Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын халық әндерін жинаушы және зерттеуші Люси Этельдред Бродвуд (9 тамыз 1858 - 22 тамыз 1929) - ағылшын халық әндерін жинаушы және зерттеуші, пианино өндіруші Бродвуд және Ұлдар компаниясының негізін қалаушы Джон Бродвудтың немересі. Ол Folk Song Society-нің негізін қалаушы мүшелерінің бірі және Folk Song Journal журналының редакторы ретінде сол кезеңдегі британдық халықтық қайта жаңғырудың негізгі ықпалдарының бірі болды. Ол өнерлі әнші, композитор, пианинода сүйемелдеуші және әуесқой ақын болған. Ол бүкіл Англияда өткен музыка фестивалдерінде ән және хор әндерін орындаушы ретінде сұранысқа ие болды. Сондай-ақ, ол 1904 жылы басталғаннан бастап 1929 жылы қайтыс болғанға дейін Суррейдегі Лейт Хилл музыка фестивалінің төрт негізгі ұйымдастырушысының бірі болды.
English folksong collector and researcher
Lucy Etheldred Broadwood (9 August 1858 – 22 August 1929) was an English folksong collector and researcher, and great granddaughter of John Broadwood, founder of the piano manufacturers Broadwood and Sons. As one of the founder members of the Folk Song Society and Editor of the Folk Song Journal, she was one of the main influences of the British folk revival of that period. She was an accomplished singer, composer, piano accompanist, and amateur poet. She was much sought after as a song and choral singing adjudicator at music festivals throughout England, and was also one of the four main organisers of the Leith Hill Music Festival in Surrey from its commencement in 1904 until her death in 1929.
Жас шағы мен отбасы
Ол 1858 жылы 9 тамызда Шотландиядағы Мелроуз қаласында әкесі жалға алған жазғы резиденцияда дүниеге келді. Ол фортепиано өндіруші (1811-1893) Джеймс Шуди Бродвудтың тұңғыш ұлы) мен оның әйелі Джулиана Марияның қызы және фортепиано өндіруші Бродвуд және Ұлдар компаниясының негізін қалаушы Джон Бродвудтың немересі болды. Ол он бір баланың (екі ұл, тоғыз қыз) кенжесі болды. Генридің анасы шотландтық еді және одан ол жас Люсиге ән салатын "The wee little croodin' doo" баладасын үйренді. Кейінірек ол былай деп есіне алды: "Менің есімде қалған алғашқы музыкалық әсерім осы әннен туындады. Бірнеше жыл бойы отбасы Лондонда үйде тұрды, онда Бродвудтың фортепиано жасау фабрикасы орналасқан. Алайда 1864 жылы Люсидің ағасы қайтыс болғаннан кейін, Рев. Джон Бродвуд (1798-1864), отбасы Сарейдегі Капел приходындағы Лайн Хаусқа көшіп барды.
She was born on 9 August 1858, at the Pavilion, the summer residence that her father rented at Melrose in Scotland. She was the daughter of piano manufacturer (1811–1893) (eldest son of James Shudi Broadwood) and his wife Juliana Maria née Birch, and great granddaughter of John Broadwood, the founder of Broadwood and Sons, piano manufacturers. She was the youngest of eleven children (two boys and nine girls). Henry's mother was of Scottish descent and from her he had learnt the ballad "The wee little croodin' doo", which he would sing to the young Lucy. She recalled later: "The first musical impression that I ever remember came from this song, sung by my father as I sat astride his knee when little more than two years old and in our Tweedale home." For a number of years, the family maintained a home in London, where the Broadwood piano manufacturing factory was situated. In 1864, however, following the death of Lucy's uncle, Rev. John Broadwood (17981864), the family moved to Lyne House, in the parish of Capel in Surrey, just across the county border from the Sussex village of Rusper.
