Кіріспе
194563 Батыс Германия аумағын Нидерланды басып алды, ал Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Германия аумақтарын Нидерландының аннексиялауы Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Нидерландыда соғыстан болған залалдың орнын толтыру үшін Германия аумағын аннексиялау жоспарлары жасалды. 1945 жылдың қазан айында Нидерланд мемлекеті Германиядан 25 миллиард гульдер өтемақы сұрады. 1945 жылдың ақпан айында Ялта конференциясында өтемақы ақшалай түрде берілмейтіндігі анықталды. Ең егжей-тегжейлі әзірленген жоспар nl жасаған болатын, сондықтан ол Bakker Schut жоспары немесе Groot Nederland жоспары деп аталды. Бұл жоспардың ең үлкен формасы Кельн, Ахен, Мюнстер және Оснабрук қалаларын қамтиды және елдің Еуропа аумағын 30-50 пайызға кеңейтетін. Жергілікті тұрғындарды депортациялауға немесе түпнұсқа төменгі неміс диалектілерін әлі де сөйлейтін болса, голландтықтарға айналдыруға тура келді. АҚШ-тың қарсылығынан кейін бұл жоспар негізінен тоқтатылды. Ақырында Нидерландыға жалпы көлемі 500 мың гектар жер бөлінді. 1963 жылы Германия Нидерландқа 280 миллион неміс маркасын төлегеннен кейін, оның барлығы дерлік Батыс Германияға қайтарылды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Нидерландыда тұратын көптеген немістер "душманның азаматтары" деп жарияланды және "Қара лала" операциясы деп аталатын лагерьге орналастырылды. Соңында барлығы 3691 неміс жер аударылды.
Dutch annexation of German territories post Second World War
At the end of World War II, plans were made in the Netherlands to annex German territory as compensation for the damages caused by the war. In October 1945, the Dutch state asked Germany for 25 billion guilders in reparations. In February 1945 it had already been established at the Yalta Conference that reparations would not be given in monetary form. The plan which was worked out in most detail was the one made by nl, and hence became known as the Bakker Schut Plan or Groot Nederland Plan. In its most ambitious form, this plan included the cities of Cologne, Aachen, Münster and Osnabrück, and would have enlarged the country's European area by 30 to 50 percent. The local population had to be either deported, or, when still speaking the original Low German dialects, Dutchified. The plan was largely dropped after the U. S. rejected it. Eventually, an area of a total size of was allocated to the Netherlands. Almost all of this was returned to West Germany in 1963 after Germany paid the Netherlands 280 million German marks. Many Germans living in the Netherlands were declared "enemy subjects" after World War II ended and put into an internment camp in an operation called Black Tulip. A total of 3,691 Germans were ultimately deported.
Бостандық
1945 жылдың мамыр айында Нидерланды азат етілгеннен кейінгі бірінші жылы Батыс Германияның Батыс Еуропаға қосылуына бағытталған және бұрынғы Германия империясының аумағын, әсіресе, неміс халқының қатысуымен емес, аннексиялауға бағытталған ондаған памфлеттер мен брошюралар жарық көрді. Бірнеше жоғары лауазымды адамдар, соның ішінде сол кездегі сыртқы істер министрі Элько Николаас ван Клеффенс, осы басылымдарда аннексияға қатысты өз идеяларын білдірді. Қалай болғанда да, қанша жерді қосып алу керектігіне қатысты пікірлер әртүрлі болды. Кейбіреулер шекараны өзгертуді ғана талап еткен, ал басқалары жаңа шекараны Гамбургтен кейін тартқан. Аннексия жақтаушылары бірнеше жергілікті комитеттерге қосылды. 1945 жылы 19 маусымда Нидерландтың аумақтық кеңею мәселесін қарастыру үшін Гаага комитеті құрылды. 1945 жылдың 12 шілдесінде өткен осы комитеттің отырысында комитетті "Территориялық кеңеюді зерттеу тобы" (Studiegroep Gebiedsuitbreiding) деп бөлу туралы шешім қабылданды. Idenburg) және Іс-қимыл комитеті (Comité van Actie) голланд халқына кеңейту жоспарлары туралы білім беруді басты міндет етті. Алты күннен кейін соңғы комитет Нидерландтың аумақты кеңейту жөніндегі комитеті деп аталды. Оған бұрынғы қаржы министрі Йоханнес ван ден Брук төрағалық етті. 1945 жылы 25 тамызда министр Ван Клеффенс Аннексия мәселесін зерттеу жөніндегі мемлекеттік комиссия құрды, оған 1946 жылдың мамырына дейін аннексия мәселесіне қатысты қорытынды есеп жазу тапсырылды. Зерттеу тобының аумақтық кеңеюі көптеген топтар құрып, өздерінің зерттеулері туралы баяндады. Мемлекеттік комиссияның соңғы шешімі негізінен осы зерттеу тобының нәтижелері негізінде шығарылады. Нидерландтың аумақты кеңейту жөніндегі комитеті зерттеу тобының ісі туралы кітапшалар таратып, лекциялар оқыды. Алайда аннексия мәселесі қызу талқылауға әкелді, бұл кейбір топтарды өздерінің жолынан жүруге және басқалармен бірге Аграрлық қордың Аннексия комитетінің құрылуына әкелді.
