Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық көтерілісші қаһарман туралы Нэнси Харт деген бетті қараңыз. Нэнси Харт Дуглас (1846 ж. 1902 [1913 (((?))) жыл Америкада Азамат соғысы кезінде Конфедерация үшін барлаушы, нұсқаушы және тыңшы болған. Алдымен қазіргі Батыс Вирджиниядағы Конфедерация партизандар тобы Мокасин Рейнджерспен қызмет етті, кейіннен Конфедерация армиясына қосылды және генерал Стоунволл Джексонның басшылығымен нұсқаушы және тыңшы ретінде қызмет етуді жалғастырды.
American Confederate guide and spy
For the American rebel heroine, see Nancy Hart. Nancy Hart Douglas (1846–c. 1902 [1913(?)]) was a scout, guide, and spy for the Confederacy during the American Civil War. Serving first with the Moccasin Rangers, a pro Confederate guerrilla group in present day West Virginia, she later joined the Confederate Army and continued to serve as a guide and spy under General Stonewall Jackson.
Балалық шақ
1846 жылы Солтүстік Каролина штатының Рали қаласында туған Нэнси Харт, ол нәресте кезінде отбасымен Вирджиния штатының Тейзвелл қаласына көшіп барды. Оның анасы президент Абрахам Линкольнді өлтіргеннен кейін президент болған Эндрю Джонсонның бірінші туысы болды. Харт отбасымен Батыс Вирджинияда Азамат соғысы басталғанға дейін өмір сүрді, сол кезде ол оңтүстік мәселесіне үлкен жанашырлық танытты. Ол отбасының фермасында өскен алғашқы жылдары мылтық, тапанша және атпен жұмыс істеуде шебер болды. Ол қару-жарақпен жұмыс істей алатын, атпен де, адаммен де жұмыс істей алатын. Ақырында ол қарындасы мен қайын ағасы Мэри мен Уильям Клей Прайспен бірге тұрды. Уильям Клей Прайс солдат емес еді, бірақ кешке Конфедерация армиясы үшін жұмыс істеді. Бір күні одақ сарбаздары оны тергеуге келді. Олар оны алып кетіп, үйінің алдында өлтірді. Бұл Нэнсидің одақ ісіне деген ашуын арттырды.
Born Nancy Hart in 1846 in Raleigh, North Carolina, she and her family moved to Tazewell, Virginia, when she was an infant. Her mother was first cousin to Andrew Johnson, who became president after the assassination of President Abraham Lincoln. Hart lived with her family in West Virginia until the outbreak of the Civil War, at which time she developed great sympathy for the Southern cause. During the early years of her life on her family's farm, she became an expert with rifles, pistols, and riding horses. She could reportedly operate a gun or handle a horse as well as a man. She eventually moved in with her sister and brother in law, Mary and William Clay Price. William Clay Price was not a soldier, but did things for the Confederate army in the evenings. One day the Union soldiers came to question him. They took him away and killed him down the road from his family. This fueled Nancy's rage and hatred toward the Union cause.
