Кіріспе

Дарлингтонның Backhouse банкі (Джеймс және Джонатан Бекхаус және Co., 1798 жылы Джонатан Бекхаус және Co.) 1774 жылы Джеймс Бекхаус (1720-1798), бай квакерлік зығыр киімі және зығыр бұйымдарын өндіруші және оның ұлдары Джонатан (1747-1826) және Джеймс (1757 1804) құрды. Джонатан Бэкхаус әкесінан кейін аға серіктес болды, оның орнына оның ұлы, сондай-ақ Джонатан (1779-1842), оның немересі Эдмунд Бэкхаус, Дарлингтонның депутаты және оның шөбересі сэр Джонатан Эдмунд Бэкхаус Бт. Сэр Джонатанның басқаруымен Бэкхаус банкі 1896 жылы Гурнидің Норвич банкімен және Лондонның Барклисімен және басқалармен бірігіп, қазіргі Барклис банкін құрды.

Тарих

Бастапқыда Джеймс Бэкхаус жеке банктік бизнес құрғанға дейін банктік қызметтерді киіз бизнесіне қосымша ретінде ұсынды. Банк Англияның солтүстігіндегі өнеркәсіптік дамудың өсуі үшін қажетті капиталға жақсы қызмет көрсетті. Барклей, Гурни және Беван сияқты Оңтүстік квакер банктік отбасыларымен байланысты болмаса да, олардың квакерлік тегі оларға Оңтүстік үйлермен дайын бизнес одақ жасады. Уақыт өте келе бұл одақтар неке арқылы нығая түсті және Бэкхауз Англияның солтүстігіндегі ең мықты банктердің бірі болды. 1790 жылдары және XIX ғасырдың алғашқы үш онжылдығында Англияда бірқатар банктік дағдарыстар болды. Көптеген банктерде ақшалары мен депозиттері толып, көбісі құлдырап кетті. Сол кездегі банкноттарды жеке банктер ақшаны сұраған кезде монетаға айырбастау уәдесі ретінде шығарған, бірақ банктердің көпшілігі өздерінің банкноттарын нақты валюта ретінде пайдаланып, оларды ұстаған әркім төлем талап етсе, олар сатып алатындай мөлшерден көп ақша шығарды. Сонымен қатар, Англиядағы алтын қоры француз революциялық соғыстары мен Наполеон соғыстарындағы мемлекеттік шығындардан қатты сарқылып кетті, сондықтан тіпті Англия банкі 1797 жылдан 1821 жылға дейін өзінің ноталарын өтеуді тоқтатуға мәжбүр болды. Бэкхаус банкі осы кезеңдерде өздерінің банкноттарын сыйлау үшін өздерінің резервтерін де, Лондон банктерімен қарым-қатынастарын да қолданды. Алайда олардың Лондоннан (алтын валютасын ұсына алатын негізгі нарықтан) алыстауы қиындықтар тудырды. Банктің серіктестері Лондонға пошта арқылы жеткізілімдерді алды, бірақ банктің өтімділігіне деген сенімді сақтау үшін құпия сақтау керек болды. 1819 жылы Лорд Дарлингтон Бекхауз отбасымен ұзақ уақытқа созылған даудың бір бөлігі ретінде, олардың банкноттарын жинап, жалға алушыларынан оларды пайдаланып жалдау ақысын төлеуді талап ете бастады. Ол бірден үлкен мөлшерде банкноттарды ұсынуды жоспарлады, бұл жерде өтеуге болатыннан көп, сондықтан банкті бұзып тастайды. Джонатан Бэкхауз бұл жоспардан хабардар болып, көп мөлшерде алтын алу үшін Лондонға тез арада жолға шығады. Дарлингтонға қайтып келе жатқанда, оның күймесінің доңғалағы сынды, бірақ уақытты жоғалтудың орнына ол үш доңғалақтағы күймені теңестіру үшін алтынды үйіп, өз жолын жалғастырды. Лорд Дарлингтонның барлық ақшалары қолма-қол ақшаға айырбасталды. Осы қиындықтарға қарамастан, Бэкхаус басқа банктердің сәтсіздіктерін пайдаланып, бұрынғы нарықтарына, мысалы Сандерленд пен Даремге кеңейе алды. 1825 жылы Бэкхаустың бірнеше дағдарыстардағы сенімділігі оның ноталарын Дарем графтығындағы сауда үшін ең жақсы валютаға айналдырды, тіпті Англия банкіне қарағанда. Банк әлемдегі алғашқы бу локомотивтерін қолданған Стоктон және Дарлингтон темір жолының құрылуына қатысқан. 1896 жылы Бэкхаус он екі үйдің (Лондонның Барклей мен Норвичтің Гурниден кейін) үшінші үлкені болды, олар акционерлік банк Барклей & Co-ны құрды, ол құрылған кезде ағылшын жеке банктеріндегі депозиттердің төрттен бір бөлігі болды. Ол кезде Бэкхауздың 20 филиалы болды және £3,3 млн депозиттермен, £250,000 капиталмен және резервтермен айналысты.