Кіріспе
Стрейки-Бэй қаласы Стрейки-Бэй аудандық кеңесінің негізгі халық орталығы және астық дақылдары мен қой өсіретін ауыл шаруашылығы округінің орталығы, сондай-ақ балық аулау және туризм салалары құрылған.
Тарих
Көптеген мыңдаған жылдар бойы Стрейки шығанағының айналасында вирангу халқы өмір сүрді. 1627 жылы голландиялық зерттеуші Питер Нюиц Гулден Зеепард (Алтын теңіз аты) кемесімен осы аймақты алғаш көрген еуропалық болды. Бей-роудтың ортаңғы жолағында ескерткіш орнатылды. 1802 жылы Мэтью Флиндэрс "Investigator" кемесінде саяхаттаған кезде Стрейки шығанағын атады. 1802 жылдың 5 ақпанындағы журналында ол: "Стрейкс суының түсі өзгеріп, мен оны Стрейкс шығанағы деп атадым" деп жазды. Бірінші еуропалық жерді зерттеуді Екінші қалалар қауымдастығының атынан Джон Хилл мен Сэмюэл Стивенс жүргізді, оның экспедициясы 1839 жылы 15 тамызда Стрейки шығанағына келді. Екі аптадан кейін, 1839 жылы 25 тамызда, Порт-Линкондан құрлық арқылы барлаған Эдвард Джон Эйр, жергілікті жерге келіп, қазіргі Стрейки-Бэй қалашығынан 3 шақырым жерде шағын база құрды. Ол оны Point Bell жеріндегі экспедиция үшін қойма ретінде қолданды. Бұл жер Оңтүстік Австралияның мұралық тізілімінде тіркелген. Стрейки шығанағы мен жақын маңдағы Эллистон аймағы 19-ғасырдың ортасында еуропалық қоныстанушылармен болған қақтығыстан кейін аймақтың аборигендері үшін табуға айналды. Екі жақта да кісі өлтіру болды, ең маңызды оқиға 1849 жылы мамыр айында көптеген аборигендер қазасы болып табылатын Ватерлоо шығанағы болды. 1854 жылдан бастап бұл аймаққа пасторальдықтар көшіп келді. Қала ресми түрде 1872 жылы жарияланды. Ол бастапқыда Флиндерс деп аталды, бірақ 1940 жылы жергілікті атауды көрсету үшін Стрейки Бэй деп өзгертілді. Бидай өсіру 1880 жылдары басталды және 1906 жылға қарай Стрейки шығанағынан кемемен 31000 қап бидай және 470 балл жүн экспортталды. Сол кезде телеграф кеңсесі ашылып, Порт-Линкондан пошта үнемі жеткізіліп тұратын. 1918 жылдың қыркүйегінде Гибсон түбегіндегі жартастарға 26 метрден аса ұзындықтағы үлкен көк кит тасталды. Оның қаңқасы әлі күнге дейін Оңтүстік Австралия мұражайында сақталған.
It is now thought these streaks are caused by the release of oils by certain species of seaweed in the bay. The first European land exploration was conducted on behalf of the Secondary Towns Association by John Hill and Samuel Stephens, whose expedition arrived at Streaky Bay on 15 August 1839 using the chartered brig Rapid as a base. A fortnight later, on 25 August 1839, Edward John Eyre, who had explored overland from Port Lincoln, arrived at the locality and established a small base about 3 kilometres from what is now the Streaky Bay Township, which he used as a store for his overland expeditions to Point Bell. That site, known as Eyre's Waterhole, is listed on the South Australian Heritage Register, and can still be seen just off the Flinders Highway. The Streaky Bay and nearby Elliston areas became taboo for the Aboriginal people of the region following conflict with European settlers in the mid 19th century. There were killings on both sides, the most significant event being the Waterloo Bay massacre of a large number of Aboriginal people in May 1849. Pastoralists moved into the area from 1854. The town was officially proclaimed in 1872. It was originally called Flinders, but was changed to Streaky Bay in 1940, to reflect local usage of the name. Wheat growing began in the 1880s and, by 1906, 31,000 bags of wheat and 470 bales of wool had been exported from Streaky Bay by ship. By that time a telegraph office had been established and regular mail deliveries were made from Port Lincoln. In September 1918, a massive blue whale, over 26 metres long, was cast onto rocks on Gibson's Peninsula. Its skeleton is still on display in the South Australian Museum.