Бейкер Шут жоспары
Баккер Шут Ұлттық жоспардың ұлттық қызметінің президенті, Нидерландтың аумақтық кеңею комитетінің хатшысы және Аннексия мәселесін зерттеу жөніндегі мемлекеттік комиссияның және аумақтық кеңеюді зерттеу тобының мүшесі болды. Ол өзінің кеңею жоспарында Германияның солтүстік-батыс бөлігінің көп бөлігін өзіне қосып алуды ұсынды. Вильгельмшафен Оснабрук Хамм Веселден батысқа қарай жатқан барлық жерлер Нидерландқа қосылады, сондай-ақ Лимбургтің шығысындағы жерлер, онда шекара Рейнге дейін Кельнге дейін жалғасады, содан кейін батыста Аахенге қарай ауысады. Жоспардың А нұсқасында Аахен, Кельн, Мюнстер, Ольденбург және Оснабруктың ірі қалалары қосылды. Баккер Шут мұны Везер шекарасы деп атады және өз жазбаларын Nederland's grens kome aan de Wezer (Нидерланд шекарасы Везерде болсын) деген ұранмен аяқтады. Б-жоспарда Батыс Рейнландтың Кельн, Мёнхенгладбах және Нойсс қалалары қосылмаған. Үшінші нұсқада, C жоспарында, ұсынылған қосылу әлдеқайда аз болды. Оған Варельдің батысындағы аймақ, бүкіл Эмсланд және Веселдің айналасындағы аймақ бұрынғы Клевес герцогтігіне дейін кірді.
Қоса берілетін аумақтар
Баккер-Шут жоспарына сәйкес қосылатын аумақтар сол кездегі келесі аудандар мен қалалар болды. Жоқ, жоқ. А B C 01 Norden Emden 02 Wittmund 03 Jever Varel 04 Aurich 05 Weener Leer 06 Ammerland 07 Oldenburg Stadt 08 Aschendorf Hümmling 09 Cloppenburg Friesoythe 10 Meppen 11 Vechta 12 Grafschaft Bentheim 13 Lingen 14 Bersenbrück 15 Ahaus 16 Steinfurt 17 Tecklenburg 18 Osnabrück Stadt 19 Osnabrück Land 20 Münster Land 21 Borken 22 Coesfeld 23 Münster Stadt 24 Kleve 25 Emmerich 26 Lüdinghausen 27 Geldern 28 Moers 29 Kempen Keldref 30 Krefeld Uerdingen 31 Erkelenz 32 Mönchengladbach 33 Neuss 34 Grevenbroich 35 Geilenberg 36 Jülich 37 Bergheim 38 Cologne 39 Aachen 41 40 Stadt Düren Land
Негіздемесі
Баккер Шут бұл аумақты тарихи негізде талап ету қиын екенін білген, өйткені бұл аумақты ұзақ уақыт бойы неміс билігі және тарихи неміс тілінде сөйлейтін халық. Сондықтан ол Нидерланд мемлекетінің күшейген күші мен қауіпсіздігі сияқты дәлелдерді қолданып, аннексияны ақтады. Ол сондай-ақ аннексияны соғыс зардаптарын өтеу және халықты қамту саясатының бір бөлігі ретінде қарастырды. Күткеннен айырмашылығы, ол түгендеуден кейін қосылатын аумақтың табиғи ресурстарын қосылуға негіз болатын жеткілікті маңызды емес деп тапты. Оның пікірінше, тіпті бүкіл Рур аймағын беру зиянды өтеу үшін жеткіліксіз.
Мәжбүрлі көші-қон
Баккер Шуттың кеңейту жоспарындағы талқылаудың басты тақырыбы - бастапқы неміс халқының мәжбүрлі көшіп кетуі болды. Миллиондаған немістерді Германияның қалған аумақтарына қуып жіберу керек еді, өйткені голландиялықтардың саны 9 миллионнан 11 миллионға дейін көбейеді деп қорқынышты, өйткені барлық адамды азық-түлікпен қамтамасыз ету қиындық тудырады. "Остланд Ons Land" (Шығыс жері, біздің жеріміз) деп аталатын кітапшада халықтың шығарылуының толық кестесі жазылған. Арнайы жағдайларда тұрғындар азаматтығын алуды сұрай алады, мысалы, егер олар соғыс кезінде голланд мемлекеті үшін күш-жігер салса, егер олар әдетте жоғары неміс тіліне қарағанда төменгі саксон тілінде сөйлесе алса, егер олардың Германияда тұратын екінші дәрежеге дейінгі туыстары болмаса немесе олар голландиялық болғысы келсе.
