Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Irish Shipping Limited - екінші дүниежүзілік соғыс кезінде елдің импорт қажеттіліктерін қамтамасыз ету мақсатында құрылған, Ирландияның мемлекеттік меншігіндегі терең теңіз кеме қатынасы компаниясы. Оның кемелері әдетте ағаштардың есімдерімен аталатын. Соғыстан кейін оның Ирландияның бейтараптығына қосқан үлесін үкімет мойындады. Соғыстан кейінгі жылдары компания 1984 жылға дейін коммерциялық стратегиялық резерв ретінде жұмыс істеді, ол қымбат ұзақ мерзімді жарғыларды алу нәтижесінде таратуға мәжбүр болды.
Irish Shipping Limited was an Irish state owned deep sea shipping company, formed during World War II for the purpose of supplying the country's import needs. Its ships were usually named after trees. Its contribution to Irish neutrality was recognised by the government after the war. In the post war years the company continued to operate as a commercial strategic reserve until 1984 when, as a result of taking on a series of expensive long term time charters, it was forced into liquidation.
Өмірбаян
Ирландия жаулық басталғанда бейтараптығын жариялаған болатын, ал соғыстың алғашқы жылдары оның азық-түлік қажеттіліктерінің көп бөлігі одақтас кемелерде жеткізілді. Ирландия үкіметі олардың көбірек тәуелсіз және өзін-өзі қамтамасыз етуі керектігін түсінді. 1941 жылдың ақпан айында Шиан Лемас, министрлік, "Ирландияның сауда теңіз флотын құру қажет болды, өйткені ол ұлттық қауіпсіздік үшін армия сияқты маңызды болды". 1941 жылдың 21 наурызында Irish Shipping Limited компаниясы 51% акцияларын иеленетін мемлекет меншігіндегі компания ретінде құрылды. 43 3/4% Grain Importers Ireland Ltd компаниясына тиесілі, ал штаттағы үш ірі кеме компаниясы - Wexford Steamship Company, Limerick Steamship Company және Palgrave Murphy Limited компаниясының әрқайсысы 1 3/4% иелік етеді. Сонымен қатар, әрбір акционердің басқармада өкілі болды. Өкінішке қарай, жаңа компанияда үлкен проблема болды, өйткені оның кемелерi жоқ еді және оларды сатып алу қажет болды. Лемасстың министрлік хатшысы Джон Лейдон Ирландиялық кеме қатынасының бірінші төрағасы болды.
Ireland had declared its neutrality when hostilities broke out and in the early years of the war much of its food needs were carried on board Allied vessels. The Irish government realised that they needed to be more independent and self sufficient. In February 1941, Seán Lemass, the Minister for Supplies stated that "The creation of an Irish mercantile marine was necessary, as it was as important for the national safety as the Army". On 21 March 1941, Irish Shipping Limited was formed as a company majority owned by the state, which held 51% of the shares. 43 3/4% were owned by Grain Importers Ireland Ltd and the three largest shipping companies in the state, Wexford Steamship Company, Limerick Steamship Company and Palgrave Murphy Limited, held 1 3/4% each. Each of the shareholders also had a representative on the board. Unfortunately the new company had a major problem in that it had no ships and needed to acquire some. Lemass's ministerial secretary John Leydon became the first chairman of Irish Shipping.
Соғыс флоты
Соғыстың алғашқы жылдары кез келген формадағы және кез келген жағдайда кемелер өте аз болған. Компания басшылығы кез келген тоннажды, қандай жағдайда болса да, өз қолына алды. Оның алғашқы кемесі Авилес қаласында орналасқан, Испания, грек жалаулысы ретінде Василий Дестунис. Ол Бискай шығанағында неміс ұшағының шабуылынан кейін тасталып, испан балықшылары портқа сүйреп әкетті, онда оны Ирландиялық кеме компаниясы сатып алды.
Ships of all forms and in all conditions were a very scarce resource during the early years of the war. The company management took control of whatever tonnage, in whatever condition, they could lay their hands on. Its first ship was the which was located in Avilés, Spain, as the Greek flagged Vassilios Destounis. It had been abandoned following an attack by a German aircraft in the Bay of Biscay and towed into port by Spanish fishermen, where it was purchased by Irish Shipping.
