Кіріспе
Америкалық тарихшы (1929-1996) Кит Уильям Эверсон (8 сәуір 1929 - 14 сәуір 1996) - ағылшын-америкалық мұрағатшы, автор, сыншы, педагог, коллекционер және кинотарихшы. Ол бірнеше жоғалған фильмдерді де тапты. Эверсонның алғашқы есімдері Кит Уильям болды, бірақ ол оларды "Уильям К". деп өзгертті, сондықтан ол өзі құрметтеген Голливуд режиссері Уильям К. Говардтың атын есіне түсірді.
Keith William Everson (8 April 1929 – 14 April 1996) was an English American archivist, author, critic, educator, collector, and film historian. He also discovered several lost films. Everson's given first names were Keith William, but he reversed them so that "William K." would mimic the name of Hollywood director William K. Howard, whom he admired.
Ерте өмір және мансап
Эверсон Сомерсет штатының Йевиль қаласында Кэтрин (туған аты Уорд) мен авиация инженері Персиваль Уилфред Эверсонның ұлы болып дүниеге келді. Оның алғашқы жұмыстары кино индустриясында болды; жасөспірім кезінде ол Renown Pictures компаниясында жарнама менеджері болып жұмыс істеді. Ол кино сын жазуға кірісіп, бірнеше кино қоғамдарын басқарады.
Кейінгі мансап
1946 жылдан 1948 жылға дейін британ армиясында қызмет еткеннен кейін Эверсон Лондонның Monseigneur News Theatres кинотеатрларының менеджері болып жұмыс істеді. кейіннен еркін жарнамашы болды. және Чарли Чаплиннің өмірбаянын жазған), Эверсон, кино сыншысы Сеймур Стерн және Variety колумнистi Герман Г. Вайнберг Теодор Хафф кино қоғамы ретінде. Хафф қайтыс болғаннан кейін Эверсон "Мемориал" сөзін қосты. Әр көрсетілімде Хэфф мүшелеріне Эверсонның әр фильм туралы жазған кең бағдарламалық жазбалары ұсынылды. 1960 жылдары бұл көрсетілімдер Юнион-сквердегі залда өткізілді. Олар баспаға қол сұғып, Эверсон келесі бірнеше күнді Нью-Йорктегі басқа да танымал тақырыптарды іздестіруге арнады. Лилиан Гиш оның атынан араласуға мәжбүр болды. 1970 жылдары ФБР фильм коллекционерлері арасында "салымшылар аңшылығын" ұйымдастырды, бірақ ол кезде Эверсонды ешкімге тигізбейді. Архивтер оған тәуелді болды. Ол сирек кездесетін суреттерді көшіріп немесе көрсетіп қана қоймай, өзі сүйетін фильмдерді таныстырып, әлемді аралап жүрді. Мен онымен әуежайда кездескенімде таңғалдым, ол кез келген адам көтере алатын фильмдерден үш есе көп консервілермен ауырған еді. Ол жоғалған фильмдерді табуға ерекше қабілеті бар еді. Ол жалғыз өзі американдық кино әуесқойларының ертедегі киноға деген көзқарасын өзгертті деп айту артық айтқандық емес. Эверсонның көптеген кино бағдарламалары 1970 жылдары 4000-нан астам атауды құрайтын өзінің жеке коллекциясынан жиналды. және Telluride кинофестивалі. Ол үнсіз фильмдер жобаларын дайындаған продюсерлер мен студиялардың консультанты болып жұмыс істеді және Роберт Янгсонмен тығыз ынтымақтастық орнатып, Янгсонның ұзақметражды қайта жанданулары үшін үнсіз комедияның ең жақсыларын көрсетіп, жинады. (Еверсон тіпті Янгсонның кейбір жарнамалық мақалаларын баспаға жазды.) Ол "Чарли Чаплин комедиялық театры" (1965) және "Әлемдегі ең күлкілі адам" (1967) фильмдерінің түсіріліміне көмектесті. Ол Дэвид Л. Вольпердің "Голливуд, алтын жылдар" (1961) және "Рудольф Валентиноның аңызы" (1982) телеспец-шоуларында техникалық кеңесші болды. 1994 жылы Ұлттық шолу кеңесі Уильям К. Эверсон сыйлығын кино тарихы үшін құрды, оның алғашқы иегері Эверсон болды.
Many of Everson's film programs were assembled from his own personal collection, which comprised over 4,000 titles by the 1970s. and the Telluride Film Festival. He worked as a consultant to producers and studios preparing silent film projects, and collaborated closely with Robert Youngson, screening and assembling the best in silent comedy for Youngson's feature length revivals. (Everson even wrote some of Youngson's promotional feature articles for publication.) He assisted in the production of the syndicated TV series The Charlie Chaplin Comedy Theatre (1965) and its offshoot feature film The Funniest Man in the World (1967). He was technical advisor on David L. Wolper's TV specials Hollywood, the Golden Years (1961) and The Legend of Rudolph Valentino (1982). In 1994, the National Board of Review established the William K. Everson Award for Film History, of which Everson was the first recipient.
Өлім және мұра
1996 жылы 14 сәуірде Эверсон Манхэттенде 67 жасында простата қатерлі ісігінен қайтыс болды. Оның артында әйелі Карен Латем Эверсон (балерина Бэмби Линннің атымен аталған), ұлы Гриффит және немересі Сара қалды. Оның фильмдер жинағын жесірі сатып, Джордж Истман үйіне берді. Оның қолжазбаларының көпшілігі, фильмнің көрсетілім жазбалары мен естеліктері Нью-Йорк университетінің Тиш өнер мектебіне берілді, олар Уильям К. Эверсон жинағын қамтиды. 2004 жылы Эверсон "Рондо Хэттон Классикалық қорқынышты сыйлықтары" сыйлығының "Monster Kid Hall of Fame" атағына ие болды.