Кіріспе
Италиялық суретші (1682/16831754) Джованни Баттиста Пьяцетта (Джанбаттиста Пьяцетта немесе Джанбаттиста Валентино Пьяцетта деп те аталады) (13 ақпан 1682 немесе 1683 28 сәуір 1754) - итальяндық Рококо суретшісі, діни тақырыптар мен жанрлық көріністер.
Giovanni Battista Piazzetta (also called Giambattista Piazzetta or Giambattista Valentino Piazzetta) (February 13, 1682 or 1683 – April 28, 1754) was an Italian Rococo painter of religious subjects and genre scenes.
Өмірбаян
Пьяццетта Венецияда, сыншы Джакомо Пьяццеттаның ұлында дүниеге келді. 1697 жылдан бастап ол суретші Антонио Молинариден сабақ алды. Пьяцеттаның есебі бойынша, ол 1703-05 жылдары Болоньяда тұрып, Джузеппе Мария Креспидің қолында оқыған, бірақ Креспидің ресми тәрбиесі туралы жазба жоқ. Креспидің арқасында Карло Циньянидің ықпалы Пьяццеттаға жетті. Пиаццетта Креспидің суреттерінен шабыт алды, онда Караваджоның жарық-қара көлеңкесі қарапайым халық суреттерінде сымбатты әсемдіктің идиомасына айналды. Сондай-ақ, ол жарты ғасыр бұрын өмір сүрген Болоньялық суретші Герчиноның құрбандық үстелінің кескіндеріне қатты таң қалды. 1710 жылы Венецияға оралды. Ол жерде ол шектеулі өнімге және қарапайым табиғатына қарамастан жетекші суретші ретінде танылды, бірақ ол Венецияда және әсіресе шетелде Венецияның барокко / рококоның соңғы кезеңіндегі басқа екі танымал жұлдызына қарағанда, Риччи мен Тиеполоға қарағанда аз қамқорлық жасады. Алайда Пьяццетаның тақырыптар ауқымы осы суретшілердің шеберліктеріне қарағанда кеңірек болды; мысалы, Тиеполо ешқашан жанрлық суреттер түсірмеді және өзін үлкен тарих пен діни құрбандық үстелдеріне шектеді. Риччи мен Тиеполоның жарық палитрасы мен оңайлығы болды, бұл оларға Пьяццеттаның қараңғы және жақын суреттерінен тыс, беткейлік пен сұлулықпен фрескалармен төбелердің метрін киізге салуға мүмкіндік берді. Дегенмен, кейбір жобаларда Пьяццеттамен бірлесіп жұмыс істеген Тиеполоға ескі суретші қатты әсер етті; өз кезегінде, Тиеполо палитрасының жарықтығы мен жарқырауы Пьяццеттаға оның соңғы жылдары әсер етті. Пиаццетта жылы, бай түсті және құпия поэзияны жасады. Ол көбінесе шаруаларды бейнелеген, тіпті жиі сәнді түрде. Ол кейде көлеңкеде қолданатын түстердің қарқындылығымен ерекше болды, және композицияның бір бөлігін рельефке түсіретін жарыққа берген өзге дүниенің сапасы. Оның басты кейіпкерлерінің ым-ишаралары мен көзқарастары оның ең танымал суреттерінің бірі - "Көзқарас" (1740, қазір Венециядағы Галерея dell'Accademia галереясында) сияқты көрінбейтін драмаларға нұсқайды. Ол осындай жеңілдікті діни сипаттағы жұмыстарға әкелді, мысалы Санти-Джованни-э-Паоло шіркеуіндегі Сант-Доминиктің даңқындағы Sotto in su. Сондай-ақ, оның жартылай ұзын фигуралар немесе бас топтарының көптеген мұқият жасалған суреттері де назарға аларлық. Әдетте көмірмен немесе қара сақинамен сұр қағаздың үстінде ақ бояумен, олар оның суреттерін жандандырған сол рухпен толтырылған және коллекционерлер оларды жеке жұмыстар ретінде сатып алған. Ол сондай-ақ ою-өрнектер жасаған. 1750 жылы Пьяццетта жаңадан құрылған Accademia di Belle Arti di Venezia-ның бірінші директоры болды және өмірінің соңғы бірнеше жылдығын оқытушылыққа арнады. Ол 1727 жылы Болоньяның Accademia Clementina мүшесі болып сайланды. Оның студиясындағы суретшілер арасында Доменико Маджотто, Франческо Дагиу (ил Капелла), Иоганн Генрих Тишбейн, Эгидио Далл'Оглио және Антонио Маринетти болды. Гравтор Марко Питтерри оның студиясымен байланыста болды және оның көптеген туындыларын гравировкалады. Оның стилін үлгі еткен жас суретшілер арасында Джованни Баттиста Писсати, Джулия Лама, Федерико Бенкович және Франческо Полаццо (1683-1753) бар. Ол 1754 жылы 28 сәуірде Венецияда қайтыс болды.