Кіріспе

Аралдың көп бөлігі жергілікті атаумен, кейбір мемлекеттік инфрақұрылым мен тарихи ғимараттардан басқа.

География

Арал Папуа - Жаңа Гвинея өзендерінің су басқан жерінен пайда болған. Сайбай - Папуа-Жаңа Гвинея материгінің оңтүстігінде орналасқан өте үлкен, төменгі арал. Сайбайдың солтүстігінде адам тұрмайтын Каумаг орналасқан. Аралдың ұзындығы мен ені шамамен тең. Арал теңіз деңгейінен орташа есеппен 1 м биіктікте орналасқан. Арал су тасқынына және теңіз деңгейінің көтерілуіне, әсіресе жауын-шашын кезінде, аралға 2 метрдей су түсетін кезде, өте қауіпті. Алайда құрғақ мезгілде аралда құрғақшылық сияқты жағдайлар болады. Солтүстік-батыстағы Сайбайдың негізгі ауылында 171 адам тұрады. Екінші ауыл - Чурум [Сурум ақ құм], оңтүстік-батыста 128 адам тұрады.

Арал тұрғындары

Аралдың тек кішкентай бөлігі ғана мекендеген. 2004 жылы Сайбай аралында 465 адам болды. Адамдардың 84,0% -ы Австралияда туған. Торес шығанағының аралдары мен аборигендер халқының 85,6% -ын құрады, халықтың 70% -ы Торес шығанағының аралдарынан шыққан деп мәлімдейді. Дінге қатысты ең көп жауап бергендер - 44,9% -ы - англикандықтар. Олар Меланезиядан шыққан және бұл аймаққа алғашқы еуропалық, азиялық және Тынық мұхит аралдарынан келгендермен байланыс орнағанға дейін мыңдаған жылдар бойы аңшылық, балық аулау, ауыл шаруашылығы және сауданың дәстүрлі үлгілерін ұстанған ауыл қоғамдастықтарында өмір сүрді. Сайбай, Корнуоллис тауы және Боигу аралы тұрғындары арасында тығыз туыстық және сауда байланыстары бар, ал көршілес Папуа қауымдастықтарымен байланыс азырақ, бірақ маңызды.

Шығу тегі

Ата-бабалар саны пайызыТоррес бұғазының аралдастары 360 70,0% Папуа-Жаңа Гвинея 82 16,0% Австралия 10 2,9% Аборигендер 4 0,8% Ағылшындар 4 0,8%

Туған жері

Ел саны Проценттік көрсеткіш 389 84,0% 52 11,2%

Тіл

Сайбайдағы үй шаруашылығының 79,5% үйде ағылшын тілінен басқа тілде сөйлейді. Тілдер саны пайызы Kala Lagaw Ya 108 23,1% Торрес бұғазының креол тілі 70 15,0% ағылшын тілі 20 4,3%

Дін

Сайбай аралының 93,0% -ы христиан дінін ұстанады. Дін саны Проценттік сан Англикандықтар 213 44,9% Айтылмаған 65 13,7% Католицизм 58 12,2% Христиандықтар (қазір анықталмаған) 33 7,0% Біріккен шіркеу 29 6,1%

