дейінгі қажырлы саяхаттың бір бөлігі болды, оны Чосердің «Кентербери ертегілеріндегі» саяхатшылар қолданды және «Рив ертегісінің» кіріспесінде еске алынған. Форд алдымен ағаштан, содан кейін тас көпірге айналды. 1497 жылы Дептфорд көпірінде шайқас болды, онда Майкл Ан Гоф бастаған Корнуоллдан келген көтерілісшілер жазалау салықтарына қарсы наразылық білдіріп, Лондонға жорық жасады, бірақ король әскерлері оларды жеңіске жеткізді. Екінші елді мекен, Дептфорд Странд немесе Дептфорд Стронд, Теміздегі шағын балықшылар ауылы ретінде дамыды. Кейін Генри VIII осы орынды корольдік докқа кемелерді жөндеуге, салуға және жабдықтауға пайдаланғаннан кейін, оның көлемі мен маңыздылығы артты. Кеме құрылысы 1869 жылдың наурызына дейін жалғасты. Британ аралдарындағы кеме жүзу қауіпсіздігімен айналысатын Тринити Хаус ұйымы 1514 жылы Дептфордта құрылды, ал оның алғашқы басшысы Мэри Розаның капитаны Томас Сперт болды. 1618 жылы ол Степниге көшірілді. «Тринити Хаус» атауы докқа іргелес орналасқан Қасиетті Үштік және Сент-Клемент шіркеуінен шыққан. Бастапқыда базаршалар мен егістік жерлермен бөлінген екі аймақ жылдар өте келе бірікті, ал доктар Элизабеттік кезеңдегі зерттеулердің маңызды бөлігіне айналды. Королева Елизавета I 1581 жылдың 4 сәуірінде саяхатшы Фрэнсис Дрейкті рыцарьлық дәрежеге көтеру үшін корольдік докқа келді. Дептфорд зерттеулермен қатар сауда үшін де маңызды болды. Құрметті Шығыс Үндістан компаниясы 1607 жылдан бастап 17 ғасырдың соңына дейін Дептфордта кемежайға ие болды, кейіннен (1825) оны Бас булы навигациялық компаниясы иеленді. Ол сондай-ақ құл саудасымен байланысты болды, Джон Хокинс оны өзінің операциялары үшін негіз ретінде пайдаланды, ал құл саудасын жоюға үлкен үлес қосыған құл Олауда Эквиано 1760 жылдары Дептфордта бір кеме капитанынан екіншісіне сатылды. Күнделік жазушы Джон Эвелин 1652 жылдан бастап үй иесінің қызы сэр Ричард Браунға үйленгеннен кейін Дептфордтың сарай үйі Сейс Кортта тұрды. Жаңарудан кейін Эвелин үй мен жерді 99 жылға жалға алды. Сэйс Корттың айналасындағы жерлердің бір бөлігі 1742 жылы әскери-теңіз флотының құрылыс зауытын салу үшін сатып алынды, ол 1858 жылы королева Викторияның сапарынан кейін Корольдік Викторияның азық-түлік зауыты деп аталды. Бұл үлкен кешенде қоймалар, нан пісіру залы, мал сою алаңы және қант дүкендері болды және 1961 жылы жабылды. Қазірде Сейс Корт паркінің аты ғана сақталған, оған Сейс Корт көшесінен Эвелин көшесінен, Дептфорд Хай-стриттен алыс емес жерден кіруге болады. 1966 жылдың 13 шілдесінде ашылған Пеппис мұражайы бұрынғы Victualling Yard жерінде орналасқан. 18 ғасырдан бастап доктар біртіндеп құлдырады, себебі салынып жатқан үлкен кемелер Темізде жүзуді қиын деп тапты және Дептфорд Плимут, Портсмут және Чатемдегі жаңа доктармен бәсекелестікке түсті. Наполеон соғыстары 1815 жылы аяқталғаннан кейін соғыс кемелерін салу және жөндеу үшін доктардың қажеттілігі азайды. Доктар кеме жасаудан Корольдік Викторияның азық-түлік зауытында азық-түлікпен айналысуға көшті, ал Корольдік док 1869 жылы жабылды. 1871 жылдан 1913 жылға дейін кеме жасау орны Лондон корпорациясының шетелдік мал базары болды, оған төрт құрлықтан тірі мал кемелермен әкелінді және Лондонның етінің жартысы осы жерден келді. 1914 жылы аула Соғыс кеңсесіне қарасты, ал Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда армияның резервтік қоймасы болды. 1984 жылы Convoys (қағаз импорттаушылар) сатып алғанға дейін орын пайдаланылмады, ақырында News International иелігіне өтті. 1990 жылдардың ортасында, орынға елеулі инвестициялар жасалса да, оны жүк кемесі ретінде пайдалану экономикалық тұрғыдан тиімді болмады. 2008 жылы Хатчисон Вэмпоа News International компаниясынан 16 га жерді сатып алды, онда £700 млн тұратын 3500 үйден тұратын жобаны салу жоспарланған. II дәрежелі Олимпиа қоймасы орынды қайта дамыту аясында жаңартылады. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында өзен жағалауындағы өнеркәсіптер жабылған кезде жоғары жұмыссыздық деңгейі халықтың бір бөлігінің көшіп кетуіне себеп болды. Жергілікті кеңес жекеменшік компаниялармен бірлесіп өзен жағалауын жаңарту жоспарларын жасады.