Сассекс әндері
Джон Бродвуд, оның ағасы, 1847 жылы өзі жариялаған ағылшын халық әндерінің алғашқы шынайы жинағы ретінде танылған (Суррей мен Сассекстегі "ауылдықтардан" жиналған сөздер мен музыкадан тұрады). Бұған дейін басқа да шығармалар жарық көрген, бірақ олардың ешқайсысы да сөз бен музыканы біріктірген жоқ. Қазіргі кезде қысқартылған атауы Old English Songs деп аталатын бұл шығармада Бродвудтың жеке жинаған және жазып алған, және жариялануға дейін бірнеше жыл бұрын Вортингтегі органшы В. А. Дусарттың аранжировкасымен қамтамасыз етілген әндер кішкентай санынан тұрады. Бродвуд оның үлгісінен 1870 жылы (оның өлімінен бірнеше жыл өткеннен кейін) үйренді. Ол 1877 жылы жиналған халық әндерін жариялаған Харриет Мейсонды білетін. Бұл мысалдар бірден эмуляцияға әкелмеді; бірақ 1890 жылы Бродвудтың жинағының қайта қаралған басылымын Леонард және Ко баспасында жариялады, оның жаңа баптаулары Герберт Ф. Бирч Рейнардсонның, Бродвудтың туысы, Суссекс әндері деген атпен. Ол оның көмегімен шығарылды, сондай-ақ ол жинаған қосымша он алты ән бар. (Қазіргі кезде олардың кем дегенде біреуін оның әкесі Генри Фаулер Бродвуд жинаған сияқты.) Басылым 2/6 теңгеге сатылды. Бродвуд бұл жобада жұмыс істегенмен, оның аты оның мазмұнында көрсетілмеген.
John Broadwood, her uncle, had been responsible in 1847 for self publishing what is now recognised as the first true collection of English folk songs (comprising both words and music as collected from "rustics" in Surrey and Sussex). Other works had appeared before, but none married actual words and music as collected together. The work, which is more commonly known today by the shortened title Old English Songs, comprised a small number of songs which Broadwood had personally collected and noted down, and which were provided with arrangements by W. A. Dusart, an organist from Worthing, a few years before publication. Broadwood was inspired by his example when she learnt of it around 1870 (several years after his death). She was aware of Harriet Mason who had published gathered folk songs in 1877. These examples did not lead immediately to emulation; but in 1890 a revised edition of Broadwood's collection was published by Leonard and Co, with new arrangements by Herbert F. Birch Reynardson, Broadwood's cousin, under the title of Sussex Songs. It was produced with her assistance, and also contained an additional sixteen songs that she had collected. (It now appears that at least one of these was collected by her father, Henry Fowler Broadwood.) The publication sold for 2/6d. It is notable that, although Broadwood had worked on it, her name is not credited in its contents.
Ағылшын өлкелік әндері және ағылшындық дәстүрлі күйлер мен әндер
Ол ерте музыка қозғалысына, Перселл шығармаларын редакциялауға белсене араласты және Перселл қоғамының мүшесі болды. Осы қауымдастық арқылы ол танысты, сондай-ақ оның бір туысы, Дж. А. Фуллер Мэйтленд (18561936), сол кездегі The Times музыка сыншысы және музыкант. Ол екеуінің достығы мен ынтымақтастығы өмір бойы жалғасты. Суссекс әндері бойынша жұмысы нәтижесінде ол 1880-ші жылдардың аяғы / 1890-шы жылдардың басында бірқатар ықпалды халық әндері басылымдарының біріне айналатын дайындықта онымен бірлесіп жұмыс істеуге шақырылды. Бұл ағылшын графтығының әндері болды, бұл жолы Бродвуд жұмыстың бірлескен редакторы ретінде толықтай есептелді. Әннің аранжировкасын өзі де, Фуллер Мэйтленд те орындады. Бұл кітап 1893 жылы жаз айында көпшілік назарына ұсынылып, ағылшын халық әндерін зерттеуде маңызды оқиға болып табылады. Ральф Воган Уильямс: "Бұл қазіргі заманғы халық әндері қозғалысының бастауы деп айтуға болады". Кітап жарық көргеннен кейін көп ұзамай әкесі қайтыс болды, ал 1894 жылы ол анасымен бірге Лондонға бір пәтерге көшіп барды. Анасы қайтыс болғаннан кейін Бродвуд 1929 жылы қайтыс болғанға дейін Лондонның бірнеше пәтерінде өмір сүруін жалғастырды. 1906 жылы ол Уолтер Джекиллдің "Ямайканың әндері мен тарихы" атты кітабына "Ямайкадағы ағылшын ауалары мен мотивтері" атты қосымшаны енгізді. Оның басқа басты басылымы - 1908 жылы жарық көрген ағылшын дәстүрлі күйлері мен әндері. Бұл жолы әндердің бәрі оның өздері шығарған, ал әндерді өзі жинаған. (Бұған дейінгі басылымда, ағылшын өлкелік әндер әндердің көпшілігі бұрынғы басылымдардан жиналды немесе басқа жинақтаушылар редакторларға ұсынды). Ол үшін маңызды көз - Хоршамның аяқ киім жасаушысы Генри Бурстоу, одан ол көптеген әндерді жинады, біріншісі 1892 жылы 2 мамырда.
