Кіріспе

Дуглас (Dùbhghlas) - Шотландияның Оңтүстік Ланнаркширдегі ауыл. Ол Дуглас Вотердің оңтүстік жағалауында және Шотландияның батыс жағалауындағы Айрды Шығыс Эдинбургке, Ланарктен оңтүстік-батысқа қарай 12 мильдей жерде байланыстыратын A70 жолында орналасқан. Жергілікті атаудың бастауы гаэль тілінен, ол Дуглас суына сілтеме жасап, "қара ағын" дегенді білдіретін ескі гаэль тіліндегі dub және glais сөзінен алынған. Дуглас отбасы ата-бабалары 12 ғасырда осы жерге қоныстанғаннан кейін осы есімді алған.

Тарих

Ауыл Дуглас иелерінің ордасы болған жақын маңдағы Дуглас қамалына қызмет көрсету үшін өсті. Дуглас епархиясы туралы алғашқы жазба 1203-1222 жылдар аралығында Келсо абатшылығының монахтарына берілген Морей епискобы Брициус де Дугластың жарғысында жазылған, бұл туралы епископтың ағасы Дугластың Фрескин Парсон куәлік етеді. Қамал Уильям Хардидің кезінде 1288 жылы Хью де Абернетиді сонда қамауға шақырған кезде және Абернети 1293 жылға дейін қайтыс болған кезде жақсы қалыптасқан болатын. Шотландияның тәуелсіздік соғысы кезінде қаланы ағылшын әскерлері біраз уақыт басқарды. Алайда 1307 жылы сэр Джеймс Дуглас және кейбір ізбасарлары англиялық гарнизонды ғибадатхананың ішінде тұтқындап, оны өртеп жіберді.

Белгілі ғимараттар

Қалдықтың жалғыз қалдықтары - 17 ғасырдағы бұрыштық мұнара, ол әлі күнге дейін "Қалдық қауіпті" деп аталады. Бұл роман Уолтер Скотттың Дуглас қамалынан шықты. 1930 жылдары Чарльз Дуглас Хоум, 13-ші граф Хоум, жергілікті жұмыссыздықты жеңілдету үшін қамалға жақын саябақта көмір өндіруге рұқсат берді. Ланаркширдің көмір өнеркәсібі, бір кездері Шотландияның негізгі өндірісі, 1937 жылы оның өндірісі жартысына дейін азайды, бұл жергілікті қоғамдастықтар үшін апатты зардаптарға әкелді. Тау-кен жұмыстарының салдарынан қамалдың құлау қаупі бар деп саналды және оны 1938 жылы бұзуға тура келді. Ауылдың ішіндегі ең көне құрылымы - бұл шіркеудің қирауы, ол, қамал сияқты, 14 ғасырда пайда болды. Бұл шіркеу Дуглас иелерінің кесенесі болды. Ғибадатхананың сағаты 1565 жылдан бері қолданыста болып келеді.