Кіріспе
Америкалық теңізші және жартылай аңыз кейіпкері (шамамен 1770/1780 – шамамен 1823 ж.ж.) Ол және оның достары бір-бірінің басынан виски тостағандарын атып, көңіл көтеруге тырысқан деседі. Майк Финк туралы аңыздың қайталама эпизодтарында үндінің бас сүйегінен шашын түсіргені және афроамерикалық құлдың аяғынан шығып тұрған өкшесін хирургиялық дәлдікпен атқан оқиғалары бар. Сотқа шақырылғанда, ол судьяға құрбанының өзі араласпаса, сәнді етік кие алмайтынын айтты, өйткені өзі – жақсы самариялық болып табылады. Майк Финк аңызына кіретін қиял ерліктерімен қатар, бұл аңыз бірнеше (немесе одан да көп) бірдей есімді адамдардан құралған болуы мүмкін. Майк Финк Эшлидің жүзіне қатысып, Форт Генриді салған топтың бір бөлігі болды. Егер бұл адам 1770 жылдары Форт-Питте туған болса, онда оның жасы кем дегенде 50-ге жуық болған болар еді. Мұндай жас жасөспірімдер тобында ерекше көзге түсер еді. Грифли аюдың шабуылынан аман қалған таушы Хью Гласс, 40 жасында болғандықтан "Ескі Хью" деп аталды. Финктің жасы туралы ешқандай жазбада айтылмаған, сондықтан Эшлидің Таулы Жылқы Компаниясының экспедициясына қосылған адам жас Майк Финк болуы мүмкін. Дейви Крокетт оны "жартылай жылқы, жартылай аллигатор" деп сипаттаған. Финк өзен бойындағы барлық күшті адамдарды жеңгенін көрсету үшін шапанына қызыл қауырсын тақты. Генри Хоудың Огайо тарихи жинағында 1806 (немесе 1886?) жылы капитан Джон Финкпен жасалған сұхбатта, Майк Финк оның туысы екені айтылды. Джон: "Мен он жасқа толғанда, біздің отбасымыз Уилингеден төрт шақырым жоғарыда, өзен жағасында тұрдық. Майк қайығын біздің жанымызға тікелей қойды, әдетте оның екі қайығы болатын. Бұл оның соңғы сапары болды, ол алыс батысқа кетіп қалды; ел тым өркениетті болып кетті, және ол прогреске жиренді. Бұл шамамен 1815 жылы болды. Майк Финк өзінің ісін басқаруда қатаң тәртіпті сақтады; міндеттерін орындамаған немесе өз салмағын көтермеген адамға жаман жағдай туар еді. Ол әйелін өзімен бірге алып жүрді және басқа еркектермен сөйлесуге рұқсат бермейтін. Ол кейде оның мылтықпен атудағы шеберлігінің нысаны болды. Ол әйеліне басына виски толтырылған қалай тостағанды ұстатып, оқпен тесіп жіберетін. Тағы бір ерлігі – оны тізелерінің арасына ұстатып, содан кейін ату. Майами аңғарының тарихи қоғамының мәліметтері бойынша (әсіресе, Джордж Крауттың "Майами аңғарының виньеткалары"), 1815 жылға дейін, ол батысқа көшіп кеткенге дейін Майк Финк Огайода емес, Ұлы Майами өзенінде, Огайо өзенінен Форт Лорамиге дейін, ал содан кейін Эри көліне дейін Мауми өзеніне қарай жүргізіп келді. Егер ол шынымен де Эшлидің жүзіне қосылған болса, Финк 1823 жылы Ашлидің экспедициясы кезінде Таулы аймақта қайтыс болды. Кейбіреулер оның "сүйікті досым" деп атаған сүйікті әйелі үшін туған даудан қаза тапқанын айтады. Тимоти Филд 1829 жылы мас күйінде, өзінің ұзақ жылдық досы Карпентердің басына сыра тостағанын көздеп, төмен атып жібергенін айтты; көп ұзамай оның тағы бір ұзақ жылдық досы Талбот Карпентердің тапаншасын қолданып, Финкті өлтіріп, кек алды.
