Кіріспе

Б.з.д. VI ғасырдың аяғы / V ғасырдың басында афиналық драматург Фриник (Phynichus) - Полифрадмонның ұлы және Теспис шәкірті. Кейбір ежелгі адамдар оны трагедияның негізін қалаушы деп санаған. Фриник Сицилияда қайтыс болған делінеді. Оның ұлы Полифрасмон да драматург болған. Фриник гректердің қазіргі заманғы тарихын баяндайтын, Персия соғыстарының оқиғаларын баяндаған (бұрын-соңды жоқ) үш трагедиясының екеуін жазды.

Шығармалары

Ол б. з. б. 511 жылы драмалық байқауда алғашқы жеңіске жетті. Оның әйгілі пьесасы Милетті басып алу немесе Милетті тонау, Иондық көтеріліс кезінде парсылар бұл қаланы жаулап алғаннан кейін көп ұзамай жазылған болуы мүмкін. Милет Афинаның колониясы болғандықтан, дәстүр бойынша, ана қала үшін ерекше қымбат болған. Фриниктің трагедиясы көрермендерді көз жасына жеткізді, ақынға "ς πομνήσας οἰκεῖα κακά", "танымал бақытсыздықтарды еске түсіргені үшін" айыппұл салынды. Нәтижесінде спектакльді қайтадан қоюға тыйым салынды. (Геродот 6.21.10) 476 жылы Фриник хор құраған финикиялық әйелдердің есімімен аталған Фениссаимен сәтті болды. Бұл драма төрт жыл бұрын Саламис шайқасында Ксеркс І-нің жеңілгенін атап өтті. Темистокл choregos (өндіруші) ретінде қаржыны қамтамасыз етті, ал пьесаның бір мақсаты афиналықтарды өзінің ұлы істеріне еске салу болды. Аискилдің парсылары (б.з.д. 472) финисейлер үлгісі бойынша жасалған. Оның басқа да белгілі пьесаларының атаулары (Актаеон, Алкестис, Антей, Данаус қыздары, Мысырлықтар, Плевронай және Тантал) оның мифологиялық, сондай-ақ қазіргі тақырыптармен айналысқанын көрсетеді. Ол хордың жетекшісінен бөлек жеке актерді таныстырды және осылайша театрлық диалогтың негізін қалады. Бірақ оның пьесаларында, ертедегі трагедиялардағыдай, драмалық элемент хор мен би арқылы бейнеленген лирикалық элементке бағынды. Судаға сәйкес, Фриник сахнаға әйел кейіпкерлерді (бұл кейіпкерлерді бетперде киген ер адамдар ойнайды) алғаш рет енгізді және трохалық тетраметрді ерекше қолданды.

Тану

Аэлиан (Клавдий Аэлиан) өзінің "Varia Historia" (3.8) еңбегінде Фриниктің әскери өлеңдері афиналықтарды қатты қозғайтынын, олар оны генерал етіп тағайындағанын айтады. Оның еңбектерінің үзінділері Иоганн Август Науктың Tragicorum graecorum fragmenta (1887), 720 725 бетінде бар.