Азаматтық соғыс
Екі жылға жуық уақыт бойы Харт Мокасин рейнджерлері үшін тыңшы және барлаушы болып жұмыс істеді, ол барлау үшін ауыл қызы болып көрінді. Ол жараланған конфедерациялық сарбаздардың өмірін оларды симпатиялық адамдармен жасырып құтқарды. Ол сонымен қатар бірнеше атлы әскердің федералдық форпостарға қарсы шабуылдарын жеке басқарды. Осындай бір шайқастан кейін ол қысқа уақытқа тұтқындалды, бірақ ол одақ сарбаздарын әйел екендігіне сүйене отырып, оны босатуға көндірді. 1861 жылдың басында, оның қаласынан одақ әскерлерінің контингенті өткеннен кейін, Харттың Конфедерацияға деген жанашырлығы оны үйден кетіп, атақты Перри Конли бастаған Мокасин рейнджерлеріне қосылуға итермеледі. 1862 жылдың жазында Конли қайтыс болды, ал оның жоғалуымен Мокасин рейнджерлері таратылды, бірақ Харт Одақтың қозғалыстарын тыңдауды жалғастырды. Ол Рейнджерлерге тыңшы және жергілікті аймаққа жол көрсетуші ретінде қызмет етті. Харт Батыс Вирджиниядағы одақ әскерлері үшін соншалықты танымал және жұмбақ болды, 1862 жылы оны тұтқындауға әкелетін ақпарат үшін сыйақы ұсынылды. Көп ұзамай ол және оның досы Литвент-полковник Старр бастаған одақтық әскерлер тұтқындап, Батыс Вирджинияның Саммерсвилл қаласында тұтқынға алынды. Мұнда оны фотограф күлімсіреп, эмоциясыз түсірді. Аңыз бойынша, Харт суретке киетін киімінің арқасында күлімсіремеген. Азамат соғысының телеграфшысы Марион Х. Кернер, Хартпен лагерде достық қарым-қатынаста болған офицер, кейінірек өзінің әңгімесін "Леслидің апталық" журналында танымал етті. Сол түні Харт Стардың атына мініп, Одақ лагерінен қашып кетіп, майор Р. Аугуст Бейли бастаған 200-ге жуық Конфедерация сарбаздарының полкіне қосылды (Пери Конлидің өлімінен кейін Мокасин рейнджерлері таратылды). Бір аптадан кейін Конфедерация әскерлері Саммерсвиллге басып кіріп, көптеген қоғамдық ғимараттарды өртеп, подполковник Старрды тұтқынға алды. Марион Кернер де тұтқындалды, бірақ ол өзінің тұтқындалуы кезінде Хартқа көрсеткен мейірімділікпен байланысты Конфедерация офицерлерін оны босатуға көндірді. Алайда, ол одақ әскерлеріне жеделхат жіберуге тырысқаннан кейін тез арада тұтқындалды. Соғыс аяқталған соң босатылды. Фрэнсис Миллер 1911 жылы "Азаматтық соғыстың фотографиялық тарихы" Хартты 9-шы Батыс Вирджиния полкінің подполковникi Старр тұтқындады дегенді қайталайды; Харттың суреті алынды; ол күзетшіні өз қаруымен өлтірді және бір аптадан кейін Конфедерация бөлімшесін басқарды, ол Старр мен 9-шы Батыс Вирджинияны тұтқынға алды. Азамат соғысының ресми жазбаларында 1862 жылдың 25 шілдесінде Батыс Вирджинияның Саммерсвилл қаласында 9-шы Батыс Вирджиния жаяу әскерінің "А" және "F" роталарының тұтқындалуы туралы айтылады, бірақ 1862 жылы Нэнси Харттың тұтқындалуы / қашып кетуі туралы айтылмаған. Сол сияқты, 9-шы В.В. бойынша ресми В.В. адъютантының Бас есебі 1862 жылдың 18-25 шілдесінде зардап шеккендерді көрсетпейді.
