Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын саясаткері (1648-1716) Филипп Фоули (12 мамыр 1648 - желтоқсан 1716) британдық темір шебері Томас Фоулидің үш ұлының ең кішісі болды. Оның әкесі 1668 және 1669 жылдары Мидлендс аймағындағы барлық темір зауыттарын оған 60 000 фунт стерлингке тапсырды. Ол сондай-ақ, үйленгеннен кейін, оған Стоурбридждің маңындағы Прествудтағы қожалықты қосты, оған Филип Кинвердің қожалығын қосты.
English politician (1648–1716)
Philip Foley (12 May 1648 – December 1716) was the youngest of the three surviving sons of the British ironmaster Thomas Foley. His father transferred all his ironworks in the Midlands to him in 1668 and 1669 for £60,000. He also settled an estate at Prestwood near Stourbridge on him on his marriage, to which Philip added the manor of Kinver.
Темір өңдеу зауыты
Филип темір зауыттарын басқарып жүрді, бірақ олар бұрынғыдай кірісті емес екенін анықтады және 1674 жылдан бастап оларды сата бастады. Бір топты сэр Клемент Клерк сатып алды. Ол соңғыларын өзінің екі менеджеріне, Джон Уилер мен Ричард Авенентке тапсырды, олар сонымен қатар сэр Клемент Клерктің темір зауытын, кейбіреулері Филип Фолиге қайтып келгенде, өздеріне алды. Уилер мен Авенант бизнесті аздап жүргізуде сәтті болды және Филиптің ағасы Полдан Дина орманындағы биік пештерді жалға алды. 1692 жылы екеуі бизнесмендерге қосылды. Филип өмірінің соңына дейін серіктес болып қалды, бірақ оның отбасы ол қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай оны сатып жіберді. Бұл бизнес жоғары сапалы қоқыс темірін өндірді, ол Северн өзенінің бойындағы Беудлидегі қойма арқылы сатылымға жіберілді, сондай-ақ фирманың өз қоласын, мысалы, Стур өзеніндегі Уилден Форджді қамтамасыз етті. 1705 жылы Джон Уилер бизнесті басқарудан Уильям Рианың пайдасына зейнеткерлікке шықты, ал фирма Стоур аңғарында қалған темір зауытынан бас тартты. 1689 жылы Филиптің ағасы Генри Гловердің өлімімен бірге тағы бір темір жасау бизнесі пайда болды. Бұл Джон Уилерге тапсырылды, бірақ 1695 жылы ол Филиппен бірге Филиптің 1689 жылдан бері серіктесі болғанын шешті. Бұл туралы бұдан бұрын ашық түрде айту мүмкін емес еді, өйткені Филип Гловердің жазалаушыларының бірі болған. Бұл жерде Меархит пешінен (қазіргі Меир Хиттен аз қашықтықта) және Консалл мен Оукамур қолаларынан тұратын темір жұмыстары болды. Кейіннен тағы да жұмыстар қосылды, соның ішінде шығыс Мидлендс штатындағы топ, оның ішінде Ставли пеш және ковка және Карбёртон ковка, бірақ бұл топ тек 1695 жылдан 1698 жылға дейін қолданылған, ол Йоркширдің теміршілеріне тапсырылды. Сонымен қатар, олар Чеширдегі темір зауытына сауда инвестициясы жасады, бұл сол жерден қоқыс темірін жеткізумен байланысты. 1708 жылы Стаффордшир мен Чешир бизнесі біріктірілді, бірақ Филипп 1710 жылдан кейін көп ұзамай сатылды.