Басқару

Депфорд немесе Батыс Гринвич иелігін Вильгельм Жеңімпаз Лизие епискобы Гилбер де Магмино немесе Маминоға, Довер қамалын қорғауға байланысты Джон де Файннмен бірлескен сегіз баронның біріне сыйлады. Мамино өзінің барондығының орталығын Депфордта орнатты және 1814 жылы Джон Лион жазғандай, ол Депфордта сарай немесе қамал салынған үй салдырды. Ғимараттың нақты орны белгісіз, бірақ Брумфилдтің төбесінде, Маст докқа жақын және Сайс сотының іргесінде табылған ежелгі іргетастар осы ғимараттың қалдықтары болуы мүмкін. Депфорд Кент графтығының Блэкхит жүзінде орналасқан, ал Хатчем бөлігі Суррей графтығының Брикстон жүзіне қарасты. 1730 жылы Депфорд Санкт-Николай және Санкт-Пол екі приходқа бөлінді. 1830 жылы Депфордтың барлық аумағы Метрополитен полиция округіне енді, ал 1855 жылы Метрополитен жұмыс басқармасының қарауына берілді. 1889 жылы Лондон графтығына қосылды. Бастапқыда Санкт-Пол және Санкт-Николай ескі приходтарының басқаруында болған Депфорд 1900 жылы Санкт-Пол приходының оңтүстік бөлігінен метрополитендік округ ретінде құрылды, ал Санкт-Николай және Корольдік кемежай маңы Гринвич метрополитендік округінің басқаруына өтті. 1963 жылғы Лондон үкіметі заңына сәйкес, 1965 жылы Депфорд метрополитендік округі жаңа құрылған Лондонның Левишем ауданына қосылды, Депфорд Сент-Николас аймағы Гринвич Корольдік ауданының құрамына кірді, және осы екі жаңа аудан енді Ұлы Лондонның бір бөлігіне айналды. 1994 жылы солтүстік бөлігінің көп бөлігі, соның ішінде бұрынғы Корольдік кемежай аймағы Льюишамға берілді, бұл шамамен 2000 жылдық түзету болды, нәтижесінде Гринвичтегі Санкт-Николас шіркеуінің маңындағы солтүстік-шығыс аймақ ғана қалды. Депфорд екі сайлау округіне бөлінген – солтүстіктегі Эвелин және оңтүстіктегі Нью-Кростың бір бөлігі. Қоғамдық тыңдаулардан кейін, Англияның жергілікті өкімет шекаралары жөніндегі комиссиясы 2020 жылдың маусым айында Депфорд округтерін (Эвелин және Нью-Кросс) біріктіріп, оларды Депфорд деп атауды ұсынды.

