Henri Emmanuelli

Кіріспе

Француз саясаткері (1945-2017) Анри Эммануэлли (31 мамыр 1945 - 21 наурыз 2017) - француз саясаткері. Француз Социалистік партиясының мүшесі, ол 1978 жылдан 1981 жылға дейін, 1986 жылдан 1997 жылға дейін және 2000 жылдан 2017 жылға дейін Ланденнің депутаты болды.

Ерте өмір және мансап

Эммануэлли француз Пиреней Атлантики департаментіндегі Эу Бонн қаласында дүниеге келген. Ол жұмысшы таптан шыққан, әкесінен өте жас кезінде айырылған. Ол Паудағы Луи Бартоу лицейінде, Атлантикалық Пиренейлерде, содан кейін Париждегі Sciences Po-да оқыды. 1969 жылы "Эдмон де Ротшильд" қаржы компаниясына қосылды. 1971 жылы ол осы компанияның басшылығына тағайындалды, ол жоғары банк басшысына айналды, содан кейін 1975 жылы директордың бірі болды. Ол өзінің кәсіби мансабын Ротшильд банкіде жалғастырды, ол 1978 жылы 32 жасында Француз Ұлттық Ассамблеясына сайланды.

Саяси мансап

1971 жылы Социалистік партияға кірді. Франсуа Миттеранның өтініші бойынша ол 27 жасында 1973 жылдың наурыз айында Лот-и-Гароннның екінші округінде өткен заң шығарушы сайлауда үміткер болды. Бірақ ол 1978 жылы 19 наурызда алғаш рет Ландес округінің үшінші сайлау округінің депутаты болып сайланды, бұл округті сол жаққа көшті. 1982 жылы ол алғаш рет Ланс генерал-кеңесінің президенті болып сайланды. 1981-1986 жылдары ол Пьер Морой мен Лоран Фабиус үкіметтерінде Францияның DOM TOM аумақтарына жауапты мемлекеттік хатшы, ал 1981-1983 жылдары - Бюджет жөніндегі мемлекеттік хатшы, 1983-1986 жылдары - Бюджет жөніндегі мемлекеттік хатшы, ал 1984-1986 жылдары - Тұтыну жөніндегі мемлекеттік хатшы қызметтерін атқарды. 1992 жылдың қаңтарынан 1993 жылдың сәуіріне дейін Ұлттық Ассамблеяның төрағасы болды. Содан кейін ол 1994 жылдың маусымында Социалистік партияның бірінші хатшысы болып сайланды және бұл лауазымды 1995 жылдың қазанына дейін атқарды. Бұл лауазымға сайлануы 1994 жылғы Еуропалық парламент сайлауында партияның нашар нәтижесіне байланысты әлсіреген бірінші хатшы Мишель Рокардқа қарсы Социалистік партияның Миттеран қанатының кек алуы ретінде қаралды. Алайда, ол 1995 жылғы президенттік сайлауда Социалистік партияны ұсыну үшін жарыста Лионель Жоспеннен жеңілді. Жоспин 1995 жылы қазан айында партияның бірінші хатшысы болды. Бір жылдан кейін Эммануэлли партияның қазынашысы болған кезде заңсыз қаржыландырылуы үшін сотталды. 2000 жылы саясатқа қайтадан кірісті. Ол Миттеранның өліміне дейін адал қолдаушысы болғанмен, ол Социалистік партияның сол жақ қанатына жататын және 2002 жылы құрылған партияның "Жаңа әлем" фракциясының жетекшілерінің бірі болды. Бұл партия сол жылы президенттік сайлауда Жоспеннің нашар жетістіктерінен кейін партияны сол жаққа бағыттауға бағытталған. 2005 жылы Еуропалық Конституция туралы референдумға және 2004 жылғы Рим шартына қатысты науқандарда ол "жоқ" науқанын жақтап, оны келісімді жақтаған Социалистік партияның ресми бағытына тікелей қарсылық білдірді. Ол бұл келісімді өзінің "Еуропа үшін өтініш" атты еңбегінде қолдайтын федеративтік Еуропа идеясынан алшақтайтын қадам деп санайды. Оның артынан жақын жақтастары келеді, олардың бірі - Мишель Вернье, ла Круз депутаты. 2000 жылы Гренобльдегі Социалистік партияның съезіне қатысып, сол жаққа бағытталған Социалистік партияның белсенді жауынгері болды. 2005 жылдың қарашасында Манс конгресінде ол Арно Монтебур, Винсент Пейлон және Бенуа Хамонның Жаңа Социалистік партиясы ұсынысымен бірікті.

He joined the Socialist Party in 1971. On the request of François Mitterrand he was, at the age of 27, a candidate in the legislative elections of March 1973 in the second circonscription of Lot et Garonne. But it was on 19 March 1978 that he was elected for the first time as the deputy for the third electoral district of Landes, which moved the district to the left wing. In 1982, he was elected for the first time as the President of the General Council of Landes. Between 1981 and 1986, he served in the governments of Pierre Mauroy and Laurent Fabius as the Secretary of State charged with the DOM TOM territories of France and between 1981 and 1983, as Secretary of State for Budget between 1983 and 1986, and Secretary of State for Consumption between 1984 and 1986. Between January 1992 and April 1993, he was chairman of the National Assembly. He was then elected First Secretary of the Socialist Party in June 1994 and held this office until October 1995. His election to this position was seen as revenge for the Mitterrand wing of the Socialist Party against Michel Rocard, the incumbent First Secretary, who had been weakened by the party's poor result in the 1994 European Parliament election. However, he was defeated by Lionel Jospin in the race to represent the Socialist Party in the 1995 presidential election. Jospin also took on the role of First Secretary of the party in October 1995. One year later, Emmanuelli was convicted for the illicit financing of the party when he was its treasurer. He re entered politics in 2000. Whilst he was a faithful supporter of Mitterrand until the latter's death, he is identified as belonging to the left wing of the Socialist Party, and was one of the leaders of the party's "New World" faction formed in 2002 that aimed to steer the party leftwards after Jospin's poor performance in that year's presidential election. In the campaigns for the Referendum on the European Constitution in 2005 and the Treaty of Rome of 2004, he publicly declared himself in favour of the no campaign; this put him in direct opposition to the official line of the Socialist Party, which was in favour of the treaty. He believed that the treaty was a move away from the idea of a Federal Europe, which he endorsed, notably in his "Plea for Europe". He is followed by his close supporters, one of which is Michel Vergnier, the deputy for la Creuse. In 2000, he took part in the Congress of Grenoble of the Socialist Party and was an avid campaigner for a Socialist Party that was aligned to the left. For the Congress of Mans in November 2005, he associated himself with the New Socialist Party motion of Arnaud Montebourg, Vincent Peillon, and Benoît Hamon.

Өлім

Эммануэлли 2017 жылы 21 наурызда 71 жасында Пиреней Атлантикидегі Байонна медициналық орталығында жедел бронхиттің асқынуынан қайтыс болды.

Жарияланымдар

"Еуропа үшін жақтауыш", "Flammarion" баспасы, 1992 жылғы шілде. (Еуропа үшін өтініш) Citadelles interdites, Éditions Ramsay, 2000 (роман). (Құйылған қамалдар)