Кіріспе
Француз феминисттік газеті мен ұйымы La Voix des Femmes - 1848 жылы Евгений Нибойет құрған француздық социалистік феминисттік газет. Бұл Францияда күнделікті жарық көрген алғашқы әйелдер газеті болды және Société de la Voix des Femmes деп аталатын бүкіл ұйымды қамтыды. Оның мүшелері арасында Жанна Дерон, Сюзан Войлькин, Дезире Гей және Амели Прай бар. "Әйелдер дауысы" 1848 жылы әйелдер қозғалысының басты нүктесіне айналды, өйткені оның сол жылдың 19 наурызында алғаш рет жарияланған саны барлық француз әйелдерінің күресін атап көрсетті. Бұл мақала отандық және халықаралық әйелдер құқығын, соның ішінде сайлау құқығын, еңбек құқықтарын, білім беруді және жеке автономияны қарастырды. La Voix des Femmes ақыр соңында 1848 жылдың маусым айында үкіметпен болған көңіліне түскендіктен, француз жұмысшылары мен әйелдері жаңа репрессиялық шаралардан зардап шекті. Газет әйелдердің талабына қызмет ету үшін құрылғанмен, 1848 жылғы атмосфера және ақпан төңкерісінен кейінгі оқиғалар басылымның тым қауіпті болуына әкелді. Жазушылар мен "Әйелдер дауысы" мүшелері саяси қуғын-сүргінге ұшырады, ал басылым маусым күндері көтерілісінен кейін де өмір сүре алмады. Ақпан төңкерісі кезінде әртүрлі жастағы және әлеуметтік ортадан шыққан әйелдер басты рөл атқарды; олар баррикадаларға қатысып, Уақытша үкіметті қолдады. Француз әйелдері мен еркектері революцияға қатысып, жалпыға бірдей сайлау құқығын жариялады. Революционерлер жалпыға бірдей сайлау құқығы әділетсіздіктерді жойып, жаңа жұмыс орындарын ашады деп дәлелдеді. Өздерінің белсенділігі арқылы әйелдер жаңа үкімет оларға азаматтық құқығын береді деп сенді. Алайда, ақпан революциясы аяқталғаннан кейін және Екінші республика құрылғаннан кейін, жалпы сайлау құқығы әйелдерге қолданылмайтыны анық болды. Француз әйелдері Уақытша үкіметке қатысудан әлі де шеттетілді. Революцияның нәтижелерін көру үшін әйелдер Парижге жиналды. Нибоеттің басшылығымен әйелдер француз азаматтығының анықтамасын кеңейту және әйелдер ретінде кездесетін мәселелерге назар аудару үшін Франция бойынша хаттар, өтініштер мен мақалалар таратты. Әйелдер өздерінің науқандарын бастады, олар ең алдымен әйелдердің білім алу, ажырасу, дауыс беру және жұмыс істеу құқығына назар аударды. Француз әйелдері Уақытша үкіметтен әйелдерді делегат ретінде қосуды талап етті және жұмыссыз әйелдерге жаңа дағдыларды үйрену және жұмысқа орналасу мүмкіндігін беру үшін Парижде семинарлар құруды талап етті. Әйелдердің үнемі өтініштерін тыңдап, Уақытша үкіметтің комиссиясы бірнеше аптадан кейін талаптарға келісіп, ұлттық семинар ашқан. Бұл семинар 2-ші округте орналасқан және оны кейінірек "Әйелдер дауысы" атты ұйыммен байланыстыратын әйелдер басқаратын. Белгілі әйелдер арасында Евгения Нибоет, Полин Роланд, Дезире Гей және Жанна Дерон бар. Евгений Нибойе, ол төрағалық етті "Жеке дауысты" оның бастапқы кезеңінде, адамдар енді мүмкін емес деп мәлімдеді шетке қою әйелдердің дауыстары үшін сайлау құқығы мен білім беру ортасында құру Екінші республика. Наурыздың ортасында жарық көрген бірінші басылымда әйелдердің білім алуы туралы әңгіме, еңбек ұйымына арналған хабарлама, халықтан келген хаттар, түрме жұмысына қатысты сын, хабарландырулар, әйелдер туралы оқиғалар және өте көп жұмыс істейтін кір жуушылардың құқықтары туралы әңгіме болды. "La Voix des Femmes" журналының соңғы саны ажырасу мәселелерін талқылауды жалғастырды және 1848 жылғы Республиканы архаикалық деп жариялап, жұмысшы халыққа жамандық жасау деп жариялады. Нибоет, қоғамның қатысушылары, жазушылар және басылымның оқырмандары 1848 жылғы саяси шиеленісті және Француз төңкерісінен кейінгі жағдайды өз пайдаларына пайдаланып, тең саяси құқықты, қорғанысты, ажырасу арқылы заңдарды реформалауды, білім алуға қолжетімділікті және кедейлерді қорғауды талап етті. Алайда, сәуірдегі Конституциялық Ассамблея сайлауынан кейін, қағаз көп ұзамай олардың жалпы әйелдер сайлау құқығына деген талаптарын толықтырды, өйткені олар жалғызбасты әйелдерге ғана дауыс беру құқығы берілуі керек деп нақтылады.
