Кіріспе
Кочин порты немесе Кочи порты - Араб теңізіндегі ірі порт. Лаккадив теңізі Үнді мұхиты теңіз жолы. Бұл - Үндістандағы алғашқы қайта тиеу порты. Порт Вембанаду көліндегі Уиллингдон аралы мен Валларпадам аралдарында, Форт-Кочи өзенінің Лаккадив теңізіне қарай ашылатын сағасына қарай орналасқан. Кочин портының құрамына кіретін Халықаралық контейнерлік жүк тасымалдау терминалы (ICTT) - Үндістанның ең ірі контейнерлік жүк тасымалдау орталығы. Порт Индия үкіметіне қарасты Кочин порты басқармасы (CoPA) арқылы басқарылады. Ол 1928 жылы құрылған және 90 жылдан астам белсенді қызметін аяқтады. Кочи порты - Кочи қаласының портында орналасқан теңізге байланысты нысандардың бірі. Басқалары - Кочин кеме жасау зауыты, ең ірі кеме жасау және техникалық қызмет көрсету зауыты; Кочи мұнай өңдеу зауытының SPM (бір нүктелі сүйрелу) зауыты, оффшорлық шикі мұнай тасымалдаушысының сүйрелу зауыты; және Кочи Марина.
Cochin Port or Kochi Port is a major port on the Arabian Sea – Laccadive Sea – Indian Ocean sea route in the city of Kochi in Ernakulam district in the state of Kerala and is one of the largest ports in India. It is also the first transshipment port in India. The port lies on two islands in the Vembanadu Lake Willingdon Island and Vallarpadam, towards the Fort Kochi river mouth opening onto the Laccadive Sea. The International Container Transshipment Terminal (ICTT), part of the Cochin Port, is the largest container transshipment facility in India. The port is governed by the Cochin Port Authority (CoPA), a Government of India establishment. It was established in 1928 and has completed over 90 years of active service. The Kochi Port is one of a line of maritime related facilities based in the port city of Kochi. The others are the Cochin Shipyard, the largest shipbuilding as well as maintenance facility in India; the SPM (single point mooring) facility of the Kochi Refineries, an offshore crude carrier mooring facility; and the Kochi Marina.
Тарих
Кочин порты 1341 жылы Перияр өзенінің су басуынан пайда болды және уақыт өте келе сауданың негізгі нүктесіне айналды. Порт өзінің алғашқы тарихында еуропалық саудагерлерді, негізінен голландиялық және португалдықтарды тартты, кейіннен оны британдықтар Уиллингдон аралын құру арқылы кеңейтті. Дәстүрлі порт Матанчерридің жанында болды (ол әлі күнге дейін Матанчерри кемені ретінде жалғасуда). Кочин қаласында заманауи порт құру идеясын алғаш рет лорд Уиллингдон Мадрас провинциясының губернаторы болған кезінде ұсынған болатын. Суэц каналының ашылуы бірнеше кемелердің батыс жағалауға жақын өтуіне мүмкіндік берді және ол оңтүстік бөлігінде де заманауи порт салуды қажет деп тапты. Ол жаңадан қосылған британдық порт инженері сэр Роберт Бристоуды жобаны басқаруға таңдады, ал Бристоу 1920 жылы Кочи корольдігінің порт департаментінің бас инженері болды. Сол кезден бастап портты 1939 жылы аяқтауға дейін ол және оның командасы жасыл дала портын жасауға белсене атсалысты. Он жылдан астам уақыт бойы монсонның эрозиясына төтеп бере алатын тұрақты портты құруға бағытталған зерттеулер жүргізілгеннен кейін, ол Кочиді порт арқылы дамыту мүмкін және пайдалы болатынына сенімді болды. Оның ойынша, егер кемелер ішкі арнаға кірсе, Кочи Үндістанның ең қауіпсіз портына айналады. Инженерлер алдындағы қиындық - Кочидің теңізге құйылатын жерінің арғы жағында тұрған құмдай жартасты. Оның тығыздығы барлық ірі кемелердің кіруіне кедергі келтірді (соның үшін сегіз немесе тоғыз футтан астам су қажет). Құмдықтарды алып тастау техникалық тұрғыдан мүмкін емес деп саналды, ал қоршаған ортаға әсері болжамнан тыс болды. Бұрын осы ауқымда жүргізілген жұмыстар Випен жағалауын жою сияқты экологиялық қасіретке әкелді. Алайда, Бристоу жел мен теңіз ағымдарының жағдайын егжей-тегжейлі зерттегеннен кейін, мұндай мәселелерді оңай болдырмауға болады деген қорытындыға келді. Ол Vypeen жағалауының эрозиясының проблемасын жағалаумен параллель және бір-бірімен жапсарлас орналасқан гранит шұңқырларын салу арқылы шешті. Бұл жерлер өздігінен суды қайта қалпына келтіру жүйесін іске қосты, бұл жағалауды муссондық теңіздерден