Philip ran the ironworks but found that they were not as profitable as they had been, and began from 1674 to sell them off. One group was bought by Sir Clement Clerke. He disposed of the last of them to two of his managers John Wheeler and Richard Avenant, and they also took over what had been Sir Clement Clerke's ironworks when some of those reverted to Philip Foley. Wheeler and Avenant were more successful in running a rather reduced business and leased blast furnaces in the Forest of Dean from Philip's brother Paul. In 1692, the two joined the managers in the business. Philip remained a partner for the rest of his life, but his family sold out of it shortly after his death. This business produced high quality pig iron which was sent up the River Severn for sale through a warehouse at Bewdley, as well as supplying the firm's own forges such as Wilden Forge on the River Stour. In 1705, John Wheeler retired from managing the business in favour of William Rea, and the firm gave up its remaining ironworks in the Stour valley. Another iron making business became available with the death of Philip's uncle Henry Glover in 1689. This was handed over to John Wheeler, but in 1695, he and Philip decided that Philip had actually been a partner in it since 1689. This probably could not be openly declared earlier as Philip was one of Glover's executors. This had iron works consisting of Mearheath Furnace (a little distance from the present Meir Heath), and Consall and Oakamoor Forges. Further works were added, including a group in the east Midlands consisting of Staveley Furnace and Forge and Carburton Forge, though that group were only used from 1695 to 1698 when they were handed over to Yorkshire ironmasters. They also made a trade investment in ironworks in Cheshire, in connection with securing a supply of pig iron from there. The Staffordshire and Cheshire businesses were amalgamated in 1708, but Philip probably sold out shortly after 1710.
Саясат
Филипп сондай-ақ саясатта Парламент мүшесі ретінде болды және 1679 жылы алғаш рет Бевдлиге сайланды. Кейіннен ол 1689 және 1695 жылдары Стаффордқа, 1690 және 1701 жылдары Дройтвичке сайланды. Бір кезде отбасының бес мүшесі ортақ палатада болды, басқалары оның ағалары Томас және Пол Фоули, ал оның немерелері (олардың ұлдары) екеуі де Томас деп аталды, олардың бірі кейін Лорд Фоули болды. Олар, күйеу ағасы Роберт Харли сияқты, "Кендіріс" партиясына қарасты.
Philip was also involved in politics as a Member of Parliament and was first elected for Bewdley in 1679. He was subsequently elected for Stafford in 1689 and 1695 and Droitwich in 1690 and 1701. There was a time when five of the family were in the House of Commons together, the others being his brothers Thomas and Paul Foley, and his nephews (their sons) both called Thomas, one of whom later became Lord Foley. They belonged to the Country Whigs, like their brother in law Robert Harley.
Дін
Ол да отбасының көпшілігі сияқты пресвитериан болды, бірақ кем дегенде кейде Англия шіркеуіне үйренген. Ол бірнеше жергілікті пасторларды жұмысқа алды, олар жақын маңдағы бірнеше қалаларда пресвитериан қауымдарын құрды.
Like most of his family, he was a Presbyterian, though evidently conforming to the Church of England at least occasionally. He employed a series of domestic chaplains, who established Presbyterian congregations in several nearby towns.
Отбасы
Филипп 5-ші барон Пэджеттің қызы Пенелопаға үйленді. Олардың тұңғыш ұлы Пол Фоули Прествудтан (1739 жылы 27 қарашада қайтыс болды). Ол Элизабет Туртонға үйленді және екі ұл (1710 жылы 17 мамырда туған Уильям және 1711 жылы 4 маусымда туған Филип) және үш үлкен қыз қалдырды, соның ішінде Элизабет (3 қараша 1707 жылы туған) Кингсвинфордтағы Шат-Эндтің Джон Ходжеттспен үйленді. Олардың жалғыз баласы Элиза Мария Фоли Ходжеттс өзінің алыстағы туысы Эдвард Фолиге үйленді. Прествудтың мұралық иелігі осыдан кейін, оның екінші ұлы Джон Ходжеттс Ходжеттс Фолиге үйленуіне байланысты болды. Полдың қызы Пенелопа Чарльз Хауардқа үйленді, ал олардың қызы Мэри Хауард, доктор Эразм Дарвинге үйленді, олар Чарльз Дарвиннің аталық ата-бабалары болды.
Philip married Penelope, daughter of William Paget, 5th Baron Paget. Their eldest son was Paul Foley of Prestwood (died 27 November 1739). He married Elizabeth Turton, and died leaving two sons (William, born 17 May 1710, and Philip, born 4 June 1711) and three older daughters, including Elizabeth (born 3 November 1707) who married John Hodgetts of Shut End in Kingswinford. Their only child Eliza Maria Foley Hodgetts married her distant cousin Hon Edward Foley. The Prestwood estate followed this descent, being settled on her marriage to descend to her second son John Hodgetts Hodgetts Foley. Paul's daughter, Penelope, married Charles Howard, and through their daughter Mary Howard, who married Dr Erasmus Darwin, they were the paternal great grandparents of Charles Darwin.