George Washington Gale

Кіріспе

Американдық министр және академиялық негізін қалаушы (1789-1861) Джордж Вашингтон Гейл (13 желтоқсан 1789 13 қыркүйек 1861) - Пресвитериандық министр, Онеида ғылым және өнеркәсіп институтын құрған. Кейін ол Иллинойста жер сатып алды, ол оның құрметіне аталған, Иллинойс штатының Гейлсбург қаласы болды және Нокс колледжін құруға ықпал етті.

Ерте өмір

Гейл Стэнфордта, Нью-Йорк штатының Датчесс округіне, туылған, тоғыз бауырластың ең кішісі, ол Нью-Йорк штатының батысында пресвитериандық министр болды. Ол кезде Утиканың көлік орталығы Нью-Йорктың батысындағы зияткерлік астана болды. 1814 жылы Юнион колледжінің үздік бітірушісі, Принстон теологиялық семинариясына оқуға түсті, бірақ денсаулығының нашарлауы (диспепсия) салдарынан оқудан бас тартты. Ол қысқа уақытқа әйелдер миссионерлік қоғамында қызмет еткенмен, діни қызметке Сент-Лауренс пресвитерийінде тағайындалды. Ол Бёрндовер ауданында уағыздай бастады. Ол АҚШ-тың оңтүстігіне барып, Джорджтаун колледжіне, Хэмпден Сидней колледжіне және кейіннен Вирджиния университеті деп аталатын Орталық колледжге барды. Ол Томас Джефферсонның университеттің жұмысынан дінді алып тастау шешімін мақұлдамады. жеті жігіт оған еңбегі үшін ақы төледі. Бұл тәжірибе АҚШ-та алғашқы қол еңбегі колледжінің бастамасы болды. Оқушылардың арасында Чарльз Финни деген заңгер де бар еді. 1827 жылы Гейл Нью-Йорк штатының Уайтсборо қаласында Oneida ғылым және өнеркәсіп институтын құрды, бұл институт күшті діни құрамдас бөлігі бар, оқушылар өздерінің білім алуы үшін ақы төлейтін және бір мезгілде жаттығудың рухани (психологиялық) және физикалық пайдасын алатын құрал ретінде қол еңбегін енгізді. Батыс студенттерінің көбісі соған еріп кетті. Деректері белгісіз болса да, Гейл Институттың басшысы ретінде тиімді болмады; ол өзінің мәртебесін "қатаң" деп сипаттады. Ол "ақшаға тым бей-жай қарағандықтан, оны мұқият және жүйелі түрде есептеп отыра алмады". Нью-Йорк штатының Oneida округіне жататын, Гейлдің еңбек колледжінің абоненттерінің бірі Джон Смит Эри каналында қолданылатын бірнеше қайықтың иесі болды. Ол мұндай қайықпен су арқылы 1000 мильдік жолды жүзуге болады деп ойлады. Бірнеше адам компания құрып, акциялар есебінен каналға арналған қайық сатып алды. Ол жолаушылар үшін жабдықталған және жолға қажетті заттармен қамтамасыз етілген. Кемеге отыз жеті ер адам, әйелдер мен балалар, жасы үш апталық сәбиден қырық-елу жастағы ерлер мен әйелдерге дейін кірді. Смит капитан, ал оның әйелі аспазшы және үй шаруасын атқаратын. Бұл оның қолынан келмейтін нәрсе болғанда, Клариса Рут Фелпс пен полковник Айзек Миллстің әйелі көмекке келді. Күн сайын дұға кездесулері өткізілді. Кеме Эри каналы арқылы өтіп, Нью-Йорк штатының Баффало қаласында жолаушылар мен жүктерді алып шықты. және тірі мал Кливлендке баратын пароходқа ауыстырылды. Огайо штатының Аштабула қаласының маңында болған дауылға байланысты пароход капитаны каноэді артқа сүйретіп, сүйреу желісін кесіп тастауға мәжбүр болды. Ол жолаушыларды Кливлендке түсірді. Кейбір тауарлар жаңбырдан зақымдалған, бірақ канал қайығы табылған. Содан кейін олар Огайо мен Эри каналы арқылы Цинциннатиге дейін жүрді. Олар сол жерде болғаннан кейін Огайо өзенінен оңтүстікке қарай Луисвиллге қарай сапар шегеді, онда Луисвилл мен Портленд каналы жақында аяқталды. Сент-Луисте олар қайыққа 1000 доллар беруден бас тартты, бірақ кейін өкініп қалды. Партияның бірнеше мүшесі ауырып қалды. Миссисипи өзені сусыз, ал масалар көп адамды безгекпен ауыртты. Олар бір аттыны алғашқы қоныс аударушылар тобымен байланысуға жіберді, олар құтқарушылар тобымен бірге мүгедектерге көмек көрсету үшін командалар, жамылғылар және керек-жарақтармен оралды. Капитан Смит Ноксвиллде қайтыс болды, ал Исаак Миллс көп ұзамай қайтыс болды. 1837 жылы Нокс қолмен жұмыс колледжі (кейін Нокс колледжі, 1858 жылғы әйгілі Линкольн Дуглас пікірталастарының бірі). Гейл Ноксте риторика және моральдық философия профессоры болды. Гейл 1861 жылы 13 қыркүйекте қайтыс болды.