For nearly two years Hart worked for the Moccasin Rangers as a spy and a scout, posing as a farm girl to gather intelligence. She saved the lives of a number of wounded Confederate soldiers by hiding them with sympathizers. She also personally led several cavalry raids against federal outposts. After one such skirmish she was briefly captured, but she persuaded the Union soldiers to let her go based on the fact she was a woman. In early 1861, after a contingent of Union troops passed through her town, Hart's sympathy for the Confederacy prompted her to leave home and join the Moccasin Rangers, led by the infamous Perry Conley. Conley died in the summer of 1862, and with his loss the Moccasin Rangers disbanded, although Hart continued to spy on Union movements. She became a valuable asset to the Rangers, serving both as a spy and a guide to the local region. Hart became so famous and such an enigma for Union forces in West Virginia that a reward was offered for information leading to her capture in 1862. Shortly thereafter, she and a female friend were captured by Union troops led by Lt. Col. Starr and taken prisoner in Summersville, West Virginia. Here, she was photographed unsmiling and unemotional, by an itinerant photographer. According to legend, Hart did not smile because of the attire she had to wear for the picture. Civil War telegrapher Marion H. Kerner, an officer who befriended Hart at the encampment, later made her story famous in the magazine, Leslie's Weekly. That same night, Hart escaped from the Union camp on Starr's horse and joined a regiment of about 200 Confederate soldiers led by Major R. Augustus Bailey (the Moccasin Rangers had been disbanded since the death of Perry Conley). A week later, the Confederate troops overran Summersville, burning many of the public buildings and taking Lt. Col. Starr prisoner. Marion Kerner was also captured, but due to the kind treatment he had given Hart during her own imprisonment, she convinced the Confederate officers to release him. However, he was promptly recaptured after attempting to relay a telegram to Union forces. He was released at the war's end. Francis Miller's 1911 "Photographic History of the Civil War" repeats the claim Hart was captured by Lt. Col. Starr of the 9th West Virginia; a photograph was taken of Hart; she killed a guard with his own gun and a week later led a Confederate unit which captured Starr and the 9th West Virginia July 25, 1862. Official Records of the Civil War mention the capture of Companies "A" and "F" of the 9th West Virginia Infantry at Summersville, West Virginia, July 25, 1862—but have no mention of an arrest/escape of a Nancy Hart in 1862. Likewise the Official W. V. Adjutant General Report on the 9th W. V. do not show any casualties for July 18–25, 1862
Соғыстан кейін
Соғыстан кейін Харт бұрынғы рейнджер Джошуа Дугласқа үйленді және олар өмірінің қалған бөлігінде Гринбриер округіне қарасты Кордоваға жақын Спринг-Крик қаласында тұрды. Олардың Джордж және Кенос деген екі ұлдары болды. Нэнси кейіннен ұлымен бірге Ричвудтан оңтүстікке қарай жеті миль жердегі Мэннинг Нобта өмір сүрді, онда оның қабірі қазір жатыр. Нэнсидің өлімі туралы деректер бір-біріне қайшы келеді. Оның қабір тасында 1902 жылы қайтыс болғаны айтылса да, оның Гринбриер округіне қайтыс болғаны туралы ресми деректер жоқ, ол жерде ол өмір сүрді, немесе мемлекеттік жазбаларда. Гринбриер округінің сотының марқұмдық туралы жазбасында күйеуінің 1907 жылы қайтыс болған кезде "Некеде тұрған" деп жазылған. Куәгерлер оның 1911 жылы, Галлей кометасы көрінетін Ричвудта аман-есен жүргенін айтады. "Бұл тағы да соғыс болатынын білдіреді" деп мәлімдейді. Оның екі немересі Моппи Макколлум мен Мертл Холландсворт 1992 жылы сұхбат алған болатын. Нэнсидің қабіріндегі маркерді 1987 жылы Крейгсвиллдегі Бивер бастауыш мектебінің 4-сынып сыныптары сыныптық жоба ретінде орнатты. Студенттер Нэнсидің қайтыс болған күнін Бойд Стюттердің 1963 жылы жазған "Оңтүстік Вирджинияда азаматтық соғыс" кітабындағы өмірбаянына сүйене отырып тапты. Оның қабірі Ричвудтың оңтүстігінде, Батыс Вирджиния штатының Гринбриер округіне қарасты Мэннинг Ноб қаласында орналасқан. Джошуа Дугластың қабірі Ричвуд қаласындағы Ричвуд қаласындағы зиратта орналасқан. Сондай-ақ, Ричвудта Нэнси Харттың әйгілі суретін бейнелейтін қабырғалық сурет бар.
