Кіріспе
Куакерлер (немесе Достар) - 17 ғасырда Англияда протестантизмнің бір түрі ретінде басталған және Солтүстік Америка, Орталық Америка, Африка және Австралияға таралған христиандық діни қозғалысының мүшелері. Кейбір квакерлер Солтүстік Америкаға сол жердегі британ отаршылдарына өз сенімдерін тарату үшін келген болса, басқалары Еуропадағы қуғын-сүргіннен қашу үшін келген. Солтүстік Америкадағы алғашқы квакерлер 1656 жылы Барбадостан Массачусетс шығанағы колониясына келді және көп ұзамай басқа квакерлік уағыздаушылар қосылды, олар көптеген отаршылдарды квакерлікке айналдырды. Көптеген квакерлер Род-Айленд колониясында және Провиденс плантацияларында, сондай-ақ 1681 жылы Уильям Пенн қудаланған квакерлер үшін пана ретінде құрған Пенсильвания британдық колониясында тұрып қалды.
Quakers (or Friends) are members of a Christian religious movement that started in England as a form of Protestantism in the 17th century, and has spread throughout North America, Central America, Africa, and Australia. Some Quakers originally came to North America to spread their beliefs to the British colonists there, while others came to escape the persecution they experienced in Europe. The first known Quakers in North America arrived in the Massachusetts Bay Colony in 1656 via Barbados, and were soon joined by other Quaker preachers who converted many colonists to Quakerism. Many Quakers settled in the Colony of Rhode Island and Providence Plantations, due to its policy of religious freedom, as well as the British colony of Pennsylvania which was formed by William Penn in 1681 as a haven for persecuted Quakers.
Квакерлердің келуі
Мэри Фишер мен Энн Остин - Жаңа әлемге аяқ басқан алғашқы квакерлер. Олар 1655 жылы Англиядан Барбадосқа сапар шегіп, кейін колониялар арасында Достар сенімдерін тарату үшін Массачусетс шығанағына барды. Пюритандық Массачусетс штатында екі әйелді қудалады, түрмеге қамады, кітаптары өртелді. Тек бір адам ғана, Николас Апсалл, түрмеде отырған кезінде оларға мейірімділік танытты. Николас өзі Дос болып, Массачусетс штатында Достардың нанымдарын тарата бастады. Пуритандардың төзімсіздігіне байланысты квакерлер ақырында Массачусетс шығанағындағы колонияларды тастап, Род-Айлендтегі төзімді колонияларға көшіп барды.
Бірінші айлық кездесу
Николас Апсалл Бостоннан қуылды және Массачусетс штатының Сандвич қаласына бас сауғалады. Ол 1657 жылы Уильям мен Присцилла Аллендердің үйінде жиналатын Достардың алғашқы ай сайынғы кездесуін ұйымдастыруға көмектесті. Аллен мен Апсоллдан басқа, кездесуге Ричард Керли мен Элизабет Ньюланд та қатысты.
Нью-Джерси мен Пенсильваниядағы квакерлер
Делавэр өзенінің бойында тұрып жатқан алғашқы достар Джон Фенвик, Эдвард Уэйд, Джон Уэйд және Ричард Нобл болды. Олар 1675 жылы Нью-Джерси штатының Салем қаласында қоныс тепті. 1681 жылы король Чарльз II квакер Уильям Пеннге Пенсильванияға айналатын аймаққа жарғылық құқық берді. Пенн өзінің колониясындағы қоныстанушыларға дін еркіндігіне кепілдік берді. Ол бұл саясатты бүкіл Еуропаға жария етті, сондықтан квакерлер мен басқа да діни қарсыластар осында қауіпсіз өмір сүре алатынын білетін болады. 1681 жылы 10 қарашада Роберт Уэйд өзінің үйінде колониядағы алғашқы ай сайынғы кездесуді ұйымдастырды, ол ақырында Честер ай сайынғы кездесуі болды.
Квакерлер және аболиционизм
Америка Құрама Штаттарының басында құлдықты жою қозғалысының орталығы квакерлер болды; Америка квакерлік орталығының орталығы Пенсильванияның құлдықты жоюға бірінші мемлекет болғаны кездейсоқ емес. Соғыс алдындағы кезеңде "Филадельфиядағы квакерлер жиналатын үйлер ұрпақтан ұрпаққа азаттық қорғаушыларды баспана етті".
Солтүстік Америкадағы квакерлік тармақтар
Солтүстік Америкадағы квакерлер сенімдері мен іс-әрекеттерінде әртүрлі. Сол жердегі достарымыз жылдар бойы келіспеушіліктерден улам әртүрлі топтарға бөлініп кетті. Консервативті достар - ішкі жарық пен Киелі кітапты рухтың көзі және басшылық ретінде атап өтетін шағын топ. Олар өздері жоспарламаған ғибадат жасайды. Олардың көбі сөйлеу мен киінуде дәстүрлі "тазалық" нормаларын ұстанып келеді (Көңілдікті дәлелдеуді қараңыз). Олардың кездесулері үлкен топтардың құрамына кірмейді. Олар негізінен Айова, Огайо және Солтүстік Каролинада кездеседі. Пасторалдық достар Киелі кітапты рухтың көзі және басшылық көзі ретінде қарастырады. Олар діни қызметкерлердің басшылығымен ұйымдастырылған ғибадатқа қатысады. Достар қауымының басым көпшілігі Достар бірлестігінің құрамына кіреді. Олар қызмет жобаларын және евангелизмді жүргізеді және негізінен Индиана, Солтүстік Каролина, Айова және Огайо штаттарында кездеседі. Евангелистік достар Киелі кітапты шабыт пен басшылық көзі ретінде қатты атап, оны сенім мен іс-әрекеттің ең жоғары авторитеті деп санайды. Олар діни қызметкерлердің басшылығымен ұйымдастырылған ғибадатқа қатысады. Олардың қауымдары кездесулер емес, шіркеулер деп аталады және олар әдетте Халықаралық евангелистік достар ұйымының құрамына кіреді. Олар уағыздау мен миссионерлік қызметте де, басқа да қызмет салаларында да белсенді. Олар бүкіл АҚШ-та және Латын Америкасында кездеседі, бірақ Гватемала, Панама, Огайо, Калифорния, Орегон және Канзаста шоғырланған. Либералды достар ішкі жарықты басшылық пен рухтың көзі ретінде атап көрсетеді. Олар бағдарламаланбаған (яғни, өздігінен, Рухтың жетелеуімен) ғибадат етеді және діни қызметкерлер тағайындалмайды. Олардың арасында христиандар да, универсалистер де бар. Көптеген либералды достар топтары Friends General Conference-тің құрамына кіреді. Олардың кейбіреулері Friends General Conference және Friends United Meeting-тің құрамына кіреді; басқалары тәуелсіз немесе үлкен топпен байланысты емес. Олар қызмет жобаларына көп қатысады, бірақ евангелизмге қатыспайды. Олар Канада мен АҚШ-та кеңінен таралған, бірақ көбінесе Пенсильвания, Нью-Йорк және Нью-Джерси штаттарында.