Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай губернаторы және қолбасшысы Лонг Юн (; 27 қараша 1884 - 27 маусым 1962) - 1927 жылдан 1945 жылдың қазанына дейін Қытайдың Юньнань провинциясының губернаторы және қолбасшысы, ол Чан Кай шектің бұйрығымен Ду Юмингтің төңкерісімен (Куньмин оқиғасы деп аталады) құлатылған.
Chinese governor and warlord
Long Yun (; 27 November 1884 – 27 June 1962) was governor and warlord of the Chinese province of Yunnan from 1927 to October 1945, when he was overthrown in a coup (known as "The Kunming Incident") by Du Yuming under the order of Chiang Kai shek.
Ерте өмір
Лонг Юн - и ұлысының ұрпағы, тайпа басшысы (туси) немересі. Оның И есімі Наджи Ниаоти (纳吉鸟梯) немесе Наджи Джиаджия (纳吉), ал Лонг Юн ол кейін қабылдаған хан қытай есімі болды. Ол Лу Ханның туысы еді. Лонг Юн алғашқы жылдары Цинге қарсы күреске қатысқан. Алдымен 1911 жылы жергілікті әскербасының әскеріне қосылып, біртіндеп корпус командирі дәрежесіне көтерілді. Ол 1927 жылдың ақпанына дейін Тан Цзяоның Юньнань армиясында қызмет етті, содан кейін Ху Роююмен бірге төңкеріс жасап, Танды қызметтен қуып жіберді. Көп ұзамай ол Ұлттық революциялық армияның 38-ші армиясының қолбасшысы болды, сонымен бірге он жылдан астам уақыт бойы Юньнань төрағасының қызметін жалғастырды.
Long Yun was an ethnic Yi, and a grandson of a tribal headman (tusi). His Yi name was Naji Niaoti (纳吉鸟梯) or Naji Jiajia (纳吉岬岬), while Long Yun was a Han Chinese name he adopted later. He was a cousin of Lu Han. Long Yun participated in the anti Qing struggle in its early years. First he joined the local warlord's army in 1911 and was gradually promoted to the rank of corps commander. He served in Tang Jiyao's Yunnan Army for years until February 1927, when he, together with Hu Ruoyu, launched a coup and expelled Tang from office. Soon after that he became 38th Army commander in the National Revolutionary Army, at the same time continuing as Yunnan chairman for more than a decade.
Юньнань облысының әкімі
"26" төңкерісінен кейін Юньнаньның сол кездегі губернаторы Тан Цзяоны Лонг Юн және оның одақтастары құлатты. Лоң Юн жаңа губернатор болып тағайындалды және 1928 жылдан 45 жылға дейін Юньнань губернаторы болып қызмет етті. Ол билік басында тұрған кезде Юньнань жерін жаңадан құруды мақсат етіп қойған болатын. Ол саяси, әскери, экономикалық, мәдени және білім беру салаларында бірқатар қайта ұйымдастырулар мен реформалар жүргізді. Бұл кезеңде Юньнань саяси жағынан ашық, жақсы әлеуметтік тұрақтылық пен демократияның күшті атмосферасы болды. Ол экономиканы нығайтып, қайта ұйымдастырды, аймақта қағаз ақшаны кеңейтті және тарифтік салық ережелерін қайта ұйымдастырды. Ол мата экспортын басымдыққа ие етіп, қалайы кенін, вольфрамды, антимонды, мыс, тұз, көмір және басқа да ресурстарды қайта ұйымдастырды және дамытты. Оның жобасының тағы бір маңызды бөлігі - Юньнаньда өте нашар болған инфрақұрылымды жақсарту. Оны жақсарту үшін ол Юньнань-Бурма тас жолы, Дианканг жолы, Сычуань Юньнань Батыс жолы, Юньнань Сычуань жолы, Юньнань Гуанси тас жолы және Дианканг тас жолын салған көлік кәсіпорнын құрды. Ол Юньнань жерінің ауыл шаруашылығына да көп көңіл бөлді. Ол жерді өлшеуді жүзеге асырды, кейіннен олар алған ақпаратты салық жинау реформасын жүргізу үшін қолданды. Ол астық шаруашылығын кеңейту, салықтық түсімді азайту және барлық фермерлерді азық-түлікпен қамтамасыз ету үшін жұмыс істеді. Лонг Юнның реформаларына байланысты Куньминг (Юньнань астанасы) "демократиялық бекініс" ретінде танымал болды.
