Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай Ұлттық үкіметінің төрағасы 1938-1943 жылдары Лин Сен (16 наурыз 1868 – 1 тамыз 1943) – Қытай Республикасының Ұлттық үкіметінің төрағасы 1931 жылдан өмірінің соңына дейін қызмет еткен қытай саясаткері.
Chairman of the National Government of China from 1938 1943
Lin Sen (; 16 March 1868 – 1 August 1943), was a Chinese politician who served as Chairman of the National Government of the Republic of China from 1931 until his death.
Ерте өмір
Фучжоу провинциясының Миньхоу ауданының Шанган қалашығында (尚幹鄉) орта таптық отбасында дүниеге келген Лин американдық миссионерлерден білім алды. Кейіннен 1884 жылы Тайбэйдегі телеграф бюросында жұмыс істеді. Бірінші Қытай-Жапон соғысынан кейін жапондық басқыншыларға қарсы партизандық қимылдарға қатысты. 1902 жылы Шанхай кеденінде жұмыс істеді. Содан кейін Гавайи және Сан-Францискода тұрды. 1905 жылы Тунменхуэйге қабылданып, Гоминьданның шетелдегі ұйымдастырушысы болды. Синьхай революциясы кезінде Цзянсидегі көтеріліске жетекшілік етті. Ұлттық жиналыстағы сенат спикері болды. Президент Юань Шикайға қарсы екінші революция сәтсіз аяқталғаннан кейін Лин Сунь Ятсенмен бірге Жапонияға қашып, оның Қытай революциялық партиясына қосылды. Партияның жергілікті бөлімдерінен қаржы жинау үшін АҚШ-қа жіберілді. 1917 жылы Суньмен бірге Гуанчжоуға барды, онда Конституцияны қорғау қозғалысы кезінде оның "ерекше сессиясын" басқарды. Жиналыс Бейян үкіметіне өткенде, ол Суньмен бірге қалып, кейін Фуцзянь провинциясының губернаторы болып қызмет етті. Лин Шанхай негізделген оңшыл «Батыс таулар тобының» мүшесі болды. Топ 1925 жылы Сунь қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Пекинде құрылды. Олар партия съезін шақырып, коммунистерді партиядан қууға және әлеуметтік революцияны КМТ-ның ұлттық революциясымен қақтығысқан деп жариялауға шақырды. Партия бұл топқа қарсы алдын ала шаралар қабылдады, ал келесі съезде Батыс таулар тобының басшылары партиядан шығарылып, олардың ізбасарларының мүшелігі тоқтатылды. Олар 1927 жылы Чан Кайшидің коммунистерді тазалауын қолдады. Лин Батыс таулар тобының жетекшісі болды және Бейян үкіметі құлағаннан кейін әлемдік тур жасады.
Born to a middle class family in Shanggan Township (尚幹鄉), Minhou County, Fuzhou, Lin was educated by American missionaries. He later worked in the Telegram Bureau of Taipei, Taiwan in 1884. After the First Sino Japanese War, he engaged in guerrilla activities against the Japanese occupiers. He returned to the mainland and worked in the Shanghai customs office in 1902. He later lived in Hawaii and San Francisco. There he was recruited by the Tongmenghui in 1905, and was an overseas organizer for the Kuomintang. During the Xinhai Revolution, he was in charge of the Jiangxi revolt. He became speaker of the senate in the National Assembly. After the failed Second Revolution against President Yuan Shikai, Lin fled with Sun Yat sen to Japan and joined his Chinese Revolutionary Party. He was sent to the United States to raise funds from the party's local branches. In 1917, he followed Sun to Guangzhou where he continued to lead its "extraordinary session" during the Constitutional Protection Movement. When the assembly defected to the Beiyang government, he remained with Sun and later served as governor of Fujian. Lin was a member of the right wing Western Hills Group based in Shanghai. The group was formed in Beijing shortly after Sun's death in 1925. They called for a party congress to expel the Communists and to declare social revolution as incompatible with the KMT's national revolution. The party pre empted this faction and the ensuing congress expelled Western Hills' leaders and suspended the membership of the followers. They supported Chiang Kai shek's purge of the communists in 1927. Lin rose to become the leader of the Western Hills faction and undertook a world tour after the demise of the Beiyang government.