Дау
Голландиялық кабинетте аннексия мәселесі бойынша дау туындады. Ван Клеффенс аумақтық кеңеюді алға тартса, әлеуметтік істер министрі Виллем Дреес (кейінгі премьер-министр) оған қарсы болды. Жалпы алғанда, социалистер аннексияға қарсы болды, протестанттар мен либеральдар қарсы болды. Католиктер аумақтық кеңеюдің артықшылықтарын көрді, негізінен шекараға жақын шаруаларға көбірек орын беру әдісі ретінде, және қосылатын неміс аумақтары негізінен католик болғандықтан, қалған тұрғындар Нидерландыдағы католиктердің пайызын арттыратын. Голландиялық шіркеулер ұсынылып отырған жаппай қууға қарсы болды, өйткені олардың көзінше неміс халқы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистердің қылмыстарына кінәлі деп табылмады. Премьер-министр Вим Шермерхорн да Германия аумағын аннексиялауды жақтамады, бірақ аннексиялау жоспарын белсенді қолдаған королева Вильгельмина оны одақтастармен келіссөздер бастауға қатты шақырды. 1946 жылы ол Нидерланд үкіметінің атынан Германия аумағын ресми түрде талап етті, бұл Ван Клеффенс ойлаған аумақтың жартысы да емес еді. Голландиялық-неміс шекарасы Ваальстан Винтерсвик арқылы Эмс өзеніне дейін тартылатын болады, сондықтан 550 000 неміс голландиялық ұлттық шекарада өмір сүреді.
Іске асыру
1947 жылы жоспарланған ауқымды аннексияны одақтас жоғарғы комиссия Германияда шығыстағы аннексиялардан 14 000 000 босқын бар екендігі және қалған аумақ одан да көп босқындарды қабылдай алмайтыны негізінен қабылдамады. Бұдан басқа, одақтастар (әсіресе американдықтар) алдағы суық соғысты ескере отырып, Батыс Германияның тұрақты болуы өте маңызды деп санайды. Батыс одақтас оккупациялық күштердің сыртқы істер министрлерінің Лондондағы конференциясында (14 қаңтар - 25 ақпан 1947 ж.) Нидерланд үкіметі (Бель I кабинеті) Борум аралынан басқа, Эмсландтың үлкен бөліктерін, Бентхаймды, Ахаус, Рис, Клив, Эркленц, Гейленкирхен және Хайнсберг қалаларын және осы қалалардың айналасындағы аумақтарды қамтиды. 1946 жылы бұл аймақта шамамен 160 000 адам өмір сүрді, олардың 90% -дан астамы неміс тілінде сөйледі. (Германияның бірігуінен кейін тілдің өзгеру процестеріне байланысты, бұл бұрын "шығыс голланд" төменгі франкония диалектілері сөйленген аймақтарда да болды.) Бұл жоспар Баккер-Шут жоспарының C вариантының өте оңайлатылған нұсқасы болды. KVP бұл ұсынысты тым аз деп санады, ал CPN аумақтық кеңею түріндегі кез келген репарацияны қабылдамады. 1949 жылғы 23 сәуірдегі Лондон конференциясы шекараны өзгертудің кейбір аздаған түрлеріне ғана рұқсат берді. Сол күні түскі сағат 12-де голланд әскерлері Ельтен (Эммерих-ам-Райн маңы) және Сельфкант аймақтарын басып алуға көшті. Көптеген басқа да шағын шекаралық түзетулер орындалды, көбінесе Арнем мен Динксперло маңында. Сол кезде бұл аймақтарда 10 мыңға жуық адам тұратын.
Қайту
1957 жылдың наурыз айынан бастап Батыс Германия Нидерландпен осы аймақтарды қайтару туралы келіссөздер жүргізді. Бұл келіссөздер келісімге (Vertrag vom 8. 1960 жылдың сәуір айында Германия Федеративтік Республикасы мен Нидерланд Корольдігі арасындағы шекара мәселелерін және басқа да екі елдің арасындағы проблемаларды реттеу туралы келісім; қысқаша: Ausgleichsvertrag, яғни реттеу туралы келісім) 1960 жылдың 8 сәуірінде Гаагада жасалды, онда Батыс Германия Эльтен, Сельфкант және Судервикті қайтару үшін 280 миллион неміс маркасын төлеуге келісті. Аумақ 1963 жылы 1 тамызда Батыс Германияға қайтарылды, бірақ Дуйвельсберг / Уайлерберг деп аталатын Уайлер ауылының маңында орналасқан бір кішкентай төбе (шамамен 1 км) Голландияға қосылды және ол бүгінге дейін Нидерландтың бөлігі болып қала береді.