Кіріспе

Джон Рединг (1685/86 2 қыркүйек 1764 ж.) - ағылшын композиторы, органшы және көшірмеші (оның есімі, қала сияқты, "Рединг" деп айтылады. Бұл оның есімінің бірнеше құжатта кездесетін орфографиялық нұсқасы). Оның ең маңыздысы - әр түрлі музыканың көшірмесі, аранжировкасы және көшірмесі.

Өмір

Джон Редингтің ерте өмірі туралы аз мәлімет бар. Ол композитор және органшы Джон Редингтің (1645-1692 жж.) ұлы болуы мүмкін, ол 1681 жылдан бастап өлімге дейін Винчестер колледжінде органшы және хоршылар шебері болды. Жас Рединг ең жақсы музыкалық білімді алды, ол Джон Блоудың үйреткен Корольдік капелланың хоршысы болды. Ол Генри Пёрселл мен Мэри патшайымның жерлеу рәсіміне ән салған болар. Хорда әншілердің дауысы сынғанда, Корольдік шіркеу оларға алғашқы кездесуін табуға арналған дәстүр болды. Рединг Дулуич колледжінде органшы болып орналасты, ол екі жыл (17001702) қызмет атқарды, содан кейін ол Линкольн соборына көшіп барды, 1703 жылы хорлардың шебері болды, бұл лауазым оның әкесі бұрын атқарған еді. 1708 жылы ол Лондонның Хакнидегі Сент-Джонс шіркеуінің органшысы болды, бұл лауазымды 20 жыл бойы атқарды. Бұл - музыка дәстүрі күшті шіркеу, Реставрациядан кейін алғаш рет органмен жабдықталған шіркеулердің бірі. 1727 жылы Лондон қаласындағы Сент-Мэри Вулнот және Сент-Мэри Вулчерч Хоу біріктірілген шіркеулерінің органшысы болды. Сонымен қатар ол Батыс Сент-Данстанның органист лауазымына ие болды. Ол Корольдік музыканттар қоғамының алғашқы мүшесі болды. Ол Лондонда қайтыс болды. Оның портреті Дулуич колледжінің көркемсурет галереясында тұр.

Тарихи маңызы

Рединг белгілі органшы, композитор және ұстаз болды, бірақ оның музыкаға қосқан үлкен үлесі көшірмеші ретінде қызметінде болды. Ол музыкалық талғамның тез дамып келе жатқан кезінде өмір сүрді. Ағылшын орган музыкасының дамуы континенттік музыкадан әлдеқайда артта қалды, бірақ Фантазия мен Волонтер танымал болды және Вивальди мен Кореллидің итальяндық стиліне қатты әсер етті, ал ағылшын орган дыбысына француз мүшелеріндегі қамыс дыбысы әсер етті. Бұл стильдегі өзгерістер Ридингтің орган ойнауында көрініс тапты, өйткені 1719 жылы оған Хакнидегі Сент-Джон шіркеуінің органшысы болған кезде "осы приходтың органшысы ретінде оның қызметін атқаруға қатысты бұзушылықтар туралы, әсіресе еріктілерді ұзақ ойнағаны үшін және үнемі тым жеңіл, ауалы және джигги күйлерін пайдаланғаны үшін, діни жиналысқа сәйкес келетін құлшыныспен ойнауға ешқандай жол жоқ". Редингтің ойнауы итальяндық стильге деген құрметіне көрініс берді. Ол өзінің "Жаңа әндер кітабының" (1710) алғы сөзінде Лондондағы опера театрларындағы итальяндық ықпал туралы "біздің ағылшын композиторларымыз римдік генийдің ең нәзік мінезіне ие болуы мүмкін" деп жазды. Рединг "өзгертуге" уәде бергенімен, ол ақырында Хакнидегі лауазымынан босатылды. Ол өзінің алғашқы лауазымын атқарған Дулич колледжіне үлкен сүйіспеншілік танытқан болуы керек, өйткені ол жинаған, транскрипциялаған және реттеп жазған музыкасының 12 томын сыйға тартты. Бұл томдар, қазір Дулуич мұрағатында, ағылшын орган музыкасының маңызды көзі болып табылады. Сондай-ақ, оларда жырлар, клавесин музыкасы мен әнұран жырлары бар. Оның жазбалары дәл, әрі оның жазғандары сенімді. Алайда кейде ол көшіріп алған күйлерін "жаңартып", бас күйіне октавалар қосты. Ол ерікті бөлімдерді бір-бірімен алмастырылатын деп санайды, кейде кіріспеден кейін: "бұл кез келген фугамен бірге орындалсын" деп көрсетеді. Қолжазбаларда көбінесе егжей-тегжейлі тіркеу белгілері болады, бірінші қозғалыстар диапазондарда ойналады, ал екінші еріктілер "Толық орган" деп белгіленеді, содан кейін толық орган үшін фуга. Оның шығармаларының көбісі Хакнидегі қауымның реакциясынан көрінетін қарапайымдықтан алыс, мақсатты маңыздылыққа ие.