He and his friends were supposed to have amused themselves by shooting cups of whiskey from each other's heads. Other repeating episodes of the Mike Fink legends include a tale where he shoots the scalp lock from the head of an Indian and a story in which he shoots with surgical precision the protruding heel from the foot of an African American slave. Hauled into court, he pointed out to a judge that his victim would never have been able to wear a fashionable boot if a good Samaritan, namely himself, had not intervened on the man's behalf. Besides imagined feats making part of the legend of Mike Fink, it may have also been woven from two (or more) men with the same name. Mike Fink signed up as one of Ashley's Hundred and formed a part of the band that built Fort Henry. If this man had been the one born at Fort Pitt about 1770, he would have been at least 50 years old. Such an advanced age in that group of teenage boys would have been remarked on. Hugh Glass, the mountain man who survived a grizzly bear mauling, was called "Old Hugh", for being in his early 40s. No journal mentions Fink's advanced age, so it may have been a younger Mike Fink who joined the expedition of the Ashley Rocky Mountain Fur Company. Davy Crockett is supposed to have described him as "half horse and half alligator." Fink wore a red feather in his cap to signal his defeat of every strong man up and down the river. Henry Howe's Historical Collections of Ohio contained an 1806 (1886?) interview with Capt. John Fink, who said that Mike Fink was a relative. When I was a lad," John told me, "about ten years of age, our family lived four miles up river from Wheeling, on the river. Mike laid up (landed) his boat near us, though he generally had two boats. This was his last trip, and he went away to the far West; the country there was getting too civilized, and he was disgusted with progress. This was about 1815. In the management of his business Mike Fink was a rigid disciplinarian; woe to the man who shirked his responsibilities or did not carry his own weightliterally. He always had his woman along with him and would allow no other man to speak with her. She was sometimes a subject for his wonderful skill in marksmanship with the rifle. He would have her hold on the top of her head a tin cup filled with whiskey, which he would put a bullet through. Another of his feats was to have her hold it between her knees, as in a vise, and then shoot. According to the Miami Valley Historical Society, (specifically, Miami Valley Vignettes by George C. Crout), until 1815, when he moved west. Mike Fink did not operate keel boats on the Ohio but on the Great Miami River from the Ohio River to Fort Loramie, where portage was made to the Maumee River in order to continue going on up to Lake Erie. If it was indeed he who joined Ashley's Hundred, Fink died in the Rocky Mountains in 1823 during the course of Ashley's expedition. Some say it was a drunken argument over what he always called a chère amiea romantic interest. Timothy Field in 1829 said that in a drunken stupor, when aiming at a mug of beer from the head of his longtime friend, a companion named Carpenter, he shot low; shortly thereafter, his other longtime friend, Talbot, retaliated by killing Fink, using Carpenter's pistol.
Танымал мәдениетте
Майк Финктің жазылған ерліктері көбінесе американдық балладаларда, арзан романдарда және Азамат соғысына дейінгі басқа да төмен деңгейдегі әдебиеттерде кездеседі. Кейіпкерге алғашқы белгілі сілтеме 1821 жылы Альфонсо Уетмордың «Күрегер» атты фарсында кездеседі. Мұнда Финк стереотиптік бұзақы және мақтанақ ретінде бейнеленеді. Ол Дейви Крокетт айналымына қатысты әңгімелерде жиі кездеседі, бірақ Финкке Крокеттке тән жақсы қасиеттер жетіспейді. Уақыт өте келе кейіпкердің ұнамайтын ерекшеліктері одан да анық байқала бастады, және Финк жазасын алатын бұзақы ретінде суреттелді. Азамат соғысынан кейін кейіпкерге қызығушылық азайды; американдықтардың көңіл-күйі оларды әуесқой және зорлық-зомбылыққа бейім халық батырына құрмет көрсетуге ынталандырмады. XX ғасырдың басында оның танымалдылығын қайта жандандыруға тырысқандардың бірі, Пенсильвания фольклорисі полковник Генри Шумейкер болды, ол Майк Финк туралы әңгімелерді жинады және кейіпкерді Крокеттің жергілікті нұсқасы деп санады, бірақ Шумейкердің кейіпкерді қайта жаңғырту әрекеті сәтсіз аяқталды. 