Еуропалық байланыс

1606 жылы Луис Ваз де Торрес Жаңа Гвинеяның оңтүстік жағалауында Торрес бұғазы аралдары арқылы жүзіп өтті. 1860 жылдары "бече де мер" (теңіз қызанағы) және жемтікті іздеу қайықтары Торрес бұғазының рифтерін өңдей бастады. Сайбайға келген алғашқы еуропалық Джон Деларги деген теңіз операторы болуы мүмкін, ол 1869 жылы жоғалған кит қайығын іздеп жүріп, Оңтүстік теңіздегі аралшылармен аралға келді. Деларгия Сайбай халқымен достық қарым-қатынас орнатып, тауарлармен сауда жасап, арал тұрғындарымен бірге той өткізді. Сайбайда ешқашан інжу-маржан базалары құрылмаған, бірақ 1870 жылдары Еуропалық інжу-маржан және беше де мер операторлары өздерінің жүк тасушыларында жұмыс істеуге Сайбайдан адамдарды жалдауға кірісті. Торрес бұғазының аралдарында тұратын адамдар 1871 жылдың шілдесінде Лондон миссионерлік қоғамының (ЛМҚ) миссионерлерінің Эрубқа келгенін "Нұрдың келуі" деп атайды. Дарнли аралы мен Туду аралына барғаннан кейін, Рев. Сэмюэл Макфарлейн мен преподобный А. В. Мюррей Корнуоллис тауының аралына (қазіргі Дауан аралы) және Сайбай аралдарына сапар шекті. Оңтүстік теңіз аралдарында тұратын Джосайя мен Сивен есімді екі пастор М. Корнуоллис және Сайбай тауларында миссионерлік оқытушылар ретінде жұмыс істеуге тағайындалды. 1872 жылы ЛМС миссионерлері Корнуоллис тауы мен Сайбайға қайта барып, Жосая мен Сивене аралдарының тұрғындарымен танысып, жергілікті басшылар жер бергенін анықтады. Алайда, сыртқы әлеммен қарым-қатынастың артуы аралдарға жаңа аурулар әкелді, ал 1870 жылдары қызылша эпидемиясы Сайбай халқының санын едәуір қысқартты. 1872 жылы Квинсленд үкіметі өз юрисдикциясын кеңейтуді талап етіп, Британ үкіметінің қолдауын сұрады. Британ үкіметі 1872 жылы патент хаттарын шығарды, бұл колонияның жаңа шекарасын құрды, ол Квинсленд жағалауының 60 теңіз милі радиусындағы барлық аралдарды қамтыды. Бұл шекара Квинсленд жағалауындағы аралдар туралы 1879 жылғы заңмен (Qld) кеңейтілді және оған Боигу, Дарнли, Мюррей және Сайбай аралдары кірді, олар бұрынғы 60 теңіз милясының шегінен тыс орналасқан. Жаңа заңнама Квинсленд үкіметіне бұрын оның юрисдикциясынан тыс жұмыс істеген теңіз және інжу-маржан өндірісі үшін базаларды бақылауға және реттеуге мүмкіндік берді. 1870-ші жылдардың соңынан бастап Папуаның жағалауындағы қауымдастықтар мен Сайбай, Боигу және Маунт-Корнуоллис аралдарына голландиялықтардың бақылауындағы Батыс Папуадан келген Маринд Аним немесе Тугери халқының жауынгерлері шабуыл жасады. 1896 жылы Дарудағы британдық шенеуніктер басқарған жауап экспедициясы Маринд Анимнің қатерін азайтты, бірақ Сайбай, Боигу және Маунт Корнуоллис аралдарына және Папуаға 1920-жылдарға дейін созылатын шабуылдар жалғасты. Ағылшын ғалымы және антропологы Альфред Корт Хаддон 1888 жылы Торрес тұйық суға алғаш рет барды. Бастапқыда Хэддон Торрес шығанағына коралл рифтерін зерттеу үшін келген, бірақ көп ұзамай-ақ Торрес шығанағының дәстүрлі мәдениеті мен өмір салтына қызыға бастады. Хэддон 1898 жылы Кембридж университетінің антропологиялық экспедициясымен Торрес тұйықтарына оралды. Кембридж экспедициясы 7 ай Торес бұғазында, соның ішінде Сайбайда тұрып, Торес бұғазындағы арал тұрғындары мен олардың мәдениетін құжаттады. Экспедиция артефактілерді жинады, санжыраларды алып тастады, рәсімдерді қайта жасады және Торрес бұғазында алғашқы дыбыс жазбалары мен фильмдерді түсіру үшін балауыз цилиндрлерін және ертедегі кинокамераларды қолданды. Уақыт өте келе Квинсленд үкіметі Торрес бұғазының аралдарының тұрғындарының өміріне көбірек ықпал ете бастады. Джон Дуглас, үкімет резиденті Бейсенбі аралы, бастапқыда Торрес бұғазы аралдарының тұрғындарын 1897 жылғы аборигендерді қорғау және опиум сатуды шектеу туралы заңның бақылау ережелерінен қорғады. 1904 жылы Дуглас қайтыс болғаннан кейін, содан кейінгі әкімшілік Торрес бұғазы аралдарының жұмыс күші мен жинақ шоттарын бақылауға ала бастады және аралдағылардың материкке және одан қозғалысына шектеулер енгізді. 1912 жылы қарашада Сайбайдағы 35 000 акр жерді Квинсленд үкіметі аборигендік қорық ретінде ресми түрде жариялады. Сол уақытта көптеген басқа Торрес бұғазы аралдары да аборигендер қорығы ретінде жарияланды. 1912 жылы шыққан үкімет баяндамасында Сайбайдағы азық-түлік тапшылығы туралы айтылған. 1914-1918 жылдар аралығында Сайбайда "Герман Вислин" деп аталатын жүк культі пайда болды. Вислиндер бірінші дүниежүзілік соғыста немістер жеңіске жетеді деп болжаған және Сайбай тұрғындары�...