After the remarkable "26" coup, Tang Jiyao, then governor of Yunnan, was overthrown by Long Yun and his allies. Long Yun succeeded as the new governor and served as governor of Yunnan from 1928 45. When he was in power he put forward the goal of building a new Yunnan. He carried out a series of reorganizations and reforms from political, military, economic, cultural and educational aspects. During this period Yunnan was politically clear, had good social stability and a strong atmosphere of democracy. He consolidated and reorganized the economy, expanded paper money in the region and reorganized the tariff tax regulations. He prioritized textile export while reorganizing and developing production of tin ore, tungsten, antimonies, copper, salt, coal and other resources. Another big part of his project was the improvement of infrastructure, which was very poor in Yunnan. To improve it, he established a transportation enterprise that built the Yunnan Burma Highway, the Diankang Road, the Sichuan Yunnan West Road, the Yunnan Sichuan Road, the Yunnan Guangxi Highway and the Diankang Highway. He also paid much attention to the agricultural parts of Yunnan. He implemented measuring of land and later used the information they achieved to put through a reformed tax collection. He worked to expand grain farming, reduce tax revenue and strived to achieve food self sufficiency for all farmers. Due to Long Yun's reforms, Kunming (capital of Yunnan) was commonly known as a "democratic fortress".
Екінші қытай-жапон соғысы
Ол өзінің провинциясында жапондықтарға қарсы соғысқан 1-ші армия тобының бас қолбасшысы болып тағайындалды. Екінші Қытай-Жапон соғысы (1937-45 жж.) Юньнаньға прогресс пен жаңғыру әкелді, өйткені ұлтшыл үкімет провинцияны жапондарға қарсы соғыс базасына айналдырды. Өңірге жағалау аймақтарынан зауыттар, университеттер мен мемлекеттік мекемелер көшірілді, ал провинцияға жаңа адам күші, капитал және идеялар ағылды. Өнеркәсіп салалары құрылды және үкімет аймақтың ресурстарын игеруге күш салды. Бірма жолы Юньнанды Қытайдың барлық жерлеріндегі одақтас базаларға жеткізілімдер ағып жатқан дәлізге айналдырды, ал Куньмин АҚШ Әуе күштерінің негізгі базасына айналды. 1942 жылы Жапон армиясының жоғарғы Салвин өзені бойындағы ірі ілгерілеуі Тенчхоңның маңында Хуитонгкиао қаласында тоқтатылды, бұл Юньнаньның ел қорғанысында маңызды рөл атқарғанын көрсетеді. Бұл науқанда қытай әскерлері американдық күштердің көмегімен 1944 жылы 11 мамырда Юньнаньнан Жапон күштерін солтүстік Бирмаға итермелеу үшін жоғарғы Салвинді кесіп өтті. 11 мамырда Қытай экспедициялық күшінің шамамен 40 000 қытайлық сальвинді кесіп өтті, ал кейіннен тағы 60 000 адам келді. Соғыста 17 000 - 19 000 қытайлық және 15 000 жапондық адам қаза тапты. Қытайлықтардың зардап шегуі көбірек болды, өйткені жапондықтардың өзеннің оңтүстік жағындағы бекіністерін дайындауға уақыты болды. Лонг 1942-1943 жылдардағы Америка доллары облигациялары туралы даулы оқиға кезінде жемқорлыққа қатысы бар Ұлттық үкімет инсайдерлерінің бірі болды. 1941 жылы Жапония АҚШ пен Ұлыбританияға қарсы соғыс жариялағаннан кейін, екі одақтас Британияның Бирманы жоғалтуынан кейін логистикалық шектеулерге қарамастан, Қытайды нақты түрде қолдауға тырысты. 1956 жылы Шығыс Еуропа елдеріне, мысалы, Кеңес Одағына, Румынияға, Чехословакияға, Югославияға және басқа да елдерге барды. 1962 жылы 27 маусымда Лонг Юн қайтыс болды. Ол Бабаошан революциялық зиратында 81-ші қабірге жерленді.