1955 жылы Майк Финк (актер Джефф Йорк сомдаған) ABC телеарнасының «Диснейленд» мини-сериалындағы «Дейви Крокетт» эпизодтарында танымал Дейви Крокеттпен (Фесс Паркер сомдаған) бірге пайда болды. Бұл эпизодтар кейіннен 1956 жылы шыққан «Дейви Крокетт және өзен қарақшылары» көркем фильміне қосылды. Финк аңызының элементтері Уолт Диснейдің нұсқасында да болды, бірақ кейіпкер көбінесе қатесіз Крокеттке қарсы тұру үшін күлкілі рөлде ойналды. Финктің атын алған киль қайықтары, «Майк Финк киль қайықтары», Диснейлендте және «Сиқырлы патшалықтың» Еркіндік алаңында 1990 жылдардың соңына дейін жұмыс істеді, содан кейін біреуі күтпеген жерден аударылып, қонақтар мен актерлерді өзенге лақтырып жіберді. 1958 жылы жасөсперімдерге арналған оқиғалы әңгімелер жазған автор ретінде танымал Закари Балл, Майк Финктің жас кезінен «Жас Майк Финк» атты ойдан шығарылған туынды жазды. Диснейдің Финк бейнесіне ұқсас, Баллдың басты кейіпкері кейде хулигандық және көңілсіз мінез-құлқына қарамастан, жақсы мінезді және көмекші болып көрінеді. Майк Финк сонымен қатар Эудора Велтидің пародиалық ертегісі «Жарлаушы күйеу жігіт» романында да кездеседі. Орсон Скотт Кардтың «Алвин Мейкердің әңгімелері» романында Майк Финктің баламалы нұсқасы бірінші романнан кейін әрбір романда пайда болады. Басқа маңызды кейіпкерлерден айырмашылығы, ол ешқандай сиқырлық қабілетке ие емес, бірақ Олвинмен кездеспей тұрып, туған кезде оған жасалған татуировка арқылы жеңілмес болған (Ахиллеске ұқсас). Кітаптарда оның жеңілместігі оны бұзақы еткен; ауырсынуды сезбейтіндіктен, ол өз іс-әрекеттерінің салдарына баға бере алмайды (Прентис Альвин). «Альвин Жолаушы» романында ол қайта пайда болады, Альвин өмірін сақтап, бұрынғы зорлық-зомбылық өмірінің ақымақтығын түсінгендігі үшін оған ризашылық білдіреді. Майк Финкті 1977 жылы теледидарға арналған «The Incredible Rocky Mountain Race» фильмінде Форест Таккер сомдады, онда Финк Миссисипи өзеніндегі қайық жүргізуші және болашақ жазушы Марк Твенге қарсы бәсекелестікке түседі, бірақ шын мәнінде Твен Финктің өлімінен он екі жыл кейін дүниеге келген. Оқиғаның көп бөлігі мен оның юморы Твеннің әртүрлі туындыларынан алынған. 1998 жылы балалар жазушысы Стивен Келлог «Майк Финк: А Талл Тейл» атты кітап жазды. Өзінің басқа кітаптарындағыдай, Келлогтың Финк туралы есебінде де басты кейіпкердің оң жағын ерекшелендіретін көркем суреттермен бірге үлкен әңгімелер жинағы бар. Майк Финк - 2007 жылы Луис А. Мейердің жас ересектерге арналған тарихи романы «Миссисипи Джек» романының басты кейіпкері. Онда Финк кітап сериясының басты кейіпкерінен ақылмен озып кетеді. Ол өмірдегі көптеген жетістіктерімен мақтана беретін, үлкен, шашы бар, дауысты адам ретінде бейнеленеді. Ол алғаш рет Аллегей өзенімен саяхат жасағанда кездеседі, кейін Питтсбургте көрінеді, онда ол төлім үшін түрмеге қамалады. Огайо өзенінің бойында, Цинциннати, Огайо және Ковингтон, Кентукки штаттарында «Майк Финк» деп аталатын өзендегі қайық мейрамханасы 40 жылдан астам уақыт бойы танымал болды. Ол жаңа піскен теңіз өнімдерін тағамдық өнім ретінде пайдаланатын, ал қайықтың ортасында үлкен шикі бар орналасқан. Ол 2008 жылы жабылды және 2014 жылы Кентукки штатының Ньюпорт қаласына көшірілді, оны жаңартып, қайта ашуды үміттенеді. Алайда, қайық 2019 жылы сауда кемесі ретінде пайдаланыла бастады. Майк Финк сондай-ақ «Fate/Grand Order» ойынында жау ретінде пайда болады. Оның Сал Финк есімді қызы болғандығы туралы әңгімелер бар, ол да сондай батыл және айқайлағанымен танымал болған.