Демография

Дептфорд халқы негізінен Генри VIII Корольдік доктарды құрғаннан бері доктармен байланысты болған, алайда базарда бау-бақша шаруашылығы мен қыш ыдыс жасау да дамыды. Британдық Әскери-теңіз флотының басты әкімшілік орталығы ретінде доктар гүлденген кезде, аймақ та өркендеп, әкімшілік қызметкерлер мен білікті кеме жасаушылар үшін әсем үйлер салынды, сондай-ақ Льюишем жолындағы Сэйс Корт және Стоун Хаус сияқты бірнеше сәнді үйлер тұрғызылды. Корольдік Әскери-теңіз флоты Дептфордтан кеткенде және доктар сақтау мен жүк тасымалына ауысқанда демографиялық өзгеріс басталып, халық азайды. 20-ғасырда да бұл төмендеу жалғасты, себебі жергілікті халықтың доктарға тәуелділігі күшті болды: доктардың құлдырауы тұрғындардың экономикалық жағдайын нашарлатты, және соңғы док, Конвойс-Уорф, 2000 жылы жабылды. Оңтүстік-Шығыс Лондонының көршілес аудандары сияқты, 1950 және 1960 жылдары Кариб теңізінен келген иммигранттар Дептфордқа қоныстанды. Дептфордтың ескі доктарға жақын солтүстік бөлігінде мемлекеттік тұрғын үйлер көп, және кейбір адамдар Ішкі Лондонның кедейлігімен байланысты қиын жағдайларды бастан кешіреді. Темзаға жақын Солтүстік Дептфорд, көршілес Нью-Кросспен бірге, кейбір журналистер мен жылжымайтын мүлік агенттері студенттер мен суретшілер арасында танымал болған трендтік өнер және музыка ортасына назар аударған «жаңа Шордич» деп атады. Оңтүстікке қарай, Дептфорд Броклидің қалалық кеңістігіне ұласып, бұрын көп адам тұратын Виктория стиліндегі үйлер жас қалалық жұмысшылар мен қалалық мамандармен жаңартылуда. Дептфордта вьетнамдық қауымның саны артып келеді, бұл аймақтағы қонақ үйлердің санынан көрінеді. Дептфордта студенттер көп, оның ішінде Голдсмит колледжі, Гринвич университеті, Беллербис колледжі және Лабан би орталығы бар. Голдсмит колледжінің жатақханасы Рейчел Макмиллан 2001 жылы Крик-роудта 79 миллион фунт стерлингке сатылды, кейіннен бұзылып, 2003 жылы ашылған Макмиллан студенттік қалашығымен алмастырылды, ол Гринвич университеті, Тринити Лабан және Беллерби колледждерінің шамамен 970 студентіне жатақ ұсынып тұр.

Экономика

Дептфордтың экономикалық тарихы кемежаймен тығыз байланысты болған, кемежай гүлденген кезде Дептфорд та өркендеген. Қазір барлық кемежайлар жабылып, Дептфорд экономикалық тұрғыдан құлдырады. 1881 жылы Ж. Стоун және Компани (Arklow Road) мекенжайында құрылған, ал 1969 жылы жабылған бұрынғы қорыту зауытының орны коммерциялық және тұрғын үйлер салуға қайта жаңартылуда. Гринвичке жақын Крик-роуд бойындағы аумақтың көп бөлігі де қайта жаңартылды, ескі Дептфорд электр станциясы мен Роуз Бруфорд колледжінің ғимараттары бұзылды. Пеппес егістігіндегі Арагон мұнарасы Левишем қалалық әкімдігімен егістікті жаңарту жоспарларын қаржыландыру үшін сатылды. Жеке меншікке қайта жаңарту жұмысы BBC One телеарнасының "The Tower" атты деректі фильмінде көрсетілді. Депфорд Хай-стритте орналасқан Депфорд базары түрлі тауарлар сатады және Лондонның ең көрікті көше базарларының бірі саналады. 2005 жылдың ақпан айында "Сары беттер" бизнес анықтамасы осы көшені "астананың ең әртүрлі және жанды көшесі" деп атады, бұл үшін ерекше математикалық формула қолданылды.