He was nominated as commander in chief of the 1st Army Group, fighting against the Japanese in his province. The Second Sino Japanese War (1937–45) brought progress and modernization to Yunnan, as the Nationalist government developed the province into a war base against the Japanese. Factories, universities and government agencies were transplanted there from the coastal regions, and fresh manpower, capital and ideas poured into the province. Industries were established and efforts made by the government to develop the resources of the region. The Burma Road made Yunnan the corridor through which supplies flowed to Allied bases in all parts of China, and Kunming became a key U. S. Air Force base. A major advance by the Japanese Army along the upper Salween River in 1942 was halted at Huitongqiao, near Tengchong, indicating the vital role that Yunnan played in the country’s defense. The campaign involved Chinese troops, assisted by American forces, crossing the upper Salween on 11 May 1944 in order to drive Japanese forces from Yunnan into northern Burma. On 11 May about 40,000 Chinese of the Chinese Expeditionary Force crossed the Salween initially and a further 60,000 arrived later. About 17,000–19,000 Chinese and 15,000 Japanese were killed in the resulting battle. There were more Chinese casualties because the Japanese had time to prepare their fortifications on the south side of the river. Long was among the Nationalist government insiders implicated in corruption during the 1942 1943 American Dollar Bond scandal. After the 1941 Japanese declaration of war against the United States and the United Kingdom, the two allies sought to support China in a concrete way despite logistical limitations following the loss of British Burma. In 1956, he visited Eastern European countries such as the Soviet Union, Romania, Czechoslovakia, Yugoslavia and others. Long Yun died in June 27, 1962. He was buried in Babaoshan Revolutionary Cemetery in grave number 81.
Оңшылға қарсы қозғалысы
Кейіннен оңшылдарға қарсы қозғалыстың кезінде Лонг Юн Қытайдың сыртқы көмек саясатын сынға алғандықтан оңшыл деп аталды. Ол егер Кеңес Одағындағы өмір сүру деңгейі соншалықты жоғары болса, көптеген қарапайым жұмысшылар өздерінің жеке көліктеріне ие бола алса, шетелдік көмек үшін жауапкершілік Қытайға емес, Кеңес Одағына тиесілі болуы керек деп мәлімдеді, өйткені Қытай экономикасы Кеңес Одағына қарағанда әлдеқайда аз дамыған еді, өйткені Қытай әлі де соғыстардан айығып келе жатқан еді. Ол шындықты айтқаны үшін өзіне жасалған жамандыққа наразылық білдірді. 1962 жылы қайтыс болғаннан кейінгі күні Қытай үкіметі оның оңшыл емес екенін ресми түрде жариялады, сондықтан ол ішінара "қайта қалпына келтірілді". 1980 жылдың шілдесінде, ол қайтыс болғаннан кейін екі он жылға жуық уақыт өткен соң, ол Қытай үкіметінің Анти-оңшыл қозғалыстың қателігін мойындау саясатына сәйкес, ақыры толық "қайта қалпына келтірілді".
Later, during the Anti Rightist Movement, Long Yun was labeled a rightist because of his criticism of Chinese foreign aid policy. He maintained that if the living standard in the Soviet Union was so high that many ordinary workers could own their own car, the responsibility for foreign aid should fall on the Soviet Union, not China, since the Chinese economy was much less advanced than that of the Soviet Union since China was still recovering from wars. Long Yun refused to change his view and openly complained of his treatment for telling the truth. Ultimately, on the day following his death in 1962, the Chinese government formally declared that he was not a rightist and was thus partially "rehabilitated." In July 1980, nearly two decades after his death, he was finally fully "rehabilitated" in accordance with the Chinese government's policy of admitting the Anti Rightist Movement had been wrong.