Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық палладиандық / неоклассикалық сәулет Джефферсондық сәулет - американдық неоклассицизм және / немесе неопалладиандықтың американдық түрі, ол АҚШ президенті және полимат Томас Джефферсонның сәулет жобаларында бейнеленген, ол содан кейін аталған. Бұларға оның үйі (Монтичелло), бас сауғалау орны (Коплар Орманы), өзі құрған университет (Виргиния Университеті) және достары мен саяси одақтастарының үйлеріне арналған жобалары (әсіресе Барбурсвилл) кіреді. Оның жеке бас мөрі басылған оннан астам жеке үйлер әлі күнге дейін тұр. Джефферсонның стилі ерте Америка кезеңінде танымал болды, сонымен бірге оның көмегімен грек қайта өркендеуінің негізгі ағымы да кең тараған (1790-1830 жылдар).
American Palladian/Neoclassical architecture
Jeffersonian architecture is an American form of Neo Classicism and/or Neo Palladianism embodied in the architectural designs of U. S. President and polymath Thomas Jefferson, after whom it is named. These include his home (Monticello), his retreat (Poplar Forest), the university he founded (University of Virginia), and his designs for the homes of friends and political allies (notably Barboursville). More than a dozen private homes bearing his personal stamp still stand today. Jefferson's style was popular in the early American period at about the same time that the more mainstream Greek Revival architecture was also coming into vogue (1790s–1830s) with his assistance.
Ақпарат көздері мен шабыт көзі
18 ғасырда колониялық Вирджинияда сәулет мектептері болмағандықтан, Джефферсон мамандықты өздігінен кітаптардан және сол кездегі классикалық сәулет жобаларын зерттей отырып үйренді. Өзін-өзі үйреткен сәулетші және классик ретінде оған итальяндық қайта жаңғырушы сәулетші Андреа Палладио (1508-1580) үлкен әсер етті. Оның "библиясы" Андреа Палладионың "Төрт кітап" архитектурасы болды, ол оған классикалық дизайнның негізгі қағидаларын үйретті. Сондықтан Джефферсон сәулеті "Палладиан" ретінде сипатталады. Өзінің ересек өмірінде Джефферсон көптеген сәулет суреттерін жасап, сәулет дизайны туралы көп жазды. Бүгінде Джефферсонның 600-ден астам беттік сәулет құжаттары Массачусетс тарихи қоғамында сақталған және олар әдетте Кулидж жинағы деп аталады.
In colonial Virginia during the 18th century there were no schools of architecture, so Jefferson learned the profession on his own from books and by studying some of the classical architectural designs of the day. As a self taught architect and classicist, he was most influenced by the Italian revivalist architect Andrea Palladio (1508–1580). His "bible" was Andrea Palladio's The Four Books of Architecture, which taught him the basic principles of classical design. Jeffersonian architecture is therefore perhaps best described as "Palladian" in inspiration. Throughout his adult life Jefferson made many architectural drawings and wrote extensively about architectural design. Today there are over 600 pages of architectural documents by Jefferson now housed at the Massachusetts Historical Society and are commonly referred to as the Coolidge Collection.
Сипаттамалары
Джефферсонның сәулетімен ерекшеленетін бір ерекшелігі - оның жобаларында сегізбұрышты және сегізбұрышты нысандарды қолдану. Палладио сегізбұрышты ешқашан қолданған жоқ, бірақ Джефферсон оларды дизайн мотиві ретінде қолданды - оларды жартылай бөліп, ұзартып, Монтичеллоның күмбезі немесе Поплар Ормандағы бүкіл үй сияқты тұтас қолданды.
One characteristic which typifies Jefferson's architecture is the use of the octagon and octagonal forms in his designs. Palladio never used octagons, but Jefferson employed them as a design motif—halving them, elongating them, and employing them in whole as with the dome of Monticello, or the entire house at Poplar Forest.
Монтичело
Шарлоттсвиллдің сыртында орналасқан Джефферсонның Виргиниядағы үйі мен мүлкі Оңтүстік-Батыс тауларында 850 фут (259 м) биіктікте орналасқан. Оның аты итальян тілінен аударғанда "кіші тау" дегенді білдіреді. Джефферсон өзінің "Монтичелла" шығармасын 1768 жылы бастаған. 1784 жылы ол үйін тастап, АҚШ-тың Франциядағы министрі болып қызмет етті. Еуропадағы қызметі кезінде ол кітап оқу арқылы танысқан кейбір классикалық ғимараттарды көруге мүмкіндік алды, сондай-ақ Парижде сәнді болған француз сәулетінің "заманауи" үрдістерін анықтады. Оның өз үйін қайта жөндеу туралы шешімі осы кезеңнен басталған болуы мүмкін. 1794 жылы АҚШ-тың бірінші Мемлекеттік хатшысы (17901793) болғаннан кейін Джефферсон өзінің елордасын Еуропадан алған идеяларына негіздеп қайта құруға кірісті. Қайта құру оның президенттік кезеңінің басым бөлігінде (1801 1809) жалғасты. Джефферсон ғимараттың аумағын екі есеге арттырып, орталық дәліз мен қатар бөлмелерді қосты. Ол бастапқы үйдің екінші толық қабатты қабатын алып тастап, оның орнына мецзанинді төсек қабатты орнатты. Жаңа жобаның ең көрнекті элементі сегізбұрышты күмбез болды, оны екінші қабаттағы портик орнына ғимараттың батыс бетінен жоғары орналастырды. Бір қонақ күмбездің ішіндегі бөлмені "асыл және әдемі пәтер" деп сипаттады, бірақ оны аз пайдаланады - мүмкін, өйткені ол жазда ыстық, ал қыста суық болғандықтан немесе оған тек тік және тар баспалдақпен көтерілу мүмкін болғандықтан. Купол бөлмесі қазір Джефферсонның өмірінде болған көрінісіне қайта оралды, "Марс сары" қабырғалары мен жасыл түсті едені бар, бірақ жоғарғы қабаттарға тар баспалдақтарды пайдалану туралы қауіпсіздік ережелері Монтичеллоға келушілерге бөлмені көруге кедергі келтіреді. Монтичелло 1987 жылы жақын маңдағы Вирджиния университетімен бірге ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралық орны болып танылды.