Мемлекет басшысы ретінде
1931 жылы төраға Чанның Ху Ханьминді тұтқындауы партия мен әскери топтар арасында қызу пікір-таластарға себеп болды. Лин және басқа да жоғары лауазымды шенеуніктер Чанның қызметтен алынуын талап етті. Жапонияның Маньчжурияны басып алуы азаматтық соғыстың басталуын болдырмады, бірақ 15 желтоқсанда Чанның отставкаға кетуіне әкеп соқты. Лин оның орнына төраға міндетін атқарушы болып тағайындалды және 1932 жылдың 1 қаңтарында үкімет төрағасы болып бекітілді. Ол жеке құрмет ретінде таңдалды және Гоминьдан Чанның билігінің қайталануын болдырмау үшін оған аз өкілеттік берді. Ол ешқашан Президенттік резиденцияны пайдаланбады, Чан онда тұруын жалғастырды, ал Лин Сунь Ятсен мазарының жанындағы шағын жалдама үйді артық көрді. Шанхай шайқасынан (1932) кейін Чанның беделі қайта жаңғырды, себебі партияның ірі тұлғалары оның қажеттілігін түсінді. Төрағалық лауазымына келгеннен кейін көп ұзамай Лин Сен Филиппин, Австралия, АҚШ, Ұлыбритания, Германия және Францияға сапар шекті. Ол осы елдердегі қытай диаспорасымен және Гоминьдан партия ұйымдарымен кездесті. Бұл Қытайдың қолдағы мемлекет басшысының алғашқы шетелдік сапары болды. 1934 жылы TIME журналы оны «қуыршақ президент Лин» деп атады, ал әскери басшы Чан Кайшы «Үкімет басшыларының құпия кеңесінде» Қытай президентіне толық өкілеттік беру туралы сөйлеген кезде, Чан президенттік лауазымды өзіне алуды ойлап отырғанын білдірді, себебі нақты билік Чанның қолында болды, ал Линнің лауазымы «символдық» деп сипатталды. Ол мемлекеттік саясатқа көп әсер етпесе де, халық Линге зор құрмет көрсетті. Оның саяси амбицияның болмауы, жемқорлықтан және туысқандыққа басудан аулақ болуы сирек кездесетін қасиет еді. Ол басқа мемлекеттік институттардың дүрбелеңіне қарсы кеңсеге бедел мен тұрақтылық сыйлады. Жесір Лин өзінің лауазымын моногамияны қолдау және 1935 жылы қылмыс деп жарияланған қатын алуды (конкубинацияны) жою үшін пайдаланды. Ол сондай-ақ Сиань оқиғасы кезінде Чанның ұрлануына байланысты бейбіт шешім табуға шақырды. Жапониямен қарым-қатынас нашарлаған кезде ол ұлттық бірліктің маңыздылығын атап өтті. 1937 жылы Екінші Қытай-Жапон соғысы толыққанды күшіне енген кезде ол соғыс уақытындағы астанасы Чунцинге көшті. Ол азаматтық тұрғындардың партизандық соғыс жүргізуін заңдастырды, бірақ бұл тек формальдылық болды, өйткені бұл практика бұрыннан кең таралған еді. Ол жапондық марионеттік үкіметпен бірігудің барлық ұсыныстарын қабылдамады.
In 1931, Chairman Chiang's arrest of Hu Hanmin caused an uproar within the party and military. Lin and other high ranking officials called for the impeachment of Chiang. The Japanese invasion of Manchuria prevented the civil war from erupting, however it did cause Chiang to resign on December 15. Lin was appointed in his place as acting chairman and confirmed as chairman of government on January 1, 1932. He was chosen as a sign of personal respect and held few powers since the KMT wanted to avoid a repeat of Chiang's rule. He never used the Presidential Palace, which Chiang continued to reside in, and preferred his modest rented house near the Sun Yat sen Mausoleum. Chiang's influence was virtually restored after the Battle of Shanghai (1932) as party grandees realized his necessity. Shortly after acceding to the chairmanship, Lin Sen embarked on an extended trip that took him to the Philippines, Australia, the United States, the United Kingdom, Germany and France. He visited the Chinese diaspora and the Kuomintang party organisations in those countries. This was the first overseas visit by a serving head of state of China. In 1934 TIME magazine called him "puppet President Lin", and when there was a talk by Military chief Chiang Kai shek at a "Secret conference of government leaders" of granting the President of China actual powers, insinuating that Chiang was entertaining the thought of taking the Presidency himself, since Chiang held the actual power while Lin's position was described as "figurehead class". Though he had little influence on public policy, Lin was highly respected by the public as an august elder statesman who was above politics. His lack of political ambition, corruption, and nepotism was an exceedingly rare trait. He lent dignity and stability to an office while other state institutions were in chaos. A widower, Lin used his position to promote monogamy and combat concubinage which became a punishable felony in 1935. He also called for a peaceful resolution when Chiang was kidnapped during the Xi'an Incident. National unity was something he stressed as relations with Japan deteriorated further. When the Second Sino Japanese War entered full swing in 1937, he moved to the wartime capital of Chongqing. He legalized civilian use of guerrilla warfare, but this was just a formality as it was already a widespread practice. He spurned all offers to defect and collaborate with the Japanese puppet government.