Мәдениет

Олбэни театры – «радикалды қоғамдық өнер мен музыка» дәстүрі бар, оның ішінде 15 «Расизмге қарсы рок» концертін өткізу, оның тамыры 1894 жылы Депфордтың әлеуметтік өмірін жақсарту үшін құрылған қайырымдылық қорына дейін жетеді. Алғашқы ғимарат, Олбэни институты, 1899 жылы Крик-роудта ашылды, 1960 жылдары оның аты Олбэни империясы деп өзгертілді. 1978 жылы өртеніп кетті, бірақ Дуглас Уэйде қайта салынды, шаһзада Чарльз негізін қалады, ал Уэльс ханшайымы Диана 1982 жылы ашты. Deptford Creek-тің жанындағы жаңғырту аймағы Creekside білім беру және көркемдік мақсаттар үшін қолданылады, мысалы, швейцариялық сәулетшілер Жак Герцог және Пьер де Мерон жобалаған және 2003 жылдың ақпанында ашылған Laban Dance Centre; сондай-ақ Perpetuity Trust (APT) галереясы мен студиясы. 2002 жылы Creekside Discovery Centre аймақтың жаңғырту арқылы жойылып бара жатқан қалалық ортасын сақтау үшін құрылды. 1970 жылдардың соңында Майлз Копленд III, Стюарт Коплендтің інісі, Deptford Fun City Records атты үнтаспа компаниясын Alternative TV және Squeeze сияқты Deptford тобының шығармаларын тарату үшін құрды. Аймақта бірнеше паб бар, оның ішінде Dog & Bell – әртүрлі сорттағы шараптарды ұсынатынымен танымал; және The Bird's Nest – жергілікті топтар мен суретшілердің тікелей музыкасы, киносы және өнерлерін ұсынады. 1905 жылы Генри Пулдің әшекей мүсіндерімен салынған бұрынғы Депфорд қалалық әкімшілігі, Депфордтың сыртында, Нью-Кросс жолында, Нью-Кроста орналасқан. Оны 2000 жылы Голдсмит колледжі сатып алды. Аймақта бірнеше жасыл кеңістік бар, олардың ішіндегі ең ірілері – Брукмилл паркі, Депфорд паркі, Ферранти паркі, Пепс паркі және Сайс Корт паркі. 1884 жылы Джон Эвелиннің ұрпағы Уильям Джон Эвелин, сол кезде Депфордтағы бақша ретінде пайдаланылған жерді Лондон округтік кеңесіне нарықтық құнынан арзанға сатты және оны сатып алу құнына да үлес қосты. Ол 1897 жылдың 7 маусымында ресми түрде жұртшылыққа Депфорд паркі ретінде ашылды. 1886 жылы ол Sayes Court демалыс алаңының бір жарым акр жерін мәңгілікке халыққа арнады және Эвелин мүлкі үшін күтім мен ұстау шығындарын жабу үшін тұрақты шаралар жасалды, ол 1886 жылдың 20 шілдесінде ашылды.

Көлік

Дептфорд National Rail және Docklands Light Railway қызметтерімен қамтамасыз етілген. National Rail қызметін Southeastern және Thameslink компаниялары Дептфорд теміржол станциясындағы қала маңындағы Гринвич желісі арқылы жүргізеді, бұл Лондонның ең көне, тек жолаушыларға арналған теміржол станциясы. Дептфорд станциясы 2011 және 2012 жылдары қайта жаңартылды. Жұмысқа 1836 жылғы бастапқы станция ғимаратын бұзу және оның орнына бұрынғы станция ауласында батысқа қарай жаңа станция салу кірді. Дептфордтың DLR станциясы DLR-дің Левишем тармағындағы Депфорд көпірінде орналасқан. Дептфорд арқылы екі негізгі автомобиль жолы өтеді: Эвелин көшесі және Крик жолымен жүретін A200, сондай-ақ Нью-Кросс жолымен жүретін A2, бұл кельттік жолдың қазіргі нұсқасы, кейін римдіктер оған тас төсеген және ол ортағасырлық Уотлинг көшесіне айналған. A20 Lewisham Way және Loampit Vale бойымен аймақтың оңтүстік шекарасын көрсетеді. 2016 жылдың маусым айынан бастап Дептфорд Гринвичтен басталып, Лондонның орталық бөлігіндегі Уотерлоо көпірінің жанында аяқталатын Лондон Quietway Q1 велосипедтік бағытында орналасқан. Екінші Quietway бағыты, Q14, Ватерлоо мен Темзмид арасында Дептфордтың өзен жағалауынан өтеді.