қорғады. Осы табыстан жігер алған Бристоу Мадрас үкіметі тағайындаған арнайы комитет Бристоу ұсынған жоспарларды қарап, мақұлдады. "Лорд Уиллингдон" кемесі 1925 жылы салынып бітіріліп, 1926 жылы мамыр айында Кочиге келіп жетті. Келесі екі жыл бойы кептіруші кеменің күніне кем дегенде 20 сағат Кочин портын және басқа да сауда мекемелерін орналастыру үшін жаңа арал құру үшін пайдаланылатыны болжалды. Жердің 3,2 км2 жері сумен тазартылды. Сэр Бристоу мен оның командасы портты сәтті аяқтады, ал SS Padma пароходты жаңадан салынған Кочидің ішкі портына жіберді. Порт салынып біткен соң, Бристоу BBC телеарнасына мақтанышпен былай деді: "Мен теңіз түбінен жасалған үлкен аралда тұрамын. Бұл арал қазіргі Үндістанның вице-короліне орай Уиллингдон аралы деп аталады. Үйімнің жоғарғы қабатынан шығыстағы ең әдемі портты көремін". Уиллингдон аралы жасанды түрде, порт құрылысына арналған сазбен шығарылған сазбен жасалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде портты әскери крейсерлер мен әскери кемелерді орналастыру үшін Корольдік әскери-теңіз флоты иеленді. Кочин қаласының стратегиялық маңызы екі дүниежүзілік соғыста портты салудың бірден-бір себебі болды. Ол ағылшындарға жапондық қауіп-қатерге қарсы тұруда көмектесті, сонымен қатар ол Кочинді қазіргі заманғы қалалық кеңістік ретінде қалыптастыруда, жергілікті таптар мен еңбек қатынастарын қайта ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды. Жақында жүргізілген зерттеуге сәйкес, "20 жыл бойы жалғасқан жоба жұмыс күшін тартудың, жұмыс процестерінің, дағдылары мен жергілікті технологиялардың қолданыстағы әлеуметтік институттарын иемденді, өзгертті немесе әлсіретті. Жергілікті біліктілікті ірі көлемде игеру және өзгерту, жұмысшыларды жұмысқа алу және жұмыс процесін осы отарлау жобасында капиталистік кастаға негізделген еңбек қатынастарын нығайту арқылы айырмашылықты пайда етті. Жоба сонымен қатар қаладағы кедейлердің әлеуметтік кеңістігін бұзып, иемденуді де қамтиды". 1932 жылы Британдық Үндістанның теңіз басқармасы Кочин портын ірі порт деп жариялады және барлық кемелерге 30 футқа дейін ашылды. Ол 1945 жылы 19 мамырда азаматтық билікке қайтарылды. Тәуелсіздік алғаннан кейін портты Үндістан үкіметі өз қолдарына алды. ЧАППА жүйесі - 1930-1960 жылдары Кочидің порттарында жұмыс істеуге жұмысшыларды та�...
Навигациялық арна
Кочин портына кіру Випиен мен Форт-Кочи аралы арасындағы Кочин сағасы арқылы жүзеге асады. Порт шекарасы барлық суға және оны қосатын сағалар мен арналарға дейін созылады. Кочин құтысына жету жолының ұзындығы 1000 метр, жобалық ені 200 метр, тереңдігі 13,8 метр (қазір ICTT үшін 16 метр қазылған). Құрлықтан бастап канал Маттанчерри және Ернакулам арналарына бөлінеді, олар тиісінше Уиллингдон аралының батысына және шығысына барады. Кемелерге арна бойына кемежайлар, жағажайлар, жағажайлар мен суға тұйықталатын жерлер орнатылған.
Инфрақұрылымдық нысандар
Ернакулам арнасында 30 фут су тарту және кемежайлар бар, бұл портқа үлкен кемелерді әкелуге мүмкіндік береді. Матанчерри каналында су ағыны 30 фут сақталады. Кемежайда кемелердің көлемі мен су тартуына байланысты белгілі бір шектеулерге байланысты кемелерді тәулік бойы басқаруға болады. Кочин портын Керала, Тамил Наду және Карнатака штаттарының ішкі аймақтарымен байланыстыратын темір жол, автомобиль жолдары, су жолдары мен әуе жолдары бар. Кемелерге су және жанармай құю үшін құрал-жабдықтар бар.
Жаңа бастамалар
CPT компаниясы "E Thuramukham" кешенді корпоративтік ресурстарды жоспарлау бағдарламасын іске қосты. Жоба SAP платформасына негізделген және оны Tata Consultancy Services компаниясы әзірлейді. Кочин порты тресі Уиллингдон аралында теңіз мұрасы мұражайын құрды. Мұнда 1920-40 жылдары Кочин портының құрылысы туралы аңызға байланысты бірегей және сирек кездесетін навигациялық құралдар мен фотосуреттер жинағы қойылған. Экспонаттарда Сэр Роберт Бристоу мен оның жұмыс күшінің қиындықтары туралы айтылады, олар портты қаржылық шектеулер мен технологиялық қолдаусыз дамытты.
Танымал мәдениет
2023 жылы түсірілген малаяламдық "Турамукам" фильмі Чоппа жүйесінің кезінде Кочиан портының жағдайына негізделген.