Кіріспе

Француз жазушысы Роберт Шарро - Роберт Жозеф Гружоның (Robert Joseph Grugeau) ең танымал қаламы (7 сәуір 1909 жыл 24 маусым 1978 жыл). Ол ежелгі ғарышкерлер тақырыбындағы жазбаларымен танымал француз жазушысы.

Мансап

Шарру француз поштасында жұмыс істеді және 1942-1946 жылдар аралығында Сент-Савиол псевдонимін пайдаланып сегіз көркем шығарма жазды. Сонымен қатар, ол 1940-жылдардың соңында Mon Journal апталық журналында жарық көрген атомдық супербатыр туралы француз комиксінің сценарийлерін жазды. Сол журналға Шарроу "Профессор Бартелемидің ұшқыш аралы" атты ғылыми фантастикалық оқиғасын сериал түрінде жазды. Ол 1942 жылы Charroux псевдонимін қолдана бастады, ол 1962 жылдан бастап оның тұрақты псевдонимі болды. Роберт Шарро 1930 жылы сәуірде Иветта Бернушоға үйленді. Олар 1950-ші жылдардың аяғында Париждегі Сент-Сулпис көшесінде өмір сүрген деп айтылған, бірақ бұл кездейсоқтық па, әлде қателік пе - белгісіз: олар шынымен де бірнеше жыл бойы Венадағы Шарроу ауылында Сент-Сулпис көшесінде өмір сүрген және қазір тасталып кеткен ғимараттың қабырғаларында осыны растайтын тақта бар. 1976 жылы ол Шарру зыяратына жерлеу жоспарларын жасай бастады.

Ежелгі ғарышкерлер

Шарроу ежелгі астронавттар теориясының ізашарсы болды, өмірінің соңғы онжылдығында осы жанрда кем дегенде алты көркем шығарма жариялады, соның ішінде Адамның белгісіз тарихының жүз мың жылы (1963, 1970), Естен кеткен әлемдер (1973), Әлемнің иелері (1974), Құдайлар белгісіз (1964, 1974) және Құдайлардың мұрасы (1965, 1974). Шарроудың алғашқы еңбегінің (1963 жылғы нұсқасында) Эрих фон Деникеннің алғашқы кітаптарына (шамамен. Шаррудың баспашысы 1968 жылы наурыз айында Вон Деникенмен плагиат дәлелдемесі туралы байланысқа түсті, нәтижесінде кейінірек "Құдайлардың күймелері" және "Жұлдыздарға оралу" кітаптарының баспаларында кем дегенде Шарру туралы сөз болды. Шаруның ежелгі ғарышкерлерге қатысты теориясын француз археологы Жан Пьер Адам 1975 жылы сынға алды. Оның еңбектері псевдотарих ретінде сипатталған.

Басқа көзқарастар

Кейбіреулер оның шығармаларын кельтизмнің үлгісі ретінде қарастырады. Селтизм, Нордизмге ұқсас, 20-ғасырдың басында Францияда және Селт елдерінде танымал ұлтшылдық қозғалысы болды. Ол өзінің "Жоғалған әлемдер: ежелгілердің ғылыми құпиялары" атты кітабында майялар мен ежелгі перуандықтар ежелгі кельт көшіп келгендер болған деп болжайды. Шарроудың айтуынша, Анд таулары мен Наска сызықтарының шамшаңдарын кельт дәуірінен бұрынғы өркениет жасады, мүмкін Англиядағы Сассекс Вилмингтонның Ұзын адамын жасаған адамдар сияқты. Сонымен қатар ол "Популь Вух" дағы ақ терілі құдайларды Гипербореядан келген ежелгі кельттермен байланыстырды. "Жоғалған әлемдер" атты кітабында Шарру эволюцияны қабылдамады, оның орнына адам баласының дамуына қолдау білдірді. Шарру адамзаттың кері қарай келе жатқанын және бұрын жоғары екенін мәлімдеді; ол "Атлантис пен Му спиритуалистердің арманы емес, құпия дәуірдің шындығы" деп мәлімдеді. Ол Атланта мен Гипербореялықтардың қазіргі заманғы адамдардың ата-бабалары екенін, ал жер бетіндегі алғашқы адамдар түпнұсқада ғарыштан келгендер болғандығын түсіндірді. Көбінесе ғарышкерлер туралы жазған жазушылардан айырмашылығы, Шарроу нәсілшілдікке үлкен қызығушылық танытты. Шарроудың айтуынша, Гиперборея Исландия мен Гренландияның арасында орналасқан және ол ақ шашы мен көк көзі бар скандинавтық ақ нәсілдің мекені болған. Шарру бұл нәсілдің жер бетінен тыс екендігін және бастапқыда күннен алыс орналасқан суық планетадан келгенін мәлімдеді. Шарру сонымен қатар гиперборейлердің ақ нәсілі мен олардың ата-бабалары - кельттер ежелгі заманда бүкіл әлемге үстемдік еткенін мәлімдеді. Осы сенімдердің кейбіреулері Мигель Серраноның жұмысы сияқты Эзотерикалық нацизмге әсер етті.

Рен-ле-Шато қаласы

Роберт Шарро Ренн-ле-Шатоның байлығы деп саналатын қазынаға белсенді қызығушылық танытты, 1956 жылы жергілікті баспасөзде Ноэль Корбуның 19-ғасырдың аяғында Беренгер Сауньердің ашқаны туралы мәлімдемесін орындады. 1958 жылы ол әйелі Иветта және Денис Карвеннмен бірге, ол қазына іздеушілер клубының мүшесі (ол 1951 жылы құрылған), ол ауылды және оның шіркеуін металл детекторы арқылы қазына іздеді. Шарру сонымен қатар бұл туралы "Lébouriffante histoire du "curé aux milliards" деп аталатын листовка таратты, ол сақталмаған, бірақ сол кезеңдегі француз газеттерінде айтылған. Ол өзінің сол жердегі қызметін 1962 жылы ағылшын тілінде 1967 жылы жарық көрген "Трезоры мира" (Fayard) кітабында сипаттады.