Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стивен Вулли (англ. Stephen Woolley; 3 қыркүйек 1956 жыл) - ағылшын кинорежиссері және актер. Оның мансабы үш жарым онжылдыққа созылды, ол үшін 2019 жылдың ақпан айында Киноға ерекше британдық үлесі үшін BAFTA сыйлығы берілді. Продюсер ретінде ол "Жарлау ойыны" (1992) үшін Оскар сыйлығына ұсынылды, сондай-ақ "Мона Лиза" (1986), "Кішкентай дауыс" (1998), Майкл Коллинз (1996), "Әңгіме соңы" (1999), "Вампирмен сұхбат" (1994) және "Кэрол" (2016) сияқты бірнеше академиялық сыйлыққа ұсынылған фильмдерді шығарды. Ол серіктесі Элизабет Карлсенмен бірге Number 9 Films продюсерлік компаниясын басқарады.
English film producer
Stephen Woolley (born 3 September 1956) is an English filmmaker and actor. His career has spanned over three and a half decades, for which he was awarded the BAFTA award for Outstanding British Contribution to Cinema in February 2019. As a producer, he has been Oscar nominated for The Crying Game (1992), and has produced multi Academy Award nominated films including Mona Lisa (1986), Little Voice (1998), Michael Collins (1996), The End of the Affair (1999), Interview with the Vampire (1994), and Carol (2016). He runs the production company Number 9 Films with his partner Elizabeth Karlsen.
Мансап
Вуллидің продюсер ретінде алғашқы фильмі - "Күгірткелер компаниясы" (1984), бірақ оның мансабы Лондонның Ислингтон қаласындағы Элис Оуэн мектебінен шыққаннан кейін басталды. 1976 жылы ол Квентин Тарантино "Лондонның ең жақсы кинотеатры" деп атаған Ромейн Харт (OBE) басқаратын Ислингтондағы The Screen on the Green кинотеатрында, оның жүргізушілері ыстық шалбар киген кезде, үйге кірді. Өзінің бағдарламасының бір бөлігі ретінде Вулли арнайы іс-шараларға арналған жұма кештерін әзірледі, оның ішінде 1980 жылдың наурыз және мамыр айларында поп-топтың Spandau Ballet, Dame Alice's-тің мектеп достары, екіншісі Лондонның демалыс теледидарының жастар сериясы үшін түсірілді. 1981 жылы Вуллидің басқаруымен "Скала" Кингс-Кросс темір жол станциясына жақын жерге көшірілді. Palace Video фильмдерінің қатарына Дэвид Линчтің Eraserhead (1977), Дерек Джарманның The Tempest (1979) және Вернер Герцогтың Fitzcarraldo (1982) фильмдері кіреді. Кейіннен ол театрлық тарату компаниясына айналды, Palace Pictures деп қайта аталды, онда Вулли француздық культ фильмі Диваның (1981), Сэм Раймидің Зұлым өлі (1981), Нагиса Ошиманың Мерри Рождество, Мистер Лоуренс (1983), Вим Вендерс Париж, Техас (1984), Коен ағайындыларының Blood Simple (1984), Роб Райнердің When Harry Met Sally (1988) сондай-ақ Джон Кассаветес, Джон Уотерс, Майк Ли, Кен Лоуч, Питер Гринавей, Фассбиндер және Бертолуччи фильмдерінің Ұлыбританиядағы релиздері артында болды. Palace Pictures 1984 жылы Нил Джордан режиссерлік жасаған The Company of Wolves атты алғашқы көркем фильмімен кино өндірісіне көшкен (Вулли мен Джордан кейін бірге түсіретін көптеген фильмдердің біріншісі). Palace Pictures ақырында өз операцияларын кеңейтіп, 1986 жылы Лос-Анджелесте кеңсе ашты. Palace Pictures жобаларының көпшілігі Channel 4 компаниясы қолдады, ал Вулли көптеген режиссерлерді, соның ішінде Майкл Кэтон Джонс пен Ричард Стэнлиді құруға көмектесті. 1987 жылы компания америкалық фильмдер түсіруді бастады, оның ішінде Hemdale Film Corporation 4,6 миллион доллар бюджетпен қаржыландыратын Shag, сондай-ақ алғашқы мини-сериал мен оның қорқынышты суреті болды. Вулли АҚШ-та көптеген Палас фильмдерін таратқан Мирамакспен бірлестік құрды, оның ішінде Скандал (1989), Гарлемдегі ашу (1991), Жабдық (1990) және Жылау ойыны (1992). Вулли өзінің беделін төмен бюджетті, бірақ жоғары өндіріс құндылығы бар релиздер сериясымен қалыптастырды, бірақ амбициялық жобаларды әзірлеуді бастады. Кейбір кассалық өкініштерден кейін және Ник Пауэллдің бас компаниясын әлсіреткен дағдарыстан кейін 1992 жылы Palace Pictures жабылуға мәжбүр болды. Бір жылдан кейін "Скала" кинотеатрының он екі жылдық жалға беру шарты бір мезгілде аяқталды, өйткені ол заңсыз көрсетілімге әкелген сот ісі бойынша жеңілді. "Көлікпен жұмыс істейтін апельсин", оның көрсетілім құқықтарын Ұлыбританияда 1971 жылы Стэнли Кубрик алып тастады, ал Palace-тің қаржылық құлдырауы 1993 жылы жабылуына әкеп соқты. Вулли мен Пауэлл Scala Pictures компаниясын құрды, онда Backbeat (1994), Little Voice (1998), Twenty Four Seven (1997) және төменгі бюджетті Ұлыбританияның бірқатар фильмдерін түсірді. Сонымен қатар, ол Warner Brothers компаниясымен үш фильмге келісімшарт жасады және Interview with the Vampire фильмінің бүкіл әлем бойынша кассалық табысынан кейін Джорданмен үш фильм түсірді.
