Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық ядролық қуатпен жүретін сауда кемесі (1959–72) осы атпен басқа кемелер
American nuclear powered commercial ship (1959–72)
other ships with this name
+NS Savannah
+NS Savannah
NS Savannah – ядролық қуатпен жүретін алғашқы сауда кемесі. Ол 1950 жылдардың соңында 46,9 миллион долларға (оның ішінде 28,3 миллион долларлық ядролық реактор және отын ядросы) салынды және 1959 жылдың 21 шілдесінде суға түсірілді. Оған АҚШ үкіметтік мекемелері қаржыландырды. Savannah – ядролық энергияны қолдану мүмкіндігін көрсету мақсатындағы жоба болды. Кеме, Атлант мұхитын кесіп өтетін алғашқы бу кемесінің құрметіне аталды. Ол 1962 және 1972 жылдар аралығында, еңбек еткен жалғыз төрт ядролық қуатпен жүретін жүк кемесінің бірі болды.
NS Savannah was the first nuclear powered merchant ship. She was built in the late 1950s at a cost of $46.9 million (including a $28.3 million nuclear reactor and fuel core) and launched on July 21, 1959. She was funded by United States government agencies. Savannah was a demonstration project for the potential use of nuclear energy. The ship was named after , the first steamship to cross the Atlantic ocean. She was in service between 1962 and 1972 as one of only four nuclear powered cargo ships ever built.
Шығу тегі
1955 жылы президент Дуайт Д. Эйзенхауэр «Тыныштық үшін атом» бастамасын көрсету мақсатында ядролық қуатпен жүретін сауда кемесін салуды ұсынды. Келесі жылы АҚШ Конгресі «Саваннаны» Атом энергиясы жөніндегі комиссия, Теңіз әкімшілігі (MARAD) және Сауда министрлігінің бірлескен жобасы ретінде мақұлдады. Оның дизайнын Нью-Йорк қаласындағы Джордж Г. Шарп компаниясы жасады. Кеменің қазығы Нью-Джерси штатының Камден қаласындағы New York Shipbuilding Corporation компаниясымен салынды. Оның ядролық реакторы Babcock & Wilcox компаниясымен өндірілді. 1959 жылдың 21 шілдесінде кеме суға түсірілген кезде АҚШ-тың бірінші ханымы Мэми Эйзенхауэр оған шомылдыру рәсімін жасады. Бастапқы ұсыныстарда «Наутилус» электр станциясының нұсқасы қолданылғанмен, коммерциялық стандарттарға сәйкес келетін қозғалтқыш жүйесін жобалау туралы шешім қабылданды, бұл жүйе әскери бағдарламалармен байланыссыз болды. Турбиналар ядролық қуат көзінен алынатын қаныққан буды пайдалану үшін арнайы бейімделді. Кемеде жоғары қысымды турбинаға қосылған электрмоторы да болды, ол төтенше жағдайларда пайдаланылуы тиіс еді. Мотор кеменің бу турбогенераторларымен немесе пилот кабинасының арт жағында орналасқан 750 кВт-тық авариялық дизель генераторларымен қоздырылды. Бұл генераторлар реакторды салқындатуға қажетті суды беруге қабілетті болды. Мотордың қуаты мен кері айналу қабілеті арттырылды, бұл реакторда апат болған жағдайда кемені құрлықтан алысқа жылжытуға мүмкіндік берді. «Ядролық сервистік кеме» «Atomic Servant» Саваннадан шығатын қалдықтарды қабылдау үшін салынды. Қозғалтқышы жоқ кемеде ауыстыруға арналған отын және басқару таяқшалары сақталатын, қорғасынмен қапталған отын жинағыш шұңқыры болды. «Atomic Servant» Саваннаға кез келген елде сервистік қызмет көрсетуге дайын болды. 2011 жылы қалдық радиация деңгейі өте төмен екені хабарланды. Реактор мен кеме 2031 жылға дейін бақылауда болады.
In 1955, President Dwight D. Eisenhower proposed building a nuclear powered merchant ship as a showcase for his "Atoms for Peace" initiative. The next year, the United States Congress authorized Savannah as a joint project of the Atomic Energy Commission, the Maritime Administration (MARAD), and the Department of Commerce. She was designed by George G. Sharp, Incorporated, of New York City. Her keel was laid down by the New York Shipbuilding Corporation at Camden, New Jersey. Her nuclear reactor was manufactured by Babcock & Wilcox. She was christened by U. S. First Lady Mamie Eisenhower at the ship's launching on July 21, 1959. Although initial proposals used a copy of Nautiluss power plant, a conscious decision was made to design a propulsion system to commercial design standards with no connection to military programs. The turbines were specially adapted to use the saturated steam typically provided by a nuclear power source. It was also unusual in having a electric motor geared to the high pressure turbine for use in an emergency. The motor was driven by either the ship's steam turbogenerators or the 750 kW emergency diesel generators located in the rear of the pilothouse. These generators could provide basic propulsion to the motor while running the reactor coolant pumps. The motor was upgraded to provide greater torque and reversibility to allow it to move the ship away from a pier in the event of a reactor accident. having substantially exceeded her storage capacity of The Nuclear Servicing Vessel Atomic Servant was built to receive waste from Savannah. The unpowered barge featured a fuel storage pit for a replacement fuel and control rod assembly, lined by of lead. Atomic Servant was made available to service Savannah anywhere in the world. Residual radiation in 2011 was stated to be very low. The reactor and the ship will be regulated until 2031.
