Кіріспе

Нептун планетасының суреттері 1846 жылы ашылғаннан кейін көп ұзамай көркем әдебиеттерде пайда болды, бірақ сирек. Бастапқыда ол тікелей емес. g. оның тұрғындары арқылы емес, орта ретінде. Нептунның өзіне арналған алғашқы әңгімелер оны нақты газдық құрамы бар деп емес, тас планета ретінде суреттеді; кейінгі жұмыстар бұл қателікті түзетті. Нептундағы ғарышкерлер өмірі көркем әдебиетте жиі кездеспейді, бірақ ерекшеліктер гуманоидтардан газ тәрізді тіршілік түрлеріне дейін. Нептунның ең үлкен серігі Тритон да көркем әдебиеттерде, әсіресе 20 ғасырдың аяғында пайда болды.

Нептун

Нептун 1846 жылы ашылған және содан бері көркем әдебиетте тек кейде ғана пайда болды; Е. Ф. Блейлер мен Ричард Блейлер жинаған ерте ғылыми фантастика еңбектерінің каталогында 1990 жылдан бастап Ғылыми фантастика: ерте жылдар және 1998 жылдан бастап Ғылыми фантастика: Гернсбек жылдары , Нептун 9 (2475-тен) және 18 (1835-тен) шығармаларда кездеседі, салыстырғанда 194 Марс көркем әдебиетте және 131 Венера көркем әдебиетте тек Гернсбек жылдары. Брайан Эш "The Visual Encyclopedia of Science Fiction" кітабында "Нептун жанрында едәуір назардан тыс қалды", деп жазды. Нептун әдетте осы уақытта пайда болған Күн жүйесінің бірнеше жерлерін аралаған шығармалардың субжанрында жоққа шығарылды, бірақ ол басқа жерде орнатылмаған шығармаларда жанама түрде пайда болды. 1897 жылы Х. Г. Уэллстің "Жұлдыз" атты әңгімесінде Нептун соқтығысу оқиғасы оны жұлдызға айналдырады және оны Жермен соқтығысу бағытына қояды. Роберт Уильям Коулдың 1900 жылғы "Империя үшін күрес: 2236 жылдың тарихы" романында, ғылыми фантастика ғалымы Э. Ф. Блейлер алғаш рет ғарыш операсы ретінде сипаттаған және Вестфаль галактикалық империяның алғашқы көрінісі ретінде сипаттаған, Нептун маңы Күн жүйесінің билеушісі болған Британ империясы мен Сириусқа бағытталған бәсекелес империяның күштерінің арасындағы шайқастың орны болып табылады. Ертедегі еңбектерде Нептунды қатты планета ретінде дұрыс сипаттамаған, сондықтан бірнеше әңгімелерде оның бетіне адам экспедициялары бар. Нептундағы шетелдік өмір, әдеттегідей емес, кейбір әңгімелерде пайда болады; Нептунның "Жұлдыздан" жұлдызға айналу тұжырымдамасы Дональд Вандрейдің 1932 жылғы "Жұлдыздардың шабуылшылары" атты қысқа әңгімесінде қайта қолданылды, бірақ бұл жағдайда ол оның ортасына қарай емес, Күн жүйесінен кетуге кіріседі. Нептунның осы дәуірдегі көркем әдебиеттегі ең маңызды көрінісі Олаф Степлдонның 1930 жылғы "Соңғы және алғашқы адамдар" романында. Бұл сюжеттік нүкте кейіннен Джон У. Кэмпбеллдің 1934 жылғы "Твиглайт" атты қысқа әңгімесінде және оның 1935 жылғы "Найт" жалғасында қайта пайда болады. Нептун туралы планеталық ғылымның жетістіктері арқылы тағы бір рет белгілі болған соң, көркем әдебиет жазушылары оны газды планета ретінде толығырақ суреттей бастады. Гордон Эклундтың 1989 жылғы "Нептундағы күн күркірі" романының кей бөлігі Тритонға арналған және Нептунға экзобиологиялық экспедиция қарастырылған. 1994 жылы Джеффри Карвердің "Нептунның өтуі" романында Тритондағы ғарышкер адамзатқа соққы оқиғасын болдырмауға көмектеседі.