Кіріспе

Бір елдің қарулы күштеріндегі бәсекелестік Қызметтер арасындағы бәсекелестік - бұл бір елдің қарулы күштерінің әр түрлі бөлімшелері арасындағы бәсекелестік. Бұл жерде құрлық, теңіз, теңіз, жағалау, әуе немесе ғарыш күштерінің арасындағы бәсекелестік болуы мүмкін. Қызметтер арасындағы бәсекелестік әскери бюджетті, беделді немесе белгілі бір жабдықтар немесе бөлімшелердің иелігін алу сияқты тақырыптарда болуы мүмкін. ), бір юрисдикцияның жедел жәрдем қызметі (мысалы, Нью-Йорк полиция бөлімі мен Нью-Йорктегі FDNY) немесе бір саладағы жеке қызметтер (мысалы, Лос-Анджелес округінің LAPD және LASD, Калифорния).

Үндістан

1999 жылы Каргил соғысы кезінде қарулы тікұшақтар үшін Үндістан армиясы мен Үндістан әуе күштері арасындағы жанжалдар көтерілді. Бұл дау 2012 жылы AH 64D Apache Longbow тікұшақтарын бөлу үшін екі филиал соғысқан кезде қайтадан басталды. 2013 жылы әскери-әуе күштері басшылығы NAK Браун AH 64D ұшақтары Әуе күшінде сақталатынын мәлімдеген болатын.

Жапония

Жапон императорлық армиясы мен Жапон императорлық флоты арасындағы ұзақ мерзімді келіспеушілік қызметаралық бәсекелестіктің ең атақты мысалдарының бірі болды. Бұл жағдай Мейдзи дәуірінен бастау алған, оның геосаяси және әскери салдары Жапонияның Екінші дүниежүзілік соғысқа араласуына әкелді. IJA/IJN бәсекелестігі 1930-шы жылдардың басында "солтүстік соққы" (Хокушин рон) және "оңтүстік соққы" (Наншин рон) фракциялары ретінде көрініс тапты. Екі топтың да мақсаты - Жапонияның өзінің өсуі мен экономикасын қолдау үшін қажетті шикізатты, әсіресе мұнайды иеленетін, бірақ өзі иеленбейтін аумақтарды басып алу болды. Солтүстік фракция Маньчжурия арқылы Сібірдің табиғи ресурстарын алуды ұсынды, бұл сценарийде басты рөлді армия атқаратын болса, оңтүстік фракция мұнайға бай Голландиялық Шығыс Үндістігін алуды ұсынды, бұл сценарийде әскери-теңіз флоты басым болады. Өздерінің фракциясын дамыту үшін салыстырмалы түрде төменгі офицерлер бәсекелес фракция мүшелерін және олардың үкіметтегі жақтастарын өлтіруге кірісті. Екі топ та бейбітшілік топқа қарсы болғандықтан, бұл кезең "қазалау арқылы басқару" дәуірі ретінде белгілі болды. Квантун армиясының бағынбауы алдымен Маньчжурияны басып алуға, кейіннен Марко Поло көпірі оқиғасынан кейін Екінші Қытай-Жапон соғысына әкелді. Алайда Халхин-Гол шайқасында, саны мен қару-жарағы жағынан кеңестердің басымдылығын ескере отырып, Сібірдің солтүстікке қарай кеңейуі мүмкін емес екені дәлелденді. Кеңес-жапон шекаралық қақтығыстарының сәтсіздігінен кейін Армияның беделін жоғалтумен, Әскери-теңіз флоты фракциясы күшті өнеркәсіптік заибацулардың қолдауымен билік басына келді, олар өз мүдделеріне Әскери-теңіз флотының қажеттіліктерін қанағаттандыруға барынша қызмет ететіндігіне сенімді болды, осылайша Тынық мұхит соғысына жол ашты. IJA мен IJN арасындағы бәсекелестік сонымен қатар екі қызметте де әуе қаруын дамытуды көрді; Армия өздерінің қос жауынгерлік жаяу әскерлерін құрастырды және кеме мен су асты кемелерін, соның ішінде су асты кемелерін және ұшақ тасымалдаушыларды іске қосты; және Әскери-теңіз флоты өздерінің жаяу әскерлері мен теңіз десанттарын жасақтады. Бұл бәсекелестікке мысал ретінде, Әскери-теңіз флоты бірнеше апта бойы Армияға Мидуэй шайқасының апатты нәтижелері туралы хабарлауды және Гуадалканал науқаны кезінде IJA мен IJN арасындағы жұмыс істемеуді көрсетеді.

