Кіріспе
Американдық композитор (1952-2023) Скотт Ричард Джонсон (12 мамыр 1952 - 24 наурыз 2023) - американдық композитор. Ол музыкалық әуен ретінде жазылған сөйлеуді ізашарлық қолдануы және американдық халық аузы мен өнер музыкасының дәстүрлерін айрықша араластырғаны, концерттік шығармаларында электр гитарын кеңінен пайдаланғаны және струнный квартет сияқты өнер музыкасы жанрлары үшін танымал музыкалық құрылымдарды бейімдегенімен танымал. Ол 2006 жылы Гуггенхайм стипендиясын және 2015 жылы Америка өнер және әдебиет академиясының сыйлығын алды.
Scott Richard Johnson (May 12, 1952 – March 24, 2023) was an American composer known for his pioneering use of recorded speech as musical melody, and his distinctive crossing of American vernacular and art music traditions, making extensive use of electric guitar in concert works, and adapting popular music structures for art music genres such as the string quartet. He was the recipient of a 2006 Guggenheim fellowship, and a 2015 American Academy of Arts and Letters Award.
Білім және өмірбаяны
Джонсон 1952 жылы 12 мамырда Висконсин штатының Мэдисон қаласында дүниеге келген. Ол Висконсин университетінің Мэдисон қаласындағы бейнелеу өнері мамандығын бітірді және уақытын бейнелеу өнері мен музыка арасында бөліп отырды. 1975 жылы Нью-Йоркке көшіп келіп, Манхэттеннің орталық бөлігіндегі гүлденген өнер саласына араласты. Алғашында ол көркемөнерге, соның ішінде мүсін, перфоманс және инсталляциялық өнерге назар аударды, суретшілер кеңістігінде және Франклин пешінде көрсетілімдер өткізді. Ол сондай-ақ Лори Андерсон мен Рис Чатем сияқты суретшілермен жұмыс істеп, басқа адамдардың жобаларында гитара ойнай бастады. Ақырында, оның орындаушылық және инсталляциялық жұмыстарында манипуляцияланған аудиотаспаны қолдануы музыкамен қайта байланысуға әкелді, ол өзінің композицияларын The Kitchen, сол кездегі авангардтық музыка, би және орындаушылық өнер кеңістігі сияқты орындарында орындай бастады.
Кейінгі жұмыстар
1980 жылдар мен 1990 жылдардың басында Джонсон екі жеке ансамбль үшін шығармалар жазды және гитарист ретінде өнер көрсетті. Біріншісі - үлкен рок-бэнд аспаптарымен: электр гитара, саксофон және перкуссия. 1989 жылдан бастап ол скрипка, виолончель, электрогитара және фортепиано/синтезатордан тұратын квартет ұйымдастырды. Бұл ансамбль 1996 жылы Rock/Paper/Scissors атты CD шығарды, оның ішінде осы атаудағы аспаптық жұмыс және Convertible Debts деп аталатын сөйлеу үлгісі жұмыс. 1980 жылдары Джонсон өзінің алғашқы тапсырмасын Kronos Quartet-тен алды және режиссер Пол Шредердің 1988 жылғы Patty Hearst фильміне музыка жазды. Бұл жобада ол актриса Наташа Ричардсонды Хёрст ретінде бейнелеп, жазылған сөйлеуді пайдалануға оралды. 1990 жылдары ол журналист И. Ф. Стоунның дауысына негізделген "Как это происходит" атты бір сағаттық шығармасын жазды. 2000 жылдан бастап Джонсон тапсырыс бойынша шығармалар мен өз шығармалары үшін музыка жазуды жалғастырды. Олардың ішінде америкалықтар, АҚШ-қа көшіп келгендердің дауыстарына негізделген сөйлеу үлгісі және кеңейтілген рок-топқа ұқсайтын септа үшін жазылған. Assembly Required - бұл бір ансамбль үшін жазылған толықтай аспаптық жұмыс. Басқа ерекше аспаптарға Жапония қоғамының тапсырысы бойынша шамизен, электр гитарасы, виолончель және фортепиано үшін Up and Back; және электр гитара дуэті үшін Bowery Haunt жатады. Басқа тапсырыс бойынша жасалған шығармаларға "The Illusion of Guidance for the Bang on a Can All Stars", "Last Time Told" ("Соңғы рет айтылған") "Cygnus" ансамблі үшін және "Stalking Horse" ("Америкалық композитордың оркестрі үшін") кіреді. Джонсонның ең ірі еңбегі "Материядан тыс ақыл" американдық философ Дэниел С. Деннеттің дауысына негізделген. Оны қазіргі заманғы музыка ансамблі Alarm Will Sound орындады және жазды. Бұл кешкі шығарма Деннетттің діннің пайда болуы мен дамуы туралы ғылыми көзқарасын зерттейді. How it Happens және Americans сияқты, ол әлеуметтік және саяси мәселелерге тікелей қатысады, шындыққа негізделген мәтінді сөйлеушінің жазылған дауысының әуендерінен алынған экспрессивті музыкалық ортаға орналастырады. Джонсон классикалық дәстүрді тірі халық музыкасынан алынған әсерлерге ашудың дауысты жақтаушысы болды. Ол өзінің жұмысының осы аспектісі туралы ірі университеттер мен консерваторияларда баяндама жасады, ал оның "Тұқымдардың қарсы нүктесі" атты ұзын очеркінде Дарвиндік принциптер арқылы музыкалық стильдердің эволюциясы қарастырылады. Ол Джон Зорн редакциялаған "Аркана: Музыканттар музыкада" басылып шықты және Пьеро Вайс пен Ричард Тарускиннің "Батыс әлеміндегі музыка" (2-ші басылым) кітабында келтірілген. Суретшілердің резиденциялары Рокфеллер қорының Беллажио орталығы мен Цивителла Раниериді қамтиды.
Өлім
Джонсон 2021 жылы өкпе қатерлі ісігіне шалдықты және 2023 жылы 24 наурызда Манхэттенде аспирациялық пневмониядан қайтыс болды. Оның әйелі Марлиса Монро, классикалық музыканың жарнамашысы, сол күні қайтыс болды. Екеуі де 70 жаста еді.