She was also heavily involved in the early music movement, and in editing Purcell works, and was a member of the Purcell Society. Through this association she became acquainted with, and was also distantly related, by the marriage of one of her cousins, to J. A. Fuller Maitland (1856–1936), a music critic for The Times at that time, and musician. Her friendship and collaboration with him lasted for the rest of her life. As a result of her work on Sussex Songs she was invited to collaborate with him on preparation of what was to become one of a number of influential folksong publications in the late 1880s/early 1890s. This was English County Songs, and this time Broadwood was fully credited as joint editor of the work. The song arrangements were provided by both herself and Fuller Maitland. The book was published to much acclaim in the summer of 1893, and is a milestone in English folksong studies. In the words of Ralph Vaughan Williams: "This may be said to be the starting point of the modern folk song movement". Shortly after the book's publication, her father died and she and her mother moved to a flat in London in 1894. Following her mother's death, Broadwood continued to live in a succession of London flats until her death in 1929. In 1906, she contributed an appendix entitled "English Airs and Motifs in Jamaica" to the book Jamaican Song and Story by Walter Jekyll. Her other principal publication was English Traditional Carols and Songs which was published in 1908. On this occasion all of the song arrangements were her own, and all of the songs had been collected by her. (In the previous publication, English County Songs the majority of songs were actually gleaned from earlier publications, or had been submitted to the editors by other collectors). An important source was the Horsham shoemaker Henry Burstow, from whom she had collected many songs, the first on 2 May 1892.
Халық әндері қоғамы
1880-ші жылдардың аяғы мен 1890-шы жылдардың басында бірқатар халық әндері басылымдарының (оның ішінде ағылшын өлкелік әндері) табысты болуы нәтижесінде Халық әндері қоғамын құруға қадамдар жасалды және 1898 жылы оның алғашқы жиналысында Бродвуд Фуллер Мэтлендпен бірге комитетке сайланды. Контральто, композитор және фестиваль ұйымдастырушысы Мэри Аугуста Уэйкфилд ертедегі тағы бір мүше болды. 1904 жылы ол осы лауазымдағы бұрынғысының Кейт Лидің ауруы мен одан кейінгі өліміне байланысты Құрметті хатшы болды. Оның күнделігі Сесил Шарп пен Ральф Воган Уильямспен кездесу өткізіп, Қоғамның қайта тірілуін жоспарлап, "оның өліп бара жатқан күйін күйдіргенін" жазды. Олардың жұмысы сәтті болғаны анық, өйткені Қоғам 1932 жылы ағылшын халық биі қоғамымен біріктірілгенге дейін жалғасты, бұл бүгінгі күнге дейін бар ағылшын халық биі мен ән қоғамын тудырды. Бродвуд сонымен қатар осы уақытта "Фолк Сонг Журнал" редакторының мантиясын алды. Оның қоғамның хатшылығы қысқа уақытқа созылғанымен, ол 1926 жылы жұмыстан кеткенге дейін журналдың редакторы лауазымын сақтады (өте қысқа уақыттан бас тартуды қоспағанда). Оның редакторлық жұмысы мен ғылыми-зерттеу стипендиясы халықаралық деңгейде танылды, ал кейіннен оның некрологында Вон Уильямс (басқалар арасында) бұл қоғамның өмір сүруін және қайта жаңғыруын қамтамасыз еткен оның жұмысы екенін атап өтті. Өзінің ән жинаушылық мансабында Бродвуд көптеген аймақтардан әндер жинады, мысалы, Суррей / Суссекс ауданынан; Гертфордширден (оның отбасы мүшелері тұрған жерде); 1906 жылдың жазында Арисаигтен және 1907 жылдың жазында Перси Грейнгердің әсерінен ол гейл әндерін жинау үшін фонографты қолданды; 1907 жылы Пиблстен; Линкольнширден (онда ол 1906 жылы Грейнгермен бірге жинады); және Девоннан (онда ол 1893 жылы Сабина Баринг Гулдпен бірге жинақтау сапарына барды). 1929 жылы ол қоғамның президенті болып сайланды, бірақ ол бұл лауазымға 12 айдан аз уақыт қызмет етті, өйткені ол 1929 жылы 22 тамызда 71 жасында Кенттегі Дропморда күтпеген жерден қайтыс болды. Ол Кентерберидегі өнер фестиваліне қатысу үшін туыстарын аралап жүрді.
