Кіріспе

Париждегі британдық модельер (1891-1974) британдық суретші Эдвард Генри Молино (Edward Henry Molyneux) (1891 жылдың 5 қыркүйегі - 1974 жылдың 23 наурызы) - 1919 жылдан 1950 жылға дейін Парижде жұмыс істеген британдық модельер. Ол модернисттік стильдің жетілдірілуімен, модернисттік эстетикамен және әлеуметтік және мәдени жағынан озық болу қалауымен ойнаған модернисттік дизайнер ретінде сипатталды.

Ерте өмір

Эдвард Молино 1891 жылы 5 қыркүйекте Лондондағы Хэмпстед қаласында Джастин Молино мен Лиззи Кэннидің отбасында дүниеге келген. Ол ирланд және француз гугеноттарының ұрпағы еді. Оның ағасы - Кашмир аймағының суреттерімен танымал болған майор Эдвард Мэри Джозеф Молино. Эдвард Рим-католик мектебінде білім алған. Әкесінің өліміне байланысты ол 16 жасында мектепті тастап, өзін және анасын асырау үшін суретші және иллюстратор ретінде өз амбицияларын жүзеге асырды.

Мансап

Молино америкалық The Smart Set журналының Лондондағы басылымында эскиз суретшісі болып жұмыс істеді, онда оның сәнді әйелдердің суреттері әйгілі модельер Люсильдің (жеке өмірінде Леди Дафф Гордон) назарын аударды. Ол оны 1910 жылы Лондон салонында сызушы ретінде жалдады және келесі жылдың соңында оны Париждегі филиалының дизайнер көмекшісі етіп тағайындады. Ол Нью-Йорктегі Люсиль үшін де жұмыс істеген. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол британдық армияның Веллингтон герцогы полкіне қосылды, ол Аррас шайқасында шайқасты. Ол капитандық дәрежесіне жетіп, бір көзі көрмей қалды. Бір кездері ол Адмиралтействоның 40-шы бөлмедегі сигналдарды барлау бөлімінде жұмыс істеді. Ол соғыстан жарамсыз деп танылғаннан кейін Люсиль үшін жұмысқа оралды, бірақ онымен келіспеушілік 1919 жылы келісімшартты бұзуға әкелді. Мольню 1919 жылы қарашада Парижде 14 rue Royale (кейіннен 5 rue Royale) мекен-жайында өзінің жеке сән үйін ашты, 1925 жылы Монте-Карлоға, 1927 жылы Каннға және 1932 жылы Лондонға кеңейді. Бұл дизайнер тез арада қарапайым, мінсіз дизайнымен танылды. Ол елеусіз сәнге ұялып, еуропалық патшаларды, соның ішінде Кент герцогинясы Маринаны да киіндірді. 1969 жылы екінші рет зейнетке шықты.

Өнер

Молино өмір бойы сурет салған, оның суреттері Париждегі Вейл галереясында (1950 және 1956 жылдар аралығында) және Нью-Йорктегі Хаммер галереясында (1967) көрмелерге қойылды. Мұнда "Карнелиандар вазада" Виндзор герцогы мен герцогинясы, ал "Грета Гарбоның шыныдағы розалары" сатып алынды. Мольнюс сонымен қатар импрессионисттік өнердің кең көлемді коллекциясын жинады, оның ішінде Пикассо, Моне, Мане және Ренуардың 17 картинасы бар. 1955 жылы олар көптеп сатылды Аилса Меллон Брюс, 1969 жылы мұра қалдырды жинағын Ұлттық галереясы, Вашингтон, Д.

Жеке өмір

Молиноның жеке өмірі күрделі болған. Оның алғашқы қарым-қатынастарының бірі сыртқы істер министрлігінің дипломаты Харольд Николсонмен болды, ол дизайнердің алғашқы Париж салонын ашуға қаржылай көмектесті. Жазушы Вита Саквилл Уэстке үйленгенімен, Николсон оған өзінің романтикасы туралы, оның ішінде Молиномен болған оқиғасы туралы ашық айтты. 1923 жылы Молино Мюриэль Дунсмуирге (Джесси) үйленді (18901951), Хонның сегіз қызының бірі. Джеймс Дансмуир, Британдық Колумбияның премьер-министрі. Олар 1924 жылы ажырасып кетті.

Өлім

Мольню 1974 жылы 23 наурызда Монте-Карлода қайтыс болды.

Мұра

1969 жылы Молино зейнеткерлікке шыққаннан кейін, студия 1977 жылы жабылғанға дейін оның туысы Джон Таллистің басшылығымен жалғасты. Molyneux сауда белгісі Parfums Berdoues француз компаниясына тиесілі, және фирманың сән компоненті ұйықтап қалса да, фирма әлі күнге дейін "Капитан" (1975), "Кварц" (1978), "Le Chic", "Vivre", "I Love You" және "Кварц Pure Red" (2008) сияқты хош иісті өнімдер шығарады.

Қызықты деректер

Даунтон Абби телехикаясының 5-сериясының 3-ші сериясында Грантэм графесі Кораның кейіпкері Лондонға сапардың себебі ретінде Молиномен кездесуін айтады.