Пәкістан

Пәкістанның қарулы күштері бірнеше мәселе бойынша соғысты. Біріншіден, ол негізінен әскери-теңіз флоты мен армия арасындағы бюджет бөлу мәселесі. Бір маңызды мәселе - "Бабур" крейсерінің іске қосылуы. Бұл мәселе пакистандық ой-саналар тобы қызметаралық келісімнің қажеттілігін түсінгеннен кейін шешілді және қызметтер арасындағы ығысуды азайтатын бірлескен қызмет штабын құрды.

Америка Құрама Штаттары

АҚШ Қорғаныс министрлігі бастапқыда АҚШ Қарулы Күштерінің әртүрлі бөлімшелерін жалпы үйлестіру үшін құрылды, оның ішіндегі күрес, әсіресе Армия мен Әскери-теңіз флоты арасындағы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери тиімділікке зиян келтіреді деп саналды. Бәсекелестік сонымен қатар қызмет көрсетулердің жеке философиясына негізделген ережелері мен мінез-құлқы. 2012 жылы бір автор АҚШ Әуе күштері мен Әскери-теңіз флотының ұшқыштарының әртүрлі мәдениеттері туралы былай деп жазды: Қызметтер арасындағы бәсекелестікті басқару немесе шектеу үшін әртүрлі механизмдер қолданылады. Мысалы, АҚШ қарулы күштерінде офицер флаг немесе генерал деңгейіне жету үшін кем дегенде бір рет басқа қызметте бірге қызмет етуі керек. Мұндай офицерлерді "күлгін" деп сипаттауға болады, бұл әр тармақтың символикалық түстерінің үйлесіміне сілтеме: қызыл (Марайн), жасыл (Армия) және көк (Әуе күштері, Әскери-теңіз флоты, Жағалау күзеттері). Әдмиралдар көтерілісі деп аталатын белгілі бір оқиға Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін орын алды. Жаңадан құрылған АҚШ Әуе күштері стратегиялық қашықтықтан бомбалау мен армияның көп саны бар резервтік әскерлеріне негізделген доктрина құруға тырысты. Әуе күштері де, армия да соғыс болашағы ядролық қорқыту мәселесіне байланысты екенін және теңіздік атыс қолдауын, сондай-ақ АҚШ-тың теңіз жаяу әскерлерінің амфибиялық шабуыл доктринасын пайдалану ескіргенін және ешқашан қолданылмайтынын мәлімдеді. Қорғаныс министрі Луис Джонсон АҚШ-тың алғашқы суперносағында әскери-теңіз флотының қаражатын қысқартуды тапсырды. Бұл оқиғадан кейін бірнеше жоғары лауазымды әскери қызметкер отставкаға кетті. Бұл жағдай Әскери-теңіз флотына кері әсерін тигізді, бұл Конгресстің қайта қарауына себеп болды, ал тергеуден кейін ядролық миссияны қолдауға арналған Стратегиялық Әуе күшін құруға мүмкіндік берді. Бұған дейін Гарри С. Трумэн мен Дуайт Д. Эйзенхауэрдің президенттік кезінде штаб басшыларының бірлескен төрағасы әр түрлі қызмет салалары арасында айналды. Алайда, 1962 жылы президент Джон Ф. Кеннеди 1960 жылдан бері төраға болған генерал Лайман Лемницердің орнына генерал Максвелл Тейлорды тағайындағанда, Әуе күштері, Теңіз флоты, теңізшілер және армия арасындағы ротация бұзылды, өйткені Тейлор мен Лемницер әскерде қызмет етті. 1964 жылы президент Линдон Джонсон генерал Эрл Уилерді штабтың бірлескен бас штабының төрағасы етіп тағайындағанда, ол 1960 жылдан 1970 жылға дейін үш рет кезекті мерзімде төрағалық лауазымын атқаратын армия генералдарына әкелді. Армия генералдары 1989 жылдан 2001 жылға дейін үш рет қатарлы мерзімде штабтың бас штабының төрағасы болып қызмет етті. Сол кезде президент Джордж Буш 1989 жылы армия генералы Колин Пауэллді төраға етіп тағайындады. Пауэлл 1993 жылы зейнеткерлікке шыққанда, оның орнына басқа армия генералы Джон Шаликашвили тағайындалды. 2018 жылдың желтоқсан айында штаб басшыларының бірлескен штабының төрағасы генерал Джозеф Данфорд келесі жылы зейнеткерлікке шығуға жоспарланған кезде, Қорғаныс министрі Джеймс Мэттис президент Дональд Трампқа Дэнфордтың мұрагері ретінде қазіргі Әуе күштері штабының бастығы генерал Дэвид Л. Голдфайнды таңдауын ұсынды. Дунфорд Мэттисті өзінің орнын басуы үшін таңдауға келісті, әсіресе 2005 жылы генерал Майерс зейнетке шыққаннан бері Әуе күштері генералдары төрағалық етпегендіктен. Алайда Трамптың Дунфорд пен Мэттиспен жақында болған қақтығысына байланысты олардың ұсынысын қабылдамай, Трамп Дунфордтың мұрагері ретінде армия штабының бастығы генерал Марк Миллейді таңдады. Бұл ұсыныстың Данфордтан бұрын штаб басшыларының бірлескен төрағасының қызметіне байланысты дау тудырды. Генерал Мартин Демпси армиядан еді, ал егер Голдфайн таңдалған болса, ол 2005 жылдан бері Әуе күштерінің бірінші төрағасы болар еді. Көптеген адамдар Трамп Миллейнді Трамптың президенттік кезеңінің басынан бері екеуінің арасындағы жақын және жеке достық қарым-қатынас үшін таңдады деп сенді. 2019 жылдың қазан айында Милли осы лауазымға ауысқан кезде штаб басшыларының 20 орындықтарының жартысын армия генералдары толғандырған. АҚШ-тың біріккен жауынгерлік командасында да армия офицерлері басым болды. Бір жауынгерлік команда, Үнді-Тынық мұхит командасы (бұрын Тынық мұхит командасы деп аталатын) тарихи түрде әскери-теңіз офицерлері басқарған және оны басқа филиалдың офицерлері ешқашан басқарған емес. Индо-Тынық мұхиты командалығын басқа әскери офиц�...