Қызмет тарихы
1959 жылғы 21 шілдеде суға түсірілгеннен кейін реакторды орнату және бастапқы сынақтарды аяқтауға тағы 2,5 жыл уақыт кетті. Кеме уақытша мұнаймен жұмыс істейтін қуатпен Вирджиния штатының Йорктаун қаласына көшірілді, онда реактор іске қосылып, сынақтан өтті. Реактордың толық қуаты 1962 жылғы сәуірде қол жеткізілді. «Саванна» 1962 жылғы 1 мамырда Теңіз әкімшілігіне тапсырылып, операторлары – «States Marine Lines» компаниясына берілді. 1962 жылғы 20 тамызда басталған алғашқы сапарында «Саванна» демонстрациялар өткізіп, бірінші кезекте өз үй порты – Саваннаға бағыт алды. Осы сапар барысында бұзылған құрал реакторды тоқтатып, баспасөзде бұл ірі апат ретінде қате түрде жарияланды. Содан кейін ол Панама каналы арқылы Гавайиге және АҚШ-тың батыс жағалауындағы порттарға барды, Сиэтлдегі «21 ғасыр» көрмесінде үш апта бойы танымал экспонатқа айналды. 1963 жылдың басында ол жөндеуге және жүйелерді тексеруге Техас штатының Галвестон қаласына келді. Онда ядролық білікті инженерлердің еңбекақысы төңірегіндегі дау реакторды тоқтатуға және ядролық инженерлік бригаданың ереуіліне әкелді. «States Marine Lines» компаниясымен жасалған келісім-шарт бұзылды және жаңа оператор – «American Export Isbrandtsen Lines» таңдалды, соның салдарынан жаңа экипаж дайындалды. Бұл кәсіби одаққа мүше емес экипажға ауысуды білдірді, бұл болашақ ядролық кемелердің құрамындағы мәселелердің біріне айналды. 2020 жылдың ақпан айының ортасында кеме Балтиморға оралды. 2023 жылғы 4 желтоқсанда Көлік департаментінің Теңіз әкімшілігі (MARAD) Федералды тіркелімде ядролық кеме «Саванна» (NSS) ядролық қуат стансасын тоқтатып отырғанын хабарлады, бұл кеменің Ядролық реттеу комиссиясының (NRC) лицензиясын тоқтатуға және кеменің таратылуына мүмкіндік береді, соның ішінде ықтимал тасымалдау немесе сақтау. MARAD 2023 жылғы 16 және 17 желтоқсанда Шығыс стандартты уақыты бойынша сағат 10:00-ден 16:00-ға дейін нысанға сапар жоспарлап отыр. Сапарға қатысушыларға NSS туралы толығырақ білуге және кемені сақтау мақсатында сатып алу мүмкіндігін қарастыру үшін, жақында жасалған келісімде (ПА) көзделгендей, кемені пайдаланудан шығару және тарату туралы шешім қабылдауға көмектеседі.
After christening on July 21, 1959, it took another 2 1/2 years to complete the reactor installation and initial trials before the ship was moved to Yorktown, Virginia, under temporary oil fired power, where the reactor was started and tested. Full reactor power was achieved in April 1962. Savannah was delivered on May 1, 1962, to the Maritime Administration and turned over to her operators, the States Marine Lines. On her maiden voyage beginning on August 20, 1962, Savannah undertook demonstrations, first sailing to Savannah, her home port. During this trip a faulty instrument initiated a reactor shutdown, which was misreported as a major accident in the press. From there she passed through the Panama Canal and visited Hawaii and ports on the west coast of the United States, becoming a popular exhibit for three weeks at the Century 21 Exposition in Seattle. By early 1963, she arrived in Galveston, Texas, for repair and system checks. There, a dispute over the compensation of nuclear qualified engineering officers led to a reactor shutdown and strike by the nuclear engineering crew. The contract with States Marine Lines was canceled and a new operator, American Export Isbrandtsen Lines, was selected, requiring a new crew to be trained. This involved a switch to non union crew, which became a lingering issue in the staffing of proposed future nuclear ships. By mid February 2020, the ship had returned to Baltimore. On December 4, 2023, the Maritime Administration of the Department of Transportation (MARAD) announced in the Federal Register that it is decommissioning the nuclear power plant of the Nuclear Ship Savannah (NSS), which will result in the termination of the ship's Nuclear Regulatory Commission (NRC) license, making the ship available for disposition, including potential conveyance or preservation. MARAD has announced a site visit to take place on December 16 and 17, 2023, from 10:00 a. m. to 4:00 p. m. Eastern Standard Time. The site visit will provide interested parties an opportunity to learn more about the NSS to assist in determining if they may wish to consider acquiring the ship for preservation purposes, as prescribed in the recently executed Programmatic Agreement (PA) covering the decommissioning and disposition of the ship.
Тарихи атау
Саванна 1982 жылғы 14 қарашада Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді. 1991 жылғы 17 шілдеде ол Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Саванна «Атомдар бейбітшілік үшін» бағдарламасының ең айқын және сақталған мысалдарының бірі ретінде ерекше көзге түседі және оның ұлттық маңызы зор болғандықтан, қалыпты елу жылдық мерзімге дейін Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесі берілді.
Savannah was listed on the National Register of Historic Places on November 14, 1982. She was designated a National Historic Landmark on July 17, 1991. Savannah is notable as one of the most visible and intact examples of the Atoms for Peace program, and was designated a National Historic Landmark in advance of the customary fifty year age requirement because of her exceptional national significance.