Жергілікті билік

1985 жылы 30 наурызда Сайбай қауымы 1984 жылғы Қоғамдық қызметтер (Торрес бұғазы) туралы заңға сәйкес құрылған автономды Сайбай кеңесін құру үшін үш кеңесшіні сайлады. Бұл заңмен жергілікті билік өкілеттігі мен жауапкершілігі алғаш рет Торрес бұғазы аралдары кеңестеріне берілді. Кеңес ауданы, бұған дейін Квинсленд үкіметі иелігіндегі аборигендік қорық, 1985 жылы 21 қазанда сенімгерлікпен берілген акт бойынша кеңестің қамқорлығына берілді. 2000 жылдың наурыз айында Сайбай кеңесіне сайлау кландық негізде өткізілді. Әр 7 дәстүрлі тайпаның атынан 7 кеңесші сайланды. Әр клан өз кеңесшісін сайлады. Сайбай қауымдастығы форумы үшін осы жүйе сақталған. 2007 жылы жергілікті басқару реформасы жөніндегі комиссия 15 Торрес бұғазы аралдар кеңестерін жоюды және олардың орнына Торрес бұғазы аралдар өңірлік кеңесін (TSIRC) құруды ұсынды. 2008 жылдың 15 наурызында жергілікті басқару туралы 1993 жылғы Заңға сәйкес өткізілген сайлауда TSIRC жергілікті басқару аймағын құрайтын 15 қауымдастықтың мүшелері 15 кеңесшіден және бір мэрден тұратын кеңес құру үшін әрқайсысы жергілікті кеңесші мен мэр үшін дауыс берді. 2012 жылдың қаңтар айында өте жоғары су тасқыны аралдың зиратын су басып, қасиетті қабірлерге зақым келтірді.

Білім

Сайбай аралы кампусы - 5 мектеп жолында орналасқан бастауыш (6-жас) мектеп, Торес бұғазының 17 кампусы бар Тагай мемлекеттік колледжінің бір бөлігі. Аралда орта мектеп жоқ; ең жақын мектеп Бейсенбі аралында орналасқан.

Мұра тізімдері

Сайбай аралында мұралық мұра ретінде санамаланған бірқатар нысандар бар, соның ішінде Қасиетті Үштік шіркеуі бар.

Атауы

Бұл Уикипедия мақаласында аборигендер мен Торрес бұғазы аралдарының қауымдастық тарихынан материал бар: Сайбай. The State of Queensland CC BY 4.0 лицензиясымен жариялады, 2017 жылдың 3 шілдесінде қол жеткізілді, 2020 жылдың 19 сәуірінде мұрағатталды.