Located just outside Charlottesville, Jefferson's Virginia home and estate is situated on the summit of an 850 feet (259 m) high peak in the Southwest Mountains. Its name comes from the Italian for "little mountain." Jefferson began work on his original “Monticello” in 1768. He left his home in 1784 to serve as Minister of the United States to France. During his tenure in Europe, he had an opportunity to see some of the classical buildings with which he had become acquainted from his reading, as well as to discover the "modern" trends in French architecture that were then fashionable in Paris. His decision to remodel his own home may date from this period. In 1794, following his service as the first U. S. Secretary of State (1790–1793), Jefferson began rebuilding his manor house based on the ideas he had acquired in Europe. The remodeling continued throughout most of his presidency (1801–1809). Jefferson added a center hallway and a parallel set of rooms to the structure, more than doubling its area. He removed the second full height story from the original house and replaced it with a mezzanine bedroom floor. The most dramatic element of the new design was an octagonal dome, which he placed above the West front of the building in place of a second story portico. The room inside the dome was described by a visitor as "a noble and beautiful apartment," but it was rarely used—perhaps because it was hot in summer and cold in winter, or because it could only be reached by climbing a steep and narrow flight of stairs. The dome room has now been restored to its appearance during Jefferson's lifetime, with "Mars yellow" walls and a painted green floor, although safety regulations about use of the narrow stairs to the upper floors largely preclude visitors to Monticello from seeing the room. Monticello, along with the nearby University of Virginia, was designated a UNESCO World Heritage Site in 1987.
Ықпал
1803 жылы президент Джефферсон Бенджамин Генри Латробты АҚШ-тағы қоғамдық ғимараттардың геодезигі қызметіне тағайындады, осылайша Грекияның қайта жаңғыру архитектурасын елге алғаш рет енгізді. Латроб Вашингтон, Филадельфия және Филадельфия қалаларында бірқатар маңызды қоғамдық ғимараттарды жобалауға кірісті, соның ішінде АҚШ Капитолиі мен Пенсильвания банкі жұмыс істеді. Тіпті Джефферсонның стилі басқа қоғамдық ғимараттар үшін модадан шыққаннан кейін де, ол 20 ғасырдың ортасына дейін Шығыс жағалаудағы көптеген протестанттық шіркеулердің дизайнына әсер етуін жалғастырды. Бұл стиль әлі күнге дейін кейбір оңтүстік колледждерінде, әсіресе Вирджинияда және Вандербильт университетінің Пибоди колледжінде қолданылады. Мэри Вашингтон университеті, бұған дейін Вирджиния университеті әйелдер колледжі, Джефферсонның сәулетінің тағы бір негізгі үлгісі болып табылады. Америка Құрама Штаттарынан тыс Джефферсон сәулетінің үлгісін Қытайдың ең үздік университеттерінің бірі - Пекиндегі Цинхуа университетінде табуға болады. Университеттің "Ұлы аудиториясы" 20-ғасырдың басында Джефферсон сәулет стилі элементтерімен жобаланған.
In 1803, President Jefferson appointed Benjamin Henry Latrobe as surveyor of public buildings in the United States, thus introducing Greek Revival architecture to the country for the first time. Latrobe went on to design a number of important public buildings in Washington, D. C., and Philadelphia, including work on the United States Capitol and the Bank of Pennsylvania. Even after Jefferson's style went out of vogue for other public buildings, it continued to have an influence on many Protestant church designs on the East Coast through the mid 20th century. The style is still employed on some Southern college campuses, particularly in Virginia and the Peabody College campus of Vanderbilt University, and it has enjoyed a certain re emergence among some newer 21st century evangelical church complexes. The University of Mary Washington, previously the University of Virginia's college for women, is another primary example of Jefferson's architecture. An example of Jeffersonian architecture outside the United States can be found in one of China's top universities, Tsinghua University in Beijing. The University's "Grand Auditorium" was designed with elements from the Jeffersonian architectural style in the early 20th century.