Өлім
1943 жылы 10 наурызда оның машинасы жол апатына ұшырады. Екі күннен кейін ол канадалық делегациямен кездесіп жатқанда инсульт алды. Хосписте жатқанда Тайваньның соғыстан кейінгі келісімдерде қалпына келтірілуін қадағалауды өтінді; бірнеше айдан кейін бұл Каир декларациясының бір бөлігіне айналды. Ол 1 тамызда 76 жасында қайтыс болды және бір айлық аза тұру жарияланды. Ол Қытай материгін бақылауда ұстаған кезде Қытай Республикасында ең ұзақ қызмет еткен мемлекет басшысы болды. Линнің қайтысынан кейін бірнеше сағат өткен соң Орталық атқару комитеті Чжанды үкімет төрағасы етіп сайлады. Төрағалыққа берілмеген барлық өкілеттіктер Чжанға қайта берілді. Лин Фуцзянь провинциясының Лянцзян қаласындағы Цинчжи ("Жасыл өсімдік") тауына сапар шекті және оған қатты әсер етті, содан кейін қарт жасында өзін "Жасыл өсімдік қарт адамы" (青芝老人 Цинчжи Лаожэнь) деп атады. Оның 1926 жылы, қайтыс болғанға дейін Цинчжи тауының жанына орнатылған ескерткіші Мәдени революция кезінде зақымдалды және 1979 жылы қалпына келтірілді.
On 10 March 1943, his car was involved in an accident. Two days later, he had a stroke while meeting the Canadian delegation. As he was in hospice, he urged the recovery of Taiwan be included in the post war settlement; it became part of the Cairo Declaration months later. He died on August 1 at the age of 76 and a month of mourning was declared. He was the longest serving head of state in the ROC while it still held mainland China. The central executive committee elected Chiang as chairman of government a few hours after Lin's death. All of the powers that were denied to the chairmanship were restored for Chiang. Lin visited Qingzhi ("Green Plant") Mountain in Lianjiang, Fuzhou, Fujian and was fascinated by it, which encouraged him to style himself "Old Man Green Plant" (青芝老人 Qingzhi Laoren) in his old age. His monument, built beside Qingzhi Mountain in 1926 before his death, was damaged in the Cultural Revolution, and was restored in 1979.
Отбасы
Лин өзінің немере інісі Лин Цзиньді (ағылшын тілінде К. М. Джеймс Лин деп аталады) ұлы ретінде қабылдады. Огайо штаты университетінде аспирантурада оқып жүргенде, Джеймс Лин Қытайда бұрыннан екі әйелі болғанына қарамастан, бес және он центтік дүкен сатушысы Виола Браунға үйленді. Лин Сен бұл некеге қарсы болды және жұбайлар ақырында ажырасты. Джеймс Лин Қытайға қайтып келді және жапон басқындығы кезінде қаза тапты.
Lin had adopted his nephew Lin Jing (known in English as K. M. James Lin), as his son. While studying as a postgraduate student in Ohio State University, James Lin married Viola Brown, a five and ten cent store clerk, although he was reported already to have two wives in China. Lin Sen objected to the marriage and the couple eventually divorced. James Lin returned to China and died in action during the Japanese invasion.
Мұра
Тайбэй, Каосиун, Тайнань және Тайванның басқа да қалаларында және кенттерінде Лин Сен Тайванды жапон басқыншылығынан қорғаудағы рөлі мен Қытай Республикасының президенті болғандығы үшін оның құрметіне аталған жолдар бар. Қытай Халық Республикасында Лин Сен коммунизмге қарсылығы үшін сыналып, оның есімімен аталған жолдар мен жерлер аттары өзгертілді, бірақ Мәдени революциядан кейін оның абыройы қайта жаңғыртылды.
There are roads named after Lin Sen in Taipei, Kaohsiung, Tainan, and other towns and cities in Taiwan due to his role in fighting the Japanese invasion of Taiwan and as ROC president. In the People's Republic of China, Lin was denounced for his anti communism and roads and places named after Lin Sen were renamed, but he has since been rehabilitated after the Cultural Revolution.