After the war, Hart married the former Ranger Joshua Douglas, and they lived in Spring Creek near Cordova in Greenbrier County during the remainder of their lives. They had two sons, George and Kennos. Nancy later lived with her son on Manning Knob seven miles south of Richwood where her grave now lies. Records of Nancy's death are conflicted. Though her tombstone says she died in 1902, there are no official records of her death in Greenbrier County, where she lived, or in state records. Her husband's death record in the Greenbrier County Courthouse lists him as "Married" at the time of his death in 1907. Eyewitnesses put her alive and well in Richwood in 1911 when Halley's comet was visible. "This means there will be another war," she is alleged to have said. Her two granddaughters, Moppie McCollum and Myrtle Hollandsworth, were interviewed in 1992 and both recalled attending Nancy's funeral around 1913. The marker on Nancy's grave was erected by a 4th grade class at Beaver Elementary School in Craigsville, WV, in 1987 as a class project. The students got the date of Nancy's death from Boyd Stutler's account of her life in his 1963 book West Virginia in the Civil War. Her grave is located on Manning Knob in Greenbrier County, West Virginia, south of Richwood. The grave of Joshua Douglas is in the Richwood City Cemetery in Richwood, WV. A mural depicting the famous photograph of Nancy Hart is also in Richwood.
Бейімделу
Нэнси Харттың оқиғасы Эдит Хемингуэй мен Жаклин Шилдс жазған "Тұтқыншы Харт" романында қайта құрылды. 1992 жылы Сьюзан Мэтис Джонсонның "Bury Me By Nancy Hart" музыкалық драмасы Ричвудта, Батыс Вирджинияда Милл Уистл Плейерс шығарды. Пьеса Ұлттық гуманитарлық қордың және Батыс Вирджинияның мәдениет және тарих департаментінің ынтымақтастығымен шығарылды. Музыкалық драма Азамат соғысының алғашқы жылдарында Нэнси Харттың тұтқындалуы мен қашып кетуінің тарихын қайта баяндайды. Бірақ оқиға 1965 жылдың сәуір айында, өрт сөндіру мұнарасының күзетшісі Конфедерация тыңшысының қабірінің қасына жерленгенде басталады. Иван Морган Хантер - Нэнсидің есіне ғашық болған оңтүстік симпатиясы бар адам, ол оның қабірінің үстіндегі өрт мұнарасында жұмыс істеді. Иван мен оның қабір қазушысы флешбек арқылы Нэнсидің тұтқынға алушыларды алдап, қашып құтылу туралы әйгілі оқиғаны баяндайды. Ол Стоунволл Джексонның жасағын Саммерсвиллге бастап барып, оны өртеп жіберді. Бұл спектакль 1993 жылы Батыс Вирджиния штатының Саммерсвилл қаласында "Олд Мейн Плейерс" тобының ашық ауада жасаған драмасы ретінде қойылды. Джонсон "Нэнси Харт, тірі!" фильмінің сценариін де жазды. 1994 жылы Батыс Вирджинияның Мәдениет және тарих департаментінің "Жанды тарих" бағдарламасы арқылы шығарылған, Пэм Батчердің қатысуымен бір әйелдің шоуы. 2006 жылы Джонсон "Хур геральд" газетінде "Нағыз Нэнси Харт шықсын" атты мақала жариялады. Бұл мақалада Нэнси Харттың өмірінен алынған түрлі тарихи деректер келтірілген.
Nancy Hart's story has been recreated in the novel Rebel Hart by Edith Hemingway and Jacquelin Shields. In 1992, Susan Matthis Johnson's musical drama "Bury Me By Nancy Hart" was produced in Richwood, West Virginia by the Mill Whistle Players. The play was produced with cooperation from the National Endowment for the Humanities and the West Virginia Department of Culture and History. The musical drama retells the story of Nancy Hart's capture and escape in the early years of the Civil War. But the story begins in April 1965 when a fire tower watchman was laid to rest beside the grave of the Confederate spy. Ivan Morgan Hunter was a Southern sympathizer who had become enamored of Nancy's memory while working in a fire tower over her grave. Ivan and his gravedigger recount through flashbacks the famous story of how Nancy outwitted her captors and escaped. She led a cavalry of Stonewall Jackson's men into Summersville and burned it to the ground. The play was produced in 1993 in Summersville, West Virginia, as an outdoor drama by the Old Main Players. Johnson also wrote the script for "Nancy Hart, Live!" a one woman show starring Pam Butcher also produced by the West Virginia Department of Culture and History's "History Alive" program in 1994. In 2006, Johnson published an article in the Hur Herald entitled, "Will the Real Nancy Hart Please Come Forth." This article cites various historical accounts of Nancy Hart's life.