Кіріспе

Стивен Вулли (англ. Stephen Woolley; 3 қыркүйек 1956 жыл) - ағылшын кинорежиссері және актер. Оның мансабы үш жарым онжылдыққа созылды, ол үшін 2019 жылдың ақпан айында Киноға ерекше британдық үлесі үшін BAFTA сыйлығы берілді. Продюсер ретінде ол "Жарлау ойыны" (1992) үшін Оскар сыйлығына ұсынылды, сондай-ақ "Мона Лиза" (1986), "Кішкентай дауыс" (1998), Майкл Коллинз (1996), "Әңгіме соңы" (1999), "Вампирмен сұхбат" (1994) және "Кэрол" (2016) сияқты бірнеше академиялық сыйлыққа ұсынылған фильмдерді шығарды. Ол серіктесі Элизабет Карлсенмен бірге Number 9 Films продюсерлік компаниясын басқарады.

Мансап

Вуллидің продюсер ретінде алғашқы фильмі - "Күгірткелер компаниясы" (1984), бірақ оның мансабы Лондонның Ислингтон қаласындағы Элис Оуэн мектебінен шыққаннан кейін басталды. 1976 жылы ол Квентин Тарантино "Лондонның ең жақсы кинотеатры" деп атаған Ромейн Харт (OBE) басқаратын Ислингтондағы The Screen on the Green кинотеатрында, оның жүргізушілері ыстық шалбар киген кезде, үйге кірді. Өзінің бағдарламасының бір бөлігі ретінде Вулли арнайы іс-шараларға арналған жұма кештерін әзірледі, оның ішінде 1980 жылдың наурыз және мамыр айларында поп-топтың Spandau Ballet, Dame Alice's-тің мектеп достары, екіншісі Лондонның демалыс теледидарының жастар сериясы үшін түсірілді. 1981 жылы Вуллидің басқаруымен "Скала" Кингс-Кросс темір жол станциясына жақын жерге көшірілді. Palace Video фильмдерінің қатарына Дэвид Линчтің Eraserhead (1977), Дерек Джарманның The Tempest (1979) және Вернер Герцогтың Fitzcarraldo (1982) фильмдері кіреді. Кейіннен ол театрлық тарату компаниясына айналды, Palace Pictures деп қайта аталды, онда Вулли француздық культ фильмі Диваның (1981), Сэм Раймидің Зұлым өлі (1981), Нагиса Ошиманың Мерри Рождество, Мистер Лоуренс (1983), Вим Вендерс Париж, Техас (1984), Коен ағайындыларының Blood Simple (1984), Роб Райнердің When Harry Met Sally (1988) сондай-ақ Джон Кассаветес, Джон Уотерс, Майк Ли, Кен Лоуч, Питер Гринавей, Фассбиндер және Бертолуччи фильмдерінің Ұлыбританиядағы релиздері артында болды. Palace Pictures 1984 жылы Нил Джордан режиссерлік жасаған The Company of Wolves атты алғашқы көркем фильмімен кино өндірісіне көшкен (Вулли мен Джордан кейін бірге түсіретін көптеген фильмдердің біріншісі). Palace Pictures ақырында өз операцияларын кеңейтіп, 1986 жылы Лос-Анджелесте кеңсе ашты. Palace Pictures жобаларының көпшілігі Channel 4 компаниясы қолдады, ал Вулли көптеген режиссерлерді, соның ішінде Майкл Кэтон Джонс пен Ричард Стэнлиді құруға көмектесті. 1987 жылы компания америкалық фильмдер түсіруді бастады, оның ішінде Hemdale Film Corporation 4,6 миллион доллар бюджетпен қаржыландыратын Shag, сондай-ақ алғашқы мини-сериал мен оның қорқынышты суреті болды. Вулли АҚШ-та көптеген Палас фильмдерін таратқан Мирамакспен бірлестік құрды, оның ішінде Скандал (1989), Гарлемдегі ашу (1991), Жабдық (1990) және Жылау ойыны (1992). Вулли өзінің беделін төмен бюджетті, бірақ жоғары өндіріс құндылығы бар релиздер сериясымен қалыптастырды, бірақ амбициялық жобаларды әзірлеуді бастады. Кейбір кассалық өкініштерден кейін және Ник Пауэллдің бас компаниясын әлсіреткен дағдарыстан кейін 1992 жылы Palace Pictures жабылуға мәжбүр болды. Бір жылдан кейін "Скала" кинотеатрының он екі жылдық жалға беру шарты бір мезгілде аяқталды, өйткені ол заңсыз көрсетілімге әкелген сот ісі бойынша жеңілді. "Көлікпен жұмыс істейтін апельсин", оның көрсетілім құқықтарын Ұлыбританияда 1971 жылы Стэнли Кубрик алып тастады, ал Palace-тің қаржылық құлдырауы 1993 жылы жабылуына әкеп соқты. Вулли мен Пауэлл Scala Pictures компаниясын құрды, онда Backbeat (1994), Little Voice (1998), Twenty Four Seven (1997) және төменгі бюджетті Ұлыбританияның бірқатар фильмдерін түсірді. Сонымен қатар, ол Warner Brothers компаниясымен үш фильмге келісімшарт жасады және Interview with the Vampire фильмінің бүкіл әлем бойынша кассалық табысынан кейін Джорданмен үш фильм түсірді.

Жеке өмір

Вулли 2002 жылы Number 9 Films компаниясын бірлесіп құрған, сонымен бірге продюсер Элизабет Карлсенмен тұрмысқа шыққан.