Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Салам суреттер - саламды қалыптар мен бейнелеу бейнелеріне айналдыру арқылы жасалған қолөнер бұйымдары. Адамдар, әсіресе әйелдер, сабанмен ойнап, сәндік бұйымдар жасай бастады. Уақыт өте келе, олар сабанмен жұмыс істеу шеберлігін арттырып, бір ғасыр бұрын, сабаннан суреттер жасап, оны жүзім, арпа, сұлы, бидай және басқа да шөптердің табиғи түстерімен біріктіріп, ерекше өнер туғызды. Бұл "суреттер" Керала, Қытай, Мексика, Сербиядағы Суботица және оның маңындағы жерлердің ерекшелігі болып табылады.
Straw paintings are craft objects made by shaping straw into patterns and representational images. By modeling and playing with straw, people, especially women, started weaving straw into artistic objects. As time passed, they acquired more skill in working with straw and a century ago, created a very specific art, the art of weaving straw into pictures by using and combining the natural colours and shades of oats, barley, rye, wheat, and other grasses. These "paintings" have become a speciality of Kerala, China, Mexico, and Subotica in Serbia and its vicinity.
Қытай
Сабақ өнері - Қытайдың халық өнері. Ол Хан әулеті (250-230 жж.) кезінде пайда болған және 581-618 жж. Суй әулеті кезінде дамыған. Қытайда бұл хан қытайлықтардың бірегей өнер түрі. Ежелгі Қытайда бидай қасиетті деп саналған; бидай сабанның жапсырмасы сирек кездесетін, сондықтан тек патша сарайына алым ретінде жіберілетін. Бұл қолөнер әлеуметтік тәртіпсіздік пен тарихи өзгерістердің нәтижесінде уақыт өте келе жоғалып кетті және тек Суй және Тан династиялары кезінде ресми түрде қайта оралды. Сун династиясы кезінде (960-1127 жж.) сабан жапсырмасы патшалар отбасында қолданылған. Бүгінде қытайлық туристерде кең тараған сәндік бұйым болып табылады.
Straw patchwork art is a Chinese folk art that dates back to the Han Dynasty (250—230 CE) and developed during Sui Dynasty of 581—618 CE. In China, it is a unique form of art from the Han Chinese. In ancient China, wheat was perceived as sacred; the wheat straw patchwork were rare and were therefore only sent to the royal court as tribute. The craft disappeared with time as a result of social unrest and historical changes and only officially returned during the Sui and Tang dynasties. During the Song Dynasty (960—1127 CE), straw patchwork was enjoyed by royalty. Today wheat straw patchwork is a decorative art and popular item for tourists to China.
Мексика және оңтүстік Калифорния
Мексикада сабан мозаикасы "попотилло өнері" деп аталады, бұл сакатон шөпінің испанша атауы, Спороболус немесе попоте де кембрей. Бұл өнер түрі Колумбияға дейінгі дәуірде пайда болған. Попотилло сонымен қатар қытайлық сабан өнерінің және ацтектік патшалық қауырсын өнерінің бірігуі болуы мүмкін; қытай ықпалы 1800-жылдардың аяғында Мексикаға темір жол жүйесін салу үшін әкелінген қытай иммигранттарынан туындаған болуы мүмкін. Бұл шөп Мексиканың Морелос, Идальго және Пуэбла штаттарында өседі. Мексика қаласы - попотилло өнерінің орталығы, және бірнеше марапатталған суретшілер "Popotillo y Color" атты шеберхана құрды. Бұл жерде шөптің түсі бірінші болып боялады. Еуропалықтардың қоныстанғанға дейін тек табиғи бояулар қолданылып, сабан агуамиел немесе агава шырынына батырылған. Содан соң суретші бір суретті жасайды да, оны "Cera de Campeche" - бал арасы деген ерекше өсімдіктің майлы қабатымен жауып қояды. Кейде ұзындығы бір миллиметрге дейін жететін сабанды жұмыс істеуге болатын мөлшерге дейін кесіп алады. Содан соң суретші сабанның бөліктерін абайлап бал арасы басына сығады. Құрылыс аяқталғаннан кейін, дайын жұмысты қорғау үшін бекітуші зат қолданылады.
In Mexico, straw mosaics are known as "popotillo art," from the Spanish name for sacaton grass, Sporobolus, or popote de cambray. The art form has Precolumbian roots. The popotillo may also be a fusion of Chinese straw art and the Royal Aztec Feather Art; the Chinese influence may have come from the Chinese immigrants who were brought to Mexico in the late 1800s to build the Mexican train system and contributed to the cultural fusion in some aspects of life such as folk art and cuisine. The grass grows in states of Mexico, Morelos, Hidalgo, and Puebla. Mexico City is the center of popotillo art, and several award winning artists have formed a workshop, "Popotillo y Color," there. The grass is first hand dyed. Before European contact, exclusively natural dyes were used and the straw was soaked in aguamiel or agave juice. Then the artist draws a design, which is then covered by a fine layer of "cera de Campeche," a special type of beeswax. The straw is then cut down to workable sizes, sometimes as fine as a single millimeter in length. The artist then carefully presses the pieces of straw into the beeswax. When the design is finished, a fixative is applied to protect the finished work.