Кіріспе

Канадалық темір жол машиналары мен трамвайларын жасаушы Cobourg Car Works, сондай-ақ Crossen Car Works деп аталады, ол Онтарио штатының Кобург қаласында орналасқан темір жол машиналары мен трамвайларын жасаушы болды. Компанияны 1873 жылы Онтарио құю зауытынан құю зауытының иесі Джеймс Кроссен-көпші бөліп алды. 1890 жылы Джеймс қайтыс болғаннан кейін компанияны басқару оның балаларына өтті, олар оны Crossen Car Manufacturing Company деп атады. Канаданың барлық ірі темір жолдарын, сондай-ақ көптеген жергілікті аймақтық желілерді қамтамасыз ету арқылы Кроссеннің жұмысы Канаданың ең ірі автомобиль компаниясына айналды. Барлық болаттан жасалған құрылыстарға көшу және CPR-дің өз жұмыстарын ашу шешімі бизнестің тез төмендеуіне әкелді, ал компания 1913 жылы жабылды.

Джеймс Кроссен кіші және Онтарио құю зауыты

Компания Нортумберленд округінің барлық ұн және ұн фабрикаларына құйма металл арматуралар мен бөлшектерін жеткізетін құйма фабрикасы Хелм құймаханасынан пайда болды. Джеймс Кроссен кіші (1826-1890) 1842 жылы отбасымен бірге Ирландиядан Батавияға көшіп келді. 17 жасында Кроссен отбасын тастап, Онтарионың Кобург қаласына көшіп барды, онда ол Хелм құю зауытында жұмыс істей бастады. Ол осы компанияның жоғары сатысына көтеріліп, ақырында толыққанды серіктес болды. Ақырында компания Ontario Foundry деп аталды және 1865 жылы Джеймс Кроссен компанияның жалғыз иесі ретінде Нортумберленд / Дурэм округтерінің каталогында тіркелген.

Кобург автомобиль зауыты

Онтарио құю фабрикасына Кобург, Питерборо және Мармора темір жолы және тау-кен компаниясы кен тасымалдауға арналған он екі ағаш темір жол құйма вагонын жасауды ұсынды. Кроссен құю фабрикасының металл дөңгелектерді және вагондардың астындағы құрамдас бөліктерді өндіруге қабілетті екенін біліп, жақын маңдағы ағаш өнімдерін біліп, тапсырысты орындауға келісті. Ақырында, бір машина мен жылжымалы құрамға тапсырыс алдыңғысының орнын алды. 1873 жылы түрлі теміржол компаниялары Онтарио құю зауытына машиналар жасау үшін келді, ал Коссен бұл мүмкіндікті пайдаланып, Кобург автомобильдер зауытын құрды. Ол жаңа нарыққа назар аударғандықтан, Онтарио құю зауыты жойылып кетті. Компанияның алғашқы клиенттері арасында Grand Trunk Railway (GTR), Canadian Pacific Railway (CPR) және Intercolonial Railway болды. 1878 жылы Кобург автомобиль зауыты өзінің жұмысына Бірінші сыныпты жолаушылар вагондары құрылысын қосты, оны Пуллман компаниясының және Барни мен Смит автомобиль компаниясының американдық фирмаларымен тікелей бәсекеге салды. 1879 жылы Канада үкіметі америкалық тауарлар мен өнімдердің импортын шектеу туралы заң қабылдады. "Тилли тарифтері" деп аталатын, Канададан тыс тауарлардың импортына салынатын баждар мен салықтар. Бұл тариф Кобург автомобиль зауытының өркендеуіне мүмкіндік берді, өйткені олар темір жол компанияларына арзан бағамен тең өнімді ұсына алды.

Crossen автомобиль өндіру компаниясы

Джеймс Кроссен 64 жасында қайтыс болды, 1890 жылы компанияның басқаруын алты баласына қалдырды. Отбасы компанияны 1891 жылы Кобургтегі Кроссен автомобиль өндіру компаниясы деген атпен қайта ұйымдастырды. Джеймстің үлкен ұлы Уильям компанияның бас директоры, ал оның ұлы Фредерик қазынашы хатшысы болды. Оның күйеу баласы Уильям Ренвик Ридделл, Кобургтың танымал заңгері, Анна Кроссеннің күйеуі Компанияның президенті болып сайланды. 1896 жылы Фредерик Кроссен 26 жасында қайтыс болды және компанияның жалғасы Уильям Кроссенге қалдырылды. Компанияның ең үздік кезеңінде 500-ге жуық жұмысшы жұмыс істеді, ал компанияның өндірістік өнімділігі айына 7 жолаушы көлігі мен 150 жүк көлігі болды.

Жабылу

1989 жылы "Арнайы азаматтар" атты көрмесінде Нортумберленд өнер галереясы ұсынған фотосуреттер мен материалдар көрмесінде Crossen Car Manufacturing Company 1913 жылы жұмысын тоқтатты және компанияның директорлары зауыттың активтерін дереу жоюды мәлімдеді. Галерея өздерінің ақпарат көзі мен материалдарын Джеймс Кроссеннің үлкен немере қызынан алған, оның қолында компанияның жазбалары мен альбомдары бар. Сондай-ақ, компанияның жойылуы 1910 жылы барлық болаттан жасалған автомобильдердің енгізілуі нәтижесінде болды. Ол кезде компания өз операцияларын барлық болат өндірісіне ауыстыруды қарастырды, бірақ компанияның ең үлкен және ең көне клиенттерінің бірі - Канадалық Тынық мұхиты темір жолы көлік құрастыру үшін өз өндіріс орындарын ашуға шешім қабылдағанда, ол Кроссен компаниясының қарастыруларына кенеттен тоқтады. Уильям Кроссен 1927 жылы Торонтода қайтыс болды. Өндірістік қондырғыларды кейіннен Dominion Wheel & Foundries Limited сатып алды және 1960 жылы бос қалды. Сайт (University Avenue West және Division Street-тің солтүстік-батысында) әлі де бос болып қала береді және Кроссенге қатысты барлық ғимараттар қиратылады. Кроссен көшесі - компанияның осы аймақтағы өмір сүргенін еске түсіретін жалғыз көше. Джеймс Кроссеннің 465 Джордж көшесіндегі үйлері бұрынғы өндіріс орнының жанында қалды.