Кіріспе
Б.з.д. VI ғасырдың аяғы / V ғасырдың басында афиналық драматург Фриник (Phynichus) - Полифрадмонның ұлы және Теспис шәкірті. Кейбір ежелгі адамдар оны трагедияның негізін қалаушы деп санаған. Фриник Сицилияда қайтыс болған делінеді. Оның ұлы Полифрасмон да драматург болған. Фриник гректердің қазіргі заманғы тарихын баяндайтын, Персия соғыстарының оқиғаларын баяндаған (бұрын-соңды жоқ) үш трагедиясының екеуін жазды.
Phrynichus ('/f//r//ɪ//n//ɪ//k//ə//s/; ), son of Polyphradmon and pupil of Thespis, was one of the earliest of the Greek tragedians. Some ancients regarded him as the real founder of tragedy. Phrynichus is said to have died in Sicily. His son Polyphrasmon was also a playwright. Phrynichus wrote two out of the three known Greek tragedies that dealt with contemporary history from episodes from the Persian Wars (no longer extant).
Шығармалары
Ол б. з. б. 511 жылы драмалық байқауда алғашқы жеңіске жетті. Оның әйгілі пьесасы Милетті басып алу немесе Милетті тонау, Иондық көтеріліс кезінде парсылар бұл қаланы жаулап алғаннан кейін көп ұзамай жазылған болуы мүмкін. Милет Афинаның колониясы болғандықтан, дәстүр бойынша, ана қала үшін ерекше қымбат болған. Фриниктің трагедиясы көрермендерді көз жасына жеткізді, ақынға "ς πομνήσας οἰκεῖα κακά", "танымал бақытсыздықтарды еске түсіргені үшін" айыппұл салынды. Нәтижесінде спектакльді қайтадан қоюға тыйым салынды. (Геродот 6.21.10) 476 жылы Фриник хор құраған финикиялық әйелдердің есімімен аталған Фениссаимен сәтті болды. Бұл драма төрт жыл бұрын Саламис шайқасында Ксеркс І-нің жеңілгенін атап өтті. Темистокл choregos (өндіруші) ретінде қаржыны қамтамасыз етті, ал пьесаның бір мақсаты афиналықтарды өзінің ұлы істеріне еске салу болды. Аискилдің парсылары (б.з.д. 472) финисейлер үлгісі бойынша жасалған. Оның басқа да белгілі пьесаларының атаулары (Актаеон, Алкестис, Антей, Данаус қыздары, Мысырлықтар, Плевронай және Тантал) оның мифологиялық, сондай-ақ қазіргі тақырыптармен айналысқанын көрсетеді. Ол хордың жетекшісінен бөлек жеке актерді таныстырды және осылайша театрлық диалогтың негізін қалады. Бірақ оның пьесаларында, ертедегі трагедиялардағыдай, драмалық элемент хор мен би арқылы бейнеленген лирикалық элементке бағынды. Судаға сәйкес, Фриник сахнаға әйел кейіпкерлерді (бұл кейіпкерлерді бетперде киген ер адамдар ойнайды) алғаш рет енгізді және трохалық тетраметрді ерекше қолданды.
In 476 BC, Phrynichus was successful with the Phoenissae, called after the Phoenician women who formed the chorus. This drama celebrated the defeat of Xerxes I at the Battle of Salamis four years earlier. Themistocles provided the funds as choregos (producer), and one of the objectives of the play was to remind the Athenians of his great deeds. The Persians of Aeschylus (472 BC) was modeled after the Phoenissae. The titles of his other known plays (Actaeon, Alcestis, Antaeus, Daughters of Danaus, Egyptians, Pleuroniai, and Tantalus) show that he dealt with mythological as well as contemporary subjects. He introduced a separate actor, as distinct from the leader of the chorus, and thus laid the foundation for theatrical dialogue. But in his plays, as in the early tragedies generally, the dramatic element was subordinate to the lyric element as represented by the chorus and the dance. According to the Suda, Phrynichus first introduced female characters on the stage (played by men in masks), and made special use of the trochaic tetrameter.
Тану
Аэлиан (Клавдий Аэлиан) өзінің "Varia Historia" (3.8) еңбегінде Фриниктің әскери өлеңдері афиналықтарды қатты қозғайтынын, олар оны генерал етіп тағайындағанын айтады. Оның еңбектерінің үзінділері Иоганн Август Науктың Tragicorum graecorum fragmenta (1887), 720 725 бетінде бар.