Gale was born in Stanford, Dutchess County, New York, the youngest of nine siblings, and became a Presbyterian minister in Western New York State. At the time, the transportation center of Utica was the intellectual capital of western New York. A graduate with honors from Union College in 1814, he attended Princeton Theological Seminary, but he withdrew because of poor health (dyspepsia). Although he briefly served at the Female Missionary Society, he received his ordination in the St. Laurence Presbytery. He settled down to preach in the Burned over district. traveled to the southern United States, visiting Georgetown College, Hampden Sydney College, and Central College, which was later renamed the University of Virginia. He disapproved of Thomas Jefferson's decision to remove religion from the university's operation. the seven young men paying him through their labor. This successful experiment would be the start in the United States of the manual labor college. Among the students there was Charles Finney, a lawyer who, through Gale's efforts, found a new faith in Christ and undertook to become a Christian minister. In 1827, Gale founded the Oneida Institute of Science and Industry in Whitesboro, New York, an institution with a strong religious component, incorporating manual labor as a means by which students could pay for their education and simultaneously receive the spiritual (psychological) and physical benefits of exercise. Most of the Western students followed him there. Although the details are not known,) Gale was not effective as the Institute's leader; he described his own status as "straitened". He was "too indifferent to money to handle it carefully or account for it consistently." John C. Smith, of Oneida County, New York, one of the subscribers to Gale's labor college, owned a number of boats used on the Erie canal. He suggested that such a boat could be used to make the 1,000 mile trip by water. A number of individuals formed company and bought a canal boat on shares. It was equipped for passenger service and provisioned for the journey. Thirty seven men, women and children, ranging in age from a babe of three weeks to men and women of forty or fifty years, boarded the boat. Smith was captain and his wife was the cook and housekeeper. When it became obvious it was too much for her, Clarissa Root Phelps and the wife of Colonel Isaac Mills assisted. Prayer meetings were held daily. The boat traversed the Erie Canal, and at Buffalo, New York, the passengers, goods. and live stock were transferred to a lake steamboat bound for Cleveland. The canal boat was towed behind until a fierce storm off Ashtabula, Ohio forced the steamboat captain to cut the tow lines to the canal boat. He landed the passengers at Cleveland. Some of the goods were damaged by the rain until the canal boat was recovered. They then journeyed down the Ohio and Erie Canal to Cincinnati. After a stay there, they travelled south on the Ohio towards Louisville, where the Louisville and Portland Canal around the rapids had recently been completed. At St. Louis they refused an offer of $1000 for their boat, which they refused although they regretted it later on. Several members of the party took sick. The Mississippi was low and the mosquitoes left many sick with malaria. They dispatched one rider to contact the first group of settlers, who returned with a rescue party with teams, blankets, and supplies to help the invalids. Captain Smith died at Knoxville and Isaac Mills dies soon after. In 1837 the Knox Manual Labor College (later Knox College, site of one of the famous Lincoln Douglas debates of 1858). Gale became a professor of rhetoric and moral philosophy at Knox. Gale died on September 13, 1861.