As a result of the success of a number of folksong publications (including English County Songs) in the late 1880s and early 1890s, moves were made to found the Folk Song Society, and at its inaugural meeting in 1898, Broadwood was elected to the committee, together with Fuller Maitland. Contralto, composer, and festival organizer Mary Augusta Wakefield was another early member. In 1904 she became the Honorary Secretary, following the illness and subsequent death of her predecessor in the post, Kate Lee, and her diary records that she held a meeting with Cecil Sharp and Ralph Vaughan Williams to plan for the resurrection of the Society and "fan its dying embers". Their work was evidently successful as the Society continued in existence until its amalgamation with the English Folk Dance Society in 1932, which gave rise to the English Folk Dance and Song Society, which exists to this day. Broadwood also took on the mantle of Editor of the Folk Song Journal at this time. Although her Secretaryship of the Society was to last for only a short while, she retained her post as editor of the Journal (with the exception of a very short period of relinquishment) until her resignation from the work in 1926. Her work as Editor, and her research scholarship were recognised internationally, and, in his subsequent obituary of her, Vaughan Williams (amongst others) noted that it was principally her work which had ensured the existence and revival of the Society. During her song collecting career Broadwood collected songs from many areas – for example, from her home area of Surrey/Sussex; from Hertfordshire (where members of her family lived); from Arisaig in summer 1906 and again in summer 1907, when, inspired by Percy Grainger, she used a phonograph to collect Gaelic songs; from Peebles in 1907; from Lincolnshire (where she collected jointly with Grainger in 1906); and from Devon (where she undertook a collecting trip with Sabine Baring Gould in 1893). In 1929 she was elected President of the Society, but was only to hold this position for less than 12 months, as she died unexpectedly and suddenly on 22 August 1929 at the age of 71 in Dropmore, Kent, where she was visiting relatives in order to attend an arts festival in Canterbury.
Басқа қызмет түрлері
Халық әндерін жинаушы және зерттеуші ретінде жұмыс істегеннен басқа, Бродвуд классикалық шығармалар мен халық әндерін концерттік платформадан көптеген концерттер берген орындаушы; кәсіби әншілермен де, әуесқойлармен де жұмыс істейтін тәжірибелі аккомпаниатор; және өзінің жеке композиторы, 20 жасының басында бірқатар шығармалары жарық көрген, сонымен қатар Перселлдің шығармаларына редактор, Бах пен Шуц шығармаларының аудармашысы болды. Ол сондай-ақ ақын (бәлкім, ерекше танымал болмаса да) болды.
In addition to her work as a folksong collector and researcher, Broadwood was also a performer who gave many recitals from the concert platform of both classical works, and folksongs; an accomplished accompanist, working with both professional singers and amateurs;and a composer in her own right, having had a number of works published in her early 20s, as well as acting as an editor for works by Purcell, and as translator of works by Bach and Schütz. She was also a poet (although perhaps not a particularly notable one).
Мұра
Ол Руспердегі шіркеудің бақшасында жерленді, ал отбасы Томас Клэппертоннан алабастр тақтайшасын тапсырды, ол шіркеудің кіреберіс есігінің ішінде қабырғаға орнатылған. Жыл сайын 1 мамырда оның есімімен аталған Бродвуд Моррис ерлері шіркеу ішінде би билейді және оның құрметіне тақтаға гүл шоғын іледі. Люси Бродвудтың күнделіктерін сақтауды мерекелеу үшін 2000 жылдың қаңтарында Суррей тарихи орталығының мұрағатшылары оның әндері, күнделіктері мен қағаздарының көрмесін дайындады. Бұл көрменің мақсаты оның өмірі мен жеке басының көптеген қырларын өзінің және достарының сөздерімен ашу болды.
She was buried in the churchyard at Rusper, and the family commissioned an alabaster plaque from Thomas Clapperton, which is situated on the wall just inside the entrance door of the church. On 1 May each year, the Broadwood Morris men, named after her, dance inside the church, and hang a wreath on the plaque in her honour. To celebrate the deposit of Lucy Broadwood's diaries in January 2000, archivists at Surrey History Centre prepared an exhibition of her songs, diaries and papers which aimed to reveal some of the many facets of her life and personality in her own words and those of her friends.