Арнайы күштер

Қызметтер арасындағы бәсекелестік көбінесе дивизиялық немесе полк деңгейінде немесе әр түрлі қызметтердің бөлігі болып табылатын арнайы күштер арасында жүреді. Арнайы әскерлер арасындағы бәсекелестік Ұлыбританиядағы Ұлыбританияның арнайы әскерлері мен АҚШ-тағы SOCOM-тың құрылуына әкелді, олардың бәрін біріктірілген командаға тапсырды, бұл 1980-ші жылдары Иран, Гренада және Панамада абсурдты жағдайларды туғызған "бақшадағы күріш" доктринасына тоқтам жасады. Ұлыбританияда ол арнайы қайық қызметінің мүшелерін тек Корольдік теңізшілерден жалдауға тоқтатты, ал қазір ол үш қызмет саласы болып табылады. Арнайы күштердің тұрақты әскери бөлімшелермен де бәсекелестік болуы мүмкін. Мысалы, британдық арнайы күштерде тұрақты жаяу әскер бөлімшелерімен бәсекелестік бар, себебі соңғылары жақын аралықтан жауынгерлік күреске үйренді, бұл үшін біріншісі тарихи жауапты болды; бұл бәсекелестік сонымен қатар бюджеттерге қатысты, өйткені CQC дайындығын қажет ететін жаяу әскер бөлімшелері қымбат жабдықтар мен оқу орындарын қажет етеді, осылайша арнайы күштерге немесе басқа мақсаттарға жұмсалуы мүмкін ақшаны пайдаланады.