Білім

Бұл аймақта бес бастауыш мектеп бар. Депфордта тікелей жергілікті орта мектептер жоқ, бірақ Нью-Кросс пен Депфорд шекарасына жақын екі орта мектеп бар: Депфорд Грин, Ofsted сарапшыларының пікірінше "жақсарту қажет", ал Аддей мен Стэнхоуп – "жақсы" деп бағаланған. Левишем колледжі мен Саутварк колледжінің (LeSoCo деп белгілі) филиалы Дептфорд шіркеу көшесінде орналасқан; колледж 2014 жылғы Ofsted инспекциясында "қанағаттандырмайтын" деп танылды.

Көрнекті орындар

Дептфорд теміржол станциясы – әлемдегі ең көне қала маңы станцияларының бірі. Ол 1836-38 жылдар шамасында Лондон көпірі мен Гринвич арасындағы алғашқы қала маңы қызметі (Лондон және Гринвич темір жолы) аясында салынған. Дептфорд сағасының жанында 1864 жылы салынған Виктория дәуіріндегі Дептфорд сорғы станциясы орналасқан. Бұл станция инженер-құрылысшы сэр Джозеф Базалгеттің жобалаған ірі Лондон кәріз жүйесінің бір бөлігі. 1891-1983 жылдар аралығында жұмыс істеген бұрынғы Дептфорд электр станциясы Себастьян де Ферранти жобалаған, сол кездегі әлемдегі ең ірі станция болған инновациялық құрылыс еді. 2008 жылы Льюишем кеңесі Дептфордтың соңғы қалдықтары – «Принцесса Луиза» институтын бұзып, оның орнына пәтерлер салуға рұқсат берді. Албери көшесі (бұрынғы Юнион көшесі) 1705-1717 жылдар аралығында салынған, теңіз капитандары мен кеме жасаушылар арасында танымал болған қалалық үйлердің әдемі қатарын қамтиды. Сент-Джонс немесе Нью-Депфорд ауданындағы, Нью-Кросс-роудтың оңтүстігінде орналасқан Таннерс-Хилл, ұзақ жылдар бойы қоныстану мен ерте өнеркәсіптің дамуына байланысты археологиялық маңызы бар аймақтың бөлігі болып табылады. Мұнда 1750 жылдары салынған, 17 ғасырдан қалған коттедждер орнындағы 31 үйдің сақталған бөлігі – 21-ден 31-ге дейінгі коммерциялық ғимараттар орналасқан. Ағылшыс мұрасының II санаттық тізіміне енген бұл ағаш құрылымды ғимараттарда Witcomb Cycles сияқты белгілі компаниялар орналасқан. Дептфордтың екі маңызды үйінің бірі – Сайс Корт қазір жоқ, бірақ 1772 жылы сәулетші Джордж Гибсон кішісі салған, Певснер «осы аймақтағы қызығушылық тудыратын жалғыз жеке үй» деп сипаттаған Сент-Джонстағы Тас үй Левишем жолының жанында әлі де тұр. Дептфордтың Албани театры 100 жылдан астам тарихқа ие және Оңтүстік-Шығыс Лондон өнерінің маңызды бөлігі болып табылады.

Шіркеулер

Киелі Николай шіркеуі, бастапқы приход шіркеуі, 14 ғасырға дейін салынған, бірақ қазіргі ғимарат 17 ғасырда тұрғызылған. Шіркеу ауласына кіреберісте бағаналардың үстінде бас сүйектері мен сүйектерден жасалған әсемдеме орналасқан. Солтүстік қабырғадағы тақташа 1593 жылдың 1 маусымында жақын жердегі үйде Инграм Фризердің пышақтап өлтірген драматург Кристофер Марлоуды еске алады және ол шіркеу ауласына белгісіз жерге жерленген. Фризер өзін-өзі қорғау ниетімен әрекет еткендігіне байланысты өлтіруден босатылды. Сонымен қатар, 1870 жылға дейін салынған тағы бір тарихи дөңгелек шіркеу – Сент-Люк шіркеуі де бар. Бұл шіркеу – Киелі Николай приходінің еншілес шіркеуі. 18 ғасырда Депфордта (1712–1730) Сент-Пол шіркеуі салынды, ол Англияның тарихи ескерткіштер жөніндегі Корольдік комиссиясы елдегі ең әдемі барокко шіркеулерінің бірі деп мойындады. Джон Бетджеман бұл шіркеуді «Дептфордтың жүрегіндегі маржан» деп атады. Ол сэр Кристофер Реннің шәкірті болған архитектор Томас Арчермен жобаланды, және Ұлыбританияда мақтаныш сезімін ояту және адамдарды Жаңа әлемге эмиграциялаудың орнына Лондонда қалуға ынталандыру мақсатымен елу жаңа шіркеу салу комиссиясының аясында салынды. Шіркеу ауласына іргелес Албери көшесі орналасқан, онда 18 ғасырға тән әдемі үйлер көп, олар теңіз капитандары мен кеме жасаушылардың арасында танымал болған.