Woolley's first film as a producer was The Company of Wolves (1984), but his career began after leaving Dame Alice Owen's School in Islington, London. In 1976 he became an usher at the venue Quentin Tarantino described as “the coolest cinema in London”, The Screen on the Green in Islington, run by Romaine Hart (OBE), at a time when its ushers wore hotpants. As part of his programming, Woolley developed Friday evenings for special events which in March and May 1980 included early live gigs by the pop group Spandau Ballet, school pals from Dame Alice's, the second being filmed for London Weekend Television's youth series 20th Century Box. In 1981 under Woolley's management the Scala relocated to near King's Cross railway station. Palace Video titles included David Lynch's Eraserhead (1977), Derek Jarman's The Tempest (1979), and Werner Herzog's Fitzcarraldo (1982). It later grew into a theatrical distribution company, retitled Palace Pictures, where Woolley was behind the UK releases of French cult film Diva (1981), Sam Raimi's The Evil Dead (1981), Nagisa Ōshima's Merry Christmas, Mr. Lawrence (1983), Wim Wenders’ Paris, Texas (1984), the Coen brothers' Blood Simple (1984), Rob Reiner's When Harry Met Sally (1988) – as well as films by John Cassavetes, John Waters, Mike Leigh, Ken Loach, Peter Greenaway, Fassbinder, and Bertolucci. Palace Pictures moved into film production in 1984 with its first feature The Company of Wolves – directed by Neil Jordan (the first of many films Woolley and Jordan would later make together). Palace Pictures would eventually expand their operations, opening an office in Los Angeles by 1986. Many of Palace Pictures projects were first supported by Channel 4, and Woolley also helped establish many first time directors including Michael Caton Jones and Richard Stanley. In 1987, the company decided to set up making American based films, starting with Shag, which was funded by Hemdale Film Corporation with a $4.6 million budget, as well as the first miniseries and its horror picture, which became the "firsts" for the entire Palace Pictures organization. Woolley established an association with Miramax, which distributed a number of Palace films in the United States, including Scandal (1989), A Rage in Harlem (1991), Hardware (1990) and The Crying Game (1992). Woolley had established his reputation with a series of low budget but high production value releases, but began developing more ambitious projects. After some box office disappointments and the recession which weakened Nik Powell's parent company in 1992 Palace Pictures was forced to close. A year later, The Scala Cinema's twelve year lease expired simultaneously as its defeat in a court case caused by an illegal screening of A Clockwork Orange, whose screening rights had been withdrawn in the UK by Stanley Kubrick in 1971, and the financial collapse of Palace precipitated its closure in 1993. Woolley and Powell went on to found Scala Pictures, where they made Backbeat (1994), Little Voice (1998), Twenty Four Seven (1997), and a series of low budget UK features. Simultaneously, he secured a three picture deal with Warner Brothers and made three films with Jordan after the worldwide box office hit of Interview with the Vampire.
Жеке өмір
Вулли 2002 жылы Number 9 Films компаниясын бірлесіп құрған, сонымен бірге продюсер Элизабет Карлсенмен тұрмысқа шыққан.
Woolley is married to fellow film producer Elizabeth Karlsen, with whom he co founded Number 9 Films in 2002.