География
Стрейки-Бей және оның айналасындағы аудандарда әртүрлі пейзаждар бар, олар негізінен қол тигізбеген жергілікті бұталар мен ауыл шаруашылығынан бастап жартастар мен кең серфинг жағалауларына дейін. Ауданның ішкі аймақтарында негізінен мал бағушылық өрісі басым; алайда Стрейки шығанағынан 30 км ШШ-та орналасқан Кальпатанна су айдынын қорғау паркі сияқты аймақтар әлі күнге дейін жабайы жануарлар көп болатын бастапқы жағалау және тұзды көл ортасының үлгісін көрсетеді. Мүмкін, ең қызықты геологиялық нысандар Мёрфидің сабандары. Бұл қызғылт гранитті тау жыныстары 1590 миллион жылдыққа дейін өмір сүрген. Туристерді көбінесе шығанақты қоршап тұрған жағалаудың үлкен бөлігі тартады. Бұғаздың өзі салыстырмалы түрде қорғалған және оның ұзындығының көп бөлігінде жағалаудың тыныш жерлерін табуға болады. Алайда, жағалауы Оңтүстік мұхиттың толқынына ұшыраған жерде жарлар, сондай-ақ Smooth Pool және The Granites сияқты үлкен тау жыныстары бар қорғалған аймақтар бар. Солтүстік-батысында Нюйц архипелагының аралдары орналасқан. Стрейки-Бэйдің климаты жылы, жазда және қыста Аделаидадан бірнеше градус жоғары, жылына орташа 378 мм жауын-шашын түседі. Стрейки-Бэй қалашығы шығанақтың оңтүстік шетінде, Бланш Порт (губернатор Ричард МакДоннеллдің әйелі Леди Бланш МакДоннеллдің есімімен) немесе Аугуста гавань деп аталатын жабық шығанақта орналасқан.
Климат
Стрейки шығанағында суық жартылай құрғақ климат, қыстың ыстық Жерорта теңізі климаты (Кёппен климаттық жіктелуі: Csa / BSk; Trewartha: Csal / BSal), жылы және ыстық, құрғақ жаздар, жұмсақ және жылы салыстырмалы құрғақ көктемдер мен күздер, және орташа жауын-шашынмен жұмсақ қыстар. Солтүстікке қарай кең шөлге жақын орналасқандықтан, Стрейки шығанағы теңіз жағалауында орналасқанына қарамастан өте ыстық температураға ұшырайды. Алайда, сол географиялық орналасу көптеген басқа Жерорта теңізі климаттарына қарағанда жазғы салыстырмалы ылғалдылықты азайтуға әкеледі. Ең жоғары температура 1982 жылы 23 қаңтарда 47,2 °C болып тіркелді.
Экономика
Ауыл шаруашылығы мен балық аулау ұзақ уақыт бойы Стрейки шығанағы аймағының негізгі салалары болды, қазіргі заманғы аквакультура жергілікті экономикада үлкен рөл атқарады. Жергілікті экономикада ауыл шаруашылығы басым, оның басым бөлігі бидай, арпа және басқа да дәнді дақылдар, сондай-ақ қой өсіру болып табылады. Салыстырмалы түрде құрғақ жерлер болғандықтан, құрғақ жерлердегі шаруашылық әдістері сәтті қолданылады. Соңғы кездері әртараптандыруда Дамара қойлары, Буер ешкілері мен зәйтүнді сәтті сынақтан өткізді, олардың барлығы болашақтағы әлеуетті инвестицияларды ұсынады. Коммерциялық балық аулау 1900 жылдардың басынан бері аймақтың экономикасында маңызды рөл атқарды, Snapper және King George Whiting балықшылардың негізгі нысанасы болды. Соңғы кездері Стрейки шығанағының суларында балық шаруашылығы да кеңінен дамып, өркендеп келеді. Бұл - ең көп таралған мақсатты түрлер, ал олардың саны әлдеқайда көп. Басқа іс-шаралар арасында жаяу жүру, серфинг, снорклинг және сквабалық суға түсу, сонымен қатар, нұсқаулықпен шартерлер бар.
Қауымдастық
2004 жылы Стрейки-Бейдің тұрғындарының саны 1625 адам болды. Стрейки Бэй Флиндэрс штаттық сайлау округіне және Грей федералды округіне кіреді.
Көлік
Стрейки-Бэйге және одан басқа көліктер әдетте Флиндерс тас жолы арқылы автомобильмен жүзеге асырылады, бірақ Аделаидаға және одан басқа автобустар қызмет көрсетеді, сондай-ақ Стрейки-Бэй әуежайы да қызмет көрсетеді. Стрейки Бей әуежайы қаладан шығысқа қарай шамамен 10 шақырым жерде (Стрейки Бей - Порт-Линкольн тас жолы) орналасқан. Бұл нысандар тәулік бойы жұмыс істейді, онда пилоттық режимде іске қосылған, толық автоматтандырылған жарықтандыру қондырғылары бар. Тұрғындар мен қонақтар сондай-ақ Седуна әуежайынан немесе Порт-Линкольн әуежайынан ұшуға болады.