Дептфорд кеме жасау зауыты

Депфорд кемежайы 1513 жылы Генрих VIII-нің бастамасымен Корольдік кемежай ретінде салынды, ол Корольдік теңіз күштері үшін кемелер жасады және бір кезде Корольдік кемежай деп аталды. 1830-1844 жылдары жабылып, 1869 жылы кемежай ретінде тоқтатылды, қазір Конвойлар кемежайы деп белгілі. 1871 жылдан Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін ол Лондон қалалық корпорациясының шетелдік мал базары болып қызмет етті. 1912 жылы "Таймс" газеті 4 миллионнан астам тірі ірі қара мен қойдың түсірілгенін хабарлады. 1932 жылдан 2008 жылға дейін бұл жер News International компаниясына тиесілі болды, ол 2000 жылдың басына дейін Финляндиядан газет қағазы және басқа қағаз өнімдерін импорттау үшін пайдаланды. Қазір Hutchison Whampoa Limited компаниясына тиесілі және оны тұрғын үйлерге айналдыру жоспары қарастырылуда, бірақ кемежай мәртебесі сақталған. Дептфордтағы тағы бір маңызды кеме жасау орындары – Чарльз Ланглидің кемежайы, сондай-ақ Дептфорд Гриндегі және Дудман догындағы (кейде Дедман догы деп те аталады) Жалпы Бу Навигациялық компаниясының кемежайлары.

Кристофер Марлоудың өлтірілуі

Елизаветалық драматург Кристофер Марлоу 1593 жылғы мамыр айында Депфорд Страндтағы Элеонора Буллдың үйінде болған мас күйдегі төбелес кезінде қаза тапты. Марлоудың өлімі туралы сол кезде түрлі нұсқалар айтылды. Франсис Мерес Марлоудың "эпикуризм мен атеизмі" үшін жаза ретінде "оның адал махаббатында бәсекелес болған, әдепсіз қызметшінің пышақтап өлтіргенін" айтады. 1917 жылы "Ұлттық биография сөздігінде" Сэр Сидни Ли Марлоудың мас күйдегі төбелесте қаза тапқанын жазды. Кейбір қазіргі теориялар оның кісі өлтіргенін болжамдайды. Әдетте төбелес Депфордтағы тавернада болған деп есептеледі. 1925 жылы ғалым Лесли Хотсон мемлекеттік мұрағатта Марлоудың өлімі бойынша сот-медициналық сараптаманың толық мәліметтері бар есептемесін тапты. Куәгерлер Фризер мен Марлоудың бұрын есеп дауында дауласып, "бір-біріне көптеген жаман сөздер айтқандарын" мәлімдеді. Кейін Фризер басқа екеуінің арасында үстел басында отырғанда, Марлоу оның артында диванда жатқанда, Марлоу Фризердің пышағын тартып алып, оған шабуыл жасады. Сот-медициналық сараптаманың қорытындысы бойынша, төбелес кезінде Марлоу оң көзінің үстінен қасақана пышақталды, ол дереу қайтыс болды. Қазылар алқасы Фризердің өзін қорғау үшін әрекет еткенін шешті, және бір ай ішінде ол кешірілді. Марлоу 1593 жылғы 1 маусымда Депфордтағы Сент-Николас шіркеуінің зиратында белгісіз қабірге жерленді.