Frangipani family

Кіріспе

Орта ғасырлардағы римдік патрициан отбасы Плюмерия тұқымдасының субтропикалық бұтасы Франгипани отбасы орта ғасырлардағы күшті римдік патрициан кланы болды. Отбасы қатты Guelph жанашырлық болды. Атаудың көптеген жазылу жолдары бар, олар: Франгипане, Фрейпане, Фрикапане және Фресапане. Боккаччо өзінің Trattatello in laude di Dante еңбегінде Дантедің шыққан тегі мен шыққан тегін көрсетеді.

Тарих

Отбасы римдік плебейлік Аничи отбасынан шыққан деп мәлімдеді, алайда, отбасы туралы алғашқы сөз 1014 жылы ғана, Фарфа абатшылығына қатысты құжатта кездеседі. Фриулидегі Кастелло-ди-Порпетодағы Франгипани мұрағатында Отон I-нің пергамент дипломы 973 жылдың 10 қаңтарында берілген. Олар папа Григорий VII мен Рим императоры Генрих IV арасындағы күресте маңызды рөл атқарды және қысқа уақытқа Римді 1107 жылдан 1108 жылға дейін басқарды. Орсини мен Колонна отбасылары арасындағы қақтығыста олар Орсиниді қолдады. Олардың билігі 1124 жылы папа Онорий ІІ-ді сайлауға қол жеткізген кезде ең жоғары болды. 1130 жылдан бастап Франгипани Римнің Колизейін ұстады, оны олар бекіністі және оларға латеран сарайына, папаның резиденциясына, солтүстік пен батыстан стратегиялық бақылау берді; отбасы XIII ғасырдың ортасында Аннибальдиге Колизейді жоғалтты. 1268 жылы Астураның иегері Джованни Франгипан, Тальякоццо шайқасында жеңілгеннен кейін өзіне бас сауғалаған Швабияның он жастағы герцогы және Хогенштауфен әулетінің соңғысы Конрадинге сатқындық жасады. Франгипан оны тұтқындап, Анжу патшасы Карлге тапсырды, ол оны бас кесті. Отбасы Римнің оңтүстігіндегі Кампанияда, олардың ішінде Астура, Цистерна, Марино, Нинфа және Террацина, ал кейінірек Немиде қақтығыстар жүргізді. Римдік тармақ 1654 жылы Неми маркизі Марио Франгипане қайтыс болғаннан кейін жойылған. Екі филиал жалғасты, бірі Фриулиде, екіншісі Далмацияда. Біріншісі Тарсенто мен Порпетода иелік еткен және Римде патрициандық мәртебеге ие болған. Соңғылары Веглия (қазіргі Хорватиядағы Крк) аралының иелерінен тараған, олар XV ғасырда Рим отбасына қатысты деп мәлімдеді, папа Мартин V берген құжаттар негізінде Франгипани (Франкопан немесе Франкапан) деген атауды алды және шамамен 1530 жылдан бастап Франгипане гербін қолданды; Хорватиялық тарихшылар бұл байланыстың тарихилығын таластырады. Франгипанидің Римдегі Сан Марчелло ал Корсо шіркеуінде жерлеу құқығы болды; олардың шіркеуі - Франгипани шіркеуі - осы шіркеуде киелі Пауылға арналған. 1558 немесе 1559 жылдан бастап 1566 жылы қайтыс болғанға дейін Таддео Зуккарь мұнда әулиенің өмірін бейнелейтін фрескалар циклында жұмыс істеді; суреттерді оның ағасы Федерико аяқтады.

The family claimed descent from the Roman plebeian family of Anicii, however, the first mention of the family dates only from 1014, in a document relating to the Abbazia di Farfa. A parchment diploma of Otto I in the Frangipani archive at Castello di Porpetto, in Friuli, is dated 10 January 973. They played a significant part in the struggle between Pope Gregory VII and Holy Roman Emperor Henry IV, and briefly governed Rome from 1107 to 1108. In the feud between the Orsini and Colonna families, they supported the Orsini. Their power was at its greatest when they achieved the election of Pope Honorius II in 1124. From no later than 1130 the Frangipani held the Colosseum of Rome, which they had fortified and which gave them strategic control of the approaches to the Lateran Palace, the papal residence, from the north and west; the family lost control of the Colosseum to the Annibaldi in the mid thirteenth century. In 1268 Giovanni Frangipane, lord of Astura, betrayed Conradin, the teenage Duke of Swabia and last of the Hohenstaufen dynasty, who took refuge with him after his defeat at the Battle of Tagliacozzo. Frangipane arrested him and handed him over to Charles of Anjou, who beheaded him. The family had feuds in the Campagna south of Rome, among them Astura, Cisterna, Marino, Ninfa and Terracina, and later Nemi. The Roman branch of the family was extinguished in 1654 with the death of Mario Frangipane, marquis of Nemi. Two presumed branches continued, one in Friuli and one in Dalmatia. The former had estates at Tarcento and Porpetto, and received patrician status in Rome. The latter descended from the lords of the island of Veglia (now Krk in Croatia), who in the fifteenth century claimed to be related to the Roman family, took the name Frangipani (Frankopan or Frankapan) on the basis of documents provided by Pope Martin V, and from about 1530 used the Frangipane coat of arms; Croatian historians dispute the historicity of this connection. The Frangipani had the right of burial at the church of San Marcello al Corso in Rome; their chapel – the Frangipani Chapel – in that church is dedicated to Saint Paul. From 1558 or 1559 until his death in 1566, Taddeo Zuccari worked there on a cycle of frescoes of the life of the saint; the paintings were completed by his brother Federico.