Басқа кәсіпорындар
Конфликт пен мемлекеттің сипаты Irish Shipping-тің коммерциялық операцияларына ерекше әсер еткенін білдірді. Бұл оны басқа да бірқатар коммерциялық кәсіпорындарға, әсіресе теңіз сақтандыру мен кеме жөндеу жұмыстарына әкелді, бұл міндетті түрде қаламайтын болуы мүмкін. Соғыстың және ирландтық кемелердің конвойдан шығып кетуінің комбинациясы ирландтық кемелерде тасымалданатын тауарлар үшін мүмкін емес жоғары сыйлықақыларға әкелді. Бұл компанияны өзінің табысты теңіз сақтандыру бизнесін құруға талпындырды, оны соғыстан кейін Ирландияның сақтандыру корпорациясына сатып жіберді.
The nature of the conflict and of the state meant that Irish Shipping had some unusual influences on its commercial operations. This led it into a number of other commercial ventures, most notably marine insurance and ship repair, where it might not necessarily have wanted to be. A combination of the war, and that Irish vessels were sailing out of convoy, led to impossibly high premiums for goods carried in Irish ships. This encouraged the company to set up its own successful marine insurance business which it sold to the Insurance Corporation of Ireland after the war.
Танкерлер
1954-1967 жылдар, 1958-1965 жылдар және 1959-1965 жылдар аралығындағы танкерлер ISL компаниясының жалғыз танкерлері болды. Irish Hawthorn және Irish Blackthorn паротурбиналы кемелер болып, олар 1965 жылы сатылды. Irish Holly негізінен жағалаудағы мұнай танкері, үш есе кеңейтілген бу қозғалтқышы болды. Бұл кеме екі үлкен кемеден кейін де флотта біраз уақыт өмір сүрді.
The 1954–1967, 1958–1965, and 1959–1965 were the only tankers ever operated by ISL. The Irish Hawthorn and Irish Blackthorn were steam turbine vessels and were sold in 1965. The Irish Holly was primarily a coastal oil tanker, triple expansion steam engine. This vessel survived in the fleet for some time after the two larger vessels.
Жапондық кемелер
Олар Жапонияда салынған және 1976 жылы жеткізілген.
The and were built in Japan and delivered in 1976.
Ағаш
Компания соңғы кемесін 1983 жылы қабылдады. Ол Verolme Cork Dockyards-та салынған, ол Panamax көлемді жүк тасымалдаушысы болды. Оның тапсырысы мен құрылысы көптеген дау-дамайлардың тақырыбы болды, көптеген адамдар Ирландия үкіметі компанияға кеме жасау орнын ашық ұстауға тапсырыс беру үшін компанияға орынсыз қысым жасады деп ойлады.
The company took delivery of their final vessel, the in 1983. Built in Verolme Cork Dockyards, it was a Panamax bulk carrier of Its ordering and build were the subject of much controversy with many feeling that the Irish government put undue pressure on the company to place the order to keep the dockyard open.
Тарату және оның салдары
1984 жылы 14 қарашада Ирландия үкіметі көпшілік бақылаушыларды Irish Shipping Ltd компаниясын тарату арқылы таң қалдырды. "Ernst & Young" компаниясының аға серіктесі Морис Темпани ресми таратушы болып тағайындалды. Ол тез арада жұмысшыларды жұмыстан босатып, кемелерді сатуға дайындық жұмыстарын бастады. Компанияның әлі де төрт кемесі бар - Ирландиялық кл, Ирландиялық рован, Ирландиялық кедр және Ирландиялық емен - әрқайсысы портқа кіргенде тұтқындалып, ақырында сатылды.
On 14 November 1984, the Irish government surprised most observers by placing Irish Shipping Ltd into liquidation. Maurice Tempany, a senior partner at Ernst & Young was appointed as official liquidator. He quickly set about laying off the staff and making preparations for the sale of the ships. With four ships still owned by the company – Irish Maple, Irish Rowan, Irish Cedar and Irish Spruce – as each came into port it was arrested and eventually sold.