La Voix des Femmes was a French socialist feminist newspaper, founded by Eugénie Niboyet in 1848. It was the first female led paper to be published daily in France, and grew to encompass an entire organization known as the Société de la Voix des Femmes. Some of its members included Jeanne Deroin, Suzanne Voilquin, Desirée Gay, and Amélie Pray. La Voix des Femmes became the focal point for the Women’s Movement in 1848 as its issues, first published March 19 of that year, highlighted the struggles of all French women. The paper focused on both domestic and international women’s rights issues, including suffrage, labor rights, education, and personal autonomy. La Voix des Femmes ultimately ended in June 1848 due to disappointments with the government, as French workers and women suffered under its new repressive measures. Although the paper was founded to serve the demands of women, the atmosphere of 1848 and events following the February Revolution made publication too risky. Writers and members of La Voix des Femmes increasingly faced political persecution, and ultimately the publication was unable to endure past the June Days uprising. During the February Revolution, women of different ages and social backgrounds played a principal role; they were involved in the barricades and supported the Provisional Government. French women and men participated in the revolution and declared universal suffrage. The revolutionaries argued that the universal right to vote would end injustices and provide new jobs. Through their activism, women believed the new government would grant them the rights of citizenship. However, after the February Revolution concluded and the Second Republic was founded, it became evident that universal suffrage did not apply to women. French women were still excluded from participation in the Provisional Government. Facing the disillusioned results of the revolution, women mobilized together in Paris. Led by Niboyet, women dispersed letters, petitions, and articles across France, to widen the definition of what constituted a French citizen and call attention to the issues they faced as women. Women launched their own campaigns focusing primarily on women's rights to education, divorce, vote, and work. French women demanded the Provisional Government to include women as delegates and called for the formation of workshops in Paris to provide unemployed women opportunities to learn new skills and gain employment. Through the women’s constant petitions, the Provisional Government’s Commission agreed to the demands weeks later and opened a national workshop. This workshop was located in the 2nd arrondissement and was led by women who would all later intersect with La Voix des Femmes. Notable women included Eugénie Niboyet, Pauline Roland, Désirée Gay, and Jeanne Deroin. Eugénie Niboyet, who presided over La Voix des Femmes in its beginning stages, argued that people could no longer sideline women’s calls for suffrage and education in the midst of creating the Second Republic. The first edition, published in mid March, included a discussion on women’s education, a message to the organization of work, letters from the people, critique on prison work, announcements, stories of women, and rights for laundresses, who were notoriously overworked. The last issue of La Voix des Femmes continued to discuss matters of divorce and disproved the Republic of 1848, declaring it to be archaic and mistreating of working people. Niboyet, participants in the society, writers, and readers of the publication used the political tensions of 1848 and the aftermath of the French Revolution to their benefit, demanding equal political rights, protection, reforms for laws through divorce, access to education, and protection of the poor.</blockquote>However, following the April elections for the Constituent Assembly, the paper soon qualified their demands for universal female suffrage as they specified only single women should be granted the right to vote.
Басқа салымшылар
Көптеген әйелдер "La Voix des Femmes" күнделікті жазбаларына өз үлестерін қосты. Бұл әйелдер әр түрлі ортадан шыққан болса да, олар әдетте бұрынғы ұйымдық және саяси күш-жігерге, әсіресе Сент-Симонизмге қатысқан.