Кіріспе
2002 жылғы 21 сәуірде Францияда президент сайлауы өтті, 5 мамырда ең көп дауыс жинаған екі кандидат – «Республика үшін жиын» партиясының өкілі Жак Ширак пен «Ұлттық фронт» партиясының өкілі Жан-Мари Ле Пен арасында екінші тур өтті. Бұл президенттік сайлау, оңшыл кандидат Ле Пеннің күтпеген түрде екінші турға өтуіне байланысты, әдеттен тыс көп халықаралық назар аударды. Ширак екінші мерзімге түсті, бұл мерзім 2000 жылғы референдумда бұрынғы жеті жылдың орнына бес жылға дейін қысқартылған еді, ол экономиканың күшті болуына баса назар аударды (Германия мен АҚШ-тағы төмендеулерге көп әсер етпеді). Бірінші турда Ширак пен Лионель Жоспен, «Социалистік партияның» үміткері, ең танымал кандидаттар болады және екінші турда бір-бірімен күш сынасады деп күтілді, сонымен қатар сауалнамалар бойынша Ширак пен Жоспеннің арасындағы екінші турдың нәтижесін болжау қиын болды. Алайда Жоспен күтпеген жерден Ле Пеннен кейін үшінші орынға ие болды. Журналистер мен саясаткерлер сауалнамалар Ле Пеннің жалпы сайлауда екінші орынға ие болатынын дұрыс болжамағанын мәлімдеді, бірақ оның сайлауға дейінгі аптадағы қатайған ұстанымы байқалды. Бұл сайлау әдістемесі және француз саясатының жағдайы туралы кең талқылауға әкелді. Ле Пеннің «Ұлттық фронт» партиясы өзін бағытталған консервативті деп сипаттаса да, тәуелсіз сарапшылар оны оңшыл және ұлтшыл партия деп санады. Наразылық ретінде, француз саяси партияларының көпшілігі өз жақтастарынан Ле Пенге қарсы дауыс беруге шақырды, әсіресе Ширактың партиясымен дәуірлесе келген социалистер. Осылайша Ширак француз тарихындағы ең үлкен жеңіске қол жеткізді (1848 жылы Луи Наполеон Бонапарттың тікелей дауыс беру арқылы алғашқы жеңісінен де жоғары), дауыстардың 82% - ден астамын алып жеңіске жетті. «Ұлттық фронт» 2017 жылға дейін президенттік сайлаудың екінші турында қайтадан көрінбеді. Ширактың жеңісінен кейін, 2022 жылы Эммануэль Макронға дейін француз президенттері екінші мерзімге қайта сайланбады.
Presidential elections were held in France on 21 April 2002, with a runoff election between the top two candidates, incumbent Jacques Chirac of the Rally for the Republic and Jean Marie Le Pen of the National Front, on 5 May. This presidential contest attracted a greater than usual amount of international attention because of far right candidate Le Pen's unexpected appearance in the runoff election. Chirac ran for a second term, reduced to five years instead of seven previously by a 2000 referendum, emphasising a strong economy (mostly unaffected by downturns in Germany and the United States). It was widely expected that Chirac and Lionel Jospin, the outgoing cohabitation Prime Minister and nominee of the Socialist Party, would be the most popular candidates in the first round, thus going on to face each other in the runoff, with opinion polls showing a hypothetical Chirac versus Jospin second round too close to call. However, Jospin unexpectedly finished in third place behind Le Pen. Journalists and politicians claimed polls had failed to predict Le Pen's second place finish in the general election, though his strong stance could be seen in the week prior to the election. This led to serious discussions about polling techniques and the climate of French politics. Although Le Pen's political party, the National Front, described itself as mainstream conservative, non partisan observers largely agreed in defining it as a far right and nationalist party. As a protest, almost all French political parties called for their supporters to vote against Le Pen, most notably the Socialists, who were traditionally billed as the archrivals to Chirac's party. Chirac thus went on to win in the largest landslide in a presidential election in French history (greater even than that of Louis Napoléon Bonaparte in 1848, the first by direct ballot), winning over 82% of the vote. The National Front would not appear again in the second round of the presidential election until 2017. After Chirac's victory, no French president would win a second term until Emmanuel Macron in 2022.
Өмірбаян
2002 жылғы сайлауда президент бес жылдық мерзімге сайланатыны алғаш рет болды, бұрынғысы жеті жыл еді. Сайлауға дейінгі айларда үгіт науқаны заң мен тәртіп мәселелеріне, әсіресе жастар жасаған қылмыстарға, соның ішінде шетелдік азаматтар жасаған қылмыстарға баса назар аударды. Лионель Жоспен сол кезде Францияның Премьер-министрі болды; оның үкіметі саяси оппоненттері тарапынан қылмысқа қатысты "үлкен кешірімділік" танытқаны үшін сынға ұшырады. TF1 және France2 телеарналары мен басқа да бұқаралық ақпарат құралдары да қылмыс толқыны күшейгені туралы хабарлады.